De Google Pixel 4 smartphone van Google komt officieel (nog) niet uit in Nederland, toch hoef je weinig moeite te doen om de telefoon van Google in huis te halen. Maar een Google Pixel 4 kopen, is dat wel aan te bevelen? Dat lees je in onze review.

Omdat de Pixel-smartphonelijn van Androidmaker Google is, krijgen de smartphones veel media-aandacht. Logisch ook, want om een goede indruk te krijgen in welke richting Google Android stuurt, hoe je alleen maar een Pixel-smartphone aan te zetten. Al die aandacht ten spijt, de Pixel smartphones hebben zo’n klein marktaandeel dat zelfs het woord ‘marginaal’ de lading niet dekt. Heel gek is dat niet, de Pixel 4 is in veel landen (waaronder Nederland) officieel niet verkrijgbaar. De toestellen kunnen qua specificaties niet opboksen tegen de topsmartphones van bijvoorbeeld Samsung en de prijs van een Pixel smartphone is zo exorbitant hoog dat je bij concurrentie veel beter krijgt voor minder geld.

De prijs verbloemt wel de interessante functies van de Pixel-smartphones. Zo kun je met een Pixel-smartphone altijd de mooiste foto’s schieten en word je in een warm bedje gelegd van Google-diensten. Omdat de smartphone door Google wordt ontwikkeld, krijg je als eerste Android- en veiligheidsupdates, waarbij je minstens twee jaar de nieuwste versie van Android krijgt en drie jaar veiligheidsupdates. Dat is nog steeds niet in lijn met de ondersteuning die Apple biedt voor iPhones, maar wel een stuk langer (en duidelijker) dan vrijwel alle andere Androidfabrikanten.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Vernieuwing Pixel 4

Dezelfde voordelen- en nadelen vind je ook op deze nieuwe Pixel 4 smartphone, die in twee smaken verkrijgbaar is: de compacte Pixel 4 (die we te testen kregen) en de grotere Pixel 4 XL. Desondanks heeft Google de Pixelsmartphones wat meer vernieuwd dan bij de vorige generaties het geval was.

Zo is het ontwerp flink op de schop gegaan. Geen twee kleuren op de achterzijde, maar een glazen achterkant in wit, zwart of oranje. In een vierkant blok huist de dualcam. Jazeker, ook Google heeft eindelijk een dubbele camera in zijn smartphones geplaatst. Het toestel is behoorlijk compact en ligt daardoor prettig in de hand. Maar op de bouwkwaliteit valt wel wat aan te merken, zie hiervoor de duurzaamheidstest van JerryRigEverything.

Google heeft besloten de vingerafdrukscanner in z’n geheel te verwijderen. Aan de voorzijde is de scherminkeping verdwenen, deze heeft plaatsgemaakt voor een dikke rand voor de microfoon, speaker en overige sensoren. De rand onder het scherm is wel dun. Wat er gek asymmetrisch uit ziet. Hoewel het een kwestie van smaak is, spreekt het ontwerp me allerminst aan. De Pixel 4 ziet er saai en ongeïnspireerd uit.

Waar Google zich wel heeft laten inspireren, is bij Apple. Het verwijderen van de vingerafdrukscanner is (net als het verwijderen van de 3,5mm jack een paar jaar terug) weghalen zonder terug te geven. Een consumentonvriendelijk besluit dus. Het alternatief, gezichtsontgrendeling, werkt natuurlijk ook gewoon mét een vingerafdrukscanner in de smartphone. Bovendien is het alternatief moeilijk veiliger te noemen, de gezichtsontgrendeling werkt ook als je je ogen dicht hebt, waardoor een ander jouw Pixel 4 kan ontgrendelen wanneer je ligt te slapen. Apple heeft nog op zijn minst het weghalen van de vingerafdrukscanner opgevangen met een veiligere vorm van gezichtsontgrendeling.

Knijpen en zwaaien

Niet alle vernieuwing zit aan de buitenkant. Intern heeft Google radar weten toe te voegen aan de smartphone. Hiermee kun je de smartphone met gebaren besturen. Bijvoorbeeld als je door de lucht veegt kun je het volgende nummer op Spotify afspelen of het toestel ontwaken uit de slaapstand. Eerlijkheid gebied me te zeggen dat het een indrukwekkende techniek is, die opvallend goed werkt. Desondanks is het een enorme gimmick, een toevoeging die meer laat zien wat er mogelijk is, dan een functionele verrijking. Los van de testdoeleinden heb ik het dan nul keer gebruikt of me achteraf gerealiseerd dat ik de handgebaren had kunnen gebruiken. Net als de knijpfunctionaliteit overigens, een gimmick die al jaren in Pixel-smartphones ingebouwd zit. Zou deze ooit echt functioneel wat toevoegen, dan hadden andere fabrikanten dit maar wat graag nagemaakt voor hun smartphones.

©PXimport

©PXimport

Overal de assistent

Ook deze Pixel-smartphone geeft een goede indruk welke richting Google graag op wil met Android. Sterker nog, dat ligt er wel heel dik bovenop: de Google Assistent. Knijpen? Dat roept de Assistent op. Vanuit de onderste hoek omhoog vegen? Assistent. Het Google-overzicht komt met de Assistent in de Updates-knop. Vergeet daarbij tenslotte niet dat “Hey Google” zeggen de assistent oproept en oh ja, in het applicatie-overzicht is de Assistent-app ook gewoon van de partij. Op mij komt het in ieder geval over alsof ik een draagbare Google Nest Hub bij me draag. Voor mensen (zoals ik) die om wat voor reden dan ook de Google Assistent niet (zo vaak) gebruiken laat het in ieder geval de indruk achter dat de spraakassistent linksom of rechtsom erdoorheengedrukt moet worden, een soort gedram dat we al eerder zagen bij Google+ of YouTube Red.

Natuurlijk krijg je de recentste Androidversie (Android 10) met de actuele beveiligingspatch op je Pixel 4. Geen vervelende skins, slechte ondersteuning of misleidende apps zoals virusscanners. Daarmee krijg je het beste wat Android te bieden heeft. Je wordt natuurlijk wel in een warm bedje gelegd van Google-diensten, net als bij de andere Android-smartphones. Daarbij krijg je wel de toevoeging van een overzichtelijke Podcasts-app en een Recorder, die live kan transcriberen. De mogelijkheid om onbeperkt zonder kwaliteitsverlies foto’s te mogen opslaan is geschrapt. Dat is wederom weghalen zonder teruggeven, want de Pixel 4 heeft te weinig opslaggeheugen (64GB) en je opslag uitbreiden met een geheugenkaartje kun je eveneens nog altijd vergeten.

©PXimport

Camera

De Pixel 4 is de eerste Google-smartphone met een dualcam. Hiermee is de Pixelcamera in staat om te zoomen zonder kwaliteitsverlies en scherptediepte te herkennen voor portretfoto’s, waarbij de achtergrond vervaagd wordt. Deze portretfoto’s zijn ook echt overdreven goed. De meeste fabrikanten van smartphones in deze prijsklasse voegen echter ook een groothoeklens toe, zodat je desgewenst ook juist méér op de foto krijgt. Deze ontbreekt op de Pixel 4 en dat is erg jammer, want het houdt de Pixel 4 functioneel beperkter dan andere smartphones.

De foto’s die de Pixel 4 schiet zijn wel weer van uitzonderlijke kwaliteit. Vergelijkbaar met de iPhone 11 Pro en Huawei P30 Pro. Het dynamisch bereik is indrukwekkend, de kleuren zijn realistisch en de camera is razendsnel.

©PXimport

©PXimport

De nachtmodus ‘Nachtzicht’ is de meest indrukwekkende functie van de Pixel 4 smartphone. Hierbij wordt met een lange sluitertijd een foto genomen waarop je in donkere omgevingen meer kunt zien dan dat je zelf ziet. Uiteraard moet je bij het maken van een nachtzicht-foto de telefoon een tijdje stil vasthouden voor een foto, maar dankzij de stabilisatie van de camera heb je niet snel een bewogen foto. Integendeel. De foto’s zijn opvallend scherp - en zelfs sterren zijn vast te leggen. Vergelijkbare functies zijn ook mogelijk met de Huawei P30 Pro en iPhone 11 Pro.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Foto's met nachtzichtmodus aan (links) en zonder nachtzicht.

Specificaties en scherm

Onder de motorkap heeft de Pixel 4 genoeg rekenkracht om Android en zware apps als een zonnetje te laten draaien en dikke voldoendes te scoren in de benchmarks. Ook het Full-HD amoledscherm is dik in orde. De kleurweergave is wat je kunt verwachten van een smartphone in de hoogste prijsklasse. De helderheid is voldoende, maar kan beter.

Ook beschikt het scherm over een hoge refresh rate van 90 hertz. Hierdoor zijn bewegingen op het scherm soepeler. Dat is erg prettig, maar toch valt hier wat over te zeggen. Google is niet de eerste fabrikant die een 90 hertz amoled-schermpaneel op een smartphone heeft geplaatst. OnePlus doet dat ook sinds de OnePlus 7 Pro-serie. OnePlus biedt je de optie om de verversingsfrequentie omlaag te schroeven naar 60 hertz, de standaard-verversingssnelheid. In praktijk viel ik hier ook vaak op terug, omdat een hoge verversingssnelheid veel te veel eiste van de accu met een capaciteit van ongeveer 4.000 mAh. Een goede accuduur lijkt mij prettiger dan een vloeiend lopend scherm. De Pixel 4 gaat heftig de mist in met zijn hoge verversingssnelheid. Google biedt je slechts een vage instelmogelijkheid, diep verscholen in de instellingen om de refresh rate uit te zetten. Over vaag gesproken. Het scherm hanteert niet altijd de hoge verversingssnelheid, enkel wanneer de helderheid boven de 75 procent is. Hier kun je niets zelf aan instellen. Dus als je ’s avonds even op bed op je telefoon scrollt, merk je niets van dat mooi vloeiende scherm.

Bovendien eist een hoge verversingsnelheid een zware tol van je accu. Dat is de reden waarom ik het op OnePlus-smartphones (die dus een accucapaciteit van 4.000 mAh hebben) uitzette. De Pixel 4 heeft een accucapaciteit van 2.800 mAh. Dat is werkelijk beschamend weinig, het zal je dus niet verbazen dat de accuduur van de Pixel 4 om te huilen is. De dag kom je niet door met een opgeladen accu, begin van de avond houdt het wel zo’n beetje op. Ook zonder de 90 hertz aan is het behelpen. Dat wordt ook niet beter naarmate je accu slijt. Je moet dus continu op zoek naar een (draadloze) oplaadplek of een lader en powerbank meedragen. Hiermee scoort de Pixel 4 op een basisfunctionaliteit een gênant diepe onvoldoende. De grotere Pixel 4 XL heeft overigens een wat hogere capaciteit en daardoor een wat minder belabberde accuduur.

©PXimport

©PXimport

Alternatieven voor de Pixel 4

Zoals je intussen wel door hebt, de Pixel 4 krijgt wat mij betreft een diepe onvoldoende en ik raad hem iedereen van harte af. De iets grotere Pixel 4 XL is een iets minder slechte keuze, door zijn grotere accu. Maar het lijkt erop dat Google te erg gefocust was met het kopiëren van de iPhone en dit aan te vullen met overbodige gimmicks, dat het bedrijf vergeten is een goede smartphone te ontwikkelen die op basisfunctionaliteit voldoende scoort. Een slechte iPhone-kloon kopen die even duur is als een iPhone zelf? Koop dan gewoon de iPhone 11. Of de duurdere iPhone 11 Pro als de veelzijdigere camera je aanspreekt.

Ook voor de andere eigenschappen die de Pixel 4 biedt zijn betere alternatieven. Wil je gewoon het beste van Android in een goede smartphone? Dan kun je voor de helft van de prijs terecht bij de Nokia 7.2 of Google Pixel 3A. Een 90 hertz-scherm is leuk, maar laten we eerlijk zijn, daarvoor koop je geen smartphone. Mocht dit echter toch wel doorslaggevend zijn, overweeg dan de OnePlus 7T. Is de camera belangrijk, dan kun je de goedkopere Pixel 3A overwegen, maar ook de Huawei P30 Pro kan de nachtzicht-modus prima bijbenen.

Conclusie: Google Pixel 4 kopen?

Veel reviewers zijn positief over de Pixel-smartphones. Maar ik kan hem gewoonweg niet aanbevelen. Natuurlijk, de schone Androidversie is een plus, evenals het mooie scherm, krachtige specificaties en briljante camera. Maar dat weegt niet op tegen al die nadelen die bijna teveel zijn om op te sommen: te weinig opslag, geen groothoeklens, afschuwelijk slechte accuduur, assistentopdringerij, beperkte en minder veilige ontgrendelmogelijkheden, design, geen audiopoort en een overdaad aan gimmicks. Bovendien betaal je een Apple-achtige prijs voor een smartphone die teveel is afgekeken van datzelfde merk. Koop dan een iPhone. Dat is een bijzonder pijnlijke conclusie voor een smartphone van Androidmaker Google.

Met dank aan Belsimpel.nl voor het beschikbaar stellen van een review-exemplaar van de Google Pixel 4.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?