Dat alles in de toekomst steeds meer gericht is op draadloos, zien we overal om ons heen. En dat geldt niet alleen voor netwerken en verbindingen, maar ook het zonder tussenkomst van een snoertje opladen van bijvoorbeeld je smartphone, tablet of laptop behoort tot de mogelijkheden. Voorheen hadden fabrikanten hier nog hun eigen standaarden voor, maar dat gaat binnenkort veranderen.

In het Wireless Power Consortium is een groot aantal techbedrijven verenigd die zich bezighouden met de mogelijkheden en de techniek die nodig is om apparaten draadloos op te laden. Gekozen is voor de techniek Qi, dat je eigenlijk moet uitspreken als Chee. Qi is een open standaard die door het consortium is bedacht en voorziet in een mogelijkheid om apparaten tot een afstand van 4 centimeter inductief te laden. 

Met inductie wordt een electromagnetisch veld gebruikt, waarmee energie tussen twee objecten - in dit geval het oplaadstation en het apparaat dat moet worden opgeladen, zoals een smartphone of tablet - wordt verplaatst. Een andere mogelijkheid is via resonantie.

©CIDimport

Afstand

Qi biedt in zijn specificaties beide oplaadmogelijkheden aan en fabrikanten kunnen daarbij zelf kiezen welke techniek ze willen omarmen. Bij resonantie kan de afstand tussen het laadstation en het op te laden apparaat iets groter zijn, met een maximum van 45 millimeter. Bij inductie is die afstand beperkt tot zo'n 5 millimeter. 

Voor het draadloos opladen zijn er speciale ontvangers en zenders nodig. Bij sommige systemen moeten de spoelen van zowel de ontvanger als het zendstation precies boven elkaar worden geplaatst. Dat kan bijvoorbeeld goed werken als de telefoon in een speciale houder wordt geplaatst, maar voor het vrije plaatsen van je smartphone om deze op te laden, is het wat meer preciziewerk. 

Er zijn ook oplaadsystemen die van meerdere spoelen gebruik maken, waardoor de positie en plaatsing van je smartphone iets minder belangrijk is. 

In de praktijk zal een gebruiker van een smartphone zijn telefoon gewoon op een plak vlak van de oplader neerleggen, want het opladen gaat niet zo snel dat je je telefoon alleen maar even bij zo'n punt hoeft te houden; het duurt namelijk wel een tijdje voordat je apparaat weer voldoende stroom heeft om verder te kunnen.

Positie en oplaadtijd

En dat is ook gelijk een minpunt van draadloos opladen. Want hoe mooi en futuristisch het ook klinkt, draadloos opladen gaat nog altijd vele malen langzamer dan het opladen via een gewone kabel, adapter en stopcontact. Want zolang de accutechniek die nu wordt toegepast niet veranderd, is er ook geen andere mogelijkheid om de lege accu van een smartphone (nog) sneller op te laden. 

Daarnaast is het ook zo dat je nog steeds niet helemaal vrij bent in de plek van het opladen. Goed, je hebt misschien geen (te korte) kabel nodig, maar nog steeds moet je je telefoon op een vaste plek neerleggen. En niet te vergeten, de oplaadmat of -station zelf heeft natuurlijk ook nog steeds stroom en dus een kabel nodig. Maar het voordeel is dan wel dat het ook mogelijk is om meerdere apparaten tegelijkertijd te laden. 

Thuis en onderweg

Thuis kun je je smartphone of tablet makkelijk draadloos opladen door hem op de oplader te leggen. Ikea introduceerde in 2015 zelfs lampen en tafeltjes met een geïntegreerd laadstation. Maar ook onderweg komen er verschillende oplossingen, zoals draadloze oplaadstations op vliegvelden en treinstations. Uiteindelijk wordt het ook mogelijk om in het vervoersmiddel je telefoon op te laden, zoals in de trein zelf en wellicht ook in het vliegtuig. In de auto kan het inmiddels ook al een tijdje, zo heeft de Lexus NX al zo'n draadloos oplaadstation. 

©CIDimport

Top of flop?

Alle innovaties staan of vallen met het al dan niet omarmen van nieuwe technieken door bedrijven. Als makers van smartphones en tablets allemaal hun eigen weg gaan en kiezen voor zelfontwikkelde standaarden, dan zou het met Qi snel afgelopen zijn. Gelukkig is dat niet het geval, want inmiddels zijn er ruim 213 leden bij het Wiress Power Consortium aangesloten, waaronder in ieder geval grote namen als Apple, Samsung en LG. Smartphones van deze fabrikanten kun je in de toekomst dus sowieso draadloos opladen via Qi. 

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.