Dankzij een VPN-verbinding is je internetverkeer beveiligd. Niet alleen maak je je dataverkeer onuitleesbaar voor hackers, overheden en advertentiebedrijven als Google en Facebook, zelfs je locatie is niet te achterhalen. Hierdoor kun je regioblokkades op videosites omzeilen. In dit overzicht leggen we uit hoe VPN werkt en hoe je het zelf ook gebruikt.

Dankzij een VPN-verbinding wordt het dataverkeer van jouw apparaat versleuteld. Hierdoor kunnen anderen niet nagaan wat jouw locatie is en wat de inhoud is van je dataverkeer. Hiermee beveilig je jezelf bijvoorbeeld tegen pottenkijkers, zoals hackers die uit zijn op wachtwoorden of betaalgegevens. Omdat ook je locatie wordt verhuld kunnen streamingdiensten geen inhoud blokkeren op basis van je locatie, zogeheten geoblokkades. Vooral op mobiele apparaten, die regelmatig verbinden met (openbare) netwerken van anderen, is VPN cruciale beveiliging. De netwerkbeheerders of andere gebruikers kunnen niets met de data die van jouw mobiele apparaat vandaan komt.

Omdat data niet uit te lezen valt en de locatie verhuld wordt, is VPN ook een veelgebruikt middel om in onderdrukte landen onder censuur en overheidsspionage uit te komen. Bijvoorbeeld in China en Rusland, maar ook in Turkije, waar bijvoorbeeld YouTube regelmatig wordt geblokkeerd.

Lees meer: Wat is VPN?

VPN: Veilig op openbare netwerken

Veilig op vakantie met VPN

Downloaden

Er is veel bangmakerij rondom downloaden uit illegale bron. De suggestie wordt bijvoorbeeld gewekt dat de filmindustrie filmkijkers wil beboeten die op illegale manier aan hun films en series zijn gekomen. Ook claimen ze ip-adressen van downloaders te verzamelen. Of partijen als Dutch FilmWorks filmkijkers aan kán klagen is nog maar de vraag, providers zijn niet happig gegevens af te staan en het is maar de vraag of een ip-adres overtuigend bewijsmateriaal is. Toch is het voor te stellen dat je geen enkel risico wilt nemen, of je nou bewust illegaal downloadt en streamt of niet helemaal zeker van je zaak bent. Met een VPN-verbinding kunnen partijen als Brein en Dutch FilmWorks je echte ip-adres niet achterhalen. Bovendien kun je de gecensureerde PirateBay ook gewoon weer bezoeken.

Lees meer: Veilig streamen en downloaden

©CIDimport

VPN-aanbieders

De veiligheid van VPN staat of valt met de aanbieder. Een onbetrouwbare VPN-aanbieder, kan alsnog jouw dataverkeer analyseren of afstaan aan derden. Het is dus belangrijk om van tevoren na te gaan wat de reputatie is en of de aanbieder geen logs bewaard. De afkomst van de aanbieder is ook relevant. Natuurlijk zou je een Chinese of Russische VPN-aanbieder minder snel vertrouwen met jouw waardevolle dataverkeer. Maar het is ook oppassen met Engelse en Amerikaanse aanbieders, die ook last hebben van de spionage-drang van overheden. Vanwege deze reden zijn veel VPN-aanbieders gehuisvest in bijvoorbeeld Zwitserland (vanwege de neutraliteit) en Duitsland (vanwege de goede privacy-wetgeving).

Dit zijn de beste VPN-diensten

Overzicht: 15 VPN-aanbieders

©CIDimport

VPN instellen

Tot zover het hoe en waarom van een VPN-verbinding. Wanneer je een VPN-aanbieder hebt gekozen, hoe stel je het vervolgens in? Je kunt het eenvoudig instellen op je smartphone en tablet (Android, iPhone, iPad). Maar een VPN kun je ook makkelijk op je Windows-pc of laptop configureren. Het is eventueel ook mogelijk de VPN op je router in te stellen. Ieder apparaat binnen het netwerk is dan automatisch via een VPN verbonden met het internet.

VPN op je iPhone en iPad

Zo zet je een VPN op al je apparaten

Smartphone-beveiliging

Er is veel te doen om beveiliging van smartphones. Veel antivirus-aanbieders proberen antimalware-apps te slijten. Een antivirus-app op je smartphone of tablet heb je niet nodig. Een VPN-verbinding is daarentegen onmisbare beveiliging. Vooral als je regelmatig verbinding maakt met openbare wifi-netwerken.

Lees meer over hoe je je Android beveiligt

Helaas hebben Huawei smartphones een Androidskin Emui, die in het kader van accubesparing achtergrondprocessen afkapt. Omdat Huawei ook de functionaliteit heeft verwijderd die VPN-verbindingen actief houd (Always On-VPN), zul je merken dat je VPN-verbinding vaak uitvalt. Dat maakt Huawei-smartphones en -tablets moeilijker te beveiligen. Ook apparaten van het Chinese Xiaomi hebben in de Androidskin MIUI geen Always On-functionaliteit.

Huawei smartphones en tablets hebben een beveiligingsprobleem

©PXimport

Eigen VPN-server

Wanneer je een VPN-dienst afsluit maak je verbinding met de VPN-server van de aanbieder. De echte knutselaar wil wellicht zelf een VPN-server thuis opzetten. Dit kan natuurlijk op een server die Linux draait, maar is bijvoorbeeld ook mogelijk op een NAS of zelfs een Raspberry Pi. Wanneer je een server opstelt moet je router echter wel port forwarding ingeschakeld hebben. Het voordeel van een eigen server is dat je maandelijkse kosten van de aanbieder bespaart. Heb je een snelle internetverbinding thuis, dan zul je weinig snelheidsverschil merken - wat bij sommige aanbieders wél een probleem kan zijn. Ook hoef je je geen zorgen te maken over betrouwbaarheid van de aanbieder en zul je geen last hebben van webdiensten de mogelijk de ip-adressen van de VPN-aanbieder blokkeren. Dat moet Netflix bijvoorbeeld doen om geoblokkades in stand te houden.

Zo werkt Port Forwarding

Veilig surfen via een eigen VPN-server

Raspberry Pi als VPN-server inzetten

©PXimport

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.