Als je eraan denkt om te leren coderen, dan verwacht je waarschijnlijk dat dit een beetje een saaie aangelegenheid gaat worden. Bij coderen krijg je toch vaak het idee dat dit gedaan wordt door sociaal onbekwame mensen die in een muf kamertje over een toetsenbord hangen. Mimo laat zien dat dit helemaal niet zo hoeft te zijn. Sterker nog: met Mimo wordt coderen echt leuk!

Wilde je vroeger leren coderen, dan betekende dit een grote stapel boeken doorwerken met heel veel kleine lettertjes. De gemiddelde beginner kon aan al dat coderen geen touw vastknopen en tja, dat nodigt dan ook niet erg uit om enthousiast met code kloppen aan de slag te gaan. Tegenwoordig is dat wel anders. Met een app als Mimo wordt van het coderen zelfs een soort van spelletje gemaakt. Je kunt achievements winnen als je bepaalde taken uitvoert, lessen volgen die maar een paar minuten duren en eigenlijk op een hele speelse manier het hele coderen onder de knie krijgen. Je hebt bijna niet eens meer het idee dat je echt serieus met coderen bezig bent. Toch is dit een zeer effectieve methode om de (we geven het toe) niet hele spannende materie onder de knie te krijgen.

Begrijp ons niet verkeerd, als je dat coderen eenmaal goed snapt kun je natuurlijk allemaal leuke dingen gaan maken! Je volgt met Mimo lessen in verschillende soorten computertalen. Je hebt daarbij onder andere de keuze uit HTML, CSS, SQL, Java, Python, Ruby, C++ en nog veel meer. Met de kennis die je op speelse wijze met Mimo vergaart maak jij dus straks ook leuke apps, aantrekkelijke websites of handige programma's. Deze app maakt coderen ook interessant voor kinderen, die dit soort dingen natuurlijk ook veel sneller oppikken dan jij met je oude brein. Enige nadeel is dan wel dat Mimo geheel in het Engels is. Alhoewel kinderen die met coderen aan de slag willen waarschijnlijk ook wel het een en anders van de Engelse taal afweten!

Leren coderen, twee minuten per keer

Hoe werkt dat Mimo nou precies? We moesten bij het werken met Mimo heel erg denken aan bijvoorbeeld de verschillende taalapps die momenteel heel populair zijn. Wil jij bijvoorbeeld Frans leren, dan zijn er meerdere appjes waarbij je dat zo leuk mogelijk wordt gemaakt. Je krijgt korte lessen, je wordt beloond als je het goed doet en zo krijg je eigenlijk op een hele leuke manier de materie aangereikt. Doordat hier een soort spelelement aan vast zit, alsmede een systeem waarbij je constant beloond wordt, is het ook leuk om door te blijven gaan. Daar komt bij dat je zelf kunt kiezen hoe lang je wilt dat de lessen zijn. Heb je wat meer tijd over? Volg dan een langere les. Heb je een paar minuten tijd in de trein? Ook daar zijn lessen voor. Zo kun je eigenlijk al je saaie momenten gebruiken om met Mimo aan de slag te gaan en te leren coderen.

De lessen zijn kort en to the point. Geen wollig taalgebruik, je krijgt heel direct te zien wat je gaat leren. Bij elke les heb je boven in het scherm een voortgangsbalk. Naarmate je verder komt in de les schuift de balk ook verder op. Zo weet je eigenlijk constant hoeveel tijd deze les je nog gaat kosten. Je wordt bij de lessen gevraagd om voorbeelden na te maken, zelf met oplossingen te komen en uitdagingen aan te gaan. Hierbij moet je een bepaalde codering uitvoeren. Lukt je dit? Dan krijg je er weer een achievement bij. Het voelt eigenlijk ook wel een beetje raar. Hebben we die constante aansporing wel nodig als we graag willen leren coderen? Het antwoord hierop kunnen we je niet zo een twee drie geven, maar feit is wel dat je door het constante belonen ook graag door wil gaan. Dan misschien meer om net even een extra achievement te halen dan om puur iets te leren, maar, it does the trick.

©PXimport

©PXimport

Diepgang

Als je hebt gelezen wat we hierboven hebben uitgelegd, dan vraag je jezelf misschien af hoeveel diepgang een app als Mimo nou eigenlijk heeft. Dat is misschien nog wel het meest verbluffende aan deze app. Ga je hier namelijk serieus mee aan de slag, dan leer je daadwerkelijk een bepaalde programmeertaal goed kennen. Volg je de HTML lessen, dan kun je straks daadwerkelijk als een echte code wizard websites in elkaar draaien. De lessen mogen dan kort zijn en het mag dan allemaal als een spelletje zijn verpakt, de informatie die je toegestopt krijgt is serieus en compleet. Als je deze 'game' hebt uitgespeeld heb je niet alleen een groot aantal achievements verdiend, je hebt ook echt de basis van een computertaal geleerd!

Bij Mimo heb je de optie om van elke verschillende taal de twee eerste hoofdstukken 'uit te spelen'. Deze hoofdstukken bestaan uit een aantal lessen, waarmee je de beginselen van een bepaalde taal leert kennen. Wil je hiermee verder, dan moet je een abonnement nemen. Je kunt kiezen voor een abonnement per maand, per jaar, of levenslang gratis toegang. Door de mogelijkheid om eerst gratis met de lessen aan de slag te gaan krijg je een goede indruk van wat er allemaal mogelijk is met Mimo. Overigens heb je met een abonnement toegang tot alle lessen in deze app, niet alleen maar die van een bepaalde taal.

Conclusie

Wil jij aan de slag met coderen? Dan is Mimo de app voor jou. Het coderen wordt zeer toegankelijk gemaakt, zonder dat het storend is. Daar komt bij dat de hoeveelheid informatie in deze app gigantisch is. Er zijn zoveel verschillende talen om onder de knie te krijgen… Een hoeveelheid talen die overigens nog steeds wordt uitgebreid. Met zo'n levenslang abonnement kun je zodoende een echte computer wizard worden!

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.