De Choc is een bluetoothcontroller van gamestartup PB Tails. Dat bedrijf werd in 2020 opgericht en bracht onder meer verschillende controlleraccessoires uit. Met de Choc waagt de fabrikant zich na een succesvolle href="https://www.kickstarter.com/projects/pbtails2021/pb-tails-wireless-gaming-controller">Kickstartercampagne</a> aan een eigen controller, waar ruim zes maanden aan gewerkt is. PB Tails noemt haar controller revolutionair, omdat het “esthetiek en functionaliteit combineert”. Mooie woorden ten spijt heeft de Choc een fundamenteel probleem.

De PB Tails Choc combineert scherpe hoeken, rechte lijnen en opvallende, maar aangename kleurenschema’s voor een opmerkelijk, retro-futuristisch design. Ondanks het feit dat de Choc te koppelen is aan een Nintendo Switch, smartphone én computer, is vrij duidelijk dat de Switch leidend was in de doelgroep. Dat zie je aan de analoge sticks, die eenzelfde uitstraling en bewegelijkheid hebben als die op de Joy-Cons van Nintendo. Ook merk je het aan de vier actieknoppen aan de rechterkant (A, B, X en Y), die eveneens correct overgenomen zijn.

©PXimport

De plus- en minkoppen, evenals de thuisknop en de knop voor het maken van screenshots en video’s, bevestigen dat idee des te meer. PB Tails pakt het op het gebied van de vierpuntdruktoets, de plaatsing van de analoge sticks en de schouderknoppen bovenop wel anders aan. De vierpuntdruktoets zit linksboven van de linker analoge stick en voelt glad en glibberig aan. Ondanks het feit dat je de knop niet ver hoeft in te drukken, geeft de vierpuntdruktoets je niet altijd het vertrouwen dat de input geregistreerd wordt. Zeker voor vechtspellen kan zoiets funest zijn.

Comfortabele gamehouding?

De plaatsing van de analoge sticks is fijn. Je duimen rusten op een ontspannen manier en de bediening voelt heel intuïtief en natuurlijk. Daarin doen ze niet onder voor de analoge sticks op de Joy-Cons van Nintendo. We zijn bovendien geen problemen met drifting tegengekomen, een groot pluspunt. De vier schouderknoppen zijn met twee vingers te bedienen. Door het hexagonale design van de PB Tails Choc vallen je wijsvingers precies in de juiste hoek. Toegegeven: het is even wennen om zodoende de schouderknoppen te bedienen, maar binnen enkele potjes heb je de bediening onder de knie.

©PXimport

Aanvankelijk geeft de controller het idee een comfortabel alternatief te zijn voor iedereen met een Nintendo Switch, de console waar de gamepad voornamelijk op getest is. Maar in die ervaring ontstaan helaas snel scheuren en komt er een fundamenteel probleem bovendrijven: je kunt er niet lekker mee gamen. Natuurlijk is het zo dat een controller bij iedereen anders in de hand ligt. Daarom hebben we ook mensen uit de directe omgeving ingeschakeld, op zoek naar extra ervaringen. Iedereen concludeert eigenlijk hetzelfde: het is een cool ogende controller, maar het design zit hem in de weg.

Knoppen te dicht op elkaar

De vier actieknoppen aan de rechterkant zitten namelijk te dicht op de rand. Daardoor zit je duim vaak in een oncomfortabele positie. Drie van de vijf knoppen in het midden, gepresenteerd in een V-vorm, zijn bovendien moeilijk bereikbaar zonder je hand fysiek te verplaatsen. In veel gevallen raak je de analoge sticks aan die te dicht op die knoppen gepositioneerd zijn. Wil je bijvoorbeeld de Turbo-knop gebruiken, dan moet je je hand optillen en met je duim een boog maken, want anders kom je er niet goed bij. Dit is een geval vorm boven functie en dat werkt de Choc tegen.

©PXimport

Omdat de Choc zo dun en smal is, kun je je ringvingers en pinken niet lekker kwijt. Ze zitten een beetje in de weg. Het is best zonde dat dergelijke problemen aan het licht komen, want de PB Tails Choc heeft mooie eigenschappen. Denk aan bewegingsgevoelige bediening en goed waarneembare force feedback. Bovendien kun je met de controller je Switch activeren, wat de Pro 2 van 8bitdo bijvoorbeeld niet kan. Installeren is ook zo gedaan: je koppelt de controller met een usb-c-kabel in je Nintendo Switch, waarna hij meteen geregistreerd staat op het systeem.

Voor wie is de controller?

Als je op een Nintendo Switch gamet, dan heb je automatisch controllers bij je in de vorm van de Joy-Cons, die beschikken over alle benodigde functies. Met een Switch Grip tover je die Joy-Cons bovendien om in een volwaardige controller. Dan kun je beter de Grip meenemen wanneer je op zoek bent naar een compacte controller voor onderweg. De Joy-Cons hebben ook een betere accuduur: zij gaan tot twintig uur mee, waar de Choc na ongeveer vijftien uur opnieuw opgeladen moet worden. Het enige wat doorslaggevend kan zijn, is de prijs. Omgerekend komt die neer op zo’n veertig euro, exclusief verzendkosten. 

©PXimport

Gamers die wel eens spellen spelen op een smartphone of laptop en die apparaten meenemen op reis, kunnen hun voordeel wellicht nog halen uit de compacte factor van de PB Tails Choc. De fabrikant levert namelijk standaard een kleine case (inclusief usb-c-kabel) mee waar je hem in opbergt. Het pakketje neemt weinig ruimte in beslag en kan uitkomst binnen voor mensen die onderweg gamen. Maar dat is een te kleine usercase en zeer specifieke situatie, die bovendien de minpunten niet laten verdwijnen. Zelfs voor dit bedrag kun je Choc beter laten liggen.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.