Een persoonlijk weerstation kan een handige gadget zijn, zeker als je graag op de hoogte bent van lokaal weer. Zo ben je minder afhankelijk van een algemeen weerbericht of allerlei apps of diensten die net niet accuraat genoeg zijn voor je eigen locatie.

Lees ook: Koopgids weerstations: zo vind je het beste weerstation voor thuis en Weerstation installeren? Dit zijn de beste plekken.

Een persoonlijk weerstation is een handig apparaatje voor naast of zelfs op het huis waarmee je het weer voor je directe omgeving kunt checken. Een weerstation heeft veel sensoren en instrumenten aan boord (hoe duurder het model, hoe meer er zijn) waarmee het gegevens verzamelt. Doorsnee modellen bieden informatie aan over de temperatuur, windsnelheid en -richting, regen en meer. Met zo’n apparaat in huis ben je minder afhankelijk van diensten van derden en kun je op basis van lokale informatie keuzes maken over je dag en de manier waarop je je dag indeelt.

Meerdere units voor het weerstation

Sommige weerstations bieden simpelweg één unit aan. In dat apparaat zitten dan alle benodigde sensoren voor het aflezen van het weer. Die unit plaats je vaak buiten, op een centrale plek. Maar je hebt ook weerstations die bestaan uit meerdere, losse onderdelen. Zo kun je op verschillende plekken rondom je huis sensoren plaatsen voor een accurate weersvoorspelling. Hoe meer sensoren en instrumenten, hoe preciezer de meting wordt. En als je data dan ook nog eens van verschillende plekken rondom je huis komt, dan krijg je een heel goed beeld van wat je kunt verwachten.

Een weerstation dat uit één unit bestaat heeft dus alle sensoren centraal aan boord. Maar wanneer je met meerdere units werkt, dan zijn niet alle units met precies dezelfde sensoren en instrumenten uitgerust. Eén onderdeel neemt bijvoorbeeld de regenval voor zijn rekening, terwijl een ander juist let op hoe hoog of laag de temperatuur is of hoe het zit met de co2-uitstoot. En dan heb je units die rekening houden met de wind, zoals de snelheid en de richting. Die kun je bijvoorbeeld op het dak plaatsen voor een accurate meting.

Gepersonaliseerd weerbericht

Persoonlijke weerstation heb je in allerlei soorten, maten en prijscategorieën. Je hebt simpele modellen die je gewoon op de plank plaatst en z’n ding laat doen. Meestal hebben deze stations een digitaal schermpje waar je de informatie van afleest. Die vind je vaak al voor een paar tientjes online of in de winkel. De duurdere modellen hebben in sommige gevallen een soort basisunit of app waar de sensoren hun informatie naartoe sturen. Daar kun je al gauw tientallen tot honderden euro’s voor neerleggen; er zit nou eenmaal heel veel verschil in het aanbod weerstations.

Sommige varianten zijn zelfs in staat een lokaal weerbericht voor te schotelen. De wat simpelere modellen laten zien dat de kans aanwezig is dat je binnen 24 uur een regenbui kunt verwachten. Maar geavanceerdere (en dus duurdere) versies combineren de verzamelde data met algoritmes en informatie van weerinstituten om zo’n persoonlijk weerbericht voor te schotelen. Dergelijke informatie is nog handiger voor je dagindeling. Je kunt het weer blijven opzoeken via buienradar of een weerapp, maar persoonlijke weerstations gaan veel fijnmaziger te werk voor je locatie.

Is zo’n weerstation wel je geld waard?

Maar is zo’n weerstation je geld wel waard? Dat is afhankelijk van bepaalde factoren. Eerder in dit artikel haalden we al aan dat je met een weerstation in of rondom je huis het meest accurate, lokale weerbericht voorgeschoteld krijgt. Als je dat belangrijk vindt, of als je reguliere weerapps en -diensten niet afdoende vindt, dan is een eigen weerstation zeker het overwegen waard. Ook kan het zijn dat je echt behoefte hebt aan specialistische informatie die je niet vindt in gewone apps. Misschien wil je de luchtvochtigheid in de lucht meten, omdat je last hebt van bronchitis bijvoorbeeld. Of misschien vind je het weer gewoon interessant en wil je je verdiepen in meteorologie.

Hoe dan ook: er zijn genoeg redenen om voor een weerstation bij je thuis te kiezen. Een goedkoop model heb je al voor een paar tientjes. Daar zou je mee kunnen starten om dan na verloop van tijd over te stappen op een uitgebreider model.

Fabrikanten claimen graag een revolutionaire techniek te hebben uitgevonden, al helemaal als het gameaccessoires betreft. Vaak zijn de verbeteringen minimaal, maar met de Pro X2 Superstrike heeft Logitech daadwerkelijk een technologische doorbraak gemaakt – die in de handen van professionele spelers absoluut verschil kan maken.

Bij nieuwe gamemuizen richt men zich vaak op de vorm, het gewicht of de sensor. Want sneller is volgens bedrijven altijd beter. In de praktijk zijn sensorsnelheden de menselijke limieten allang overschreden, en betekenen statistieken over dots per inch (dpi) en polling rate (hoe vaak de muis per seconde gegevens naar een pc stuurt) in de praktijk weinig. De Superstrike richt zich echter op een onderontwikkeld gebied: de muisklik zelf.

Geen echte klik

Muisknoppen werken namelijk met schakelaars, mechanisch of optisch. Die eerste is de klassieke muisklik met bijkomend gevoel en geluid, die tweede op basis van een infraroodsensor die sneller en duurzamer moet zijn. In beide gevallen kent de schakelaar echter twee standen: aan of uit. De beweging daartussen wordt normaal gesproken dus niet geregistreerd.

Logitechs grote vernieuwing zit hem dan ook in het zogenaamde haptive indictive trigger system, dat in staat is om de afgelegde weg van uit naar aan, en weer terug vast te leggen dankzij een magnetisch inductiesysteem. Met andere woorden: omdat er geen fysiek contact is zoals bij een traditionele schakelaar, kan een ‘klik’ veel eerder worden vastgelegd en zijn spelers fysiek sneller – volgens Logitech tot zeker 30 milliseconden.

Daarvoor moet je wel even in de GHUB-software duiken, Logitechs programma voor game-accessoires. De instellingen voor de X2 Superstrike zijn daarbij verrassend simpel en goed gevisualiseerd. Je hebt de beschikking over tien registratiepunten en vijf resetpunten: allemaal van invloed op hoe snel respectievelijk een klik en een ‘uitklik’ worden geregistreerd. Hoe hoger je registratieniveau, hoe langer je vinger en knop moeten bewegen voordat een klik wordt geregistreerd.

Voor e-sporters en zeer fanatieke gamers is het omgekeerde natuurlijk relevant: hoe lager je niveau, hoe sneller je klikt. In de praktijk is dat verrassend merkbaar: zet de muis op z’n snelst, en je vinger een haartje bewegen levert al een klik op. Test je dit met een pure kliks-per-seconde-test, dan klik je met wat oefening inderdaad sneller ten opzichte van een traditionele muis.

Voor wie?

De vraag is echter voor wie die kliksnelheid relevant is, en hoe dat zich naar de praktijk vertaalt. In feite is de muisklik uiteraard slechts één factor in je reactietijd tijdens bijvoorbeeld Counter-Strike 2. Fysieke reactietijd, beeldschermvertraging, server-ping: er zijn voldoende andere factoren die bepalen hoe snel je in een game reageert. E-sporters zijn nu eenmaal al veel sneller dan de gemiddelde speler.

In de praktijk is de invloed van het nieuwe systeem daarom lastig aan te tonen. Ja, de muis voelt heel snel, zeker na wat oefening. Al gauw blijkt namelijk dat je vrij eenvoudig per ongeluk klikt – al helemaal als je hem ook buiten games gebruikt - en je die fijne beweging zeer gecontroleerd moet maken. Voor beginners is niveau 3 bijvoorbeeld prettig: het voelt nog steeds snel, maar je geeft niet je positie weg door per ongeluk je wapen te vuren.

Het gevoel van snelheid in combinatie met een rauwe kliksnelheid is voor sommigen misschien al de moeite waard, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat je als gemiddelde speler geen wonderen mag verwachten. Logitech claimt dat ook reguliere gamers van de Superstrike profiteren, maar in de twee weken dat we de muis testten kunnen we dat nog niet met volledige zekerheid zeggen.

Muisstil

Een bijkomend voordeel is dat de Superstrike behoorlijk stil is – als je dat wilt. De vernuftige trilmotor die een echte muisklik nabootst is namelijk ook af te stellen, waardoor deze ook kan veranderen in een subtiele ‘tik’. Helemaal bijzonder is het uitschakelen van de trilfunctie, waarbij je geen feedback meer krijgt op je kliks en in de gemiddelde game feitelijk blind bent.

Verder heeft de Superstrike alles wat je van een professionele gamemuis mag verwachten: de ultrasnelle Hero 2-sensor met een polling rate van8000 Hz en een maximale snelheid van 888 inch per seconde. De behuizing zelf is met 61 gram niet de lichtste, maar verder zeer luxe afgewerkt met witte en zwarte kleuren, en twee zijknoppen. Qua vorm valt deze verder niet op: hij is rond en voor onze smaak zelfs tamelijk klein, maar blijkbaar precies goed voor de gemiddelde e-sporter.

Previous slideNext slide

Het enige wat we op mechanisch vlak nog aan te merken hebben op de muis is dat het scrolwiel grappig genoeg net wat minder ‘premium’ aanvoelt dan de rest van de Superstrike, al zullen de meesten daar in de praktijk weinig van merken.

Maar dat is wel een beetje het punt van de X2 Superstrike: het is daadwerkelijk een topmuis met een baanbrekende technologie, bedoeld voor een kleine groep gamers. In de gemiddelde hand voelt de Superstrike snel aan, maar degenen die hun brood verdienen met het spelen van videogames zullen de grootste voordelen ervan merken – precies waar pro-accessoires voor zijn bedoeld.

De Logitech Pro X2 Superstrike is nu beschikbaar.

De eerste volledige trailer van de nieuwe versie van The Mummy is uitgebracht door Warner Bros.

Begin dit jaar verscheen er al een teaser trailer, maar nu valt hieronder dus de eerste volledige trailer van de aankomende bioscoopfilm te bekijken.

De nieuwe film staat volledig los van eerdere The Mummy-films en wordt geregisseerd door Evil Dead Rise-regisseur Lee Cronin. Cronin wil in plaats van de luchtige avonturensfeer uit de The Mummy-films van eind jaren negentig juist de focus op horror leggen.

In de film verdwijnt een jonge dochter van een journalist spoorloos in de woestijn. Acht jaar later keert ze opeens terug, maar ze is overduidelijk niet helemaal dezelfde persoon als voordat ze verdween.

The Mummy draait vanaf 16 april in de bioscoop. Overigens werden onlangs plannen aangekondigd om een nieuwe The Mummy-film met Brendan Fraaser en Rachel Weisz - die ook de hoofdrollen speelden in de film uit 1999 - te maken. Dat staat volledig los van deze film.