Met Airdrop kun je heel simpel bestanden uitwisselen tussen apparaten van Apple. Bijvoorbeeld een iPhone en een iMac, om maar wat te noemen. Gebruik de truc echter wel met beleid om verrassingen te voorkomen...

Airdrop is zowel beschikbaar voor apparaten die draaien op iOS als macOS. Kortom: zo ongeveer alles van een beetje recente datum afkomstig uit de stallen van Apple. Het is feitelijk een bestandsoverdrachtsmethode. Vooral handig als je bijvoorbeeld even snel een leuke foto wilt delen met iemand anders. Maar minstens zo handig om diezelfde foto - of en ander bestand - vanaf je mobiele apparaat naar een Mac over te hevelen. Stappen als mailen naar jezelf of een gedeelde netwerkmap als tussenstap gebruiken is met Airdrop nergens voor nodig. Het is wel een klein beetje opletten met hoe je Airdrop in het dagelijks leven gebruikt. Ten eerste kun je bij het inschakelen (komen we zo op terug) aangeven of je Airdrop bestandsdeling wilt toestaan van alleen je contacten of iedereen. Kies in principe voor alleen je contacten. Daarmee voorkom je dat je ineens op het werk of in elders bestanden aangeboden krijgt van onbekenden. Dat kan tot vervelende situaties leiden als je in je enthousiasme op accepteren klikt en je in een volle trein ineens met een beeldvullende pornofoto uit een niet alledaagse categorie zit. Vooral vervelend op tablets met extra groot beeldscherm trouwens. Je loopt bovendien risico's als iemand illegaal materiaal op je mobiel ziet staan en de politie tipt. Ga jij maar eens uitleggen dat je nooit om dat ene plaatje hebt gevraagd, want het staat immers toch maar mooi op jouw apparaat!

Veilig gebruik

Kortom: geniet van de mogelijkheden van Airdrop, maar doe dat wel op een veilige manier. Laat Airdrop zeker niet de hele dag aan staan, maar schakel het alleen in op de momenten dat het nodig is. Om het daarna weer uit te zetten. Overigens is het een vereiste voor Airdrop dat zowel wifi als Bluetooth aan staan. Om Bluetooth aan te zetten veeg je vanaf de linker bovenhoek op je iOS-apparaat naar beneden. Tik dan - als het nog niet blauw gekleurd is - op het Bluetooth-knopje. Uitzetten van Bluetooth is vanaf iOS 11 wat gecompliceerder geworden overigens, lees de informatie daarover alhier. Op de iPad vind je de knop om Airdrop mee aan te zetten direct boven de Bluetooth-knop. Tik erop en kies vervolgens (liefst) voor Alleen contacten. Wil je bijvoorbeeld een foto versturen vanaf je iPhone naar je iPad, dan schakel je eerst op de iPhone weer Bluetooth in (als dat nog niet aanstond). Airdrop ook op het 'zendende' apparaat inschakelen is niet nodig. Open Foto's en tik op een foto om deze groter weer te geven. Tik vervolgens op de deelknop waarna je onder de preview een rondje ziet met de naam van je iPad. Tik hierop en je foto wordt verstuurd. Op dezelfde manier zijn ook foto's en andere deelbare bestanden naar de Mac over te hevelen.

©PXimport

Mac

Om Airdrop-ontvangst op de Mac in te schakelen start je Finder. Klik vervolgens in de kolom links op Airdrop en kies dan in het paneel rechts achter Ik mag gevonden worden door de optie Alleen contacten. Verzend je een foto of bestand via Airdrop naar de Mac, dan belandt deze in de map Downloads; je ziet ook een notificatie na een succesvolle overdracht. Als je Airdrop ontvangst aan wilt zetten op de iPhone, werkt het net wat anders als op de iPad. Omdat de iPhone een kleiner scherm heeft ontbreekt de Airdrop-knop in het actiepaneel. In plaats daarvan moet je na eerst inschakelen van Bluetooth de app Instellingen starten. Tik daarin onder Algemeen en Airdrop op - bij voorkeur weer - Alleen contacten.

Vergeet niet zoals gezegd op alle apparaten Airdrop na gebruik weer uit te zetten. Dat kan op dezelfde manier als beschreven, alleen kies je dan overal voor de optie Ontvangen uit (of in het geval van de Mac: Niemand).

©PXimport

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.