ID.nl logo
Ontdek 's werelds meest energiezuinige vriezer met energie-efficiëntieklasse B
© Kai Arndt
Huis

Ontdek 's werelds meest energiezuinige vriezer met energie-efficiëntieklasse B

In een wereld waar duurzaamheid en circulaire economie belangrijk zijn, loopt Liebherr voorop met de meest energiezuinige vriezer in de markt. Een innovatief apparaat dat gebruikmaakt van perliet, een natuurlijke, onschadelijke grondstof, die teruggewonnen en gerecycled kan worden. Zo zet Liebherr een belangrijke stap naar een duurzamere wereld.

Partnerbijdrage - In samenwerking met Liebherr

Het belang van een circulaire economie

De wereldbevolking blijft groeien, waardoor de voorraad aan grondstoffen steeds verder afneemt. Daarom is het van groot belang dat er wordt gewerkt aan een circulaire economie. Een economie waarin er geen ruimte meer bestaat voor afval, en grondstoffen steeds opnieuw worden gebruikt. Naast het bestrijden van een tekort aan grondstoffen is een circulaire economie ook een belangrijke manier om problemen op het gebied van klimaat, biodiversiteit en vervuiling aan te pakken. Zo vermindert een efficiënter en langer gebruik van grondstoffen de uitstoot van broeikasgassen. Minder (eenmalig) gebruik van nieuwe grondstoffen zorgt zo voor minder vervuiling van het milieu en dat komt de biodiversiteit ten goede. En ten slotte leidt minder afval natuurlijk tot minder vervuiling van onze planeet.

Benieuwd wat jij kunt besparen?

Doe de bespaarcheck

Al deze redenen hebben koel- en vriesspecialist Liebherr geïnspireerd om met de nieuwste innovaties op het gebied van koelen en vriezen, zoals de BluRox-technologie, een steentje bij te dragen aan de circulaire economie van de toekomst. Dankzij BluRoX is een apparaat niet alleen 100 procent recyclebaar, maar blijven de wanden aanzienlijk dunner in vergelijking met conventionele koel- en vriesapparaten met schuimisolatie. Hierdoor neemt, bij gelijkblijvende buitenafmetingen, het bruikbare volume met 25 procent toe en is het energieverbruik erg laag. Het eerste product dat profiteert van deze nieuwe techniek is de FNb 5056 (leverbaar 1e kwartaal 2024) waarbij alleen de deur met vacuümperlietisolatie is geïsoleerd. Dit resulteert in een volledig recyclebare deur en lage energiekosten dankzij energielabel B. 

Innovatieve BluRoX-technologie: vacuümperlietisolatie

De BluRoX-technologie is een innovatieve vacuümperlietisolatie, een state-of-the-art duurzame oplossing voor koelen en vriezen. In plaats van conventioneel polyurethaanschuim (PU) gebruikt deze technologie een veel effectievere vorm van isolatie: vacuüm. Energietechnisch gezien zorgt een vacuüm voor de best mogelijke isolatie. De combinatie van vacuüm en perliet creëert dan ook een ongeëvenaarde oplossing op het gebied van energie-efficiëntie en compactheid voor koude-isolatie.

 De werking van vacuümperlietisolatie

In vacuümperlietisolatie wordt tussen de binnenkuip en de buitenkant van een diepvrieskast een vacuüm gecreëerd dat wordt gestabiliseerd door lavasteen, oftewel perliet. Een membraan met een hoge barrière verbindt vervolgens de verschillende componenten en beschermt het vacuüm. Dit zorgt ervoor dat de energie-efficiëntie van een vriezer met BluRoX-technologie maximaal is en gedurende tientallen jaren stabiel blijft. In tegenstelling tot de lagere en/of dalende resultaten van bijvoorbeeld isolatiepanelen met pyrogene silica of glasvezels.

Fijngemalen lavasteen, het zogenaamde perliet, stabiliseert de vacuümpanelen die de deur van de Liebherr FNb 5056 isoleren. Door de kristallijne microstructuur heeft perliet een zeer laag warmtegeleidingsvermogen, waardoor de isolatie optimaal functioneert. Perliet is daarnaast een natuurlijke en onschadelijke grondstof die kan worden teruggewonnen en gerecycled dankzij het circulaire ontwerp van de Liebherr-diepvrieskast. Vervolgens is hergebruik van de grondstof mogelijk in gelijkwaardige producten. 

Benieuwd wat jij kunt besparen?

Doe de bespaarcheck

Circulair ontwerp van Liebherr

Aan het einde van de levensduur van een BluRoX-koelkast of -vriezer kan het perliet zonder noemenswaardige bewerking uit het apparaat worden verwijderd en hergebruikt. Bovendien is de BluRoX-isolatie niet gebonden aan de omringende componenten, zodat ook de buitenpanelen en de binnenkuip eenvoudig kunnen worden verwerkt en hergebruikt.

 Voordelen van vacuümperlietisolatie:

  • Maximale energie-efficiëntie gedurende tientallen jaren.

  • Geen behoefte meer aan polyurethaanschuim (PU) op petroleumbasis.

  • 25 procent meer bruikbaar volume in de diepvrieskast dankzij de dunnere wanden.

  • Materialen kunnen worden gerecycled en hergebruikt in gelijkwaardige producten.

  • Betere prestaties dan isolatiepanelen met pyrogene silica of glasvezels, ook op de lange termijn. 

De meest energiezuinige vriezer met energielabel B

De innovatieve en recyclebare vacuümperliettechnologie in de deur van de Liebherr FNb 5056 maakt deze diepvrieskast één van de meest energiezuinige vriezer op de markt. En naast energiezuinig is de vrieskast ook nog eens van alle gemakken voorzien. Zo voorkomt de NoFrost-technologie ijsvorming, waardoor je de vrieskast nooit handmatig hoeft te ontdooien. Dat scheelt een hoop werk, maar ook tijd- en vooral energieverspilling. Een ijslaag van slechts tien millimeter zorgt er namelijk al voor dat het verbruik van een vriezer 20 procent hoger is.

De ledverlichting in de innovatieve Liebherr diepvrieskast biedt ook in het donker optimaal zicht op de inhoud van de lades. En de bovenste lade is daarbij kantelbaar voor nog eenvoudigere toegang. Met de Statusindicator zie je in een oogopslag of het apparaat goed functioneert, zodat je kunt ingrijpen wanneer dat nodig is. Verder biedt de SpaceBox ruimte voor grote verpakkingen en maak je met de EasyTwist-Ice functie in een handomdraai tot zestig ijsblokjes. Ideaal voor als je een feestje geeft. En dankzij FrostProtect is de Liebherr FNb 5056 geschikt voor plaatsing in een onverwarmde ruimte van -15 °C. 

Benieuwd wat jij kunt besparen?

Doe de bespaarcheck
▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos