Het pure point-and-click adventure genre is allang niet dood meer. Dankzij kleine uitgevers zoals Lighthouse Interactive blijft dit niche genre in leven. De meeste adventure games hebben iets met geesten en het occulte, en Lighthouse nieuwste adventure is hier geen uitzondering op. The Lost Crown is een spookverhaal over een beginnende spokenjager in een klein Brits dorpje.

Op de vlucht

Het verhaal begint vrij snel dankzij een kort filmpje waarin de hoofdrolspeler Nigel Danver op de vlucht is voor zijn werkgever. Zijn nieuwsgierigheid heeft hem in problemen gebracht toen hij geheimen van zijn werkgever Hadden heeft ontdekt. Nigel belandt in een klein dorpje in Engeland – Saxton - waar hij voorlopig onderduikt. In Saxton lijken de inwoners nog in het verleden te leven en het dorp heeft een rijke historie aan mystiek, folklore en spookverhalen. Nigel komt er al snel achter dat het niet pluis is in het dorp en nieuwsgierig als hij is, gaat hij op onderzoek uit.

Op onderzoek!

Zoals gezegd is The Lost Crown een typische point-and-click adventure met de welbekende stijl en interface: hoofdscherm in het midden, voorwerpen onderaan het scherm, en opties bovenin. Toch heb je niet de vrijheid om te lopen waar je wilt. Het spel is onderverdeeld in vaste schermen en je loopt dus van het ene veld naar het andere. Nigel loopt alleen naar zaken toe waar iets interessants te vinden is. Hierdoor ben je op de losse schermvelden zelf dus vooral aan het zoeken naar clues in plaats van dat je aan het verkennen bent met je speelfiguur. Dit is echter niet bezwaarlijk omdat The Lost Crown ook echt een onderzoek-spel is.

Zwart, wit, kleur

Opvallend aan The Lost Crown is zijn aparte grafische stijl. Het spel is namelijk grotendeels in zwart/wit weergegeven met hier en daar wat kleur. Dit geeft het spel een hele ouderwetse sfeer wat perfect past bij het dorpje waar Nigel in bivakkeert. Grafisch is het spel op zich niet heel sterk; de resolutie staat vast en animaties zijn niet echt spannend te noemen. Echter weet het spel dankzij de bovengenoemde stijl en goede achtergrondmuziek en geluiden toch perfect de sfeer neer te zetten. Ook de mate van detail is opvallend; boekjes, folders, informatieborden. Alles is voorzien van 'echte' informatie. Op zich is dit niet vreemd omdat Jonathan Boakes (de maker) hulp heeft gekregen van Matt Clark, de maker van de game Barrow Hill die ook bijzonder veel detail kent. ( http://www.pcmweb.nl/software_review.jsp?productid=1834 )

Spokenjagen

Nigel is een slimme vent en besluit vrij snel contact op te nemen met zijn werkgever om de zaak uit te praten. Zijn werkgever Hadden blijkt niet geheel onredelijk te zijn en is net zo nieuwsgierig naar de geesten in het dorp als Nigel. Hadden's bedrijf produceert en ontwikkelt namelijk spokenjacht gereedschap en doet onderzoek naar het paranormale. Hij besluit dan ook Nigel te helpen met wat gereedschap, máár Nigel moet het niet in zijn hoofd halen om alsnog te vluchten. Jonathan Boakes is voor dit spel zelf op spoken-jacht gegaan en heeft deze kennis gebruikt om in het spel authentiek spoken-jacht gereedschap te verwerken. Zo heb je een aangepaste digicam met nachtvisie, een aangepaste fotocamera, een EMF meter en een analoge taperecorder om geestgeluiden mee op te vangen.

Griezelig

Diverse foto's die Nigel in het spel schiet zijn echte foto's die de maker zelf ook heeft geschoten tijdens zijn eigen spokenjacht. Wij vinden het ongelooflijk stoer dat een spellen-maker zover gaat om een mooi authentiek spel neer te zetten, en dat is hem dan ook aardig gelukt. Naarmate je verder in het spel komt, gebeuren er behoorlijk griezelige dingen en zullen er momenten zijn dat je echt niet op je gemak achter je pc zit. Vooral de ruis-geluiden zijn erg eng.

Traag

Hoewel we behoorlijk positief zijn over de The Lost Crown, heeft het spel ook enkele minpunten. Zo is het spel behoorlijk traag met zijn verhaalopbouw en zijn er hier en daar puzzels in het spel geforceerd. Zo is er bijvoorbeeld een bospad wat leidt naar een kerk. Maar voordat je daar naartoe mag, moet je eerst de kerk gezien hebben aan de hand van een ietwat ongeloofwaardige puzzel. Anders durft de 'avontuurlijke' Nigel het pad naar de kerk niet te nemen. Puzzels horen op zich in een adventuregame en het is soms best lastig om puzzels geloofwaardig in een spel te planten. We vinden het dan ook geen groot minpunt, hoewel we het wel jammer vinden dat we voor we verder kunnen met het spel eerst uitgebreid een stoofpot maaltijd moeten bereiden. Dit soort vertragingen hadden voor ons niet gehoeven. Ook kun je in herhaling vallende dialogen en monologen niet wegklikken, en dat is af en toe best vervelend.
PluspuntenMinpuntenConclusie

Afgezien van wat kleine minpunten is The Lost Crown een zeer goed spookverhaal adventure. Als je houdt van goede point and click adventures en/of spannende spookverhalen, dan moet je The Lost Crown zeker een kans geven. Enge avonden gegarandeerd!

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.