ID.nl logo
Motorola Moto G9 Plus: groots, maar niet perfect
© Reshift Digital
Huis

Motorola Moto G9 Plus: groots, maar niet perfect

De Motorola Moto G9 Plus is een betaalbare smartphone met een groot scherm en complete specificaties. Is dat genoeg om 'm te verkiezen boven concurrerende budgettoestellen? Computer!Totaal zocht het uit en praat je bij in deze Motorola Moto G9 Plus review.

Motorola boekt al jaren succes met zijn Moto G-lijn, die bestaat uit betaalbare smartphones met een scherpe prijs-kwaliteitsverhouding. Het nieuwste model is de Moto G9 Plus, verkrijgbaar voor 269 euro. Ik testte de telefoon, nadat ik eerder onder andere de Moto G 5G Plus en Moto G8 Plus gebruikte.

Ontwerp

De Moto G9 Plus is gemaakt van plastic en heeft een blauwe of koperen achterkant. Het materiaal klinkt goedkoop als je erop tikt maar voelt wel stevig aan. Sowieso komt de smartphone degelijk ontworpen over en ziet hij er modern uit. Prettig is dat hij tegen een klein regenbuitje kan. Hij is ook compleet, met een fijne vingerafdrukscanner in de aan- en uitknop (op de rechterzijkant), een usb-c-poort en een 3,5mm-hoofdtelefoonaansluiting. Op de rechterzijkant vind je ook de volumeknoppen. De linkerzijkant huisvest een speciale knop om de Google Assistent te starten. Die knop komt geforceerd over, want er zijn ook andere manieren om de Assistent – even snel – op te roepen.

©PXimport

Wat opvalt zijn de afmetingen en het gewicht van de smartphone. De Moto G9 Plus heeft een flink scherm – waarover zo meteen meer – en een grote accu, ook daarover straks meer. Het resultaat is één van de grootste en zwaarste (223 gram) smartphones die je nu kunt kopen. Ik raad je daarom met klem aan de Moto G9 Plus eerst in een winkel uit te proberen om te kijken of je het formaat fijn vindt.

©PXimport

Groot scherm, maar niet groots

Het scherm van de Moto G9 Plus is met 6,8inch dus enorm en niet met één hand te bedienen. Niet handig als je dat belangrijk vindt. Het grote formaat maakt de smartphone wel ideaal voor gaming, typen met twee handen en het kijken van films en series. Door de full-hd-resolutie oogt het beeld scherp en het lcd-paneel toont aardige kleuren. Het contrast is wel aan de lage kant, waardoor zwart meer als donkergrijs overkomt. Concurrerende Samsung-smartphones hebben een fraaier oled-display. Andere alternatieve toestellen, waaronder de Poco X3 NFC, hebben een 120 Hz-scherm voor aanzienlijker soepeler beeld. De Moto G9 Plus heeft een standaard 60 Hz-scherm. Daar merk je niets van als je huidige smartphone ook een 60 Hz-display heeft, maar als je eenmaal hoger gewend bent, is het lastig om terug te gaan naar 60 Hz. De maximale helderheid van het scherm van de Moto G9 Plus is lager dan de concurrentie, waardoor het display slechter zichtbaar is onder fel (zon)licht.

©PXimport

Hardware

De Motorola Moto G9 Plus draait op een Snapdragon 730G-processor en die kennen we van concurrerende Google Pixel- en Samsung-smartphones. Het is een prima processor, maar niet de snelste in dit prijssegment. Motorola stopt 4 GB werkgeheugen in de Moto G9 Plus en dat is vandaag de dag gemiddeld tot ondergemiddeld. Er zijn namelijk genoeg vergelijkbare smartphones te koop met 6 GB werkgeheugen. Die hebben op papier een streepje voor met multitasken en zijn meer toekomstbestendig. De Moto G9 Plus is snel genoeg maar valt qua prestaties niet op in dit segment.

Dat geldt wel als we kijken naar de accuduur en het opladen. De Moto G9 Plus heeft een grote 5000 mAh-accu en gaat zorgeloos anderhalve dag mee op een acculading. Twee dagen is mogelijk als je het rustiger aandoet. Fijn is dat Motorola een krachtige 30 Watt-oplader meelevert, die de smartphone in negentig minuten oplaadt. Wil je even snel bijtanken omdat je zo de deur uitgaat? Een kwartiertje opladen tilt de accu van vijf naar vijfendertig procent. Draadloos opladen is niet mogelijk en dat is een bezuiniging die voor alle betaalbare smartphones geldt.

Prettig is het ruime opslaggeheugen van 128 GB, eventueel nog te vergroten met een micro-sd-kaartje.

©PXimport

Camera's vallen tegen

De Moto G9 Plus heeft vier camera’s op de achterkant. Dat ziet er heel indrukwekkend uit, maar zegt niets over de kwaliteit. En dat blijkt, want de cameraprestaties vallen me simpelweg tegen. Foto’s van de 64 megapixel hoofdcamera ogen al heel snel grauw en donker, ook als de zon schijnt en de lucht overwegend blauw is. Op andere momenten doet de camera het beter, maar de resultaten blijven beduidend minder dan die van de concurrentie. De groothoeklens is ook matig. Weliswaar schiet ‘ie een wijde foto, maar die oogt vaak uitgewassen en bevat weinig detail. Beter is de dieptesensor, die helpt bij het vervagen van de achtergrond om de persoon of het object voorin beeld beter tot zijn recht te laten komen. Tot slot is er een 2 megapixel macrocamera aanwezig om foto’s van dichtbij te schieten. Dat werkt naar behoren, maar door de lage resolutie ogen de beelden veel minder scherp dan een normale foto. Een fraaie macroplaat op canvasformaat afdrukken zit er niet in.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De selfiecamera van de smartphone zit in een gaatje in het scherm en werkt naar behoren, zonder positief of negatief op te vallen. Motorola’s Moto G 5G Plus heeft twee selfiecamera’s, waaronder een groothoeklens voor groepsfoto’s.

Software

Over de Android-software op Motorola-smartphones schrijf ik al jaren hetzelfde. Motorola past weinig aan, waardoor je bijna stock-Android gebruikt en geen last hebt van onnodige apps of functies. De handvol functies die Motorola toevoegt, laten je de telefoon onder andere sneller bedienen met gebaren. Niets mis mee. Met het updatebeleid wel. Motorola garandeert al jaren slechts één versie-update en dat is te weinig. Concurrerende merken als Samsung en Nokia bieden twee of drie jaar updates. Veel fabrikanten stellen ook drie jaar beveiligingsupdates beschikbaar, iets dat Motorola maar twee jaar doet.

©PXimport

©PXimport

In het geval van de Moto G9 Plus betekent het dat je een update kunt verwachten van Android 10 naar Android 11. Daar houdt het op en dat is extra triest als je bedenkt dat Android 11 al uit was toen de smartphone gelanceerd werd. De update voelt daarom niet meer dan logisch, en ik had minstens een update naar Android 12 willen zien.

Conclusie: Motorola Moto G9 Plus kopen?

De Motorola Moto G9 Plus is een smartphone die veel goed doet, maar zeker aandachtspunten kent. Zo is hij vanwege zijn formaat niet voor iedereen de beste koop, vallen de camera’s tegen en is Motorola’s updatebeleid matig. Als je met deze punten kunt leven, is de Moto G9 Plus een prima koop. Toch denk ik dat de meeste geïnteresseerden beter af zijn met de Poco X3 NFC, met name omdat deze smartphone betere specificaties heeft en langer updates krijgt. Andere interessante alternatieven zijn de Xiaomi Mi 10(T) Lite, Motorola Moto G Pro en Samsung Galaxy M31.

Goed
Conclusie

**Adviesprijs** € 269,- **Kleuren** Koper, blauw **OS** Android 10 **Scherm** 6,8 inch lcd (2400 x 1080, 60 Hz) **Processor** 2,2 Ghz octacore (Snapdragon 730G) **RAM** 4 GB **Opslag** 128 GB (uitbreidbaar) **Batterij** 5.000 mAh **Camera** 64, 8, 2 en 2 megapixel (achter), 16 megapixel (voor) **Connectiviteit** 4G, Bluetooth 5.0, wifi, gps, nfc **Formaat** 17 x 7,8 x 0,97 cm **Gewicht** 223 gram **Overig** 3,5mm-koptelefoonpoort, spatwaterbestendig **Website** [www.motorola.com](https://www.motorola.com/nl/smartphones-moto-g-plus-gen-9/p)

Plus- en minpunten
  • Fraai ontwerp met groot scherm
  • Complete hardware
  • Lange accuduur en snelladen
  • Android zonder poespas
  • Concurrenten hebben beter scherm
  • Beroerd updatebeleid
  • Tegenvallende camera's
▼ Volgende artikel
Review Philips Café Aromis 8000-serie - Horecakoffie gewoon bij je thuis
© Philips
Huis

Review Philips Café Aromis 8000-serie - Horecakoffie gewoon bij je thuis

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Fantastisch
Conclusie

Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Plus- en minpunten
  • Barista-melkschuim zonder slangetjes
  • Haalt goud uit supermarktbonen
  • Stil in gebruik
  • Einde aan discussies dankzij gebruikersprofielen
  • Foolproof bediening: iedereen kan nu topkoffie zetten
  • Vakje voor gemalen koffie is wat knullig
  • Geen actieve kopjeswarmer
  • Plastic lekbak voelt goedkoop aan

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Bonen vs cups: fight!

Voor wie nog twijfelt om de overstap te maken van cups naar bonen: doe het. Het verschil is niet subtiel, het is een aardverschuiving. Waar capsules vaak toch een beetje vlak smaken, proef je hier ineens nuances die je eerder miste. Het apparaat oogt misschien intimiderend professioneel, maar de bediening is uiteindelijk net zo simpel als je gewend bent van je good old Nespresso.

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

▼ Volgende artikel
Voormalige Assassin's Creed-baas klaagt Ubisoft aan
Huis

Voormalige Assassin's Creed-baas klaagt Ubisoft aan

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Nieuw op ID: het complete plaatje

Misschien valt het je op dat er vanaf nu ook berichten over games, films en series op onze site verschijnen. Dat is een bewuste stap. Wij geloven dat technologie niet stopt bij hardware; het gaat uiteindelijk om wat je ermee beleeft. Daarom combineren we onze expertise in tech nu met het laatste nieuws over entertainment. Dat doen we met de gezichten die mensen kennen van Power Unlimited, dé experts op het gebied van gaming en streaming. Zo helpen we je niet alleen aan de beste tv, smartphone of laptop, maar vertellen we je ook direct wat je erop moet kijken of spelen. Je vindt hier dus voortaan de ideale mix van hardware én content.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.