Het is geen geheim dat HTC allang niet meer de relevantie heeft die het vroeger had. Toch kun je daar de telefoons van het bedrijf niet de schuld van geven. De nieuwe HTC U12 Life is een perfect voorbeeld van een prima smartphone met een marketingprobleem.

HTC 'presenteerde' de nieuwste telefoon op de IFA-beurs in Berlijn. Toegegeven, het is een weinig opvallend middenmodel van de fabrikant die ooit de toon zette voor alle Android-toestellen, en tussen de rest van de smartphones valt de U12 Life niet erg op. Maar om het toestel met zo weinig toeters en bellen aan te kondigen is te weinig eer.

De U12 Life is namelijk een verrassend leuke telefoon voor een eveneens verrassend leuke prijs. Voor slechts 349 euro krijg je een telefoon met een groot scherm, een goede camera, prima hardware en (fijn!) een 3,5mm-poort. En hey, er zit geen notch op!

Toegegeven, het toestel heeft veel weg van de iPhone of de Google Pixel (waar HTC verantwoordelijk voor was), met name met een dikke uitstulping met de dubbele camera achterop. Die gelijkenis is echter helemaal niet erg, helemaal niet voor de doelgroep van deze telefoon - sterker nog, de telefoon voelt erg premium aan voor zijn prijs.

Twee achterkanten, geen notch

Het is vooral de achterkant die erg opvalt. Die bestaat uit twee delen: een geribbelde 2/3e onderzijde, en een glimmende 1/3e aan de bovenzijde. De geribbelde achterzijde zorgt ervoor dat de telefoon stevig in je hand ligt, en het glimmende gedeelte moet zorgen voor een meer premium uiterlijk. Je kunt echter ook argumenteren dat dat schizofrene ontwerp juist het slechtste van twee werelden is, maar dat is een smaak die per verkoper verschilt.

Wat in ieder geval wel zeker is is dat het glimmende gedeelte net zoals op andere telefoons een absolute vingerafdrukmagneet is. Het is dan ook helemaal onbegrijpelijk dat juist de vingerafdrukscanner hier zit, want daarvan wordt de telefoon geheid in mum van tijd erg lelijk.

©PXimport

Het is wel erg verfrissend om weer eens een nieuwe telefoon te zien zonder notch. Die lelijke ontwikkeling die tegenwoordig iedere nieuwe smartphonefabrikant heeft gekopieerd van Apple is hier niet aanwezig, en dat kunnen we alleen maar toejuichen. Bovendien levert de HTC U12 Life niets in op beeldkwaliteit, want het enorme scherm van 6 inch heeft nog steeds een verhouding van 18:9 en ziet er met een resolutie van 2160 x 1080 pixels erg goed uit.

Aardige specs plus koptelefoonpoort

Een andere designkeuze waar HTC zich gelukkig niets van aantrekt is de hoofdtelefoonpoort, want die zit er gelukkig nog gewoon op. Wel is er in dit toestel duidelijk bezuinigd op het externe geluid, in tegenstelling tot veel oudere HTC-modellen. In de U12 Life zit slechts één speakertje aan de onderkant, en het geluid dat daar uit komt is niet best. Grote kans dat je daar niet zoveel waarde aan hecht, maar het is een opvallende breuk met andere HTC-telefoons.

De specificaties van het toestel zijn degelijk, al is de Snapdragon 636-processor niet het nieuwste model. Daar staat waarschijnlijk wel tegenover dat de accuduur van 3.600 mAh lang meekan. Volgens HTC is dat zo'n 12 uur (met normaal 4G-gebruik), maar dat moeten we uiteraard nog testen.

Het toestel draait op Android Oreo (8.1), met HTC's eigen Sense-skin er overheen. Die is gelukkig niet heel anders dan stock-Android, maar heeft wel een paar handigheidjes zoals een smart boost voor zogenaamd betere prestaties.

Conclusie

Toegegeven, de HTC U12 Life is niet de meest opvallende telefoon op de beurs, en verre van de beste. Maar voor een prijs van 349 euro zijn de specificaties wél meer dan goed genoeg.

Waarschijnlijk gaat de U12 Life HTC niet uit het diepe dal trekken waar het bedrijf al zo lang in zit, en er is een grote kans dat de telefoon bij veel mensen aan de aandacht ontsnapt. Jammer, want net als veel andere toestellen van de fabrikant lijkt dit een erg goed model te worden met verkeerde marketing.

Fabrikanten claimen graag een revolutionaire techniek te hebben uitgevonden, al helemaal als het gameaccessoires betreft. Vaak zijn de verbeteringen minimaal, maar met de Pro X2 Superstrike heeft Logitech daadwerkelijk een technologische doorbraak gemaakt – die in de handen van professionele spelers absoluut verschil kan maken.

Bij nieuwe gamemuizen richt men zich vaak op de vorm, het gewicht of de sensor. Want sneller is volgens bedrijven altijd beter. In de praktijk zijn sensorsnelheden de menselijke limieten allang overschreden, en betekenen statistieken over dots per inch (dpi) en polling rate (hoe vaak de muis per seconde gegevens naar een pc stuurt) in de praktijk weinig. De Superstrike richt zich echter op een onderontwikkeld gebied: de muisklik zelf.

Geen echte klik

Muisknoppen werken namelijk met schakelaars, mechanisch of optisch. Die eerste is de klassieke muisklik met bijkomend gevoel en geluid, die tweede op basis van een infraroodsensor die sneller en duurzamer moet zijn. In beide gevallen kent de schakelaar echter twee standen: aan of uit. De beweging daartussen wordt normaal gesproken dus niet geregistreerd.

Logitechs grote vernieuwing zit hem dan ook in het zogenaamde haptive indictive trigger system, dat in staat is om de afgelegde weg van uit naar aan, en weer terug vast te leggen dankzij een magnetisch inductiesysteem. Met andere woorden: omdat er geen fysiek contact is zoals bij een traditionele schakelaar, kan een ‘klik’ veel eerder worden vastgelegd en zijn spelers fysiek sneller – volgens Logitech tot zeker 30 milliseconden.

Daarvoor moet je wel even in de GHUB-software duiken, Logitechs programma voor game-accessoires. De instellingen voor de X2 Superstrike zijn daarbij verrassend simpel en goed gevisualiseerd. Je hebt de beschikking over tien registratiepunten en vijf resetpunten: allemaal van invloed op hoe snel respectievelijk een klik en een ‘uitklik’ worden geregistreerd. Hoe hoger je registratieniveau, hoe langer je vinger en knop moeten bewegen voordat een klik wordt geregistreerd.

Voor e-sporters en zeer fanatieke gamers is het omgekeerde natuurlijk relevant: hoe lager je niveau, hoe sneller je klikt. In de praktijk is dat verrassend merkbaar: zet de muis op z’n snelst, en je vinger een haartje bewegen levert al een klik op. Test je dit met een pure kliks-per-seconde-test, dan klik je met wat oefening inderdaad sneller ten opzichte van een traditionele muis.

Voor wie?

De vraag is echter voor wie die kliksnelheid relevant is, en hoe dat zich naar de praktijk vertaalt. In feite is de muisklik uiteraard slechts één factor in je reactietijd tijdens bijvoorbeeld Counter-Strike 2. Fysieke reactietijd, beeldschermvertraging, server-ping: er zijn voldoende andere factoren die bepalen hoe snel je in een game reageert. E-sporters zijn nu eenmaal al veel sneller dan de gemiddelde speler.

In de praktijk is de invloed van het nieuwe systeem daarom lastig aan te tonen. Ja, de muis voelt heel snel, zeker na wat oefening. Al gauw blijkt namelijk dat je vrij eenvoudig per ongeluk klikt – al helemaal als je hem ook buiten games gebruikt - en je die fijne beweging zeer gecontroleerd moet maken. Voor beginners is niveau 3 bijvoorbeeld prettig: het voelt nog steeds snel, maar je geeft niet je positie weg door per ongeluk je wapen te vuren.

Het gevoel van snelheid in combinatie met een rauwe kliksnelheid is voor sommigen misschien al de moeite waard, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat je als gemiddelde speler geen wonderen mag verwachten. Logitech claimt dat ook reguliere gamers van de Superstrike profiteren, maar in de twee weken dat we de muis testten kunnen we dat nog niet met volledige zekerheid zeggen.

Muisstil

Een bijkomend voordeel is dat de Superstrike behoorlijk stil is – als je dat wilt. De vernuftige trilmotor die een echte muisklik nabootst is namelijk ook af te stellen, waardoor deze ook kan veranderen in een subtiele ‘tik’. Helemaal bijzonder is het uitschakelen van de trilfunctie, waarbij je geen feedback meer krijgt op je kliks en in de gemiddelde game feitelijk blind bent.

Verder heeft de Superstrike alles wat je van een professionele gamemuis mag verwachten: de ultrasnelle Hero 2-sensor met een polling rate van8000 Hz en een maximale snelheid van 888 inch per seconde. De behuizing zelf is met 61 gram niet de lichtste, maar verder zeer luxe afgewerkt met witte en zwarte kleuren, en twee zijknoppen. Qua vorm valt deze verder niet op: hij is rond en voor onze smaak zelfs tamelijk klein, maar blijkbaar precies goed voor de gemiddelde e-sporter.

Previous slideNext slide

Het enige wat we op mechanisch vlak nog aan te merken hebben op de muis is dat het scrolwiel grappig genoeg net wat minder ‘premium’ aanvoelt dan de rest van de Superstrike, al zullen de meesten daar in de praktijk weinig van merken.

Maar dat is wel een beetje het punt van de X2 Superstrike: het is daadwerkelijk een topmuis met een baanbrekende technologie, bedoeld voor een kleine groep gamers. In de gemiddelde hand voelt de Superstrike snel aan, maar degenen die hun brood verdienen met het spelen van videogames zullen de grootste voordelen ervan merken – precies waar pro-accessoires voor zijn bedoeld.

De Logitech Pro X2 Superstrike is nu beschikbaar.

De eerste volledige trailer van de nieuwe versie van The Mummy is uitgebracht door Warner Bros.

Begin dit jaar verscheen er al een teaser trailer, maar nu valt hieronder dus de eerste volledige trailer van de aankomende bioscoopfilm te bekijken.

De nieuwe film staat volledig los van eerdere The Mummy-films en wordt geregisseerd door Evil Dead Rise-regisseur Lee Cronin. Cronin wil in plaats van de luchtige avonturensfeer uit de The Mummy-films van eind jaren negentig juist de focus op horror leggen.

In de film verdwijnt een jonge dochter van een journalist spoorloos in de woestijn. Acht jaar later keert ze opeens terug, maar ze is overduidelijk niet helemaal dezelfde persoon als voordat ze verdween.

The Mummy draait vanaf 16 april in de bioscoop. Overigens werden onlangs plannen aangekondigd om een nieuwe The Mummy-film met Brendan Fraaser en Rachel Weisz - die ook de hoofdrollen speelden in de film uit 1999 - te maken. Dat staat volledig los van deze film.