Nu Apple – eindelijk – ondersteuning voor een muis in iPadOS heeft ingebouwd, ontstaat een wel heel veelzijdig apparaat. Precies op tijd voor een groot leger aan thuiswerkers.

De iPad is ooit op de markt gebracht als een apparaat om media mee te consumeren. Toen de SoC (System on a Chip, inclusief meerdere CPU- en GPU-kernen) die in de iPad’s zat beter en beter werd (en uiteindelijk zelfs betere prestaties op de klokken zette dan de gemiddelde desktop-CPU) veranderde de situatie. Mensen gingen hun iPad ook steeds vaker inzetten voor het creërenvan content. Een extern Bluetooth-toetsenbord van goede kwaliteit was eigenlijk het enige dat nodig was. En toch ook wel een muis.

Niet eens zozeer vanwege ’t feit dat een aanraakscherm onhandig zou werken, integendeel. Maar veel meer vanwege het feit dat werken steeds meer plaatsvindt in een cloud-omgeving. Denk aan het plaatsen van tekst en afbeeldingen in een bericht bedoeld voor een website, om maar wat te noemen.

Veel van die web-apps vereisen sleep-en-drop-acties. Dat wordt veelal niet ondersteund door aanraakschermen. En ook blijkt een muis best een handige tool te zijn voor het snel selecteren van stukken tekst in een tekstverwerker. Kortom: er was nog altijd een reden om zo af en toe de laptop eens van stal te halen.

Slepen en rechtsklikken

Met de komst van iPadOS 13.4 is die noodzaak minder dan ooit. Er is nu voorzien in volledige muisondersteuning. Zowel linker- als rechtermuisknop functioneren zoals verwacht. Ook slepen van onderdelen is geen enkel probleem. Dat dit prima gaat bewijst het artikel dat u nu leest: het is volledig op de iPad tot stand gekomen. Via een CMS dat het vooral moet hebben van sleepacties. De ‘workflow’ voorheen was: tekst lekker in het zonnetje op ’t balkon tikken met behulp van de iPad en dan later in de week een paar voorbereide artikelen tegelijk in het CMS zetten met behulp van een gewone computer. Waarvan eigenlijk alleen die muis nodig was. Nu kan het dus in één klap op de iPad, zonder verder gedoe.

Scrollrichting aanpassen

Het werkt simpel. Je gebruikt ofwel een Bluetooth-muis (die trouwens vrij dun gezaaid zijn), of een reguliere muis. En dat mag dan een bedraad of draadloos exemplaar zijn. Verder heb je een USB-C-naar-USB-A (female) of een soortgelijke converter voor Lightning nodig. Check dus voor aanschaf even wat voor poort jouw iPad gebruikt. Prik de converter in je iPad en vervolgens je muis (of het draadloze dongletje dat bij een al even draadloze muis is geleverd) in en muizen maar. Werkt direct.

Wel zul je merken dat als je geen originele Apple ‘wrijfmuis’ gebruikt, het muiswieltje achterstevoren werkt. Dat is eenvoudig oplosbaar. Start – met de muis aangesloten – de app Instellingen. Klik links op Algemeen en dan rechts op Trackpad en muis. Zet dan de schakelaar bij Natuurlijk scrollen uit en je muiswiel reageert weer normaal. Verder kun je hier eventueel ook de snelheid van je muiscursor aanpassen met behulp van de schuifregelaar onder SNELHEID AANWIJZER.

Verder nog een tipje: om het dock tevoorschijn te halen, beweeg je de muis naar de onderrand van het scherm. Grappig is dat dit alleen werkt als je dat met een beetje snelheid doet, traag bewegen werkt niet.

©PXimport

Sommige apps moeten muis nog ‘herkennen’

Voor de rest reageert de muis in de meeste apps zoals je verwacht; in de meeste kun tekst selecteren door te slepen en opent de rechter muisknop een contextmenu. Niet álle apps zijn echter al op die manier geoptimaliseerd. Zo werkt dit ‘trucje’ nog niet in de Microsoft Office-apps, daar moet je op een woord dubbelklikken en vervolgens via een van de handgreepjes slepen. Inderdaad: net zoals je met je vinger deed. Het is te hopen dat de apps die de muis niet echt herkennen snel van updates worden voorzien.

We probeerden ook even de Remote Desktop Client-app van – wederom – Microsoft uit. Aldaar hetzelfde probleem: de muis werd niet echt herkend. Het werkt allemaal wel, maar je moet als ’t ware een virtuele vinger activeren met de linkermuisknop. De beste ervaring hier krijg je door in de app – verbonden met een desktop op afstand – op het knopje met de tegengestelde symbolen > en < te tikken of klikken. Klik vervolgens op het handje met de vinger (en niet op de muis). De iPad-cursor (in de vorm van een balletje trouwens; een kniesoor die daar op let) is dan meteen de Windows-cursor.

Alleen: de rechter muisknop en het scrollwiel worden door de app niet herkend. Hopelijk is dat nóg niet, want juist in een toepassing als deze komt volledige muis-support vanzelfsprekend uitstekend van pas. En anders is het tijd om op zoek te gaan naar een alternatieve app die het trucje wel gaat beheersen.

©PXimport

Laptop weer minder nodig

Al met al kan geconcludeerd worden dat het best goed werkt, ondanks wat kleine kinderziekten op app-niveau. Da’s niet iets waar Apple wat aan kan doen, dat moet door app-makers opgelost worden. De kans dat de laptop nu meer dan ooit in de tas blijft is in ieder geval weer een stuk groter. Een iPad neem je immers makkelijker mee onderweg; zelfs met een draadloos toetsenbord en muisje erbij weegt het geheel nog altijd weinig en neemt het niet veel plaats in. Instant on maakt dat je direct aan de slag kunt. En als je na gedane arbeid gewoon op je gemak een e-zine wilt lezen of wat browsen, dan koppel je alle accessoires los en ga je lekker in een luie stoel verder met de tablet als – wel – pure tablet.

Verder geldt dat je natuurlijk het tamelijk prijzige Apple toetsenbord met trackpad – speciaal ontworpen voor deiPad Pro – kunt kopen. Maar voor heel wat minder geld zijn er meer dan genoeg alternatieven te vinden. Bovendien: we willen nu juist graag een muis en even geen geveeg en gewrijf. Niet op een scherm en niet op een trackpad.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.

De PlayStation 6 zou wel eens pas ergens na 2028 uit kunnen komen, zo claimde een analist onlangs. Dat betekent dat we minstens acht jaar met de PlayStation 5 opgescheept zitten. Maar niet getreurd: dat is juist goed nieuws voor de gemiddelde gameliefhebber.

Dat de PlayStation 6 in ontwikkeling is bij Sony, mag voor zich spreken. Nadat een nieuwe spelcomputer is uitgekomen, beginnen consolebedrijven vaak al snel met de research voor diens opvolger. Onderzoek naar de juiste specificaties en features van consoles beslaat vaak meerdere jaren, om nog maar te zwijgen over het maken van afspraken met bedrijven die de componenten daadwerkelijk leveren, en natuurlijk het produceren ervan.

Het is dan ook waarschijnlijk dat de specificaties van de PlayStation 6 al geruime tijd vastliggen, en dat Sony intern ook een schatting heeft gemaakt voor een releaseperiode voor de langverwachte console. Misschien was het bedrijf er zelfs van overtuigd dat het de console volgend jaar uit zou kunnen brengen.

Verlengde levenscyclus

Onlangs meldde MST Financial-analist David Gibson dat Sony nu echter overweegt om de PS6 pas ergens na 2028 te leveren. “Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen.” Dat zou betekenen dat de PS6 misschien pas ergens in 2029 of zelfs later in de winkels ligt.

De eerdere voorspellingen van ingewijden mikten voorheen vooral op eind 2027 of in de loop van 2028, op basis van wanneer de productie oorspronkelijk zou beginnen. De PlayStation 5 kwam in het najaar van 2020 uit, dus dat zou de console al een levenscyclus van ruim zeven jaar geven voordat de opvolger op de markt komt. Dat is in principe een zeer ruime levensloop voor een spelcomputer, en een release in 2027 of 2028 zou dan ook volkomen logisch zijn.

©PXimport

Stijgende RAM-prijzen

Maar de wereld houdt geen rekening met consolereleases, en gezien de huidige ontwikkelingen is de komst van een PlayStation 6 in 2027 of 2028 helemaal niet zo logisch meer. Dat heeft voor een groot deel te maken met de prijzen van RAM (Random Access Memory), die steeds hoger oplopen. RAM is namelijk in grote getale nodig om de alsmaar populairder wordende AI-assistenten als ChatGPT en Gemini draaiende te houden.

Als gevolg daarvan wordt RAM steeds schaarser en dus duurder, en laten spelcomputers nu ook net RAM nodig hebben. In deze periode een nieuwe spelcomputer uitbrengen zou dan ook betekenen dat de prijs van de console mogelijk erg hoog komt te liggen, wat de verkoop niet bepaalt stimuleert. Een dergelijke ‘valse’ start van de levenscyclus van een spelcomputer is iets dat veel bedrijven willen vermijden.

Ook de importheffingen die de Amerikaanse president Donald Trump op producten die buiten de Verenigde Staten worden gemaakt doorvoert, zorgen voor veel onzekerheid. Eerder moesten de prijzen van diverse spelcomputers, waaronder de PlayStation 5, al stijgen om dit op te vangen. Trump is – unieke politieke ontwikkelingen buiten beschouwing gelaten – de komende jaren nog aan de macht, dus ook dat maakt het uitbrengen van een nieuwe console bepaald geen veilige onderneming. De komende jaren een console lanceren is kortom dus een gigantisch risico, dat Sony volgensgeruchten zo klein mogelijk wil houden.

Trage consolegeneratie

Sony hoopt wellicht dat de economie eind dit decennium kalmeert. Dat zou echter wel betekenen dat we nog meerdere jaren op de komst van de PlayStation 6 moeten wachten. Wat mij betreft is dat niet iets om over te treuren, maar juist goed nieuws. Het geeft ontwikkelaars namelijk de kans om echt alles uit de PlayStation 5 te halen. Een kans die ze hopelijk met beide handen aangrijpen.

Hoewel de PS5 in november van 2020 uitkwam – ruim vijf jaar geleden – heb ik nog altijd het gevoel dat deze consolegeneratie nog maar net is begonnen. De generatie kwam sowieso vrij traag op gang, omdat deze middenin de coronapandemie viel. Dat was ook voor spelontwikkelaars een ingewikkelde tijd waarin halsoverkop naar thuiswerkmogelijkheden gekeken moest worden, waardoor veel games die in ontwikkeling waren vertraging op liepen.

Sony’s eigen game-line-up is de afgelopen vijf jaar ook wat karig geweest. Dat heeft deels te maken met een focus op liveservicegames, waarbij diverse projecten die bij Sony’s meest prominente studio’s in ontwikkeling waren uiteindelijk werden geannuleerd. Denk bijvoorbeeld aan de The Last of Us-multiplayergame die na jaren productie in de prullenbak werd gegooid.

Daarbij is de ‘cross-generation’-periode van deze generatie uitzonderlijk lang. Nog altijd komen diverse games niet alleen op PlayStation 5, maar ook op PlayStation 4 uit. Nu is dat iets wat in de toekomst alleen maar vaker voor zal komen – de grenzen tussen consolegeneraties vervagen en daarmee is het ook makkelijker om de prestaties van games terug of juist op te schalen.

Toch zorgt het er ook voor dat er onder gamers een gevoel groeit dat nog lang niet het uiterste uit de PS5 is gehaald. Er is méér met dat apparaat mogelijk, vooral met de bestaande PS5 Pro in het achterhoofd. Een verlengde levenscyclus voor de console geeft ontwikkelaars de kans om een aantal schitterende spellen af te leveren in de laatste jaren van de spelcomputer – de ontwikkeltijd van games wordt immers ook steeds langer. Met toppers als Grand Theft Auto 6, The Witcher 4 en Intergalactic: The Heretic Prophet nog in het verschiet, is er meer dan genoeg potentie om het de komende jaren uit te zingen met de PS5.

Niet zonder risico’s

Natuurlijk brengt het uitstellen van een consolelancering ook risico’s met zich mee, zowel voor Sony als voor de consument. Het is namelijk helemaal niet zeker dat de wereldeconomie er eind dit decennium beter voor staat. Daarnaast zet het Sony voor een moeilijke keuze: gooit het jaren aan research voor de PS6 weg om de console eind dit decennium met moderne specificaties uit te kunnen brengen, of behoudt het simpelweg de huidige specs zodat deze op release mogelijk al deels zijn verouderd?

De eventuele keuze om de PlayStation 6 uit te stellen zal dan ook niet over één nacht ijs gaan. Het is aan de goedbetaalde mensen in topposities binnen het bedrijf om die knoop door te hakken. Maar puur vanuit mijn eigen, egoïstische liefde voor games gezien, heb ik er totaal geen moeite mee om nog een jaar of drie, vier op de PlayStation 5 te spelen. Laat maar eens zien wat die console nog kan, en blaas ons in 2029 of 2030 weg met een nieuwe consolegeneratie die écht een flinke technologische stap zet!