Wanneer je een Android-smartphone of tablet installeert, dan is een van de eerste dingen die je doet inloggen met een Google-account. Maar wat nou als je dat niet doet? Kun je een Android-apparaat ook gewoon zonder dat account gebruiken?

✅ Je kunt nog steeds apps downloaden

Laten we positief beginnen. Wanneer je niet inlogt met een Google-account op een Android-apparaat, dan kun je nog steeds apps downloaden en updaten. Meestal download je je apps uit Google Play (daar later meer over), maar daarnaast bestaat nog een aantal downloadwinkels. Denk dan aan de Galaxy Store op Samsung-toestellen en de Amazon Appstore. Huawei heeft ook zijn eigen store, die door de handelsban vanuit de Verenigde Staten mettertijd steeds belangrijker geworden is.

En er zijn nog meer alternatieven. Zo is er de betrouwbare website APK Mirror, waar je de meest recente versies van de populairste Android-apps kunt downloaden. Je downloadt dan een .apk-bestand; daarmee installeer je de app op je smartphone. Ook is er nog F-Droid, waar je gratis en opensource-apps aantreft. Pas wel altijd op wanneer je apps uit onbekende bronnen downloadt, want er kan nog wel eens een rotte appel tussen zitten.

©ra2 | ra2studio

✅ Android-updates downloaden

Bovendien is het mogelijk dat je nog steeds Android-updates kunt downloaden. Je hoeft dus geen Google-account te hebben voor dat voorrecht. De fabrikant van het toestel is namelijk verantwoordelijk voor het up-to-date houden van je smartphone of tablet. Dit geldt overigens niet alleen voor beveiligingsupdates die elke maand of elk kwartaal verschijnen; je mag ook rekenen op een upgrade naar een volgende versie van Android, mits je toestel daar recht op heeft.

✅ Je ontdoet je van Google-tracking

Een belangrijke reden om niet in te loggen met een Google-account is dat je dan ook niet gevolgd kan worden door Google. Dat klinkt logisch, maar niet iedereen staat hierbij stil. Op een Android-smartphone houdt het bedrijf je strak in de gaten. Allerlei interessante informatie kan immers doorverkocht worden aan de hoogste bieder. De zoekmachinegigant heeft bepaalde tracking al wel moeten minderen, maar dan nog is je Android-apparaat een veredelde goudmijn.

Bijkomend voordeel van niet inloggen is dat je bijna geen gebruik kunt maken van de Google-apps. Dat betekent dus dat je minder apps van Google gaat gebruiken, waardoor het bedrijf daar in elk geval geen informatie over kan opslaan. En de apps die toch gebruikt, waar Google dan data van binnenkrijgt, worden niet gekoppeld aan jouw Google-account. Voor iemand die bewust om wil gaan met zijn of haar privacy, is dit een prima optie (al is géén smartphone dan alsnog de beste optie).

❌ Veel Google-apps werken niet (goed)

Maar goed, niet inloggen betekent ook dat je te maken krijgt met nadelen. Een van die nadelen is dat niet alle Google-apps dus goed werken. Google Docs, Google One en meer van dit soort apps werken logischerwijs niet zonder Google-account, omdat je daar nou eenmaal persoonlijke gegevens en documenten opslaat. Vaak komt dit doordat dergelijke apps een portaal zijn naar webdiensten, waardoor er dus gegevens gesynchroniseerd moeten worden. En daar heb je een account voor nodig.

Dat betekent echter niet dat geen enkele app werkt. Bepaalde Google-apps, zoals YouTube en Maps, blijven ook zonder account gewoon werken. Maar als je bepaalde dingen wilt doen waarbij iets opslaan om de hoek komt kijken, ja, dan heb je wel een account nodig. Wil je je bijvoorbeeld abonneren op een YouTube-kanaal of een video opslaan voor later, dan ontkom je niet aan zo’n account. Google Foto’s kan prima dienstdoen als offline fotogalerij, maar opslaan in de cloud werkt niet zonder in te loggen.

©Jirapong - stock.adobe.com

❌ Geen toegang tot Google Play

Een ander nadeel is dat je geen toegang hebt tot Google Play en de bescherming die daarbij komt kijken. Niet alleen verlies daarmee dus toegang tot een van de grootste downloadwinkels van Android (zo niet de grootste), ook ben je op jezelf aangewezen als het gaat om het beschermen van je smartphone of tablet. Binnen Google Play is namelijk een scansysteem ingebouwd (Google Play Protect) dat constant apps scant op malafide gedrag. Die taak komt dus op jouw bordje te liggen.

❌ Geen Google-diensten op Android

In het verlengde daarvan moet je er ook rekening mee houden dat Google-diensten niet werken op Android. Die diensten zijn anders dan de apps die het bedrijf aanbiedt. Achter de schermen gebruikt Android allerlei systemen die voor een toegankelijke en pijnloze ervaring zorgen. Dankzij die systemen krijg je bijvoorbeeld toegang tot de autofill-optie van al je wachtwoorden, waardoor je die niet handmatig hoeft in te vullen (mits je die wachtwoorden met je Google-account synct).

Ook is het niet mogelijk je data te back-uppen bij Google (data die je, als je wél back-upt, bijvoorbeeld makkelijk kunt herstellen op een nieuw toestel), maar dat kan nou net het doel zijn, natuurlijk. Ook niet mogelijk: je smartphone terugvinden wanneer je hem kwijt bent.

Gelukkig zijn er voor veel van deze diensten alternatieve applicaties beschikbaar, waardoor je dus niet helemaal als een vis op het droge bent. Maar je zult daar zelf naar moeten zoeken via alternatieve app-bronnen.

❓ Android zonder Google-account: wat houd je over?

Als we alle punten even bij elkaar optellen en daar een conclusie aan verbinden, dan blijkt dat je een Android-apparaat prima zonder Google-account kunt gebruiken. Want los van de alternatieve opties blijft een smartphone bijvoorbeeld an sich een krachtig apparaat. Je hebt immers altijd een camera, muziekspeler en communicatiemiddel bij je. Sommige dingen gaan wat moeizamer, maar je bent echt niet bij het einde van de wereld aangekomen. Je smartphone is niet opeens een dumbphone.

Veel mensen vinden het tegenwoordig belangrijk minder afhankelijk van Google te zijn. Dat bedrijf hunkert naar data en heeft gebruikers goed aan zich weten te binden in de afgelopen jaren. Maar nu heb je gezien dat je ook prima zonder kunt. Je moet wat creatiever worden als het gaat om apps downloaden, maar over het algemeen loop je vrij weinig mis. Ja, inloggen met een Google-account maakt alles gemakkelijker, maar zónder kan ook, zoals je ziet!

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.