Een processorkoeler met een grote elektromagneet? Dat klinkt als een heel onverstandig plan. Toch heeft het Deense Danamics een heatpipe towerkoeler met een elektromagnetische ‘pomp’ ontwikkeld. In de heatpipes zit namelijk geen water, maar sodium en potassium, ook wel: natrium en kalium (NaK). We zijn benieuwd!

Het idee achter de Danamics-koeler is dat de elektromagneet de twee vloeibare metalen, Natrium en Kalium, door de heatpipes ‘pompt’. Daardoor moeten de heatpipes natuurlijk wel rond lopen, in tegenstelling tot de U-vorm van normale towerkoelers. Doordat de vloeibare metalen continu rondstromen, kunnen ze veel beter warmte blijven opnemen en afgeven, onafhankelijk wat de temperatuur van de koeler zelf is. Dit moet de koelprestaties van de LM10 aanzienlijk verbeteren.

High Power

De magneet van de LM10 kan op twee manieren energie verkrijgen: via de returnpower van de computervoeding of moederbord, of via een optionele powerbooster. De powerbooster moet nog de cpu nog enkele graden koeler krijgen. Wij hebben ondervonden dat dit inderdaad het geval is, zeker bij processoren met een hoge tdp. Tevens is de hoeveelheid returnpower afhankelijk van hoe het systeem belast wordt. Onze conclusie: gebruik de powerbooster voor stabiele en betrouwbare prestaties.

Hou het hoofd koel

We testen de LM10 – gevoed door de powerbooster – op een tweetal platformen: een systeem met een QX9770 quad core processor en een systeem op basis van een X6800 dual core. Tevens vergelijken we de prestaties met een Thermalright Ultra Extreme 120; één van de beste– zo niet de beste – luchtkoelers van dit moment en een gigantische Thermalright IFX-14. We meten uiteraard de temperatuur in rusttoestand en onder volle belasting. Ook klokken we de systemen over om te bepalen hoe de koeler reageert op de extra hitte.

De LM10 houdt de QX9770 in rust rond kamertemperatuur; in ons geval 23 graden. Een keurige prestatie, maar dat kunnen de Thermalrights ook. Onder volle belasting loopt de temperatuur op naar 64 graden casetemp en 71 graden coretemp. En nette prestatie en ruim binnen de gevarenzone van de QX9770 die een coretemp van 100 graden kan hebben.

Als we een stille 1000 rpm-fan monteren, dalen de temperaturen met maar liefst 12 graden: 52 graden casetemp en 59 graden coretemp. Erg netjes voor deze heethoofdige quad core. De LM10 heeft dus veel baat bij een beetje airflow. En het voordeel van een stil fannetje: de koeler is nog steeds onhoorbaar. Een tweede stille fan kunnen we helaas niet monteren, omdat de magneet dan in de weg zit. Een puntje van aandacht voor Danamics.

Over de top

Als we de QX9770 wat hoger klokken, lopen de temperaturen uiteraard fors op. Op 4 GHz met een vcore van 1,45 zien we met één krachtige papst-fan (1500 tpm) onder volle belasting een casetemp van 70 graden en een coretemp van 75 graden. Nette resultaten voor een luchtkoeler, maar als we eerlijk zijn: de beide Thermalrights klaren dit klusje net zo goed... voor een fractie van de prijs.

Als we echter de fan eraf trekken – we raden dit overigens niet aan! – stijgen de temperaturen, maar niet zo veel als we hadden verwacht: 10 graden. Daarmee komt de quad core beangstigend dicht in de buurt van de maximale temperatuur, maar realiseer u dat we nu een fors overgeklokte QX9770 passief koelen! En dat is iets wat een Thermalright Ultra Extreme 120 zeker niet kan, daar begint de processor nagenoeg direct te throttelen om vervolgens uit te schakelen.

Op de X6800 presteert de LM10 ook prima. Niet gek, want deze processor heeft een veel lagere tdp dan de quad core. Bij een snelheid van 3825 MHz (900 MHz overgeklokt) presteren de beide Thermalrights en de LM10 nagenoeg identiek, met de LM10 op kop als het gaat om passief koelvermogen; die weet met 70 graden coretemp ongeveer 1 graad beter te presteren dan de Ultra Extreme 120 en de IFX-14 die gelijk presteren met 71 graden. Als we een 1500 tpm Papst-fan monteren zien we grotere verschillen, in voordeel van de Thermalrights. De IFX komt op 63 graden coretemp, de Ultra Extreme 120 op 64 graden coretemp en de LM10 op 66 graden coretemp.

PluspuntenMinpuntenConclusie

De Danamics LM10 is een bijzondere koeler. Hoewel de basis van de koeler hetzelfde is: heatpipes die hitte afdragen aan aluminium vinnen, is de LM10 uniek in zijn soort. Er is geen andere koeler die gebruik maakt van vloeibaar metaal in combinatie met een elektromagneet. Echter, dit maakt de Danamics ook erg duur: 400 euro inclusief de power booster. En daar zit het ‘probleem’. Hoewel de LM10 uitstekend presteert voor een luchtkoeler, hij behoort tot de top, is de prijs niet evenredig met de prestaties. Voor 400 euro mag u verwachten dat hij de rest ver achter zich laat. En dat doet de LM10 niet, hoewel de passieve koelprestaties zeer indrukwekkend zijn.

Fabrikanten claimen graag een revolutionaire techniek te hebben uitgevonden, al helemaal als het gameaccessoires betreft. Vaak zijn de verbeteringen minimaal, maar met de Pro X2 Superstrike heeft Logitech daadwerkelijk een technologische doorbraak gemaakt – die in de handen van professionele spelers absoluut verschil kan maken.

Bij nieuwe gamemuizen richt men zich vaak op de vorm, het gewicht of de sensor. Want sneller is volgens bedrijven altijd beter. In de praktijk zijn sensorsnelheden de menselijke limieten allang overschreden, en betekenen statistieken over dots per inch (dpi) en polling rate (hoe vaak de muis per seconde gegevens naar een pc stuurt) in de praktijk weinig. De Superstrike richt zich echter op een onderontwikkeld gebied: de muisklik zelf.

Geen echte klik

Muisknoppen werken namelijk met schakelaars, mechanisch of optisch. Die eerste is de klassieke muisklik met bijkomend gevoel en geluid, die tweede op basis van een infraroodsensor die sneller en duurzamer moet zijn. In beide gevallen kent de schakelaar echter twee standen: aan of uit. De beweging daartussen wordt normaal gesproken dus niet geregistreerd.

Logitechs grote vernieuwing zit hem dan ook in het zogenaamde haptive indictive trigger system, dat in staat is om de afgelegde weg van uit naar aan, en weer terug vast te leggen dankzij een magnetisch inductiesysteem. Met andere woorden: omdat er geen fysiek contact is zoals bij een traditionele schakelaar, kan een ‘klik’ veel eerder worden vastgelegd en zijn spelers fysiek sneller – volgens Logitech tot zeker 30 milliseconden.

Daarvoor moet je wel even in de GHUB-software duiken, Logitechs programma voor game-accessoires. De instellingen voor de X2 Superstrike zijn daarbij verrassend simpel en goed gevisualiseerd. Je hebt de beschikking over tien registratiepunten en vijf resetpunten: allemaal van invloed op hoe snel respectievelijk een klik en een ‘uitklik’ worden geregistreerd. Hoe hoger je registratieniveau, hoe langer je vinger en knop moeten bewegen voordat een klik wordt geregistreerd.

Voor e-sporters en zeer fanatieke gamers is het omgekeerde natuurlijk relevant: hoe lager je niveau, hoe sneller je klikt. In de praktijk is dat verrassend merkbaar: zet de muis op z’n snelst, en je vinger een haartje bewegen levert al een klik op. Test je dit met een pure kliks-per-seconde-test, dan klik je met wat oefening inderdaad sneller ten opzichte van een traditionele muis.

Voor wie?

De vraag is echter voor wie die kliksnelheid relevant is, en hoe dat zich naar de praktijk vertaalt. In feite is de muisklik uiteraard slechts één factor in je reactietijd tijdens bijvoorbeeld Counter-Strike 2. Fysieke reactietijd, beeldschermvertraging, server-ping: er zijn voldoende andere factoren die bepalen hoe snel je in een game reageert. E-sporters zijn nu eenmaal al veel sneller dan de gemiddelde speler.

In de praktijk is de invloed van het nieuwe systeem daarom lastig aan te tonen. Ja, de muis voelt heel snel, zeker na wat oefening. Al gauw blijkt namelijk dat je vrij eenvoudig per ongeluk klikt – al helemaal als je hem ook buiten games gebruikt - en je die fijne beweging zeer gecontroleerd moet maken. Voor beginners is niveau 3 bijvoorbeeld prettig: het voelt nog steeds snel, maar je geeft niet je positie weg door per ongeluk je wapen te vuren.

Het gevoel van snelheid in combinatie met een rauwe kliksnelheid is voor sommigen misschien al de moeite waard, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat je als gemiddelde speler geen wonderen mag verwachten. Logitech claimt dat ook reguliere gamers van de Superstrike profiteren, maar in de twee weken dat we de muis testten kunnen we dat nog niet met volledige zekerheid zeggen.

Muisstil

Een bijkomend voordeel is dat de Superstrike behoorlijk stil is – als je dat wilt. De vernuftige trilmotor die een echte muisklik nabootst is namelijk ook af te stellen, waardoor deze ook kan veranderen in een subtiele ‘tik’. Helemaal bijzonder is het uitschakelen van de trilfunctie, waarbij je geen feedback meer krijgt op je kliks en in de gemiddelde game feitelijk blind bent.

Verder heeft de Superstrike alles wat je van een professionele gamemuis mag verwachten: de ultrasnelle Hero 2-sensor met een polling rate van8000 Hz en een maximale snelheid van 888 inch per seconde. De behuizing zelf is met 61 gram niet de lichtste, maar verder zeer luxe afgewerkt met witte en zwarte kleuren, en twee zijknoppen. Qua vorm valt deze verder niet op: hij is rond en voor onze smaak zelfs tamelijk klein, maar blijkbaar precies goed voor de gemiddelde e-sporter.

Previous slideNext slide

Het enige wat we op mechanisch vlak nog aan te merken hebben op de muis is dat het scrolwiel grappig genoeg net wat minder ‘premium’ aanvoelt dan de rest van de Superstrike, al zullen de meesten daar in de praktijk weinig van merken.

Maar dat is wel een beetje het punt van de X2 Superstrike: het is daadwerkelijk een topmuis met een baanbrekende technologie, bedoeld voor een kleine groep gamers. In de gemiddelde hand voelt de Superstrike snel aan, maar degenen die hun brood verdienen met het spelen van videogames zullen de grootste voordelen ervan merken – precies waar pro-accessoires voor zijn bedoeld.

De Logitech Pro X2 Superstrike is nu beschikbaar.

De eerste volledige trailer van de nieuwe versie van The Mummy is uitgebracht door Warner Bros.

Begin dit jaar verscheen er al een teaser trailer, maar nu valt hieronder dus de eerste volledige trailer van de aankomende bioscoopfilm te bekijken.

De nieuwe film staat volledig los van eerdere The Mummy-films en wordt geregisseerd door Evil Dead Rise-regisseur Lee Cronin. Cronin wil in plaats van de luchtige avonturensfeer uit de The Mummy-films van eind jaren negentig juist de focus op horror leggen.

In de film verdwijnt een jonge dochter van een journalist spoorloos in de woestijn. Acht jaar later keert ze opeens terug, maar ze is overduidelijk niet helemaal dezelfde persoon als voordat ze verdween.

The Mummy draait vanaf 16 april in de bioscoop. Overigens werden onlangs plannen aangekondigd om een nieuwe The Mummy-film met Brendan Fraaser en Rachel Weisz - die ook de hoofdrollen speelden in de film uit 1999 - te maken. Dat staat volledig los van deze film.