Een processorkoeler met een grote elektromagneet? Dat klinkt als een heel onverstandig plan. Toch heeft het Deense Danamics een heatpipe towerkoeler met een elektromagnetische ‘pomp’ ontwikkeld. In de heatpipes zit namelijk geen water, maar sodium en potassium, ook wel: natrium en kalium (NaK). We zijn benieuwd!

Het idee achter de Danamics-koeler is dat de elektromagneet de twee vloeibare metalen, Natrium en Kalium, door de heatpipes ‘pompt’. Daardoor moeten de heatpipes natuurlijk wel rond lopen, in tegenstelling tot de U-vorm van normale towerkoelers. Doordat de vloeibare metalen continu rondstromen, kunnen ze veel beter warmte blijven opnemen en afgeven, onafhankelijk wat de temperatuur van de koeler zelf is. Dit moet de koelprestaties van de LM10 aanzienlijk verbeteren.

High Power

De magneet van de LM10 kan op twee manieren energie verkrijgen: via de returnpower van de computervoeding of moederbord, of via een optionele powerbooster. De powerbooster moet nog de cpu nog enkele graden koeler krijgen. Wij hebben ondervonden dat dit inderdaad het geval is, zeker bij processoren met een hoge tdp. Tevens is de hoeveelheid returnpower afhankelijk van hoe het systeem belast wordt. Onze conclusie: gebruik de powerbooster voor stabiele en betrouwbare prestaties.

Hou het hoofd koel

We testen de LM10 – gevoed door de powerbooster – op een tweetal platformen: een systeem met een QX9770 quad core processor en een systeem op basis van een X6800 dual core. Tevens vergelijken we de prestaties met een Thermalright Ultra Extreme 120; één van de beste– zo niet de beste – luchtkoelers van dit moment en een gigantische Thermalright IFX-14. We meten uiteraard de temperatuur in rusttoestand en onder volle belasting. Ook klokken we de systemen over om te bepalen hoe de koeler reageert op de extra hitte.

De LM10 houdt de QX9770 in rust rond kamertemperatuur; in ons geval 23 graden. Een keurige prestatie, maar dat kunnen de Thermalrights ook. Onder volle belasting loopt de temperatuur op naar 64 graden casetemp en 71 graden coretemp. En nette prestatie en ruim binnen de gevarenzone van de QX9770 die een coretemp van 100 graden kan hebben.

Als we een stille 1000 rpm-fan monteren, dalen de temperaturen met maar liefst 12 graden: 52 graden casetemp en 59 graden coretemp. Erg netjes voor deze heethoofdige quad core. De LM10 heeft dus veel baat bij een beetje airflow. En het voordeel van een stil fannetje: de koeler is nog steeds onhoorbaar. Een tweede stille fan kunnen we helaas niet monteren, omdat de magneet dan in de weg zit. Een puntje van aandacht voor Danamics.

Over de top

Als we de QX9770 wat hoger klokken, lopen de temperaturen uiteraard fors op. Op 4 GHz met een vcore van 1,45 zien we met één krachtige papst-fan (1500 tpm) onder volle belasting een casetemp van 70 graden en een coretemp van 75 graden. Nette resultaten voor een luchtkoeler, maar als we eerlijk zijn: de beide Thermalrights klaren dit klusje net zo goed... voor een fractie van de prijs.

Als we echter de fan eraf trekken – we raden dit overigens niet aan! – stijgen de temperaturen, maar niet zo veel als we hadden verwacht: 10 graden. Daarmee komt de quad core beangstigend dicht in de buurt van de maximale temperatuur, maar realiseer u dat we nu een fors overgeklokte QX9770 passief koelen! En dat is iets wat een Thermalright Ultra Extreme 120 zeker niet kan, daar begint de processor nagenoeg direct te throttelen om vervolgens uit te schakelen.

Op de X6800 presteert de LM10 ook prima. Niet gek, want deze processor heeft een veel lagere tdp dan de quad core. Bij een snelheid van 3825 MHz (900 MHz overgeklokt) presteren de beide Thermalrights en de LM10 nagenoeg identiek, met de LM10 op kop als het gaat om passief koelvermogen; die weet met 70 graden coretemp ongeveer 1 graad beter te presteren dan de Ultra Extreme 120 en de IFX-14 die gelijk presteren met 71 graden. Als we een 1500 tpm Papst-fan monteren zien we grotere verschillen, in voordeel van de Thermalrights. De IFX komt op 63 graden coretemp, de Ultra Extreme 120 op 64 graden coretemp en de LM10 op 66 graden coretemp.

PluspuntenMinpuntenConclusie

De Danamics LM10 is een bijzondere koeler. Hoewel de basis van de koeler hetzelfde is: heatpipes die hitte afdragen aan aluminium vinnen, is de LM10 uniek in zijn soort. Er is geen andere koeler die gebruik maakt van vloeibaar metaal in combinatie met een elektromagneet. Echter, dit maakt de Danamics ook erg duur: 400 euro inclusief de power booster. En daar zit het ‘probleem’. Hoewel de LM10 uitstekend presteert voor een luchtkoeler, hij behoort tot de top, is de prijs niet evenredig met de prestaties. Voor 400 euro mag u verwachten dat hij de rest ver achter zich laat. En dat doet de LM10 niet, hoewel de passieve koelprestaties zeer indrukwekkend zijn.

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: