Het is geen geheim dat HTC allang niet meer de relevantie heeft die het vroeger had. Toch kun je daar de telefoons van het bedrijf niet de schuld van geven. De nieuwe HTC U12 Life is een perfect voorbeeld van een prima smartphone met een marketingprobleem.

HTC 'presenteerde' de nieuwste telefoon op de IFA-beurs in Berlijn. Toegegeven, het is een weinig opvallend middenmodel van de fabrikant die ooit de toon zette voor alle Android-toestellen, en tussen de rest van de smartphones valt de U12 Life niet erg op. Maar om het toestel met zo weinig toeters en bellen aan te kondigen is te weinig eer.

De U12 Life is namelijk een verrassend leuke telefoon voor een eveneens verrassend leuke prijs. Voor slechts 349 euro krijg je een telefoon met een groot scherm, een goede camera, prima hardware en (fijn!) een 3,5mm-poort. En hey, er zit geen notch op!

Toegegeven, het toestel heeft veel weg van de iPhone of de Google Pixel (waar HTC verantwoordelijk voor was), met name met een dikke uitstulping met de dubbele camera achterop. Die gelijkenis is echter helemaal niet erg, helemaal niet voor de doelgroep van deze telefoon - sterker nog, de telefoon voelt erg premium aan voor zijn prijs.

Twee achterkanten, geen notch

Het is vooral de achterkant die erg opvalt. Die bestaat uit twee delen: een geribbelde 2/3e onderzijde, en een glimmende 1/3e aan de bovenzijde. De geribbelde achterzijde zorgt ervoor dat de telefoon stevig in je hand ligt, en het glimmende gedeelte moet zorgen voor een meer premium uiterlijk. Je kunt echter ook argumenteren dat dat schizofrene ontwerp juist het slechtste van twee werelden is, maar dat is een smaak die per verkoper verschilt.

Wat in ieder geval wel zeker is is dat het glimmende gedeelte net zoals op andere telefoons een absolute vingerafdrukmagneet is. Het is dan ook helemaal onbegrijpelijk dat juist de vingerafdrukscanner hier zit, want daarvan wordt de telefoon geheid in mum van tijd erg lelijk.

©PXimport

Het is wel erg verfrissend om weer eens een nieuwe telefoon te zien zonder notch. Die lelijke ontwikkeling die tegenwoordig iedere nieuwe smartphonefabrikant heeft gekopieerd van Apple is hier niet aanwezig, en dat kunnen we alleen maar toejuichen. Bovendien levert de HTC U12 Life niets in op beeldkwaliteit, want het enorme scherm van 6 inch heeft nog steeds een verhouding van 18:9 en ziet er met een resolutie van 2160 x 1080 pixels erg goed uit.

Aardige specs plus koptelefoonpoort

Een andere designkeuze waar HTC zich gelukkig niets van aantrekt is de hoofdtelefoonpoort, want die zit er gelukkig nog gewoon op. Wel is er in dit toestel duidelijk bezuinigd op het externe geluid, in tegenstelling tot veel oudere HTC-modellen. In de U12 Life zit slechts één speakertje aan de onderkant, en het geluid dat daar uit komt is niet best. Grote kans dat je daar niet zoveel waarde aan hecht, maar het is een opvallende breuk met andere HTC-telefoons.

De specificaties van het toestel zijn degelijk, al is de Snapdragon 636-processor niet het nieuwste model. Daar staat waarschijnlijk wel tegenover dat de accuduur van 3.600 mAh lang meekan. Volgens HTC is dat zo'n 12 uur (met normaal 4G-gebruik), maar dat moeten we uiteraard nog testen.

Het toestel draait op Android Oreo (8.1), met HTC's eigen Sense-skin er overheen. Die is gelukkig niet heel anders dan stock-Android, maar heeft wel een paar handigheidjes zoals een smart boost voor zogenaamd betere prestaties.

Conclusie

Toegegeven, de HTC U12 Life is niet de meest opvallende telefoon op de beurs, en verre van de beste. Maar voor een prijs van 349 euro zijn de specificaties wél meer dan goed genoeg.

Waarschijnlijk gaat de U12 Life HTC niet uit het diepe dal trekken waar het bedrijf al zo lang in zit, en er is een grote kans dat de telefoon bij veel mensen aan de aandacht ontsnapt. Jammer, want net als veel andere toestellen van de fabrikant lijkt dit een erg goed model te worden met verkeerde marketing.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.