Aangezien de chatbots je de laatste tijd om de oren vliegen kan Meta, het bedrijf achter Facebook en Instagram, natuurlijk niet achterblijven. Daarom presenteert het Meta AI, een chatbot die vergelijkbaar is met bijvoorbeeld ChatGPT en Google Bard. Dit wil je daarover weten.

Hoewel het een tijdje stil was vanuit Meta (dat zich de laatste jaren voornamelijk bezighoudt met virtual en augmented reality), was daar toch ineens de aankondiging van Meta AI. Dit is het antwoord van het bedrijf achter Facebook en Instagram op Google Bard en OpenAI's ChatGPT. Dat Meta hier nu ‘opeens’ mee komt is trouwens niet zo vreemd. Meta's eerdergenoemde socialmediaplatforms maken immers al veelvuldig gebruik van kunstmatige intelligentie, maar dat gebeurt grotendeels zonder dat je dat ziet of weet. Daardoor weten we er eigenlijk ook maar vrij weinig van af.

Maar wat is Meta AI?

Met Meta AI pakt het bedrijf dat dus anders aan. Dit is overigens niet de eerste keer dat de Facebook-eigenaar AI uitbrengt voor het grote publiek, maar eerdere pogingen strandden telkens. Net als andere chatbots is Meta AI een persoonlijke assistent of aanspreekpunt dat specifieke taken kan uitvoeren. Zo kan Meta AI antwoord geven op vragen die je hebt, gebaseerd op natuurlijk taalgebruik. Ook kan de dienst van de Instagram-uitbater beeld genereren. Ben je al bekend met bijvoorbeeld ChatGPT of Google Bard, dan weet je wat Meta AI ongeveer kan – al is enige nuance wel op zijn plaats.

In de basis wordt Meta AI aangestuurd door het Llama 2-taalmodel van Meta. Dat model wordt ook door andere diensten gebruikt en stelt ontwikkelaars in staat een (inmiddels haast traditionele) chatbotinterface te presenteren. Daardoor kun je een vergelijking maken met andere populaire AI-bots. Maar Meta AI wordt ook opgenomen in Messenger, Instagram en WhatsApp. In alle gevallen maakt het niet uit wat je precies wilt doen; als het kan binnen de webomgeving of eigen app van Meta AI, dan kan dat straks dus ook binnen de andere diensten van het Amerikaanse bedrijf.

Meta AI kan zich verder distantiëren van ChatGPT en Google Bard door het aanbieden van niche of gepersonaliseerde chatbots, binnen de genoemde apps. Daardoor is de chatbot straks – zoals het er nu naar uitziet – beter in staat gesprekken te voeren over specifieke onderwerpen, omdat het daarin gespecialiseerd kan zijn. Zo kan een persoonlijke chatbot helpen bij het koken, het schrijven van teksten, het boeken van reizen of het leren van een sport. Bovendien kan Meta AI binnen WhatsApp bijvoorbeeld stickers genereren dankzij de ingebouwde afbeeldingengenerator.

©bloomicon

Hoe verhoudt Meta AI zich ten opzichte van de concurrentie?

We hebben al wat onderdelen gezien waarin Meta AI zich onderscheidt ten opzichte van andere chatbots. Maar dat betekent niet dat dit een rustige boswandeling wordt voor de Facebook-eigenaar. Want de markt voor chatbots is momenteel booming en het ziet er niet naar uit dat de populariteit op korte termijn bedaart. Als chatbotaanbieder moet je dus van goeden huize komen en een betrouwbare omgeving aanbieden. En juist op dat laatste vlak stelde Meta de laatste jaren enorm teleur, mede vanwege allerlei schandalen rondom privacy op zowel Facebook als Instagram.

Bovendien is het zo dat het Llama 2-taalmodel op het moment van schrijven nog achterloopt op de systemen van concurrerende chatbots. Hoewel Meta AI best wat in z’n mars heeft, zijn de uitkomsten vergeleken met die van ChatGPT nog van inferieure kwaliteit. Meta zal de komende maanden echter alles op alles zetten om zijn AI te verbeteren, waardoor die achterstand langzaam maar zeker kan worden weggewerkt.

Een unieke positie

Meta AI kan als product van Meta eenvoudig worden geïntegreerd in populaire diensten zoals WhatsApp en Messenger. Dat biedt de bot ogenblikkelijk toegang tot een enorme gebruikersbasis, die het systeem mogelijk uit nieuwsgierigheid zal gebruiken. De trend kan verschuiven van zelfstandige chatbots naar geïntegreerde versies binnen bestaande producten. Hierdoor kan Meta een aanzienlijk voordeel behalen ten opzichte van concurrenten, ondanks de groeiende aanwezigheid van ChatGPT in andere apps.

De unieke positie van Meta AI, versterkt door diensten als WhatsApp, Messenger en Instagram, biedt Meta aanzienlijke voordelen. Het bedrijf zet in op een sterke toekomst voor de dienst. Zelfs een minder uitgebreid taalmodel kan succesvol zijn als het miljoenen tevreden gebruikers bereikt. Daarnaast kunnen gepersonaliseerde chatbots een interessante nieuwe markt betreden. Het is sowieso de moeite waard om de ontwikkelingen op dit gebied te blijven volgen.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.