Als gehypte titel heb je het niet gemakkelijk en dat geldt zeker voor Diablo III. De game is meer dan 10 jaar in de maak geweest, maar in plaats van gelukkige gamers, hebben we te maken met zwaar gefrustreerde gamers die het spel 2 dagen na release gewoonweg niet kunnen spelen. Tijd voor een nieuwe hype: de Error 37 hype.

De grootste oorzaak dat Diablo III niet gespeeld kan worden, zijn de server problemen waardoor het niet mogelijk is om in te loggen bij de game. En laat online inloggen nu wel noodzakelijk zijn, zelfs als je de single player campagne wilt spelen. Het resultaat: duizenden gefrustreerde gamers die hun teleurstelling en verontwaardiging het internet op schieten.

Error 37 en andere fouten

De grootste problemen achter Error 37 zijn de server problemen waardoor mensen niet in staat zijn in te loggen. Het Error 37 venster blijft deze mensen plagen tot grote frustratie van de spelers. Maar naast Error 37 is er ook Error 3003. Net zo vaag en in feite komt het op hetzelfde neer: inloggen is onmogelijk en mensen worden nog gefrustreerder. Error 3003? Hoeveel fouten zijn er wel niet? Daarnaast was er ook nog een bug met een schild dat niet vroegtijdig aan een tempelier gegeven mocht worden, omdat je anders uit het spel geschopt werd. Al met al een genante vertoning voor Blizzard.

Diablo III om zeep

Diablo III is hier weer typisch een voorbeeld van een game die om zeep wordt geholpen door allerlei beveiligingsmaatregelen tegen mogelijke piraterij en online vals spelen. Eigenlijk vinden we dat Blizzard zich hier moet schamen. Je mag toch verwachten dat zij ruime ervaring hebben met online games en servercapaciteit. Ze hebben niet voor niets de grootste MMO ter wereld in hun bezit: World of Warcraft. Daarnaast is de keuze voor online inloggen en een actieve internetverbinding vereisen zelfs de sinlge player game op zijn zachtst gezegd ongelukkig. Waarom koos Blizzard er niet voor ook een offline modus te bieden waarmee je niet online kan game, maar op zijn minst wél kan gamen?

Hooglopende Error 37 frustraties

De frustraties op internet lopen ondertussen hoog op en de wraak van de consument op internet is zoet. De website Metacritic toont gemiddelde cijfers die gegeven zijn door reviewers en gebruikers. Opvallend is dat er nog geen professionele review-scores op de site staan. Daarentegen staan er ondertussen wel 1725 user-reviews en die liegen er niet om. Gemiddeld scoort de game 3,5 van de 10. Echter is het lastig dit cijfer serieus te nemen, omdat mensen de review-mogelijkheid vooral gebruiken om hun frustratie te uiten. Website Kotaku heeft een lijst samengesteld van de meest extreme reacties op Blizzard’s falen. Zeer vermakelijk leesvoer als je het met een korrel zout kan nemen.

Facebook reactie van Blizzard op Error 37

Blizzard heeft middels Facebook een reactie gegeven op de klachtenstroom, maar op veel sympathie hoeven ze niet te rekenen. Blizzard zegt:

Welcome to Diablo III! The fight for Sanctuary has begun.

Please note that due to a high volume of traffic, login and character creation may be slower than normal. If you're unable to login to the game or create characters, please wait and try again. We've temporarily taken our Battle.net websites offline and launched more servers to accomodate for the traffic. We hope to resolve these issues as soon as possible and appreciate your patience.

De reacties eronder zeggen genoeg.

Diablo III: uiteindelijk komt het goed

Laten we eerlijk zijn. Deze gebeurtenissen omtrent Diablo III zijn alles behalve verrassend. Wanneer games zo ontzettend gehyped worden dat iedereen op de wereld de game tegelijkertijd gaat kopen en (online) spelen, kun je er donder op zeggen dat er problemen komen. Over een week is iedereen waarschijnlijk gewoon lekker Diablo III aan het spelen en is de hele Error 37 Hype weer overgevlogen. Wel vragen wij ons af of game-uitgevers zichzelf niet eens flink achter de oren moeten krabben en wellicht niet blind moeten inzetten op online afhankelijkheid. Ubisoft, om een voorbeeld te noemen, heeft ondertussen ook zijn les geleerd en is gestopt met haar ‘altijd online’-eis bij games.

We sluiten af met een filmpje dat te leuk is om niet te delen. Het is helaas ook wel typerend voor de hardcore game-scene.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.