Op 26 juni jongstleden deed Microsoft de opvolger van Windows 10 uit de doeken. De eerste previewversie is voor iedereen te downloaden en te installeren. Hoe je Windows 11 als een van de eersten kunt testen, lees je in deze how to.

Voordat je aan de slag gaat met het installeren van Windows 11, is het belangrijk om na te gaan of jouw systeem wel geschikt is voor het nieuwste besturingssysteem van Microsoft. De systeemeisen zijn namelijk veranderd ten opzicht van Windows 10. De nieuwe eisen voor Windows 11 zijn als volgt:

Processor: 64-bits-processor van 1 GHz of sneller met 2 of meer cores
Geheugen: 4 GB
Opslagcapaciteit: 64 GB
Systeemfirmware (BIOS): Geschikt voor UEFI Secure Boot
TPM-module: Trusted Platform Module (TPM) versie 2.0
Grafische kaart: DirectX 12-compatibele grafische kaart / WDDM 2.0

Let wel: dit zijn de voorlopige eisen die nodig zijn om de huidige buildvan Windows 11 te kunnen draaien. Deze systeemeisen kunnen in de loop van de tijd nog wijzigen.

Stap 1: Windows 10 geschikt maken

Belangrijk om te weten is dat het (nog) niet mogelijk is om Windows 11 los te testen. Je hebt daarom een werkende Windows 10-installatie nodig die je gaat updaten naar de testversie van Windows 11. Je doet er goed aan om Windows 11 niet te testen op een computer die je voor belangrijke taken gebruikt, maar dat je dit doet op een speciaal ingerichte testmachine. Een veilige testomgeving is bijvoorbeeld een virtuele computer, zoals VirtualBox.

In Windows 10 meld je je bij de instellingen van Windows Updates aan voor het Windows Insider-programma. Ga naar Instellingen en kies voor Bijwerken en beveiliging. In het linkermenu klik je vervolgens op Windows Insider-programma. Waarschijnlijk zie je daar de melding staan dat je het verzamelen van optionele diagnostische gegevens moet inschakelen. Dat is nodig omdat Microsoft precies wil kunnen bijhouden welke functies van Windows 11 je gebruikt en hoe deze presteren. In het scherm van de melding zie je een blauwe tekst met Ga naar Diagnostische gegevens & Feedbackinstellingen voor het inschakelen van optionele diagnostische gegevens. Klik hierop om bij de instellingen van de diagnostische gegevens te komen.

©PXimport

Vervolgens kom je terecht op het scherm van de diagnostische gegevens. Daar zet je een vinkje bij de tweede optie: Optionele diagnostische gegevens: Keer vervolgens weer terug naar de functie Windows Insider-programma, het snelst doe je dat door gewoon op het pijtje terug -  links bovenaan in het venster - te klikken.

©PXimport

Stap 2: Aanmelden met een Microsoft-account en instellen

Om Windows Insider te worden - wat vereist is als je de previewversie van Windows 11 wilt testen - moet je beschikken over een Microsoft-account. Als je gebruik maakt van de e-maildienst of Office van Microsoft, dan heb je al zo'n account, bijvoorbeeld wanneer je een @hotmail.com-, @outlook.com- of @live.nl-adres hebt. Heb je nog geen Microsoft-account, dan moet je die aanmaken. Dat kan via elke website van Microsoft, via het Aanmelden-pictogram, rechts bovenin.

Om nu Windows 10 geschikt te maken voor het ontvangen van Windows 11, klik je in het venster van Windows Insider-programma op de knop Aan de slag. Je krijgt vervolgens de vraag om je Microsoft-account te koppelen.

©PXimport

Nadat je je account hebt gekoppeld, krijg je de vraag welke Inider-instellingen je wilt toepassen. Om Windows 11 direct te kunnen testen, kies je voor de bovenste optie: Dev-kanaal.

©PXimport

Hiermee krijg je direct toegang tot de allereerste versie(s) van Windows 11 die beschikbaar komen. Houd er wel rekening mee dat dit nog echte preview-versies zijn, die nog veel bugs en onvolkomenheden kunnen bevatten. Nadat je tweemaal op de knop Bevestigen hebt geklikt, wordt de computer opnieuw opgestart.

Stap 3: Windows 11 downloaden en installeren

Nu je Windows 10 hebt aangemeld voor het Windows 11-previewprogramma is de laatste stap het daadwerkelijk binnenhalen van de Windows 11-update. Ga hiervoor naar Instellingen en kies voor Bijwerken en beveiligen. Klik weer op Windows Update en als het goed is verschijnt de Windows 11-versie als een van de updates die wordt gedownload. Op dit moment is dat versie 10.02.22000.65 (co-release), echt een van de allereerste versies van Windows 11. Wacht tot de update binnen is, en start daarna de computer opnieuw op als dit bij Windows Update wordt aangegeven. Het downloaden van de update kan enige tijd in beslag nemen.

©PXimport

Nadat de computer opnieuw wordt opgestart, wordt Windows 11 geïnstalleerd en heb je na ongeveer een half uurtje de nieuwste versie van Windows 11 op je computer. Veel testplezier!

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.