Na een redelijk succesvolle trilogie werd het voor Ubisoft tijd om weer opnieuw te beginnen met de beruchte 'Prince of Persia'. Wederom hebben we te maken met klimmen, klauteren, springen, rennen en vechten. Maar deze keer is de Prins geen Prins, maar een prinses...

Van realisme naar cartoon

Waar de stijl van de vorige trilogie vooral realistisch en zelfs grauw was, is de wereld van Prince of Persia nu een kleurrijke magische cartoon-achtige wereld geworden. Het is een stijl die wellicht niet iedereen zal waarderen, maar wij vinden de graphics in ieder geval wonderschoon. Dankzij deze stijl zijn de hardware eisen ook niet belachelijk hoog, hoewel de game natuurlijk wel soepeler loopt op een snel gamesysteem. Prince of Persia is natuurlijk ook gemaakt voor de consoles, en daardoor speelt de game veel fijner met een gamepad, bij voorkeur de Xbox 360 controller. Hier wordt in de game dan ook voornamelijk naar verwezen. We vinden het wel jammer dat game ontwikkelaars nogal eenkennig zijn hierin, aangezien er wel meer type gamepads zijn voor de pc.

Partners in crime

Zoals gezegd in de intro is de held van de game gek genoeg geen prins, maar een zwervende handelaar. Er zijn twee helden in het verhaal, namelijk de naamloze handelaar en de mooie prinses Elika. Terwijl de 'prins' - zoals we hem voor het gemak maar noemen - op zoek is naar zijn ezeltje in de woestijn, loopt hij Elika tegen het lijf die op de vlucht is van haar vader. Natuurlijk rent de prins haar achterna om als redder in nood op te treden. Dit had hij beter niet kunnen doen, want Elika's vader ontketent het einde van de wereld door een Duistere God te laten ontwaken. Om de wereld te redden zullen hij en Elika diverse gebieden binnen de tempel, waarin de god gevangen zit, moeten genezen van de duistere invloeden zodat de God blijft slapen. Je speelt dus met twee karakters tegelijk, waarbij de interactie tussen Elika en 'de prins' erg leuk gedaan is. Zo volgt Elika hem braaf in alles wat hij doet, maar wacht de prins op zijn beurt weer op haar en vangt hij haar op als ze ergens vanaf springt. Ook klimmen ze gezamelijk waarbij Elika regelmatig op zijn rug zit. Deze subtiele extra's geven je echt het gevoel dat ze een team vormen met de nodige magie er tussen.

Doodgaan?

Over magie gesproken. Elika is niet alleen een mooie meid die achter je aan hobbelt. Zij beschikt over magische krachten waarmee ze je kan helpen om grotere afstanden te springen of om tegenstanders aan te vallen. Hiernaast gebruikt ze haar krachten ook regelmatig om de prins te redden van een wisse dood. Zo zal zij hem net op tijd vastgrijpen als hij zichzelf in een afgrond stort door een verkeerd ingeschatte sprong, en ook vijanden krijgen niet de kans de genadeklap uit te delen wanneer je verslagen op de grond ligt. Doodgaan is dus niet echt een optie. Hierdoor is de gameplay wat vriendelijker geworden omdat je maar een heel klein stukje wordt teruggezet. Wel is het zo dat als je vaak fouten achter elkaar maakt, de reddingsacties van Elika wel wat veel van het goede worden. Aan de andere kant zijn de reddingsacties van Elika natuurlijk gewoon een alternatief voor het 'game over' scherm. Het is namelijk wel zo, dat wanneer een vijand de prins verslaat en Elika hem redt van de genade slag, de vijand zijn energiemeter weer opvult.

Old school gevechten

De gevechten doen veel denken aan de allereerst 'Prince of Persia' game, hoewel er nu natuurlijk veel meer mogelijkheden zijn en het spectaculairder verloopt. Echter verlopen de gevechten niet zo snel en soepel als bij de vorige trilogie waarbij de prins regelmatig te maken had met meerdere tegenstanders. In deze versie vecht je voornamelijk tegen één tegenstander, net als in de eerste Prince of Persia game. De gameplay en stijl van deze nieuwe Prince of Persia wijkt dus wel degelijk af van de vorige trilogie, maar aan de andere kant is er ook veel van hetzelfde. De klauter-puzzels zijn inherent aan de Prince of Persia games en alle acrobatische trucs van de prins hebben we al eens eerder gezien.PluspuntenMinpuntenConclusie

Prince of Persia doet precies wat je er van mag verwachten. Alleen de stijl is nu wel veranderd en de gameplay is ook iets vriendelijker geworden dankzij je compaan Elika. Voor liefhebbers van dit redelijk unieke genre is het zeker een aanrader.

Een trage laptop is vaak te wijten aan één specifiek onderdeel: het werkgeheugen. De tijd dat 8 GB volstond, ligt in 2026 definitief achter ons. Maar hoeveel gigabytes heb je nu écht nodig voor een soepele ervaring met Windows en zware AI-functies? Wij duiken in de cijfers en helpen je een miskoop te voorkomen.

De eisen die software aan onze computers stelt veranderen razendsnel, zeker nu kunstmatige intelligentie diep in besturingssystemen wordt geïntegreerd. Waar je een paar jaar geleden nog prima uit de voeten kon met 8 GB werkgeheugen, liggen de standaarden in 2026 een stuk hoger. Sta je op het punt een nieuwe laptop of desktop aan te schaffen? Wij leggen uit hoeveel RAM je nodig hebt om de komende jaren vlot en toekomstbestendig te blijven werken.

Nog snel op zoek naar betaalbare geheugenplankjes? Check Kieskeurig.nl!

Waarom 16 GB het absolute minimum is geworden

Voorheen werd 8 GB RAM gezien als de gouden standaard voor basisgebruik, maar in 2026 is dit advies verouderd. Moderne besturingssystemen zoals Windows 11 en macOS 26 snoepen al een aanzienlijk deel van het geheugen op, nog voordat je een programma opent. Tel daar webbrowsers bij op die per tabblad steeds meer geheugen vragen en je computer loopt al snel vol. Voor simpele taken zoals tekstverwerking, e-mailen en het streamen van video's is 16 GB werkgeheugen daarom de nieuwe ondergrens. Hiermee voorkom je dat je computer voortdurend data naar bijvoorbeeld de tragere harde schijf moet verplaatsen, wat zorgt voor een trage en haperende gebruikservaring.

©Negro Elkha

De opkomst van AI-pc’s en de 32 GB-standaard

Wie zijn computer intensiever gebruikt of een toekomstbestendige aankoop wil doen, doet er verstandig aan om direct voor 32 GB RAM te kiezen. De belangrijkste reden hiervoor is de opmars van lokale AI-toepassingen. De zogenoemde AI-pc’s en Copilot+-systemen voeren zware berekeningen lokaal uit op de processor, wat een zware wissel trekt op het beschikbare werkgeheugen. Daarnaast vragen moderne games steeds vaker minimaal 16 GB tot 32 GB om soepel te draaien met hoge grafische instellingen. Met 32 GB heb je voldoende ademruimte om zware software, tientallen browser-tabbladen en achtergrondprocessen tegelijkertijd te draaien zonder prestatieverlies.

Wanneer is 64 GB of meer noodzakelijk?

Voor de gemiddelde consument en zelfs de fanatieke gamer is 64 GB werkgeheugen vaak nog overkill, maar er is een specifieke groep gebruikers voor wie dit in 2026 geen overbodige luxe is. Als je regelmatig aan de slag gaat met professionele videobewerking in 4K- of 8K-resolutie, complexe 3D-rendering of het draaien van zware virtuele machines, dan is deze hoeveelheid geheugen wel zo prettig. Ook ontwikkelaars die experimenteren met het lokaal draaien van grote taalmodellen (LLM’s) zullen merken dat 32 GB al snel tekortschiet. In deze scenario's fungeert het extra geheugen als een noodzakelijke buffer om wachttijden tijdens het renderen of compileren aanzienlijk te verkorten.

Snelheid is net zo belangrijk als capaciteit

Naast de hoeveelheid gigabytes is het in 2026 nogal belangrijk om te letten op de generatie van het geheugen. We bevinden ons in een overgangsfase waarin DDR4 langzaam heeft plaatsgemaakt voor het veel snellere DDR5-geheugen. Bij de aanschaf van een nieuw systeem heeft DDR5 zodoende absoluut de voorkeur. Deze nieuwe standaard biedt een veel hogere bandbreedte, wat betekent dat de processor gegevens sneller kan ophalen en wegschrijven. Dit merk je direct in de reactiesnelheid van het systeem, zeker in combinatie met snelle processors. Een systeem met 16 GB snel DDR5-geheugen kan in de praktijk vlotter aanvoelen dan een ouder systeem met 32 GB DDR4-geheugen.

Wikipedia heeft een deal gesloten met bedrijven als Microsoft, Amazon en Mistral AI. Zij gaan voortaan betalen voor toegang tot Wikipedia Enterprise. In ruil krijgen ze toegang tot grote hoeveelheden content uit de online encyclopedie.

De samenwerking werd gisteren aangekondigd – precies op de vijfentwintigste verjaardag van Wikipedia. De samenwerking tussen de encyclopedie en bedrijven als Microsoft, Meta, Amazon, Mistral AI en Perplexity zorgt ervoor dat zij allen gebruik kunnen maken van Wikipedia Enterprise. Het is niet bekend hoeveel deze bedrijven betalen voor hun lidmaatschap.

Wat is Wikipedia Enterprise?

Wikipedia Enterprise is de commerciële tak van Wikipedia waarbij aangesloten bedrijven op grote schaal data aangeleverd krijgen via een API-dienst. Zo kunnen AI-bedrijven, zoekmachines en spraakassistenten op grote schaal betrouwbare data van Wikipedia ontvangen die door machines gelezen kan worden.

Kortgezegd is dit een efficiënte en makkelijke manier voor bedrijven om de informatie uit Wikipedia-pagina's voor hun eigen producten te gebruiken. Daarbij gaat het ook om de meest recente versies van Wikipedia-pagina's, zodat informatie altijd zo nieuw mogelijk en dus relevant is.

Lees ook: Kennis delen? Zo werk je mee aan Wikipedia

Waarom sluiten bedrijven zich bij Wikipedia Enterprise aan?

Hoewel elk bedrijf zijn eigen reden heeft om zich bij Wikipedia Enterprise aan te sluiten, lijken de deze week aangekondigde samenwerkingen vooral te maken te hebben met het gebruik van Wikipedia-info voor AI. Op die manier kunnen AI-bots getraind worden met correcte info van Wikipedia die door mensen is geschreven, waardoor ze steeds slimmer worden en ook steeds meer informatie kunnen bieden.

De samenwerking voelt deels symbolisch: bedrijven laten hun AI-modellen al geruime tijd gebruikmaken van Wikipedia en alle andere bronnen op het internet, waardoor Wikipedia aanzienlijk minder bezoek krijgt vergeleken met enkele jaren geleden. Wikipedia riep AI-bedrijven afgelopen jaar dan ook op te betalen voor het gebruik van Wikipedia-pagina's voor AI-training. Daar hebben Microsoft, Meta, Amazon en consorten nu dus gehoor aan gegeven. Andere bedrijven, zoals Google, hadden zich al aangesloten bij Wikipedia Enterprise.