Zelfs als de tags in je iTunes bibliotheek grotendeels correct zijn, kunnen foute tags ervoor zorgen dat je de juiste muziek toch niet kunt vinden. Daarom is het goed om eens naar je iTunes bibliotheek te kijken en ervoor te zorgen dat je tags ingevuld en correct zijn.

Stel je voor hoe je iTunes bibliotheek eruit zou zien als al je nummers willekeurige karakters zouden bevatten voor titel, artiest, en album. Je zou nooit kunnen vinden waar je naar wilt luisteren. Maar zelfs als een artiestennaam verkeerd gespeld is, kan je je favoriete band mogelijk al niet vinden. Tijd dus om iTunes eens grondig na te lopen en alle tags correct in te vullen.

Om dat te doen, selecteer simpelweg een nummer of video en druk op Command-I om het informatievenster voor het item tevoorschijn te halen. Het tabblad Info in dit venster bevat veel van de tags van het item, maar andere tabbladen hebben extra tagvelden - de Show en Episode Number tags binnen het tabblad Video, bijvoorbeeld. Of als je dezelfde tag aan meerdere bestanden wilt toekennen, selecteer al die bestanden en druk op Command-I om het Multiple Item Information venster te openen.

Metadata

Je hoeft niet bij elke tag metadata neer te zetten, maar sommige helpen je om je muziek te beheren en te vinden wat je wilt afspelen. Hier zijn een aantal ideeën voor de tags die je eens zou moeten bekijken.

©PXimport

Pop, rock, hip-hop, dancemuziek, etc.: Als je graag naar populaire nummers luistert, hoef je je weinig zorgen te maken over meer esoterische tags. Je hebt voor alle nummers uiteraard de Name tag nodig, maar ook de Artist en misschien de Album tag. Misschien wil je ook de Album Artist tag gebruiken. Veel populaire nummers hebben "featured" artiesten - een nummer van Beyoncé met Jay Z, bijvoorbeeld. De Artist Album tag moet Beyoncé zijn, zodat alles bij haar nieuwste album blijft horen (hierbij nemen we aan dat je het volledige album gekocht hebt). Maar de Artist tag moet dan Beyoncé & Jay Z zijn, of

zodat je muziek van dat duo kunt vinden als je dat wilt.

Het kan handig zijn om de Genre tag in te vullen als je op genre naar muziek zoekt. Als je graag meezingt, kun je ook songteksten toevoegen in het Lyrics tabblad. En als je een grote klassieke rockcollectie hebt, dan kun je het jaar waarin het album opgenomen of uitgebracht is invullen, zodat je gemakkelijk al je nummers van de jaren '60, '70, of '80 kunt vinden.

©PXimport

Jazz, shownummers, soundtracks: Naast het bovenstaande, kan het een goed idee zijn om meer informatie over je muziek in te voeren. De Album Artist tag is een belangrijke voor deze muzikale varianten. Voor dat Thelonius Monk Quartet met John Coltrane in Carnegie Hall album, bijvoorbeeld, heb je een aantal opties. Je zou Artist kunnen invullen als Thelonius Monk of als Thelonius Monk en John Coltrane. En je zou Album Artist kunnen invullen als Thelonius Monk, The Thelonius Monk Quartet, of Thelonius Monk en John Coltrane. Of je kunt het Album Artist veld leeg laten. Het hangt er helemaal van af hoe je een dergelijk album classificeert. Is het een Monk album waar John Coltrane aan meedoet, of is het een album van Monk en Coltrane samen?

©PXimport

De Composer tag kan ook van belang zijn voor dit soort muziek. Wanneer je deze tag gebruikt, bepaal dan of je Voornaam/Achternaam of Achternaam/Voornaam wilt gebruiken. Dus het zou dan Thelonius Monk of Monk, Thelonius worden. Kies wat voor jou het meest logisch lijkt.

Voor dit soort muziek kan het handig zijn om het jaar toe te voegen - het jaar waarin de muziek is opgenomen of het jaar waarin het is uitgebracht. Dit is vooral handig voor het aanmaken van smart afspeellijsten op jaar. In het voorbeeld hierboven heb ik het jaar als 1957 ingevuld, toen het concert werd opgenomen, hoewel het album pas in 2005 is uitgebracht.

Meezingen

Voor nummers met zang kun je de tekst toevoegen. En als je van details houdt, gebruik dan het Comments veld om informatie zoals de exacte opnamedatum, muzikanten, platenmaatschappijen en producenten in te voeren.

Klassieke muziek: Voor klassieke muziek kun je het beste alle tags die ik genoemd heb gebruiken (vooral de Composer tag). Het kan ook handig zijn om na te denken over hoe je genres in wilt gaan voeren. Je kunt het op het algemene Classical houden, of aangepaste genres gebruiken zoals Chamber Music, Keyboard, of Opera. Typ gewoon de tekst in die je wilt in het Genre veld en iTunes slaat het op als genreoptie.

En vergeet de Grouping tag niet. Deze tag groepeert nummers onder de naam van een werk. Zo kun je alle nummers van een specifieke opname van ibelius' String Quartet in D Minor selecteren en ze in de Grouping tag een naam geven. Ik zou dat werk bijvoorbeeld taggen als String Quartet in D Minor - Emerson Quartet. Hoewel je muziek niet per groep kunt bekijken, kun je de Grouping tag in smart afspeellijsten gebruiken.

©PXimport

Films en TV-series: iTunes heeft specifieke tags voor video's in het tabblad Video in het Info venster. Voor TV-series vul je de naam van de serie, het nummer van het seizoen, en het nummer van de aflevering in. Het is op die manier veel gemakkelijker om met een Apple TV door series die meerdere seizoenen hebben te navigeren. Films hebben dergelijk informatie niet nodig, maar je kunt details over de film toevoegen in het Description veld in het tabblad Video. Helaas zijn er geen Director of Actor tags voor films. Maar je kunt deze in het Artist veld neerzetten, en als je specifieke acteurs wilt invoeren kan dat in het Comments veld in het tabblad Info.

Met dit in gedachten kun je je iTunes bibliotheek doorlopen en de tags van je media controleren. Maar als je een grote bibliotheek hebt kan dit veel tijd kosten. In een volgend artikel zal ik kijken naar apps en scripts die dat proces kunnen helpen stroomlijnen.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.