Wil je meer met een iPad doen dan alleen filmpjes kijken of browsen, dan ga je snel een echt toetsenbord missen. Die maakt Apple voor de iPad Air en iPad Pro en sinds vorig jaar ook voor de gewone iPad. Die toetsenborden werken via de Smart Connector op de iPad (Pro) maar andere partijen zoals Logitech maken al veel langer iPad-toetsenborden die via bluetooth verbinden. De Logitech Slim Folio combineert zo’n bluetooth toetsenbord met een stevige case.

Voordeel van Apple’s eigen Smart Connector (drie puntjes aan de zijkant of achterkant van een iPad) is dat de energie van de iPad komt en het aangesloten accessoire geen eigen stroomvoorziening hoeft te hebben. Dat scheelt weer ruimte en kosten. Klinkt goed maar die Smart Connector is niet populair bij accessoire-fabrikanten. Alleen Apple maakt er nog toetsenborden voor. Sinds Bluetooth LE is het probleem van de eigen stroomvoorziening ook niet zo groot, vooral bij toetsenborden die sowieso amper stroom verbruiken. De Logitech Slim Folio wordt gevoed door twee 3V CR2032 knoopcellen die tot twee jaar mee moeten gaan. Dat is volgens Logitech bij elke dag twee uur typen. Mochten ze eerder leeg zijn, geen probleem. Binnen een minuut heb je er twee verse knoopcellen in gestopt.

©PXimport

Gefixeerde kijkhoek

Je kunt de Slim Folio in drie standen gebruiken. Natuurlijk de ‘tikstand’ waarbij het scherm onder een hoek van 58 graden staat. Dat is wat aan de steile kant maar prima bruikbaar op een tafel of bureau. Op schoot is het ook nog net te doen maar liever wil je het scherm dan wat platter leggen of de kijkhoek traploos aan kunnen passen. Dat kan niet en is het grootste gemis van de Slim Folio.

Er is ook een ‘tekenstand’, dan leg je het scherm plat op het toetsenbord. Prima bruikbaar maar de iPad is dan wat minder gefixeeerd. Je hoeft niet bang te zijn dat je per ongeluk knoppen van het toetsenbord indrukt. In de ligstand is het toetsenbord uitgeschakeld dus het kost geen stroom en je krijgt geen pagina’s vol met onbedoelde toetsaanslagen.

©PXimport

Stevig in vorm en gewicht

De derde stand noemt Logitech de ‘leesstand’. Die is wat mij betreft onbruikbaar omdat de Slim Folio best lomp en zwaar is. Hij weegt net zoveel als de iPad zelf dus om het toetsenbord dan om te klappen en het geheel als een boek vast te houden is geen pretje. Dan kun je de iPad beter uit de case halen. Wat dat betreft is het Smart Keyboard van Apple een stuk handiger, die trek je zo los van de iPad. Overigens past de 8e generatie iPad (2020) perfect in de Slim Folio-versie voor de 7e generatie (iPad 2019).

©PXimport

Goed beschermd en lekker tikken

Groot voordeel van de robuuste case is de goede bescherming en het toetsenbordje tikt werkelijk zalig. De Logitech Slim Folio heeft veruit het lekkerste toetsenbord voor een iPad en het is een wereld van verschil met Apple’s eigen Smart Keyboard. Een boek of roman erop schrijven is misschien wat te ambitieus maar lange stukken tikken is geen enkel probleem.

©PXimport

Conclusie

De Logitech Folio Slim is zeker gezien zijn prijs een interessante optie om je iPad goed te beschermen én fatsoenlijk te kunnen tikken. Je maakt er echt een compact werkpaard van en je kunt je pennetje ook nog eens kwijt. De officiële prijs van de Slim Folio is 100 euro, die van de Smart Keyboard 180 euro. De 80 euro extra (bijna het dubbele bedrag dus!) die Apple voor haar Smart Keyboard vraagt zou ik mooi in mijn zak houden.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.

Tijdens de Xbox Developer Direct gisteren werden er naast Fable en Forza Horizon 6 ook twee andere games getoond: Game Freaks actie-rpg Beast of Reincarnation en de nieuwe Double Fine-game Kiln.

De Xbox Developer Direct werd gisterenavond uitgezonden en richt zich zoals elk jaar op het aan het woord laten van diverse ontwikkelaars. Daarbij lag de focus vooral op de studio Playground Games, en toonden zij de aankomende spellen Fable en Forza Horizon 6. Maar er werd meer getoond.

Beast of Reincarnation

Eén van de games die de revue passeerden, was Beast of Reincarnation. Deze actie-rpg speelt zich af in een post-apocalyptische versie van Japan. Daar gaan spelers op avontuur met Emma en Koo. Laatstgenoemde is een wolf die Emma vergezelt.

Het Japan in deze game wordt geteisterd door de 'Blight', en Emma en Koo moeten dit tegengaan door het op te nemen tegen krachtige vijanden genaamd Nushi en vervolgens hun krachten absorberen. Daarbij delen Emma en Koo een speciale connectie: wanneer Emma bijvoorbeeld een vijandelijke aanval tegenhoudt, zullen Koo's krachten zich opbouwen tot ze zogeheten Blooming Arts kan inzetten als aanval.

Beast of Reincarnation komt in de loop van aankomende zomer uit voor Xbox Series X en S, pc en PlayStation 5. Ook zal het spel meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Opvallend daarbij is dat de game ontwikkeld wordt door Game Freak, dat vooral bekend is van de Pokémon-games. Game Freak zelf is echter onafhankelijk van Nintendo.

Kiln

De andere game die tijdens de Xbox Developer Direct gisteravond werd getoond, is Kiln. Deze nieuwe game van Double Fine Productions - een studio bekend om zijn unieke spellen zoals Psychonauts, Keeper en Broken Age - betreft een online multiplayergame waarin spelers aardewerk creëren met klei om een kleine geest uitrusting te geven.

Spelers bepalen daarbij zelf het uiterlijk van het harnas van dit wezen. De potten waarin hij plaats kan nemen kunnen vervolgens ook gedecoreerd worden naar smaak. Wanneer de uitrusting af is, vecht men het uit in 4v4-gevechten. Daarbij moet wel gelet worden op de vorm van het aardewerk, want een grotere creatie maakt de speler logischerwijs ook langzamer.

Kiln komt ergens aankomend voorjaar uit voor Xbox Series-consoles, PlayStation 5 en pc, en zal op release ook meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Geïnteresseerden kunnen zich alvast aanmelden voor een bètatest. Na de release van de game is het de bedoeling dat er nieuwe maps en modi aan het spel worden toegevoegd.