Sta je er ooit bij stil dat je opeens al je digitale foto’s en computerbestanden kwijt kunt zijn? De gemiddelde levensduur van een harde schijf bedraagt immers slechts vijf jaar. Daarom is de beveiliging van je bestanden tegen malware of tegen een systeemcrash absoluut noodzakelijk. FileFort Backup is een gratis en eenvoudige tool waarmee je makkelijk een reservekopie maakt op een extern station of in de cloud.

Tip 01: Installatie

Vroeger waren commerciële back-uptools de beste manier om een reservekopie te maken, maar vandaag doen freeware-oplossingen alles wat dure programma’s kunnen. FileFort Backup blinkt uit door zijn gebruiksvriendelijkheid. Je kunt de gratis versie voor niet-commercieel gebruik hierdownloaden. NCH software belooft dat deze gratis editie geen enkele functionele beperking heeft. Er is zowel een versie voor macOS als voor Windows, en het valt op dat het installatiebestand met 366 KB bijzonder klein is. Ook de installatie heeft niets om het lijf en de setupprocedure verloopt razendsnel. Vanaf dan staat deze nieuwe tool bij je programma’s, maar je opent hem ook via het Systeemvak.

©PXimport

Tip 02: Bron

Wanneer je FileFort Backup de eerste keer start, stelt het meteen een nieuwe back-uptaak voor. Daarin moet je aangeven van welke bestanden of mappen je een reservekopie wilt maken. In eerste instantie gaat het programma uit van een aantal standaardlocaties: de map Documenten, E-mails of de mappen Muziek, Video’s, Afbeeldingen of Downloads. Je kunt uiteraard ook specifieke bestanden of mappen op de harde schijf selecteren, daarvoor gebruik je knoppen Add Folder of Add File. Onder in dit venster staan enkele opties om de taak te verfijnen. Zo kun je bijvoorbeeld aangeven dat het programma tijdens de back-up video’s, muziek of bestanden groter dan een bepaald aantal MB achterwege moet laten.

©PXimport

Tip 03: Doel

In het volgende venster geef je het doel van de huidige back-uptaak aan. Dit venster is verdeeld in twee groepen: cloudopslagdiensten en eigen hardware. In de eerste groep zie je de klassiekers zoals Google Drive en Dropbox. Hierdoor vormt FileFort Backup in combinatie met je favoriete cloudopslag een erg goedkope online back-upservice. Je kunt ook rechtstreeks uploaden naar een ftp-server, maar die optie is eerder weggelegd voor bedrijven dan voor thuisgebruikers. Als je bijvoorbeeld Dropbox kiest, moet je FileFort Backup natuurlijk via je login en wachtwoord toegang verlenen tot deze clouddienst. In de groep Hard Backup Options heb je zowat alle mogelijkheden: usb-stick, cd/dvd/blu-ray, externe harde schijf, een netwerkstation of een bepaalde map op de harde schijf van de pc. Heb je thuis een nas, dan kun je dus via de optie Network Folder op regelmatige tijdstippen een back-up organiseren naar deze netwerklocatie.

©PXimport

Beperkingen

©PXimport

Tip 04: Methode

In de volgende stap kies je wat voor soort back-uptaak je wilt. Een volledige back-up schrijft op de doellocatie gewoon een kopie van bronbestanden of bronmappen. Een historische back-up is gekoppeld aan data. FileFort Back-up zal een reservekopie maken van de aangeduide gegevens, waarbij het voor elke maand een versie opslaat. Je kunt dus steeds een back-up herstellen die op een bepaalde datum is gemaakt. De snelste methode is de incrementele back-up, waarbij het programma nagaat welke bestanden nieuw of gewijzigd zijn en alleen die bestanden overzet.

©PXimport

Tip 05: Backup File Type

Welke methode je ook kiest, onderaan kun je nog selecteren hoe de applicatie de back-upgegevens wegschrijft. Standaard staat deze instelling op het bkz-bestand. Dit is het eigen formaat van FileFort Backup. Wil je de bestanden later zonder gedoe via hetzelfde programma terugplaatsen, dan hou je het rustig bij de optie bkz. Je kunt ook voor een zogenaamd zelfuitpakkend exe-bestand gaan, waarvoor je geen enkel hulpprogramma nodig hebt om de gegevens te herstellen. Dan is er ook nog het bekende zip-formaat, waarbij je net als bij bkz door de back-up kunt bladeren zonder dat je de gegevens moet herstellen. De tool ondersteunt ook spiegelback-ups: de bronbestanden worden dan zonder aanpassingen naar de bestemming gekopieerd. Dit betekent dat je op dezelfde manier door de back-up kunt bladeren als in de bronmap. Alle bestanden en mappen blijven in hun oorspronkelijke structuur en zijn gemakkelijk leesbaar. De laatste optie in de rij is een back-up met wachtwoordversleuteling.

©PXimport

Tip 06: Planning

Je kunt de back-uptaak handmatig starten, maar vaak is het veiliger om deze te automatiseren volgens een vastgelegd schema. De zwakste schakel in het back-upmanagement blijft immers de gebruiker die soms slordig en vergeetachtig is. Het venster Job Start Interval regelt de planning van de back-ups. Wanneer je de optie Schedule backup to run automatically at fixed time selecteert, geef je aan of je de back-up dagelijks of wekelijks op een bepaald tijdstip laat uitvoeren. Je kunt ook automatisch een back-up laten maken bij het opstarten van het systeem als de pc binnen de ingeplande tijd wordt uitgeschakeld. Onder in dit venster verschijnt voor alle veiligheid nog een keer de samenvatting van alle instellingen die je hebt gemaakt, voordat je op de knop Voltooien klikt. Telkens wanneer een back-uptaak is afgewerkt, ontvang je een melding in het systeemvak van het Windows-bureaublad.

©PXimport

Tip 07: Back-up herstellen

Als het noodlot toeslaat, zijn er drie eenvoudige manieren om de gegevens via een eerder gemaakte back-up te herstellen. Je kunt in het hoofdvenster van het programma in de lijst een back-uptaak selecteren en je gebruikt dan de knop Restore. FileFort Backup zal vragen of je het zeker weet, want hiermee overschrijft deze tool dezelfde bestanden op de harde schijf. In plaats van de knop te gebruiken, kun je deze opdracht ook uitvoeren via het contextueel menu door met de rechtermuisknop op de juiste back-uptaak te klikken. Is je systeem totaal in de soep gedraaid door een kritieke systeemfout, zodat je FileFort Backup opnieuw moet installeren en de takenlijst dus helemaal leeg is? Dan navigeer je via het menu FileFort / Restore Backup File naar de externe locatie waar de reservekopie staat.

©PXimport

Tip 08: Meerdere jobs

Je wilt iedere avond om 22.00 uur alle bestanden in de map Documenten beveiligen door een incrementele back-up op een externe harde schijf. Van je muziek moet iedere week een kopie worden gemaakt op Dropbox. En al je foto’s schrijf je iedere dag nog eens weg op Google Drive. Het is perfect mogelijk om verschillende back-uptaken te combineren in dit programma. In de kolom Destination lees je waar deze reservekopieën terechtkomen. Bij Schedule zie je wanneer de taak is ingepland: dagelijks of wekelijks en op welk tijdstip. De laatste kolom, Last Run, toont wanneer de taak voor het laatst werd uitgevoerd. Wanneer je ongeacht het tijdschema een back-up wilt uitvoeren van alle taken, dan gebruik je de opdracht in het menu FileFort / Backup All jobs. Om een taak te verwijderen uit de lijst, klik je met de rechtermuisknop op de taak en kies je voor Delete job of gebruik je de rode knop Delete in de knoppenbalk.

©PXimport

Logbestanden

©PXimport

Tip 09: Optionele tools

Onder het Help-menu kun je extra tools installeren via Install Optional Tools and Extras. Standaard staat daar al Express Burn van NCH Software aangevinkt, een programma voor Windows en Mac om optische schijven te branden. Voor wie nog in cd’s en dvd’s gelooft, is dit de manier om vanuit de back-uptool rechtstreeks schijven te branden. Er zit ook een ftp-client bij, Classic FTP, en een tool om de snelheid van je pc te verbeteren en het register te optimaliseren, waar we niet meteen warm voor lopen.

©PXimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.