Samsung breidt zijn smartphoneportfolio uit met de Galaxy S10 Lite en Note 10 Lite. Dit zijn goedkopere varianten van de bekende S10 en Note 10. Computer!Totaal zet de verschillen op een rijtje zodat jij kunt beslissen of je liever de Samsung Galaxy S10 of S10 Lite kiest.

De S10 Lite en Note 10 Lite zijn de nieuwste Galaxy-smartphones. Hieronder vergelijken we de S10 en S10 Lite en Note 10 en Note 10 Lite. Wat zijn de verschillen en overeenkomsten tussen de toestellen?

Prijzen

Het woord ‘Lite’ doet vermoeden dat de S10 Lite en Note 10 Lite flink goedkoper zijn dan de normale S10en Note 10. Dat valt tegen. De S10 haal je op moment van schrijven voor zo’n 680 euro in huis, en de S10 Lite heeft een adviesprijs van 649 euro. Tientjeswerk dus, al is het mogelijk dat de Lite-uitvoering de komende tijd in prijs gaat dalen.

Bij de Note 10 is het verschil wat groter. Voor dat toestel betaal je gemiddeld 799 euro, terwijl de Note 10 Lite uitkomt voor 599 euro.

Samsung verkoopt overigens ook een grotere Galaxy S10 Plus (799 euro) en Note 10 Plus, al nemen we die toestellen niet mee in deze vergelijking.

©PXimport

Samsung Galaxy S20 op komst?

Ontwerp

De uiterlijke verschillen tussen de S10 en Note 10 en Lite-versies zijn klein. Alle toestellen zijn van glas en hebben een bijna voorkantvullend scherm met een gaatje voor de selfiecamera. Op de S10 zit dat cameragaatje in de rechterhoek, op de andere toestellen boven in het midden. De achterkant bevat in alle gevallen drie camera’s, al verschillen de cameralenzen (waarover later meer). De positie van de camera’s verschilt ook. Zo gebruikt de S10 een horizontale balk met daarin de camera’s en flitsers, terwijl de S10 Lite en Note 10 Lite een vierkante module in de linkerhoek hebben. Deze ontwerpkeuze doet denken aan de iPhone 11.

De S10 Lite mist een 3,5mm-hoofdtelefoonaansluiting, een functie je wel terugvindt op de S10 én Note 10 Lite.

Een kenmerk van de Note-serie is het losse styluspennetje dat in de behuizing van de smartphone zit. De Note 10 Lite heeft ook zo’n drukgevoelige S-Pen, al is hij niet gelijk aan die van de Note 10. Qua functies kan hij evenveel als het pennetje van de Note 9, inclusief tekenen en schrijven.

©PXimport

Grote schermen met lagere resolutie

Een opvallend verschil tussen de S10 en Note 10 en hun goedkopere varianten is het scherm. De S10 en Note 10 zijn met hun 6,1-inch en 6,3-inch schermen niet de kleinste, maar misschien nog net met één hand te bedienen. De S10 Lite en Note 10 Lite gebruiken allebei een reusachtig 6,7-inch display en zijn dus niet geschikt voor eenhandig gebruik.

Het grotere scherm is prettig als je graag films of series kijkt of spelletjes speelt. Wie een compacte telefoon zoekt, is echter beter af met een ander model.

De S10 Lite en Note 10 Lite gebruiken – net als hun duurdere broers – een oled-paneel. De full-hd-resolutie levert scherp beeld, al kunnen de S10 en Note 10 een scherpere qhd-resolutie weergeven. De schermranden van de S10 Lite en Note 10 Lite zijn niet gebogen. De S10 en Note 10 hebben wel zo’n gekromd beeldscherm. Of het platte display een voordeel of een nadeel is, hangt van je voorkeur af. Wij staan hier neutraal in. Alle vier de toestellen hebben een vingerafdrukscanner achter het display.

Specificaties

Wie verwacht dat de S10 Lite en Note 10 Lite aanzienlijk minder goede hardware hebben dan de normale uitvoeringen, heeft het mis. Want net als de S10 heeft de S10 Lite een royale 8GB werkgeheugen en 128GB opslagruimte, inclusief micro-sd-kaartslot. De Note 10 Lite beschikt over 6GB werkgeheugen met eveneens 128GB opslagruimte. Dat is minder dan de Note 10, die 8GB/256GB geheugen gebruikt. De Note 10 Lite draait op een Exynos 9810-processor, die je kent uit de Galaxy S9. Een prima chip, maar het is anno 2020 niet de snelste meer. Hier heeft Samsung duidelijk op bezuinigd. Bij de S10 Lite merk je daar niets van, want die gebruikt een Snapdragon 855-processor. Deze chip is even krachtig als de Exynos 9820 uit de S10- en Note 10-serie.

De accu is ook een interessant punt. In de Galaxy S10 Lite en Note 10 Lite zit een 4500 mAh-batterij. Dat is bovengemiddeld en ook groter dan in de S10 (3400 mAh) en Note 10 (3500 mAh). Dat is nodig omdat de S10 Lite en Note 10 Lite een groter scherm hebben.

Het opladen van de batterij gaat met 25W lekker snel, en even vlug als bij de Note 10. De Galaxy S10 laadt met 15W langzamer op.

©PXimport

Verschillende camera's

Maak je graag selfies? Dan lijkt de S10 Lite of Note 10 Lite een betere keuze dan het duurdere model. Want waar die een 12 megapixel selfiecamera hebben, schieten de S10 Lite en Note 10 Lite 32 megapixel plaatjes. Je selfies zien er – op papier – dus scherper uit.

De cameraopstelling achterop is ook anders. De S10 heeft een 12 megapixel hoofdcamera, een 16 megapixel groothoeklens en een 12 megapixel telelens voor twee keer zoom. Op de S10 Lite maak je standaard foto’s en filmpjes met de 48 megapixel hoofdcamera. Die perst de beeldinformatie van die tientallen pixels samen tot één 12 megapixel foto, wat de kwaliteit ten goede moet komen. De groothoeklens is behouden, maar fotografeert in een iets lagere resolutie (12 megapixel). En de telelens voor die paar keer inzoomen is ingeruild voor een 5 megapixel macrocamera. Hiermee maak je betere foto’s van heel dichtbij, wat handig is als je bijvoorbeeld bloemen, insecten of tekst vastlegt.

Op de S10 Lite debuteert Samsungs nieuwste Super Steady OIS, een stabilisatietechniek voor minder schokkerige video’s. De S10, Note 10 en Note 10 Lite hebben alleen normale optische beeldstabilisatie.

De camera’s van de Note 10 Lite lijken bijna identiek aan die van de S10 en Note 10. Er is een 12 megapixel hoofdcamera, een 12 megapixel groothoeklens (in plaats van 16 megapixel) en een 12 megapixel zoomcamera.

©PXimport

Nieuwste Android-software

Samsung lanceert de S10 Lite en Note 10 Lite met Android 10, de nieuwste versie die ook op de S10 en Note 10 draait. Op alle vier de toestellen staat de One UI 2.0-schil van de fabrikant geïnstalleerd. Mogelijk ontvangen de Lite-smartphones langer updates dan de normale S10 en Note 10, omdat die al langer te koop zijn. Samsung belooft doorgaans twee tot drie jaar updates vanaf de releasedatum van een smartphone.

Conclusie: Samsung Galaxy S10 of S10 Lite?

Hoewel de naamgeving doet vermoeden dat de S10 en S10 Lite heel veel op elkaar lijken, zijn er interessante verschillen. Zo heeft de Lite-versie een groter scherm, laadt de eveneens grotere accu sneller op en is de zoomcamera verruild voor een macrolens. Bovendien maakt de smartphone hogere resolutie selfies en minder schokkerige video’s. Een hoofdtelefoonaansluiting is om onduidelijke redenen verdwenen. Draadloos opladen is niet mogelijk. De overige hardware is sterk vergelijkbaar en door het – nu nog – geringe prijsverschil met de reguliere S10 is het daarom lastig om te zeggen welke van de twee de beste keuze is. Wie een groter toestel prefereert, is beter af met de Lite-versie dan met de meer handzame S10.

Tussen de Note 10 en Note 10 Lite zijn ook genoeg verschillen te bespeuren. De Lite-versie heeft een groter display, een grotere accu en iets minder krachtige specificaties. Denk aan minder werkgeheugen, een oudere en tragere processor en de vorige generatie S-Pen. Bovendien toont het display een lagere resolutie, kan de accu niet draadloos opladen en is de groothoekcamera iets minder. De frontcamera moet juist betere selfies schieten. Door de bezuinigingen op de hardware is het logisch dat de Note 10 Lite flink goedkoper is dan de reguliere versie. Kun je leven met die compromissen en vind je het enorme scherm prettig, dan is de Note 10 Lite een interessante keuze. Alleen: dan kun je ook kijken naar de S10 Lite, die bijna even duur is maar betere specificaties heeft. Je levert dan wel de S-Pen in.

Als je services op je eigen thuisserver draait, wil je daar ook eenvoudig meldingen van kunnen ontvangen. Ntfy stelt je in staat om eenvoudig pushnotificaties naar je telefoon of computer te sturen. Bovendien kun je ntfy op je eigen thuisserver draaien, zodat je alles in eigen handen hebt. In dit artikel gaan we ermee aan de slag.

Netwerkmonitoringsoftware, een programma dat je Docker-containers bijwerkt, een smarthomecontroller, back-upsoftware, ze hebben allemaal één ding gemeen: ze moeten je meldingen kunnen sturen als er iets gebeurt. Dat kan op verschillende manieren: via e-mail, instant messaging of pushnotificaties naar je telefoon. Dat laatste verloopt doorgaans via een gecentraliseerde dienst zoals Firebase Cloud Messaging (voorheen Google Cloud Messaging) of Apple Push Notification service.

Pushnotificaties zijn handig omdat ze bijna onmiddellijk aankomen en omdat zowel Android als iOS toestaan om in te stellen hoe je ervan op de hoogte wordt gebracht. Wil je pushnotificaties kunnen ontvangen zonder een server onder controle van een partij zoals Google of Apple, dan moet je ook hiervoor je eigen service installeren. Een opensource-project dat dit implementeert, is ntfy.

Werking van ntfy

Je ntfy-server ontvangt meldingen van je programma's via http over een REST-API en zet deze om in pushnotificaties voor de bijbehorende Android- of iOS-app of voor een webpagina op je computer. De API is in de documentatie van het project beschreven, zodat je ook je eigen software met ntfy kunt laten praten. Het project heeft ook een command-line-interface, zodat je bijvoorbeeld shellscripts op je Linux-server eenvoudig pushnotificaties kunt laten verzenden.

Ntfy gebruikt het bekende publish/subscribe-patroon. Een zender publiceert notificaties op een specifiek onderwerp door data te sturen naar een url via een http POST- of PUT-aanvraag. Het onderwerp wordt gedefinieerd door een segment van de url dat volgt op de domeinnaam. Een ontvanger kan zich dan abonneren op dit onderwerp. Elke keer dat de zender daarna een notificatie op dit onderwerp publiceert, stuurt ntfy de data naar alle ontvangers die zich op dit onderwerp hebben geabonneerd. Door ntfy op je eigen server te installeren, heb je de volledige controle over deze notificaties.

Serververeisten

De mobiele app van ntfy moet met je server kunnen communiceren om te vragen of er notificaties zijn. Als je ntfy op een server in je lokale netwerk installeert, moet die dus van buitenaf bereikbaar zijn. Dat kun je met portforwarding in je modem regelen of door je telefoon buitenshuis automatisch met een VPN-server op je lokale netwerk te laten verbinden. Heeft je internetaansluiting thuis geen vast ip-adres, dan moet je ook een DynDNS-updater te draaien.

Een andere optie is om ntfy op een VPS (Virtual Private Server) te installeren. Hierop draai je dan ook een reverse proxy voor https-toegang, die een TLS-certificaat van Let's Encrypt opvraagt. Je hebt dan een domein nodig, waarvoor je een DNS A-record naar het ip-adres van je server laat verwijzen. In de rest van dit artikel gaan we uit van een installatie van ntfy op een lokale server met Debian 13 ("trixie") met behulp van Docker Compose.

Basisconfiguratie

Creëer eerst enkele directory's voor ntfy:

$ mkdir -p containers/ntfy/{cache,etc,lib}

Creëer dan het bestand containers/ntfy/etc/server.yml met de volgende configuratie voor ntfy:

base-url: "https://ntfy.example.com"

cache-file: "/var/cache/ntfy/cache.db"

attachment-cache-dir: "/var/cache/ntfy/attachments"

auth-file: "/var/lib/ntfy/user.db"

auth-default-access: "deny-all"

Vervang het domein achter base-url door het domein waarop je ntfy-server draait. Als je gebruikmaakt van een reverse proxy, dan moet dit de url zijn die door de proxy naar ntfy wordt doorgestuurd. Bovendien moet je dan ook een regel behind-proxy: true toevoegen. In de documentatie van ntfy staan voorbeeldconfiguraties voor nginx, Apache2 en Caddy.

Met auth-default-access: "deny-all" tot slot heeft standaard niemand toegang tot onderwerpen. Elke toegang moet dus expliciet worden toegestaan.

Account bij ntfy.sh

De ontwikkelaar van ntfy draait een publiek beschikbare ntfy-server op ntfy.sh. De webinterface daarvan is bereikbaar op https://ntfy.sh/app. Die kun je gratis gebruiken, bijvoorbeeld om ntfy uit te proberen, maar dat komt met beperkingen. Zo kun je geen onderwerpen reserveren en is er een maximum van 250 notificaties per dag en 2 MB per bijlage. Verder is er geen enkele vorm van authenticatie. De enige manier van beveiliging ligt dus in het geheimhouden van je onderwerpen. Die beperkingen heb je niet als je ntfy zelf installeert. Maar als je liever niet zelf een installatie onderhoudt, kun je een betaald plan nemen. Daarmee ondersteun je ook de ontwikkeling van het opensource-project. Dat begint met een Supporter-plan van 5 dollar per maand (circa 5 euro), waarmee je drie onderwerpen kunt reserveren en 2.500 notificaties mag sturen met maximum 25 MB per bijlage.

Betaal voor gebruik van de publieke ntfy-server en ondersteuning van het opensource-project.

Docker Compose

Definieer nu de container in het bestand docker-compose.yaml:

services:

  ntfy:

    image: binwiederhier/ntfy

    container_name: ntfy

    command: serve

    restart: always

    environment:

      - TZ=Europe/Amsterdam

    volumes:

      - ./containers/ntfy/cache:/var/cache/ntfy

      - ./containers/ntfy/etc:/etc/ntfy

      - ./containers/ntfy/lib:/var/lib/ntfy

    ports:

      - 80:80

Ga je voor de aanpak met een reverse proxy, dan definieer je in ditzelfde bestand ook een container voor die reverse proxy.

Start daarna de container met:

$ docker-compose up -d

Als alles goed gaat, is de webinterface van ntfy daarna bereikbaar op het ingestelde domein of ip-adres. Bovenaan links zie je een melding Notifications are disabled. Klik op Grant now om notificaties in je webbrowser toe te staan, en bevestig dit daarna in het dialoogvenster dat je webbrowser toont.

Lees ook: Docker op je NAS: zo draai je Plex, Home Assistant en meer

Notificaties testen

Omdat je ntfy zo geconfigureerd hebt dat alle toegang standaard wordt geblokkeerd, kun je nog niets doen in de webinterface. Je dient dus eerst gebruikers aan te maken en die de toelating te geven om op specifieke onderwerpen te publiceren of zich te abonneren. Open daarvoor een shell in de container van ntfy met de opdracht docker exec -ti ntfy /bin/sh. Als je daarna ntfy user list intypt, krijg je te zien dat anonieme, niet geauthenticeerde gebruikers geen enkele permissies hebben. Met de opdracht ntfy user add --role=admin admin voeg je dan een admin-gebruiker met de naam admin toe. Gebruikers met de rol admin kunnen op alle onderwerpen publiceren en zich erop abonneren. Geef de gebruiker een wachtwoord en bevestig.

Klik nu in de webinterface van ntfy links op Settings en dan onder Manage users op Add user. Vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam admin en het wachtwoord dat je zojuist hebt ingesteld. Klik dan links op Subscribe to topic. Kies een naam of klik op Generate name om ntfy een willekeurige naam te laten kiezen en abonneer je dan op het onderwerp met Subscribe. Klik dan op Publish notification en vul hetzelfde onderwerp in. Voer ook een titel en een bericht voor je notificatie in en klik op Send. Als alles goed gaat, verschijnt je testbericht nu in een 'conversatie' met de naam van het onderwerp, en wijst je webbrowser je op een notificatie.

Gebruikersrechten

De webapplicatie is leuk voor een test, maar een mobiele app is vaak handiger. De app van Ntfy voor Android en iOS stelt je in staat om op je telefoon je te abonneren op onderwerpen (publiceren is niet mogelijk) en daarvoor notificaties te ontvangen. Als je de Android-app via F-Droid installeert, is dat zonder ondersteuning voor Firebase; de versie op Google Play gebruikt wél de servers van Google. Je maakt voor je app bij voorkeur een gebruiker aan die alle onderwerpen alleen kan lezen. Dat doe je weer in de shell van de container van ntfy met ntfy user add android om de gebruiker android aan te maken (voer een wachtwoord in) en dan ntfy access android "*" read-only voor de leesrechten.

Open daarna de Android-app en tik op de drie stippen rechtsboven. Kies Settings en stel dan Default server in op het domein van je ntfy-server. Tik daarna op Manage users en Add new user en vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam android en het bijbehorende wachtwoord. Tik dan op Add user. Keer dan terug naar het hoofdscherm van de app en klik op het plusicoontje rechtsonder. Voer het onderwerp in dat je tijdens de test in stap 5 hebt gebruikt en tik op Subscribe om je erop te abonneren. Vanaf nu zal de app voor elk ontvangen bericht op dit onderwerp een notificatie tonen. Je krijgt zelfs de al verzonden berichten te zien. Overigens toont de app twee waarschuwingen. Voor betrouwbare notificaties volg je de suggesties om batterijoptimalisaties uit te schakelen en naar WebSockets over te schakelen in plaats van een http-stream.

Shellscripts

Nu je hebt getest dat je ntfy-server werkt, is het tijd om je eigen services notificaties te laten uitsturen. Hoe je dat precies configureert, hangt van de service af. Maar je zult altijd eerst een gebruiker met schrijfpermissies voor een specifiek onderwerp moeten aanmaken. Voor een back-upproces dat je op de hoogte moet houden van de status van je back-ups, maak je bijvoorbeeld een gebruiker aan met de opdracht ntfy user add backup in de container van ntfy. Geef die dan schrijfrechten op het onderwerp backup met ntfy access backup backup write-only.

Het publiceren van een bericht op een specifiek onderwerp behelst niet meer dan het sturen van een http POST-aanvraag naar de webserver. Dat kan bijvoorbeeld in een shellscript op je Linux-server met de opdracht curl:

curl -u backup:password -d "Backup successful" ntfy.example.com/backup

Als je in de ntfy-app op je telefoon je op dit onderwerp abonneert, ontvang je deze notificatie nadat het back-upscript is uitgevoerd. Op deze manier is het heel eenvoudig om je eigen shellscripts notificaties te laten verzenden.

Berichten met extra's

Ntfy ondersteunt talloze extra functies om je berichten te laten opvallen of om hun gedrag aan te passen. Je gebruikt deze allemaal door een http-header aan je aanvraag toe te voegen. Zo kun je aan de notificaties van je back-upscript een titel, prioriteit en tags toevoegen. De tags worden als pictogrammen getoond door de mobiele app. Een voorbeeld:

curl -u backup:password -H "Title: Backup failure" -H "Priority: urgent" -H "Tags: warning,skull" -d "Backup unsuccessful" ntfy.example.com/backup

Als de Android-app een bericht met standaardprioriteit ontvangt, doet ze je telefoon kort vibreren en speelt ze een kort geluidje af. Door de prioriteit op urgent te zetten, wordt het standaardnotificatiegeluidje vergezeld van een langer getril van je telefoon, waardoor je onmiddellijk merkt dat dit dringend je aandacht vereist.

Plaatjes en lay-out

Ntfy kan ook plaatjes sturen, bijvoorbeeld een foto van een ip-camera die beweging detecteert, maar niet in combinatie met een tekstbericht. Om een bestand naar ntfy te uploaden met curl in een http PUT-aanvraag gebruik je de optie -T en de bestandsnaam. Met de header Filename voeg je de bestandsnaam toe die de ntfy-app je moet tonen. Dat ziet er dan als volgt uit:

curl -u admin:password -T foto.jpg -H "Filename: beweging.jpg" -H "Title: Beweging voordeur" -H "Tags: boom" ntfy.example.com/beweging

Als je een tekstbericht als Markdown opmaakt, kun je wel plaatjes in een tekst opnemen, maar dan moet je naar het bestand linken. Alleen ntfy's webinterface ondersteunt dit; de mobiele app toont gewoon de Markdown-brontekst. Een Markdown-bericht stuur je door de header Markdown: yes of Content-Type: text/markdown aan je http POST-aanvraag toe te voegen. Ntfy ondersteunt overigens alleen beperkte Markdown-functies, zoals vette en schuine tekst, lijsten, links en afbeeldingen.

Acties

Je ontvangt de notificaties van ntfy in de app in een 'conversatie' per onderwerp. Wanneer je op een notificatie tikt, kopieert dit standaard gewoon de tekst van het bericht naar het klembord. Als je de header Click: URL toevoegt, opent de app die url wanneer je op de notificatie tikt. Zo kun je in een notificatie van je back-upscript bijvoorbeeld een link naar de webinterface van je back-upserver opnemen om het gemelde probleem snel te onderzoeken.

Je kunt ook tot drie 'actieknoppen' definiëren, die dan onderaan een notificatie verschijnen. Door op een van die knoppen te tikken, open je een website of app, activeer je een Android broadcast intent waarop andere apps dan weer kunnen reageren, of zend je een http POST-, PUT- of GET-aanvraag. De manier om dit alles te definiëren is wat omslachtig, maar wordt volledig in de documentatie van ntfy uitgelegd.

Python-code

Curl is natuurlijk niet de enige tool waarmee je notificaties naar je ntfy-server kunt sturen. Sommige tools bieden rechtstreeks ondersteuning voor notificaties via ntfy. Dan hoef je alleen maar het domein van je server, het onderwerp, de gebruikersnaam en het bijbehorende wachtwoord in te vullen. Maar ook in je eigen Python-scripts kun je eenvoudig ondersteuning voor ntfy inbouwen. Dat gaat via het pakket Requests, waarmee je http POST-aanvragen naar de server stuurt. Een eenvoudig voorbeeld ziet er als volgt uit:

import requests

requests.post("http://ntfy.example.com/backup",

    data="Backup unsuccessful",

    headers={

        "Authorization": "Basic Z2VicnVpa2Vyc25hYW06d2FjaHR3b29yZA==",

        "Title": "Backup failure",

        "Priority": "urgent",

        "Tags": "warning,skull"

    })

Met de header Authorization stel je http Basic-authenticatie in. De tekenreeks die na Basic komt, is een Base64-codering van de gebruikersnaam en het wachtwoord met een dubbele punt ertussen. Je creëert die codering op je Linux-systeem met de opdracht echo "Basic $(echo -n 'gebruikersnaam:wachtwoord' | base64)".

En verder

Ntfy biedt een betrouwbare manier om notificaties van allerlei services te centraliseren, terwijl je zelf de volledige controle behoudt. Het programma blinkt uit in flexibiliteit om het overal in te integreren. Als een service bijvoorbeeld geen http POST-aanvragen ondersteunt, kun je ook http GET-aanvragen doen. En als een service je niet de mogelijkheid geeft om de headers aan te passen, laat ntfy je toe om de berichten inclusief headers in JSON-formaat door te sturen. En als een service webhooks ondersteunt maar daarvoor zijn eigen JSON-formaat gebruikt, kan ntfy die met berichtsjablonen omzetten naar leesbare berichten.

Ook via e-mail is ntfy te integreren. Je kunt bijvoorbeeld berichten die op je ntfy-server aankomen automatisch laten doorsturen naar een SMTP-server om ze ook als e-mail te ontvangen. Maar ook de andere richting is voorzien: ntfy kan dan zelf een ingebouwde SMTP-server draaien, handig voor services die alleen maar notificaties via e-mail ondersteunen. Elk onderwerp op de ntfy-server heeft dan een bijbehorend e-mailadres op je domein. De service hoeft dan alleen maar een e-mail naar dat adres te sturen om berichten op dat onderwerp te publiceren op je ntfy-server. Deze en andere geavanceerde functies zijn uitgebreid gedocumenteerd op de website van ntfy.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.