Na een redelijk succesvolle trilogie werd het voor Ubisoft tijd om weer opnieuw te beginnen met de beruchte 'Prince of Persia'. Wederom hebben we te maken met klimmen, klauteren, springen, rennen en vechten. Maar deze keer is de Prins geen Prins, maar een prinses...

Van realisme naar cartoon

Waar de stijl van de vorige trilogie vooral realistisch en zelfs grauw was, is de wereld van Prince of Persia nu een kleurrijke magische cartoon-achtige wereld geworden. Het is een stijl die wellicht niet iedereen zal waarderen, maar wij vinden de graphics in ieder geval wonderschoon. Dankzij deze stijl zijn de hardware eisen ook niet belachelijk hoog, hoewel de game natuurlijk wel soepeler loopt op een snel gamesysteem. Prince of Persia is natuurlijk ook gemaakt voor de consoles, en daardoor speelt de game veel fijner met een gamepad, bij voorkeur de Xbox 360 controller. Hier wordt in de game dan ook voornamelijk naar verwezen. We vinden het wel jammer dat game ontwikkelaars nogal eenkennig zijn hierin, aangezien er wel meer type gamepads zijn voor de pc.

Partners in crime

Zoals gezegd in de intro is de held van de game gek genoeg geen prins, maar een zwervende handelaar. Er zijn twee helden in het verhaal, namelijk de naamloze handelaar en de mooie prinses Elika. Terwijl de 'prins' - zoals we hem voor het gemak maar noemen - op zoek is naar zijn ezeltje in de woestijn, loopt hij Elika tegen het lijf die op de vlucht is van haar vader. Natuurlijk rent de prins haar achterna om als redder in nood op te treden. Dit had hij beter niet kunnen doen, want Elika's vader ontketent het einde van de wereld door een Duistere God te laten ontwaken. Om de wereld te redden zullen hij en Elika diverse gebieden binnen de tempel, waarin de god gevangen zit, moeten genezen van de duistere invloeden zodat de God blijft slapen. Je speelt dus met twee karakters tegelijk, waarbij de interactie tussen Elika en 'de prins' erg leuk gedaan is. Zo volgt Elika hem braaf in alles wat hij doet, maar wacht de prins op zijn beurt weer op haar en vangt hij haar op als ze ergens vanaf springt. Ook klimmen ze gezamelijk waarbij Elika regelmatig op zijn rug zit. Deze subtiele extra's geven je echt het gevoel dat ze een team vormen met de nodige magie er tussen.

Doodgaan?

Over magie gesproken. Elika is niet alleen een mooie meid die achter je aan hobbelt. Zij beschikt over magische krachten waarmee ze je kan helpen om grotere afstanden te springen of om tegenstanders aan te vallen. Hiernaast gebruikt ze haar krachten ook regelmatig om de prins te redden van een wisse dood. Zo zal zij hem net op tijd vastgrijpen als hij zichzelf in een afgrond stort door een verkeerd ingeschatte sprong, en ook vijanden krijgen niet de kans de genadeklap uit te delen wanneer je verslagen op de grond ligt. Doodgaan is dus niet echt een optie. Hierdoor is de gameplay wat vriendelijker geworden omdat je maar een heel klein stukje wordt teruggezet. Wel is het zo dat als je vaak fouten achter elkaar maakt, de reddingsacties van Elika wel wat veel van het goede worden. Aan de andere kant zijn de reddingsacties van Elika natuurlijk gewoon een alternatief voor het 'game over' scherm. Het is namelijk wel zo, dat wanneer een vijand de prins verslaat en Elika hem redt van de genade slag, de vijand zijn energiemeter weer opvult.

Old school gevechten

De gevechten doen veel denken aan de allereerst 'Prince of Persia' game, hoewel er nu natuurlijk veel meer mogelijkheden zijn en het spectaculairder verloopt. Echter verlopen de gevechten niet zo snel en soepel als bij de vorige trilogie waarbij de prins regelmatig te maken had met meerdere tegenstanders. In deze versie vecht je voornamelijk tegen één tegenstander, net als in de eerste Prince of Persia game. De gameplay en stijl van deze nieuwe Prince of Persia wijkt dus wel degelijk af van de vorige trilogie, maar aan de andere kant is er ook veel van hetzelfde. De klauter-puzzels zijn inherent aan de Prince of Persia games en alle acrobatische trucs van de prins hebben we al eens eerder gezien.PluspuntenMinpuntenConclusie

Prince of Persia doet precies wat je er van mag verwachten. Alleen de stijl is nu wel veranderd en de gameplay is ook iets vriendelijker geworden dankzij je compaan Elika. Voor liefhebbers van dit redelijk unieke genre is het zeker een aanrader.

De werknemers van Sandfall Interactive, de ontwikkelaar van de vorig jaar uitgekomen game Clair Obscur: Expedition 33, zijn geridderd in Frankrijk.

De 28 Franse ontwikkelaars hebben afgelopen week de hoogst mogelijk culturele onderscheiding in Frankrijk ontvangen. Het gaat om de Orde van Kunst en Letteren. Dit vanwege hun werk aan Clair Obscur: Expedition 33.

De Franse minister van Cultuur, Rachida Dati, ridderde de werknemers. In Frankrijk worden elk jaar maximaal tweehonderd mensen geridderd voor de Orde van Kunst en Letteren. Mensen die geridderd worden moeten een significante bijdrage hebben geleverd aan de verrijking van de culturele erfgoed van het land. Eerdere mensen uit de game-industrie die ook zijn geridderd in Frankrijk, zijn Rayman-bedenker Michel Ancel en Mario-bedenker Shigeru Miyamoto.

Over Clair Obscur: Expedition 33

Clair Obscur: Expedition 33 kwam afgelopen voorjaar uit voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. De game van Sandfall Interactive combineert traditionele turn-based rpg-gameplay met een flitsende, moderne presentatie.

In de game leeft de mensheid in een maatschappij waarin een entiteit genaamd de Paintress elk jaar de wereld opnieuw schildert. Daarbij plaatst ze een vervloekt cijfer, waardoor iedereen die de leeftijd heeft gelijk aan dat cijfer verdwijnt. In de game is het de beurt aan drieëndertigjarigen, maar een team geleid door Gustave probeert dit tegen te gaan.

Clair Obscur: Expedition 33 bleek een groot succes: het spel werd miljoenen keren verkocht en won de award voor game van het jaar tijdens The Game Awards eind vorig jaar. Dat is des te indrukwekkender wetende dat het om de debuutgame van Sandfall Interactive gaat.

Sony PlayStation zendt aanstaande donderdagavond om 23:00 uur Nederlandse tijd een nieuwe State of Play-livestream uit.

Er gingen al geruchten over de komst van de State of Play, en die blijken nu dus te kloppen. Nate the Hate, de insider die wel vaker de komst van aan games gerelateerde presentaties op voorhand lekt, claimde dat onlangs namelijk al.

Op PlayStation Blog schrijft Sony dat de presentatie meer dan zestig minuten beslaat en "nieuws, gameplay-updates en aankondigingen van gamestudio's verspreid over de wereld" bevat voor aankomende PlayStation 5-games. Daarbij zullen er zowel games van PlayStation Studios zelf als andere bedrijven de revue passeren.

Zoals gezegd wordt de State of Play op donderdag 12 februari om 23:00 uur Nederlandse tijd uitgezonden, en zal deze te zien zijn via YouTube en Twitch. De presentatie zal ook hieronder te zien zijn zodra hij begint.

Over de precieze inhoud van de State of Play-presentatie is nog niets bekend. Wel is het opvallend dat de presentatie meer dan een uur duurt, wat het een van de langste State of Play-presentaties tot dusver maakt.

Wat is er te zien in de nieuwe State of Play?

Sony brengt dit jaar in ieder geval Saros, Marathon en Marvel's Wolverine uit. Verder werd vorige week een nieuwe Horizon-game met een focus op multiplayergameplay aangekondigd, genaamd Horizon Hunters Gathering. We weten ook dat The Last of Us-ontwikkelaar Naughty Dog aan hun nieuwe game Intergalactic: The Heretic Prophet werkt, en volgens geruchten wordt er bij PlayStation Studios ook een nieuwe God of War-game ontwikkeld met metroidvania-elementen.