Nog voordat de PlayStation 5 bij ons in de winkels ligt, brengt Microsoft de Xbox Series X uit. Dit is de nieuwste spelcomputer van Microsoft, die vanaf 10 november te koop is in Nederland. In dit artikel vertellen we je alles dat je wil weten over de console.

Naast de Xbox Series X verschijnt ook nog de Xbox Series S. Dit is een goedkopere en iets minder capabele console, die wel dezelfde games afspeelt. De Series X kost 499 euro, terwijl de Series S 299 euro kost. Voor 300 euro kun je dus al een toegangskaartje kopen tot next gen, zoals volgende generatie spelcomputers genoemd worden. Maar voor 499 euro krijg je wel veel meer voorgeschoteld.

©PXimport

Xbox Series X: de specificaties

De Xbox Series X en PlayStation 5 ontlopen elkaar niet veel als het gaat om specificaties. Toch is de Xbox Series X net even wat krachtiger dan zijn grootste concurrentie. Aan boord zit namelijk een AMD Zen 2-processor, met acht kernen die geklokt zijn op 3,8 GHz. Die processor wordt gekoppeld aan een AMD RDNA 2-gpu, die maximaal twaalf teraflops uitzendt. Het aantal teraflops staat gelijk aan de rekenkracht van de console. Hoe hoger dat getal, hoe mooier en sneller de beelden weergeven worden. Ook is er 16 GB aan gddr6-werkgeheugen aanwezig.

Daar waar de meeste games straks in 4k op 60 frames per seconde (fps) gepresenteerd zullen worden, kan het zijn dat we games in een hogere resolutie of met een hogere framerate gaan zien. De maximale output ligt namelijk op 8k of 120 fps. Niet én, dus, maar of. Dat kan bijvoorbeeld een combinatie zijn van 120 fps met de 1080p-resolutie, dat is afhankelijk van wat de ontwikkelaar ook kan en wil. Er is ondersteuning voor ray tracing, een belangrijke beeldtechnologie die vooral voor realistische licht-, schaduw- en reflectie-effecten moet zorgen.

De Xbox Series X is verder uitgerust met een ssd van 1 TB. Waarschijnlijk is niet de volledige inhoud beschikbaar, aangezien er meestal veel ruimte opgaat aan systeem bestanden. Microsoft belooft in elk geval dat de ssd gebruikt wordt voor snelle laadtijden. Aan de achterkant zit overigens een opening voor kleine, custom ssd’s waarmee je het geheugen uitbreidt. Daar lees je hier meer over. De volgende generatie staat daardoor in het teken van vooral snellere laadtijden en hogere framerates, in plaats van hogere resoluties.

De Xbox Series X en S krijgen ook externe ssd’s.

©PXimport

Games en controller

In tegenstelling tot Sony heeft Microsoft geen drastische veranderingen doorgevoerd aangaande het design van de Xbox Series X-controller. De controller is grotendeels hetzelfde gebleven. Dit keer heb je echter meer grip op de triggers (net zoals op de Elite 2-controller) en is er een knop bijgekomen waarmee je razendsnel content deelt.

Verder is het zo dat de d-pad verbeterd is en dat de knoppen zijn voorzien van een matte afwerking, waardoor ze langer kunnen meegaan. Ze zijn in elk geval beter beschermd tegen water en stootjes. Ook goed om te weten: de Xbox Series X controller heeft bluetooth aan boord en werkt dus ook op Windows 10-pc’s en verschillende smartphones. Handig voor wanneer je onderweg je favoriete games wil spelen via Xbox Game Pass Ultimate of natuurlijk console streaming.

En belangrijke pilaar in de aanpak van Microsoft is natuurlijk het game-aanbod. Xbox heeft op moment van schrijven weinig tot geen exclusieve games die je wellicht overhalen de console in huis te nemen, maar je kunt de nieuwe console wel gebruiken om allerlei oude games op te spelen. Dat kan bijvoorbeeld via de gamestreamningdienst Xbox Game Pass Ultimate (voorheen xCloud) of door gewoon je oude 360- en One-games te downloaden naar het nieuwe apparaat. Die oudere games kunnen eveneens rekenen op betere framerates en resoluties. Dat gebeurt allemaal op de console: daar hoeven ontwikkelaars in feite niets meer aan te doen.

Handige toevoegingen voor de nieuwe generatie zijn zaken als Smart Delivery en Optimized voor Xbox Series X. De eerste term duidt op het feit dat je een gratis upgrade krijgt voor bepaalde Xbox One-games die je nu koopt. Neem bijvoorbeeld Watch Dogs: Legion. Wanneer je die game in je bezit hebt op Xbox One, dan kun je hem dus, verbeterd en al, spelen op je Xbox Series X. Je save data synchroniseert tussen beide versies. De tweede term duidt op een serie spellen die gewoonweg beter presteren op de Series X.

©PXimport

Onze vrienden van Power Unlimited hebben de Xbox Series X al van een beoordeling voorzien.

En de Series S dan?

De Xbox Series S is een goedkope manier om toch te kunnen genieten van de nieuwe generatie videogames, hetzij in een wat minder krachtig pakket. Dit is in feite de opvolger van de Xbox One S. De Series S borduurt verder op de verbeteringen die de One S al doorvoerde en presenteert games dus ook beter dan op een Xbox One. De prestaties zijn niet net zo goed als op de Series X, dus dat is wel iets om rekening mee te houden. Je games speel je maximaal in een resolutie van 1440p en op maximaal 120 fps. Belangrijke aspecten als ray tracing en snellere laadtijden via de ssd zijn aanwezig. Een belangrijk verschil is bijvoorbeeld de grootte van die schrijf: 512 GB.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.