Als je in de markt bent voor een nieuwe smartphone, moet dat apparaat aan een aantal eisen voldoen. Hoe meer je ervoor neerlegt, hoe hoger die eisen kunnen zijn. Premium smartphones moeten wat ons betreft aan de lijst met onderstaande wensen voldoen.

Smartphones heb je natuurlijk in alle soorten en maten. Voor elke prijscategorie is er wel een smartphone te verzinnen. Zo veel opties hebben is heel fijn, maar daardoor kun je soms lang zoeken naar een geschikt model. Vandaar dat we nu een lijst presenteren met eigenschappen waar een moderne premium smartphone aan moet voldoen. En we snappen het: niet iedereen geeft 1000 euro of meer uit aan een smartphone. Daarom zeggen we hierbij: hoe meer van dit soort eisen je tegenkomt op een midrange of goedkoper model, hoe beter het toestel is.

Premium processor

Een modern vlaggenschip moet altijd de nieuwste premium processor van een chipleverancier gebruiken. Per juni 2024 is dat bijvoorbeeld de Qualcomm Snapdragon 8 Gen 3, terwijl dat voor 2025 de 8 Gen 4 zal zijn. In het geval van Apple is dat de A17 Pro-chipset of de te verwachten A18 Pro. Voor goedkopere modellen is het wel zo prettig als die het high-end aanbod van het jaar ervoor bieden, zoals bijvoorbeeld de Poco F6 Pro dat doet. Het kan hoe dan ook geen kwaad om voordat je iets koopt meer informatie over de gebruikte cpu op te zoeken.

Lange accuduur

Ongeacht de smartphone die je koopt, vinden we dat een accu minimaal een dag mee moet gaan op een volle lading. Anderhalve dag is voor sommige toestellen helaas een norm die niet altijd wordt gehaald. Het is geen fijn idee als je er niet op kunt vertrouwen dat je smartphone de dag doorkomt, of als je altijd een powerbank moet meeslepen. Hoelang een accu meegaat, is onder meer afhankelijk van de energiezuinigheid van de processor en software-optimalisaties. Maar zo'n batterij zou toch minimaal een vermogen van 4500 tot 5000 mAh moeten hebben.

©Dmitriy Vasilenko

Oledpaneel

Op de redactie is niet iedereen het erover eens, maar moderne smartphones zouden allemaal een oledpaneel moeten aanbieden. Gelukkig zien we dat soort schermen tegenwoordig zowel bij midrange als high-end toestellen. Niet alleen de kleuren komen zo altijd mooi uit de verf, ook de helderheid is over het algemeen beter geregeld. Daarnaast is de kijkhoek groter (waardoor kinderen bijvoorbeeld op de achterbank in de auto samen een filmpje kunnen kijken) en is het contrast veel hoger. Smartphones met lcd-schermen zijn nog in omloop, maar genieten dus niet de voorkeur.

Scherm met hoge verversingssnelheid

Over het scherm gesproken: een hoge verversingssnelheid is eveneens meer dan welkom. Vaak is het zo dat computermonitors en soms ook televisies beelden in een hogere snelheid tonen, zoals 100 of 120 Hertz. Als je er dan weer een smartphone met een snelheid van 60 Hertz (of zestig beeldjes per seconden) bij pakt, kan het beeld wat schokkerig ogen. In dit geval geldt: hoe meer je betaalt, hoe hoger de verversingssnelheid. Die hogere snelheid zorgt voor een soepeler scrol-ervaring. Bovendien is een hoge verversingssnelheid vooral tijdens het gamen interessant.

©Syuji Honda

Lange software-ondersteuning

Over het algemeen scoren iPhones erg goed op dit punt. Zo zijn er iPhones uit 2018 die nog steeds ondersteuning krijgen voor iOS 17 (de meest recente versie van nu). Veel Android-toestellen doen het beduidend slechter, met meestal twee tot vier jaar aan updates. Google en Samsung proberen dat tij te keren door tot zeven jaar aan updates aan te bieden, maar nog niet heel veel fabrikanten volgen die trend. Twee jaar is simpelweg te weinig, vier jaar is een ondergrens en zes jaar zou de norm moeten zijn – op die manier doe je immers langer met je (dure) smartphone.

Genoeg opslagruimte (of microSD-kaartsleuf)

En omdat we tegenwoordig steeds meer foto’s (en van hogere kwaliteit) maken, hebben we ook meer lokale opslagruimte nodig. Daarom is het fijn om te zien dat de smartphonemarkt als geheel opschuift naar de minimale hoeveelheid opslagruimte van 256 GB. Je zult zien: 128 GB voelt tegenwoordig als te weinig, zeker als je kijkt naar de hoeveelheid ruimte die het besturingssysteem inneemt en hoeveel apps we installeren. Daarnaast zou een microSD-kaartsleuf welkom zijn, zodat je de ruimte altijd kunt uitbreiden en foto’s gemakkelijker overzet, maar dat is geen minimale eis.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.