Wil je volledige controle over Android? Android rooten met bijvoorbeeld Magisk geeft je de mogelijkheid om via modules je toestel te tweaken of de mogelijkheden verder uit te breiden. Een van de modules is een oude bekende: het flexibele Xposed Framework.

Door je Android-toestel te rooten kun je geavanceerde apps of extra features in bekende apps gebruiken. Recente rootmethodes, zoals het populaire Magisk, maken geen aanpassingen aan systeembestanden. Dit heet ook wel ‘systemless’.

Het rooten is daarmee niet alleen makkelijker en veiliger maar je kunt vaak ook de SafetyNet-controle van Google passeren, belangrijk voor de werking van apps als Netflix, Android Pay en Pokémon Go. Magisk geeft je naast root-toegang ook de mogelijkheid allerlei modules toe te voegen.

Magisk installeren

Bij sommige custom roms is Magisk al vooraf geïnstalleerd, in andere gevallen kun je het via TWRP installeren. Dit gaat op dezelfde manier als de installatie van een custom rom of Google-apps. Heb je al een root-voorziening, dan maak je die eerst inactief. Maak voor de zekerheid ook een back-up via TWRP voordat je met Magisk en de verschillende modules gaat werken. Als een module niet (goed) door je toestel wordt ondersteund, kan dit resulteren in een boot-loop waarbij het toestel steeds opnieuw opstart. Een back-up is dan de makkelijkste manier om dit ongedaan te maken.

Na installatie van Magisk via TWRP heb je de app Magisk Manager op je toestel. Als je die start zie je aan de bovenkant de meest recente versie en de momenteel geïnstalleerde versie. Toekomstige updates voor Magisk kun je via deze app installeren. Verder kun je op deze beginpagina een SafetyNet-controle uitvoeren.

Magisk features

Voor de belangrijkste features van Magisk klap je het menu open. Onder Instellingen kun je onder meer de opties voor root-toegang beheren, onder het kopje Superuser. Als een app root-toegang vraagt, krijg je, zoals dat gebruikelijk is, een venster te zien waarin je dat verzoek kunt goedkeuren of afkeuren.

Het menuonderdeel Superuser in Magisk toont alle apps waaraan je root-toegang hebt verleend. Met Magisk Hide kun je voor bepaalde apps, zoals Pokémon Go of Android Pay, verbergen dat je root gebruikt.

©PXimport

In het onderdeel Downloads kun je zien welke modules zoal voor Magisk beschikbaar zijn. De eerste keer moet je dat scherm mogelijk verversen door het naar beneden te slepen. Gebruik de zoekfunctie om een specifieke module te vinden. De modules die je hebt geïnstalleerd, vind je terug in het onderdeel Modules, waar je ze ook heel makkelijk aan of uit kunt zetten.

Er zitten een paar pareltjes tussen de modules van Magisk, zeker voor het aanpassen van geluid via effecten en regelaars, zoals Dolby Atmos, AM3D Zirene Sound en Viper4Android. Maar wij gaan dus aan de slag met het populaire Xposed Framework.

Xposed Framework binnen Magisk

Met Xposed Framework kun je tot in detail het gedrag of uiterlijk van Android aanpassen. Omdat de veranderingen in het geheugen worden gedaan, zijn ze ook weer gemakkelijk ongedaan te maken. Je kunt het framework handig ‘systemless’ installeren als Magisk-module.

Het voordeel is dat je die module eenvoudig aan of uit kunt zetten. Ook overleeft het net als Magisk zelf meestal updates van Android. Overigens mislukt de SafetyNet-controle wel als het framework actief is, maar omdat je het eenvoudig (eventueel tijdelijk) kunt uitzetten, is dat minder bezwaarlijk.

Xposed Framework installeren

Voor het Xposed Framework moet je twee dingen installeren: de app Xposed Installer en de Magisk-module van Xposed Framework voor jouw Android-versie. Zoek daarvoor in Magisk naar xposed en kies voor Android 7.1 de versie voor SDK 25. Voor 8.0 en 8.1 zijn dat respectievelijk SDK 26 en 27.

Volg in het informatiescherm de link naar Xposed Installer. Dat is de app waarmee je modules voor Xposed Framework kunt gaan beheren. Download en installeer het apk-bestand. Om het te kunnen installeren moet je via de instellingen van Android onder Beveiliging eerst het installeren van apps vanaf onbekende bronnen aanzetten. Bij een custom rom zal dat meestal al aanstaan. Nu kun je de Magisk-module zelf installeren.

©PXimport

Ga nu weer terug naar Magisk Manager en klik op het downloadicoontje bij Xposed Framework om de module zelf te installeren binnen Magisk. Na de installatie kies je Herstarten en zal Xposed Framework als het goed is actief zijn. Via Xposed Installer kun je gemakkelijk zien of dat het geval is. Merk op dat de SafetyNet-controle in Magisk Manager nu waarschijnlijk mislukt.

Als je vervolgens het framework deactiveert via het onderdeel Modules van Magisk en daarna het toestel herstart, zal die controle normaliter weer slagen. Xposed Framework werkt (net als Magisk) modulair. Er zijn meer dan duizend modules beschikbaar. Hieronder noemen we onze favorieten.

Xposed Framework modules

Met Xposed Framework kun je talloze kleine én grote aanpassingen aan het Android-besturingssysteem maken. Zo geeft bijvoorbeeld GravityBox je enorm veel extra systeeminstellingen. Met XuiMod kun je een groot aantal aanpassingen aan de gebruikersinterface maken. Deze twee modules kunnen zeker bij een uitgeklede Android-versie handig zijn.

Heb je een uitgebreide custom rom geïnstalleerd, dan zal de noodzaak juist kleiner zijn; de features van GravityBox heb je dan waarschijnlijk al. Een aanrader is XPrivacyLua, waarmee je heel gericht kunt kiezen welke rechten bepaalde apps hebben. Doordat de apps nepdata in plaats van de echte data krijgen, blijven ze wel gewoon werken.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.