Samsung breidt zijn smartphoneportfolio uit met de Galaxy S10 Lite en Note 10 Lite. Dit zijn goedkopere varianten van de bekende S10 en Note 10. Computer!Totaal zet de verschillen op een rijtje zodat jij kunt beslissen of je liever de Samsung Galaxy S10 of S10 Lite kiest.

De S10 Lite en Note 10 Lite zijn de nieuwste Galaxy-smartphones. Hieronder vergelijken we de S10 en S10 Lite en Note 10 en Note 10 Lite. Wat zijn de verschillen en overeenkomsten tussen de toestellen?

Prijzen

Het woord ‘Lite’ doet vermoeden dat de S10 Lite en Note 10 Lite flink goedkoper zijn dan de normale S10en Note 10. Dat valt tegen. De S10 haal je op moment van schrijven voor zo’n 680 euro in huis, en de S10 Lite heeft een adviesprijs van 649 euro. Tientjeswerk dus, al is het mogelijk dat de Lite-uitvoering de komende tijd in prijs gaat dalen.

Bij de Note 10 is het verschil wat groter. Voor dat toestel betaal je gemiddeld 799 euro, terwijl de Note 10 Lite uitkomt voor 599 euro.

Samsung verkoopt overigens ook een grotere Galaxy S10 Plus (799 euro) en Note 10 Plus, al nemen we die toestellen niet mee in deze vergelijking.

©PXimport

Samsung Galaxy S20 op komst?

Ontwerp

De uiterlijke verschillen tussen de S10 en Note 10 en Lite-versies zijn klein. Alle toestellen zijn van glas en hebben een bijna voorkantvullend scherm met een gaatje voor de selfiecamera. Op de S10 zit dat cameragaatje in de rechterhoek, op de andere toestellen boven in het midden. De achterkant bevat in alle gevallen drie camera’s, al verschillen de cameralenzen (waarover later meer). De positie van de camera’s verschilt ook. Zo gebruikt de S10 een horizontale balk met daarin de camera’s en flitsers, terwijl de S10 Lite en Note 10 Lite een vierkante module in de linkerhoek hebben. Deze ontwerpkeuze doet denken aan de iPhone 11.

De S10 Lite mist een 3,5mm-hoofdtelefoonaansluiting, een functie je wel terugvindt op de S10 én Note 10 Lite.

Een kenmerk van de Note-serie is het losse styluspennetje dat in de behuizing van de smartphone zit. De Note 10 Lite heeft ook zo’n drukgevoelige S-Pen, al is hij niet gelijk aan die van de Note 10. Qua functies kan hij evenveel als het pennetje van de Note 9, inclusief tekenen en schrijven.

©PXimport

Grote schermen met lagere resolutie

Een opvallend verschil tussen de S10 en Note 10 en hun goedkopere varianten is het scherm. De S10 en Note 10 zijn met hun 6,1-inch en 6,3-inch schermen niet de kleinste, maar misschien nog net met één hand te bedienen. De S10 Lite en Note 10 Lite gebruiken allebei een reusachtig 6,7-inch display en zijn dus niet geschikt voor eenhandig gebruik.

Het grotere scherm is prettig als je graag films of series kijkt of spelletjes speelt. Wie een compacte telefoon zoekt, is echter beter af met een ander model.

De S10 Lite en Note 10 Lite gebruiken – net als hun duurdere broers – een oled-paneel. De full-hd-resolutie levert scherp beeld, al kunnen de S10 en Note 10 een scherpere qhd-resolutie weergeven. De schermranden van de S10 Lite en Note 10 Lite zijn niet gebogen. De S10 en Note 10 hebben wel zo’n gekromd beeldscherm. Of het platte display een voordeel of een nadeel is, hangt van je voorkeur af. Wij staan hier neutraal in. Alle vier de toestellen hebben een vingerafdrukscanner achter het display.

Specificaties

Wie verwacht dat de S10 Lite en Note 10 Lite aanzienlijk minder goede hardware hebben dan de normale uitvoeringen, heeft het mis. Want net als de S10 heeft de S10 Lite een royale 8GB werkgeheugen en 128GB opslagruimte, inclusief micro-sd-kaartslot. De Note 10 Lite beschikt over 6GB werkgeheugen met eveneens 128GB opslagruimte. Dat is minder dan de Note 10, die 8GB/256GB geheugen gebruikt. De Note 10 Lite draait op een Exynos 9810-processor, die je kent uit de Galaxy S9. Een prima chip, maar het is anno 2020 niet de snelste meer. Hier heeft Samsung duidelijk op bezuinigd. Bij de S10 Lite merk je daar niets van, want die gebruikt een Snapdragon 855-processor. Deze chip is even krachtig als de Exynos 9820 uit de S10- en Note 10-serie.

De accu is ook een interessant punt. In de Galaxy S10 Lite en Note 10 Lite zit een 4500 mAh-batterij. Dat is bovengemiddeld en ook groter dan in de S10 (3400 mAh) en Note 10 (3500 mAh). Dat is nodig omdat de S10 Lite en Note 10 Lite een groter scherm hebben.

Het opladen van de batterij gaat met 25W lekker snel, en even vlug als bij de Note 10. De Galaxy S10 laadt met 15W langzamer op.

©PXimport

Verschillende camera's

Maak je graag selfies? Dan lijkt de S10 Lite of Note 10 Lite een betere keuze dan het duurdere model. Want waar die een 12 megapixel selfiecamera hebben, schieten de S10 Lite en Note 10 Lite 32 megapixel plaatjes. Je selfies zien er – op papier – dus scherper uit.

De cameraopstelling achterop is ook anders. De S10 heeft een 12 megapixel hoofdcamera, een 16 megapixel groothoeklens en een 12 megapixel telelens voor twee keer zoom. Op de S10 Lite maak je standaard foto’s en filmpjes met de 48 megapixel hoofdcamera. Die perst de beeldinformatie van die tientallen pixels samen tot één 12 megapixel foto, wat de kwaliteit ten goede moet komen. De groothoeklens is behouden, maar fotografeert in een iets lagere resolutie (12 megapixel). En de telelens voor die paar keer inzoomen is ingeruild voor een 5 megapixel macrocamera. Hiermee maak je betere foto’s van heel dichtbij, wat handig is als je bijvoorbeeld bloemen, insecten of tekst vastlegt.

Op de S10 Lite debuteert Samsungs nieuwste Super Steady OIS, een stabilisatietechniek voor minder schokkerige video’s. De S10, Note 10 en Note 10 Lite hebben alleen normale optische beeldstabilisatie.

De camera’s van de Note 10 Lite lijken bijna identiek aan die van de S10 en Note 10. Er is een 12 megapixel hoofdcamera, een 12 megapixel groothoeklens (in plaats van 16 megapixel) en een 12 megapixel zoomcamera.

©PXimport

Nieuwste Android-software

Samsung lanceert de S10 Lite en Note 10 Lite met Android 10, de nieuwste versie die ook op de S10 en Note 10 draait. Op alle vier de toestellen staat de One UI 2.0-schil van de fabrikant geïnstalleerd. Mogelijk ontvangen de Lite-smartphones langer updates dan de normale S10 en Note 10, omdat die al langer te koop zijn. Samsung belooft doorgaans twee tot drie jaar updates vanaf de releasedatum van een smartphone.

Conclusie: Samsung Galaxy S10 of S10 Lite?

Hoewel de naamgeving doet vermoeden dat de S10 en S10 Lite heel veel op elkaar lijken, zijn er interessante verschillen. Zo heeft de Lite-versie een groter scherm, laadt de eveneens grotere accu sneller op en is de zoomcamera verruild voor een macrolens. Bovendien maakt de smartphone hogere resolutie selfies en minder schokkerige video’s. Een hoofdtelefoonaansluiting is om onduidelijke redenen verdwenen. Draadloos opladen is niet mogelijk. De overige hardware is sterk vergelijkbaar en door het – nu nog – geringe prijsverschil met de reguliere S10 is het daarom lastig om te zeggen welke van de twee de beste keuze is. Wie een groter toestel prefereert, is beter af met de Lite-versie dan met de meer handzame S10.

Tussen de Note 10 en Note 10 Lite zijn ook genoeg verschillen te bespeuren. De Lite-versie heeft een groter display, een grotere accu en iets minder krachtige specificaties. Denk aan minder werkgeheugen, een oudere en tragere processor en de vorige generatie S-Pen. Bovendien toont het display een lagere resolutie, kan de accu niet draadloos opladen en is de groothoekcamera iets minder. De frontcamera moet juist betere selfies schieten. Door de bezuinigingen op de hardware is het logisch dat de Note 10 Lite flink goedkoper is dan de reguliere versie. Kun je leven met die compromissen en vind je het enorme scherm prettig, dan is de Note 10 Lite een interessante keuze. Alleen: dan kun je ook kijken naar de S10 Lite, die bijna even duur is maar betere specificaties heeft. Je levert dan wel de S-Pen in.

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.