Nieuwe smartphones krijgen steeds langer updates. Dat is fijn, want versie-updates geven je toestel nieuwe functies en beveiligingsupdates lossen veiligheidsrisico’s op, zodat je je telefoon langer met een gerust gemoed kunt gebruiken.

Vergelijk je smartphones die nu in de winkel liggen met modellen van vier jaar geleden, dan zie je direct de evolutie in een moderner ontwerp en betere specificaties. Minder zichtbaar is de evolutie op softwaregebied. Verschillende merken hebben in de afgelopen jaren hun updatebeleid verbeterd en geven nieuwe smartphones langer updates. Dat doen ze deels uit eigen beweging – een beter updatebeleid kan mensen overtuigen om juist díé nieuwe smartphone te kopen – maar ook omdat gebruikers en media vragen om een langer updatebeleid. De Europese politiek wil ook dat fabrikanten langer updates aanbieden – waarover meer in het kader ‘Verplicht vijf jaar updates?’.

Wat bieden updates?

Updates klinken misschien maar saai, maar zijn juist erg boeiend. Versie-updates (iOS-updates voor de iPhone en Android-upgrades voor Android-telefoons) voegen nieuwe functies aan je toestel toe, ontwikkeld door de fabrikant. Zo kun je steeds meer met de telefoon die je al in je bezit hebt. Beveiligingsupdates zijn nog belangrijker, want die dichten gaten in de software van je toestel. Apple regelt die beveiligingsupdates zelf voor iOS, waar andere merken samenwerken met Google om het Android-besturingssysteem veiliger te maken.

Premium smartphones

Het zal je niet verbazen dat veel fabrikanten het beste updatebeleid reserveren voor hun duurste smartphones. Wie veel geld voor een toestel betaalt, wil er immers jaren mee doen en daar horen jaren updategarantie bij. Inmiddels is die geboden periode van softwareondersteuning zelfs een marketinginstrument geworden. Althans, voor merken die langer updates garanderen dan de concurrentie. Er zijn namelijk – helaas – nog steeds dure telefoons met een mager updatebeleid.

Uitblinkers

In het dure segment vind je tegenwoordig vier uitblinkers. Apple biedt al jaren zes tot zeven jaar updates aan, zie ook het kader ‘Apple belooft niets’, maar is in de afgelopen maanden voorbijgestreefd door Google en Samsung. Googles Pixel 8 en 8 Pro die in oktober zijn uitgebracht, krijgen zeven jaar softwareondersteuning. Daar vallen zowel Android-upgrades als beveiligingsupdates onder. Samsung volgde in januari Googles voorbeeld voor de Galaxy S24, S24+ en S24 Ultra.

Oudere premium smartphones van de twee merken profiteren niet van het verbeterde updatebeleid. In het geval van Google betekent dat dat voorgaande Pixel-telefoons drie Android-upgrades en vijf jaar beveiligingsupdates ontvangen. De Samsung Galaxy S23 en oudere modellen kunnen rekenen op vier upgrades en vijf jaar beveiligingsupdates. Het Nederlandse Fairphone is bijzonder, want het kleine merk garandeert acht jaar updates voor zijn Fairphone 5. Dat is een record, maar uit ervaring weten we ook dat Fairphone doorgaans lang nodig heeft om versie- en beveiligingsupdates uit te rollen.

Meer weten? Review: Fairphone 5 is voorbeeld voor de smartphone-industrie

Opletten

OnePlus en Oppo garanderen een korter updatebeleid voor hun dure smartphones. Al hebben ook zij stappen gezet, van drie jaar updates naar vijf jaar. Om precies te zijn, krijgt een toestel als de OnePlus 12 vier Android-upgrades en vijf jaar beveiligingsupdates. We raden je aan om per OnePlus- of Oppo-telefoon het updatebeleid te bekijken, want OnePlus maakt onderscheid tussen dure en écht dure smartphones. Zo krijgt de 699 euro kostende OnePlus 12R drie Android-upgrades en vier jaar beveiligingsupgrades, dus allebei een jaar korter dan de OnePlus 12, die start bij 949 euro.

Xiaomi verbeterde zijn updatebeleid vorig jaar, naar vier Android-upgrades en vijf jaar beveiligingsupdates voor zijn 13T (Pro). De recent uitgebrachte opvolgers, de Xiaomi 14 en 14 Ultra, kunnen rekenen op hetzelfde updatebeleid. Het Chinese merk zet dus geen volgende stap en blijft op gelijke hoogte als OnePlus en Oppo.

Achterblijvers

Hoewel veel merken kleine tot significante stappen gezet hebben, zijn er begin 2024 ook nog concurrenten met een minder goed updatebeleid. De twee meest opvallende namen zijn Sony en Lenovo, dat ook Motorola-telefoons uitbrengt. Sony geeft zijn nieuwste high-end-toestellen, de Xperia 5 V en Xperia 1 V, slechts twee Android-updates en drie jaar beveiligingsupdates. Dat vinden wij onacceptabel voor smartphones die 899 en 1199 euro kosten.

Motorola doet het beter dan Sony, maar scoort alsnog geen hoge score door zijn Motorola Edge 40 Pro-smartphone slechts drie Android-upgrades en vier jaar beveiligingsupdates te geven. Dit toestel verscheen bijna een jaar geleden voor 899 euro. Ook Asus laat een slechte indruk achter door de nieuwe Zenfone 11 Ultra (999 euro) slechts twee Android-upgrades en vier jaar beveiligingsupdates te geven.

Lees zeker ook: Keuzehulp: de 10 beste smartphones vanaf 600 euro

Mid-range

Mid-range-smartphones ontvangen doorgaans ook een gemiddeld updatebeleid, maar vergis je niet. Er zit tussen merken veel verschil in de periode van softwareondersteuning, waardoor de ene middenklasse telefoon jaren langer veilig te gebruiken is dan een ander. De verschillen in dit prijssegment zijn de afgelopen jaren toegenomen omdat sommige merken hun updatebeleid verbeterd hebben en andere merken niet.

Uitblinkers

Tot de mid-range-smartphones die het langst updates krijgen, hoort allereerst de Apple iPhone SE. Apple geeft dit toestel zo’n vijf jaar updates. Als je op zoek bent naar een iPhone SE, raden we je het model uit 2022 aan. Samsung is op dit vlak de nummer twee. De populairste Galaxy A-smartphones krijgen vier jaar Android-upgrades en vijf jaar beveiligingsupdates. De nieuwste modellen die in aanmerking komen voor dit updatebeleid zijn de Galaxy A35 en Galaxy A55. Google neemt in deze prijsklasse de derde plek in. De Pixel a-modellen, waarvan de Pixel 8a op het moment van schrijven het meest recente model is, krijgt zeven Android-upgrades en even zoveel jaar beveiligingsupdates.

Achterblijvers

Merken die hun updatebeleid vooralsnog niet verbeteren, zijn er helaas ook. Zo geeft HMD Global zijn Nokia XR21-telefoon van 599 euro drie Android-upgrades en vier jaar beveiligingsupdates. Maar die XR21 verscheen met een anderhalf jaar oude Android-versie. De eerste upgrade was dus naar de versie die – vinden veel recensenten en wij ook – al op de telefoon had moeten staan. Ook Motorola houdt vooralsnog vast aan een relatief mager updatebeleid. Zijn mid-range-toestellen mogen blij zijn met één of twee versie-updates en drie jaar beveiligingsupdates.

Nice to know: Keuzehulp: de 10 beste smartphones tot 600 euro

Budgetsmartphones

Goedkope telefoons profiteren vooralsnog het minst van de verbeterde softwareondersteuning. Hoewel betaalbare toestellen van merken als Samsung, Oppo en verschillende concurrenten wat langer updates krijgen dan een paar jaar geleden, is het verschil kleiner dan in het mid-range- en premiumsegment. Dat heeft in ieder geval één belangrijke reden: het is voor een fabrikant financieel minder aantrekkelijk om updates te ontwikkelen voor een goedkope telefoon. Elke update testen en uitbrengen kost geld, en een verkocht budgettoestel levert de fabrikant minder winst op dan een mid-range- of premiummodel. Het is naar verhouding dus duurder om updates voor zo’n goedkope smartphone uit te brengen.

De specificaties van een betaalbare smartphone spelen ook een rol. Na een paar jaar updates hoort een goedkope telefoon nog goed te werken, maar kan het wel zo zijn dat een nieuwe Android-versie te zwaar wordt voor het toestel.

Uitblinkers

Wie weinig geld uitgeeft aan een nieuwe smartphone, sluit verschillende compromissen. Een korter updatebeleid is zo’n compromis. Welke goedkope telefoons krijgen het langst updates? Dat zijn die van Samsung. De 200 euro kostende Galaxy A15 5G krijgt vier Android-upgrades en vijf jaar beveiligingsupdates. Dit toestel is in januari uitgebracht en kan dus nog jaren mee – mits de hardware al die updates aankan. De even dure Xiaomi Redmi Note 13 4G doet het met vier jaar beveiligingsupdates ook goed. Althans, op dat vlak. Want jammer is dat dit toestel slechts één echte versie-update krijgt.

Achterblijvers

De budgetsmartphones van HMD Global (Nokia), Motorola en Poco krijgen minder lang updates dan veel concurrenten. In het geval van HMD Global is dat extra opvallend, omdat het merk zich probeert te positioneren als een duurzame smartphonefabrikant wiens toestellen je eenvoudig zelf kunt repareren om er langer mee te doen. Maar wie jaren vooruit wil met zijn smartphone, is gebaat bij een goed updatebeleid. HMD Global belooft echter slechts twee Android-upgrades en drie jaar beveiligingsupdates voor betaalbare toestellen als de Nokia G22.

Smartphones van Motorola mogen blij zijn met één of twee Android-upgrades en twee of drie jaar beveiligingsupdates. Daar willen we wel een nuance in aanbrengen, want voor het ene Motorola-toestel is dat ondergemiddeld, maar voor een ander model juist netjes. Denk aan de Moto G14, die sinds augustus te koop is voor nog geen 130 euro en drie jaar beveiligingsupdates krijgt. Voor zo’n prijs kun je simpelweg geen vijf jaar updates verwachten.

Poco is een vreemde eend in de bijt. Het zustermerk van Xiaomi garandeert minimaal twee jaar updates, maar in de praktijk is het soms langer. Xiaomi zelf communiceert een duidelijker updatebeleid.

Kiezen maar! Keuzehulp: de 7 beste smartphones tot 400 euro

Conclusie

Veel smartphonemerken zijn in de afgelopen jaren langer versie- en beveiligingsupdates gaan aanbieden. Daar lijken verschillende redenen voor. Meer mensen willen langer met hun toestel doen, de wetgeving wordt, in ieder geval in Europa, strenger en de merken zelf kunnen voordeel halen uit een langer updatebeleid. Bijvoorbeeld als verkoopargument ten opzichte van concurrerende fabrikanten met een minder goed updatebeleid, maar ook met de intentie om de consument langer aan het merk te binden. Apple heeft die les al vroeg begrepen en boekt er nog steeds succes mee.

Nu vooral premium en mid-range-smartphones profiteren van een langer updatebeleid, zijn we benieuwd of merken ook durven te investeren in de softwareondersteuning van hun goedkopere telefoons. In die categorie valt namelijk de grootste winst te behalen.

Zelfs een royaal bemeten schijf raakt ooit weer vol met bestanden, van freeware en tijdelijke systeembestanden tot foto’s en vergeten downloads. Dat is niet alleen hinderlijk voor jezelf, maar kan ook problemen geven. Hoog tijd dus om schijfruimte vrij te maken en je ruimte voortaan ook beter te beheren.

Wanneer de vrije schijfruimte tot minder dan circa 15 procent van de totale capaciteit zakt, is het hoog tijd om ruimte vrij te maken. Windows heeft namelijk ruimte nodig voor tijdelijke bestanden, updates, caches, herstelpunten en het wisselbestand (pagefile). Een nagenoeg volle schijf dwingt het systeem om voortdurend data te herschikken, wat merkbare vertraging veroorzaakt. Bovendien kan Windows bij ruimtegebrek updates of systeembescherming pauzeren, en ook de (indexering van de) ingebouwde zoekfunctie kan trager werken. Voor ssd’s komt daar nog bij dat de controller eerst oude datablokken moet wissen voordat hij nieuwe kan schrijven, wat bij een nagenoeg volle schijf extra vertraging geeft.

Maar ook met meer dan 15 procent vrije ruimte blijft schijfopruiming zinvol, al zal dit dan weinig invloed hebben op de (systeem)prestaties. Een opgeruimde schijf zonder oude downloads, dubbele bestanden en ongebruikte apps biedt namelijk meer overzicht, je vindt sneller wat je zoekt en ook je back-ups worden kleiner en sneller. Bovendien kunnen oude documenten, browserdata en caches gevoelige informatie bevatten, waardoor opruimen ook je privacy ten goede komt.

Opslaganalyse

Voor je begint met opruimen, controleer je eerst hoeveel vrije schijfruimte je nog hebt en welke bestanden de meeste ruimte gebruiken. Klik in Verkenner in het navigatievenster op Deze pc om meteen te zien hoeveel ruimte er op elk station nog vrij is.

Wil je weten welke bestandscategorieën de meeste ruimte innemen, open dan Instellingen in Windows en kies Systeem / Opslag. Bovenaan zie je hoeveel ruimte op je systeempartitie in gebruik is. Daaronder toont Windows verschillende categorieën, zoals Geïnstalleerde apps, Tijdelijke bestanden en E-mailberichten, telkens met de hoeveelheid ingenomen ruimte. Klik op Meer categorieën weergeven voor alle categorieën. Let op: bij categorieën als Documenten, Afbeeldingen, Video’s en Muziek controleert Windows enkel de standaardmappen, zoals C:\Users\<accountnaam>\Afbeeldingen. Klik op een categorie voor meer details en voor mogelijke verwijderacties.

Analyse met TreeSize Free

De ingebouwde opslaganalyse beperkt zich tot de systeemschijf, terwijl je vaak ook het ruimteverbruik op andere partities of schijven wilt zien. Dit kan met een tool als TreeSize Free (www.kwikr.nl/treesize2). Start de app als administrator, open het tabblad Start en kies bij Selecteer map het station of de map. Na de scan verschijnen de (sub)mappen en bestanden in het bovenste venster, met onder meer hun grootte, aantal mappen en bestanden, en het opslagpercentage binnen de bovenliggende map. Je kunt op elke kolomkop klikken om te sorteren. Via de knoppenbalk bepaal je wat in het onderste deelvenster wordt getoond. Klik bijvoorbeeld op Grootte om elke (sub)map weer te geven als een rechthoek waarvan het oppervlak overeenkomt met de gebruikte schijfruimte, zodat je meteen ziet welke mappen het grootst zijn. Je kunt ook kiezen voor Aantal bestanden of Percentage. De Personal-versie (gratis proefversie van 14 dagen, daarna 27 euro) biedt ten opzichte van de Free-versie extra functies, zoals wizards om snel de grootste, oudste of dubbele bestanden te vinden.

Schijfopruiming

Met een tool als TreeSize kun je makkelijker overtollige opslagverbruikers vinden en ze verplaatsen of verwijderen, maar dit handmatig doen kost tijd. Het kan ook ‘semiautomatisch’ via de ingebouwde tool Schijfopruiming, die Microsoft helaas steeds minder prominent maakt. Typ schijf in het startmenu, open Schijfopruiming en kies het station dat je wilt opruimen. Na bevestiging met OK verschijnt een lijst met items die je kunt selecteren en verwijderen via OK / Bestanden verwijderen, zoals Windows Update opschonen, Tijdelijke internetbestanden en Prullenbak. Je ziet ook telkens hoeveel ruimte elk item inneemt.

Met de knop Systeembestanden opschonen start je een nieuwe scan, met op het extra tabblad Meer opties twee knoppen Opruimen: een om overbodige programma’s te verwijderen en een om oude herstelpunten te wissen. Verder in dit artikel komen we op deze onderdelen terug.

Je kunt ook opruimprofielen maken, waarbij telkens andere onderdelen worden opgeschoond. Druk op Windows-toets+Ren voer cleanmgr /sageset:<n>uit (vervang <n> door een willekeurig profielnummer, bijvoorbeeld 1), zet de gewenste vinkjes en bevestig met OK. Herhaal dit voor een ander profiel (zoals cleanmgr /sageset:<n+1>). Voer Schijfopruiming later opnieuw uit met een bestaand profiel via bijvoorbeeld cleanmgr

De-junking

Er bestaan ook gratis tools die zich richten op het opsporen en verwijderen van tijdelijke en andere ongewenste bestanden (junk). Zulke tools zijn niet strikt noodzakelijk, maar wel handig om in één keer alle webbrowsers en andere applicaties schoon te maken. Maak vooraf wel een systeemherstelpunt: klik in het startmenu op Een herstelpunt maken en volg de instructies.

Bekende tools zijn CCleaner (www.ccleaner.com) en het opensource BleachBit (www.bleachbit.org). We nemen hier BleachBit als voorbeeld. Na het opstarten zie je in het linkervenster de onderdelen die kunnen worden opgeschoond, met rechts telkens een korte toelichting. Selecteer de gewenste items, zoals Google Chrome, Microsoft Edge, Microsoft Office en Systeem, en klik op Voorvertonen om te zien wat er precies wordt verwijderd en hoeveel ruimte dat oplevert. Je kunt ook met rechts op een item klikken en hier Voorvertonen kiezen om direct te zien hoeveel schijfruimte je ermee vrijmaakt. Bevestig met Opruimen om het opschoonproces te starten.

Programma’s verwijderen

Er is zoveel goede freeware dat je waarschijnlijk al regelmatig een gratis programma uitprobeert en installeert. Zulke programma’s kosten wel schijfruimte. Gebruik je een applicatie niet langer, dan verwijder je die bij voorkeur. Dat kan via Instellingen / Apps / Geïnstalleerde apps. Klik op het knopje met drie puntjes naast de app en kies Verwijderen (twee keer). Oudere of complexere toepassingen haal je weg via het Configuratiescherm met Een programma verwijderen.

Een nadeel van de Windows-procedures is dat je slechts één toepassing tegelijk verwijdert en niet altijd alle sporen meeneemt. Gratis alternatieven als IObit Uninstaller (www.kwikr.nl/uninst) en het opensource Bulk Crap Uninstaller (www.bcuninstaller.com) ondersteunen batchverwijdering en ruimen grondiger op. Omdat IObit nogal opdringerig is, focussen we hier op BCU, gericht op iets gevorderde gebruikers.

BCU

Installeer BCU en start het programma. De eerste keer verschijnt een wizard die je in een zevental stappen door de initiële configuratie leidt; de voorgestelde opties kun je gerust laten staan. Daarna zie je een lijst met gedetecteerde programma’s die je kunt sorteren op bijvoorbeeld Naam, Installatiedatum of Grootte.

Met de Ctrl- of Shift-toets selecteer je meerdere ongewenste programma’s tegelijk, waarna je op De-installeer (stil) klikt. In het dialoogvenster dat volgt kun je het verwijderproces eventueel nog aanpassen, of zelfs kiezen voor De-installatie simuleren. Na bevestiging kun je eventueel nog aangeven welke programma-onderdelen je alsnog wilt behouden. BCU maakt automatisch een herstelpunt en zoekt na afloop naar restanten, zoals registersleutels, die je desgewenst kunt laten verwijderen. Via Help / Help openen krijg je toegang tot een uitgebreide Engelstalige handleiding.

Bloatware

De kans is groot dat Windows al vooraf geïnstalleerd was toen je je pc of laptop kocht. In dat geval heeft de fabrikant waarschijnlijk flink wat ‘crapware’ oftewel ‘bloatware’ toegevoegd, zoals proefversies en extra software naast de standaard Windows-apps. Je kunt deze handmatig verwijderen zoals eerder beschreven, maar er bestaan ook gratis tools die zich specifiek op bloatware richten.

Een daarvan is O&O AppBuster (www.kwikr.nl/appbuster). De app toont alle gedetecteerde programma’s en geeft per item in de kolom Recommendation een aanbeveling om het al dan niet te verwijderen. Kies je vervolgens de optie Computer, dan verdwijnen de geselecteerde apps ook bij toekomstige Windows-accounts. Beantwoord de vraag om eerst een herstelpunt te maken met Yes.

Voor iets gevorderde gebruikers is er Bloatware Removal Utility (www.kwikr.nl/bru). Klik op de groene Code-knop en kies Download ZIP. Pak het archief uit, navigeer naar de map, klik met rechts op Bloatware-Removal-Utility.bat en kies Als administrator uitvoeren. Dit start een PowerShell-script dat de aanwezige applicaties oplijst. Via Toggle Suggested Bloatware krijg je suggesties voor te verwijderen apps. Laat in het Options-menu de standaardinstellingen staan, zodat automatisch ook een herstelpunt wordt gemaakt. Selecteer de ongewenste items, klik op Remove Selected en bevestig met Y in het PowerShell-venster.

Dubbele bestanden

Na verloop van tijd stapelen zich niet alleen overtollige bestanden op, maar vaak ook dubbele exemplaren. Wanneer je deze opspoort en verwijdert, moet je er zeker van zijn dat het echt om exacte kopieën gaat en dat het systeem of andere applicaties ze niet nodig hebben, wat geregeld voorkomt.

Handmatig dubbele bestanden opruimen is haast onmogelijk, maar met een hulpmiddel als het gratis opensource dupeGuru (https://dupeguru.voltaicideas.net) lukt dat wel. Installeer de app en start deze bij voorkeur als administrator. Met het plusknopje onderaan voeg je de mappen toe die je wilt laten analyseren. De Toepassingsmodus laat je bij voorkeur staan op Standaard, tenzij je specifiek dubbele muziek- of beeldbestanden zoekt. Bij Onderzoekstype kies je wellicht Bestandsnaam, maar je kunt ook Inhoud (duurt langer) of Mappen selecteren.

Je kunt direct op Onderzoeken klikken, rechtsonder, maar via Meer Opties pas je indien gewenst eerst zoekfilters aan. Zo kun je bijvoorbeeld Negeer bestanden kleiner dan x KB instellen om je op grote ruimtevreters te concentreren. Na de scan toont dupeGuru alle mogelijke dubbele bestanden met een zekerheidspercentage. Via Acties kun je geselecteerde bestanden kopiëren, verplaatsen of verwijderen. Nogmaals, wees hierbij wel voorzichtig.

Extra ruimte

We belichten graag nog enkele specials: onderdelen die vaak over het hoofd worden gezien, maar waarmee je toch flink wat schijfruimte kunt winnen.We doelen hier niet op allerlei ‘optimizer tools’ en ‘registry cleaners’, die zelden extra ruimte of betere systeemprestaties opleveren en soms zelfs schade veroorzaken. Wat wél merkbaar ruimte kan besparen is het uitschakelen van de sluimerstand. Tijdens deze energiemodus wordt de inhoud van het werkgeheugen opgeslagen in het verborgen systeembestand C:\hiberfil.sys voordat de pc wordt afgesloten. Dit bestand kan tot zo’n 75 procent van het totale RAM-geheugen groot zijn. Kun je zonder sluimerstand, open dan de Opdrachtprompt als administrator en voer powercfg -h off uit (h staat voor hibernation). Na bevestiging verdwijnt hiberfil.sys. Met de parameter -on kun je de sluimerstand desgewenst later weer inschakelen.

Ook door systeemherstelpunten te verwijderen kun je tijdelijk veel ruimte vrijmaken. Druk op Windows-toets+R en voer systempropertiesprotection uit. In het venster Systeemeigenschappen open je het tabblad Systeembeveiliging, klik je op Configureren en daarna op Verwijderen en Doorgaan. Zodra het kan, kun je via de knop Maken opnieuw een herstelpunt creëren.

Acuut

Bij acute schijfnood kun je overwegen de schijfinhoud te comprimeren. Windows biedt hier standaard tools voor. Open de Verkenner, klik met rechts op de gewenste stationsletter en kies Eigenschappen. Plaats op het tabblad Algemeen een vinkje bij Dit station comprimeren om schijfruimte te besparen. Bevestig met OK en geef aan of je dit ook op alle onderliggende mappen wilt toepassen. De compressie start dan meteen. Je kunt het vinkje later weer weghalen om de data te decomprimeren. Compressie kun je ook via de opdrachtprompt starten, uitgevoerd als administrator. Met:

compact /compactos:always

comprimeer je een aantal Windows-systeembestanden, wat enkele gigabytes ruimte kan opleveren. Met:

/compactos:never

maak je dit ongedaan. .Ook afzonderlijke mappen kun je op deze manier comprimeren met:

compact.exe /c /s:<pad_naar_map>

waarbij /s ook submappen meeneemt. Vervang /c (compress) door /u (uncompress) om bestanden weer te decomprimeren. Houd er rekening mee dat het automatisch decomprimeren van bestanden bij gebruik een licht prestatieverlies kan veroorzaken, vooral op oudere pc’s.

Cloudopslag

Een extra tip voor wie de synchronisatiefunctie van cloudopslagdiensten als Google Drive of Microsoft OneDrive gebruikt: je kunt instellen dat lokale bestanden enkel verwijzingen zijn naar de exemplaren in de cloud. Pas wanneer je zo’n bestand opent, wordt het tijdelijk gedownload en op je systeem beschikbaar. Dit bespaart veel ruimte, maar het betekent wel dat je data fysiek alleen in de cloud staan en dat je een internetverbinding nodig hebt om nog niet gedownloade bestanden te openen.

In Microsoft OneDrive bijvoorbeeld stel je dit als volgt in. Klik op het OneDrive-pictogram in het systeemvak van de taakbalk, klik op het tandwielpictogram en kies Instellingen. Ga onderaan naar Geavanceerde instellingen en klik op Schijfruimte vrijmaken bij Bestanden op aanvraag. Bevestig met Doorgaan. Je herkent de verwijzingen aan een wolkicoontje; een wit bolletje met vinkje betekent tijdelijk offline opgeslagen, een groen bolletje wijst op altijd lokaal beschikbaar.

Proactief

Tot nu toe hebben we ons vooral gericht op tools en technieken om overtollige bestanden gericht op te sporen en te verwijderen, maar je kunt ook proactiever te werk gaan. Een handig hulpmiddel daarvoor vind je in de Instellingen van Windows. Kies Systeem / Opslag en klik bij Opslagbeheer op Opslaginzicht. Plaats een vinkje bij Windows probleemloos laten werken door […], zodat tijdelijke bestanden voortaan automatisch worden opgeschoond. Je kunt ook de optie Gebruikersinhoud automatisch opschonen activeren.

Bij Opslaginzicht uitvoeren bepaal je zelf wanneer deze functie actief wordt. De standaardinstelling Bij weinig vrije schijfruimte lijkt ons prima. Daarnaast kun je instellen dat bestanden in de prullenbak automatisch worden verwijderd zodra ze langer dan een instelbaar aantal dagen (tussen 1 en 60) aanwezig zijn. Voor bestanden in de map ‘Downloads’ geldt hetzelfde: ook die kunnen automatisch verdwijnen na een bepaald aantal dagen ongeopend te zijn gebleven. Tot slot kun je, aanvullend op wat we in het kaderstuk schreven, instellen dat bestanden uit OneDrive alleen nog online beschikbaar blijven als je ze gedurende een instelbaar aantal dagen niet hebt geopend. Klik op Opslaginzicht nu uitvoeren om de ingestelde opruimacties meteen te starten.

Ubisoft heeft bevestigd dat er ongeveer veertig werknemers van diens studio in Toronto, Canada worden ontslagen. Wel benadrukt het bedrijf dat de Splinter Cell-remake nog altijd in ontwikkeling is.

De veertig ontslagen werknemers beslaan ongeveer acht procent van de complete Ubisoft Toronto-studio. Dat is een van de grotere Ubisoft-studio's. "Dit besluit is niet lichtzinnig gemaakt en zegt niets over het talent, de motivatie en bijdrage van de individuen", zo stelde een woordvoerder.

Ubisoft Toronto heeft odner andere Far Cry 6, Splinter Cell: Blacklist en Watch Dogs Legion ontwikkeld. Ook werkt het al geruime tijd aan een remake van Splinter Cell. Ubisoft heeft benadrukt dat die remake in ontwikkeling blijft bij de studio.

Remake van Splinter Cell

In 2021 werd de remake van de klassieke stealthgame Splinter Cell aangekondigd. Sindsdien is er maar mondjesmaat informatie over de game naar buiten gekomen. Kort na de aankondiging werd gemeld dat het verhaal wordt herschreven voor een moderner publiek.

Eind vorig jaar bleek dat David Grivel terugkeerde naar Ubisoft Toronto om aan het spel te werken. Hij nam de regie van de remake oorspronkelijk op zich, maar vertrok in 2022. Inmiddels is hij dus weer terug op het oude nest en werkt hij weer aan het spel.

Reorganisatie van Ubisoft

Afgelopen januari kondigde de Franse uitgever en ontwikkelaar Ubisoft al een grootschalige reorganisatie van het bedrijf aan, waarbij ook zes games werden geannuleerd - waaronder de remake van Prince of Persia: The Sands of Time.

Ubisoft noemde de reorganisatie een "grote organisatorische, operationele en portfolio-reset". Daarbij wil het bedrijf nog meer letten op de kwaliteit die het uitgeeft. Ubisofts nieuwe model gaat zich richten op verschillende 'creatieve huizen' die zich elk met andere soorten games bezighouden. Een daarvan is Vantage Studios, de vorig jaar met Tencent opgerichte dochteronderneming waar Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six nu onder vallen.

Ubisoft heeft daarnaast aangekondigd dat het thuiswerken niet meer toelaat en dat alle werknemers worden geacht om fulltime op kantoor aanwezig te zijn. Wel krijgen werknemers een "een jaarlijkse toelage bestaande uit thuiswerkdagen". Twee studio's van Ubisoft sloten daarnaast hun deuren: de studio's in Halifax en Stockholm. Gedurende de volgende twee jaren wil het bedrijf nog eens 200 miljoen euro besparen.

Ubisoft heeft de laatste jaren wisselend succes met zijn games. Zo viel de verkoop van het miljoenenproject Star Wars Outlaws tegen. Zover bekend is het begin vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows wel een verkoopsucces.