Zelfs als de tags in je iTunes bibliotheek grotendeels correct zijn, kunnen foute tags ervoor zorgen dat je de juiste muziek toch niet kunt vinden. Daarom is het goed om eens naar je iTunes bibliotheek te kijken en ervoor te zorgen dat je tags ingevuld en correct zijn.

Stel je voor hoe je iTunes bibliotheek eruit zou zien als al je nummers willekeurige karakters zouden bevatten voor titel, artiest, en album. Je zou nooit kunnen vinden waar je naar wilt luisteren. Maar zelfs als een artiestennaam verkeerd gespeld is, kan je je favoriete band mogelijk al niet vinden. Tijd dus om iTunes eens grondig na te lopen en alle tags correct in te vullen.

Om dat te doen, selecteer simpelweg een nummer of video en druk op Command-I om het informatievenster voor het item tevoorschijn te halen. Het tabblad Info in dit venster bevat veel van de tags van het item, maar andere tabbladen hebben extra tagvelden - de Show en Episode Number tags binnen het tabblad Video, bijvoorbeeld. Of als je dezelfde tag aan meerdere bestanden wilt toekennen, selecteer al die bestanden en druk op Command-I om het Multiple Item Information venster te openen.

Metadata

Je hoeft niet bij elke tag metadata neer te zetten, maar sommige helpen je om je muziek te beheren en te vinden wat je wilt afspelen. Hier zijn een aantal ideeën voor de tags die je eens zou moeten bekijken.

©PXimport

Pop, rock, hip-hop, dancemuziek, etc.: Als je graag naar populaire nummers luistert, hoef je je weinig zorgen te maken over meer esoterische tags. Je hebt voor alle nummers uiteraard de Name tag nodig, maar ook de Artist en misschien de Album tag. Misschien wil je ook de Album Artist tag gebruiken. Veel populaire nummers hebben "featured" artiesten - een nummer van Beyoncé met Jay Z, bijvoorbeeld. De Artist Album tag moet Beyoncé zijn, zodat alles bij haar nieuwste album blijft horen (hierbij nemen we aan dat je het volledige album gekocht hebt). Maar de Artist tag moet dan Beyoncé & Jay Z zijn, of

zodat je muziek van dat duo kunt vinden als je dat wilt.

Het kan handig zijn om de Genre tag in te vullen als je op genre naar muziek zoekt. Als je graag meezingt, kun je ook songteksten toevoegen in het Lyrics tabblad. En als je een grote klassieke rockcollectie hebt, dan kun je het jaar waarin het album opgenomen of uitgebracht is invullen, zodat je gemakkelijk al je nummers van de jaren '60, '70, of '80 kunt vinden.

©PXimport

Jazz, shownummers, soundtracks: Naast het bovenstaande, kan het een goed idee zijn om meer informatie over je muziek in te voeren. De Album Artist tag is een belangrijke voor deze muzikale varianten. Voor dat Thelonius Monk Quartet met John Coltrane in Carnegie Hall album, bijvoorbeeld, heb je een aantal opties. Je zou Artist kunnen invullen als Thelonius Monk of als Thelonius Monk en John Coltrane. En je zou Album Artist kunnen invullen als Thelonius Monk, The Thelonius Monk Quartet, of Thelonius Monk en John Coltrane. Of je kunt het Album Artist veld leeg laten. Het hangt er helemaal van af hoe je een dergelijk album classificeert. Is het een Monk album waar John Coltrane aan meedoet, of is het een album van Monk en Coltrane samen?

©PXimport

De Composer tag kan ook van belang zijn voor dit soort muziek. Wanneer je deze tag gebruikt, bepaal dan of je Voornaam/Achternaam of Achternaam/Voornaam wilt gebruiken. Dus het zou dan Thelonius Monk of Monk, Thelonius worden. Kies wat voor jou het meest logisch lijkt.

Voor dit soort muziek kan het handig zijn om het jaar toe te voegen - het jaar waarin de muziek is opgenomen of het jaar waarin het is uitgebracht. Dit is vooral handig voor het aanmaken van smart afspeellijsten op jaar. In het voorbeeld hierboven heb ik het jaar als 1957 ingevuld, toen het concert werd opgenomen, hoewel het album pas in 2005 is uitgebracht.

Meezingen

Voor nummers met zang kun je de tekst toevoegen. En als je van details houdt, gebruik dan het Comments veld om informatie zoals de exacte opnamedatum, muzikanten, platenmaatschappijen en producenten in te voeren.

Klassieke muziek: Voor klassieke muziek kun je het beste alle tags die ik genoemd heb gebruiken (vooral de Composer tag). Het kan ook handig zijn om na te denken over hoe je genres in wilt gaan voeren. Je kunt het op het algemene Classical houden, of aangepaste genres gebruiken zoals Chamber Music, Keyboard, of Opera. Typ gewoon de tekst in die je wilt in het Genre veld en iTunes slaat het op als genreoptie.

En vergeet de Grouping tag niet. Deze tag groepeert nummers onder de naam van een werk. Zo kun je alle nummers van een specifieke opname van ibelius' String Quartet in D Minor selecteren en ze in de Grouping tag een naam geven. Ik zou dat werk bijvoorbeeld taggen als String Quartet in D Minor - Emerson Quartet. Hoewel je muziek niet per groep kunt bekijken, kun je de Grouping tag in smart afspeellijsten gebruiken.

©PXimport

Films en TV-series: iTunes heeft specifieke tags voor video's in het tabblad Video in het Info venster. Voor TV-series vul je de naam van de serie, het nummer van het seizoen, en het nummer van de aflevering in. Het is op die manier veel gemakkelijker om met een Apple TV door series die meerdere seizoenen hebben te navigeren. Films hebben dergelijk informatie niet nodig, maar je kunt details over de film toevoegen in het Description veld in het tabblad Video. Helaas zijn er geen Director of Actor tags voor films. Maar je kunt deze in het Artist veld neerzetten, en als je specifieke acteurs wilt invoeren kan dat in het Comments veld in het tabblad Info.

Met dit in gedachten kun je je iTunes bibliotheek doorlopen en de tags van je media controleren. Maar als je een grote bibliotheek hebt kan dit veel tijd kosten. In een volgend artikel zal ik kijken naar apps en scripts die dat proces kunnen helpen stroomlijnen.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.