ID.nl logo
Huis

Intel AMT: Waarom je nooit helemaal de baas bent over je pc

Natuurlijk wil je zelf de controle over je pc houden. Maar zelfs als je een besturingssysteem kiest dat je controle niet afneemt - zoals Linux - ben je op een dieper systeemniveau nog niet de baas over je computer. Dit dankzij Intel AMT en de bijbehorende Management Engine.

In de beginjaren van de computer was het vanzelfsprekend dat je de broncode van je besturingssysteem en software kon inzien. Dat was ook nodig, want de meeste gebruikers waren toen zelf nog ontwikkelaars. Je had daardoor heel wat controle over je computer: je kon zelf bugs fiksen en de functionaliteit uitbreiden. Universiteiten en onderzoeksafdelingen in bedrijven creëerden die programma’s en deelden ze vrijelijk, of hardwareproducenten ontwikkelden ze en verspreidden ze gratis bij hun hardware.

Beetje bij beetje verloren computergebruikers die controle. De software-industrie werd volwassen en de ontwikkelingskosten stegen. Commerciële partijen begonnen geld te vragen voor softwarelicenties los van hardware en wilden niet dat anderen hun software konden bestuderen of aanpassen. Deze zogenaamde propriëtaire software werd de norm.

Al die tijd bleef er een kleine groep idealistische gebruikers ijveren voor controle over hun pc. In de jaren 1980 en 1990 ontstonden er bewegingen die vrije software en opensource software promoten. In 1991 bracht de Finse student Linus Torvalds de Linux-kernel ter wereld en momenteel blijven gebruikers van Linux-distributies en BSD-besturingssystemen een kleine harde kern vormen van computergebruikers die bewust niet met Windows of macOS werken omdat ze de controle over hun pc willen houden.

Al die inspanningen om voor opensourcesoftware te kiezen, zetten in de praktijk geen zoden aan de dijk. De huidige pc-hardware is immers zo gesloten als wat. Elke moderne pc met het Intel-platform is uitgerust met een microcontroller, de Management Engine, die volledige controle over de pc heeft, maar onafhankelijk van de processor werkt en zonder dat de processor of je besturingssysteem er ook maar iets van ziet.

Ook het BIOS (of tegenwoordig UEFI) is in moderne pc’s niet open, net zoals de firmware van allerlei chips in je computer. Al deze gesloten componenten in pc-hardware betekenen dat je eigenlijk nooit zelf volledig de controle over je pc hebt, zelfs al draai je Linux en opensourcesoftware. Voor gebruikers die graag weten wat er op hun systeem draait, is dit een nachtmerrie. Hoe weet je of je privacy en veiligheid met zo’n systeem voldoende beschermd zijn?

Intel Management Engine

In 2006 introduceerde processorfabrikant Intel zijn Intel Management Engine. Dit is eigenlijk een volledige computer in je computer. Sinds de Core i3/i5/i7-processoren die Intel in 2009 voor het eerst uitbracht, zit de Management Engine in de Platform Controller Hub, een chip die de processor ondersteunt bij zijn taken. Alle desktopsystemen, mobiele systemen en serversystemen vanaf midden 2006 met een Intel-processor zijn uitgerust met een Management Engine.

De Management Engine bestaat uit een processorkern, cachegeheugen voor code en data, een cryptografische coprocessor, een kleine hoeveelheid rom en ram, geheugencontrollers, en zelfs een DMA-controller (direct memory access) met volledige toegang tot het werkgeheugen van je systeem. De Management Engine kan niet alleen het werkgeheugen van de computer uitlezen, maar krijgt ook de bovenste 16 Mbyte van je ram gereserveerd voor eigen gebruik. Verder heeft de Management Engine ook netwerktoegang via de ethernetcontroller van je computer, zelfs met een eigen mac-adres.

©PXimport

Het opstartprogramma van de Management Engine staat op diens interne ROM en laadt een firmwaremanifest van de SPI-flashchip van de pc. Dit manifest bevat een lijst van firmwaremodules en is cryptografisch ondertekend met een sleutel van Intel.

Als het opstartprogramma niet kan verifiëren of het manifest door die sleutel is ondertekend, weigert dit de firmware uit te voeren en wordt de Management Engine stopgezet. Het manifest bevat ook cryptografische hashes van de inhoud van de modules.

De kernel van de firmware is gebaseerd op het propriëtaire realtime besturingssysteem ThreadX van Express Logic. Tot de andere modules behoren een Java virtuele machine met Java-klassen voor cryptografie en veilige opslag, Intel Active Management Technology (AMT), Intel Boot Guard en Protected Audio Video Path of recenter Intel Insider. We gaan even kort op enkele van die laatste modules in.

Wake-on-Lan

De bekendste module van de Management Engine is Active Management Technology (AMT), dat onderdeel uitmaakt van Intels vPro-merk voor bedrijven. Het is een webserver die op de Management Engine draait en gebruikers op een afstand over een versleutelde verbinding toelaat om de pc te beheren, systeeminformatie te raadplegen en zelfs de computer uit- en in te schakelen. Dat inschakelen is zelfs mogelijk als de pc uitgeschakeld is (correcter: als die zich in de S3-slaaptoestand bevindt): die wordt dan via Wake-on-LAN gewekt. De Management Engine is immers actief zolang er stroom is.

Dat zijn heel krachtige mogelijkheden. Als er beveiligingsfouten in de Management Engine zitten, heeft dat dan ook grote gevolgen voor de veiligheid van je systeem. In 2009 al ontwikkelde Invisible Things Lab een exploit voor de Management Engine in de Intel Q35 chipset (geïntroduceerd in 2007). Ze slaagden erin om het beschermde deel RAM dat normaal gereserveerd is voor de Management Engine te remappen en daar een rootkit in te installeren.

In 2011 maakte beveiligingsonderzoeker Patrick Stewin daarvan gebruik om ter demonstratie een rootkit te installeren die alle toetsaanslagen continu registreerde en over het netwerk doorstuurde. Dat deed het door de toetsenbordbuffer in het RAM continu uit te lezen. En aangezien die rootkit op de volledig geïsoleerde Management Engine draait en niet op de processor zelf van de pc, kan antimalwaresoftware dit op geen enkele manier ontdekken.

Intel Boot Guard

Een extra Management Engine module die Intel in 2013 introduceerde in de Haswell-processoren is Intel Boot Guard. Een OEM (original equipment manufacturer) genereert dan een sleutelpaar en installeert de publieke sleutel in de processor. Die processor wil daarna dan alleen opstarten van firmware (BIOS/UEFI) die is ondertekend door de bijbehorende privésleutel, die alleen de OEM kent. Op zulke systemen is het dan onmogelijk om de firmware te vervangen door alternatieve, opensourcefirmware zoals coreboot of Libreboot. Als je zelf je pc samenstelt met een afzonderlijk moederbord en processor, heb je dit probleem overigens niet.

Minder bekend is dat de Management Engine ook een DRM-module (digital rights management) heeft voor audio en video. Vroeger heette die module Protected Audio Video Path (PAVP), maar sinds de Sandy Bridge-processoren wordt er gebruikgemaakt van Intel Insider. Deze DRM-modules werken gelijkaardig. De Management Engine ontvangt van het besturingssysteem van de processor een versleutelde mediastroom en een versleutelde sleutel, en ontcijfert de sleutel.

De Management Engine stuurt de versleutelde mediastroom dan samen met de gedecrypteerde sleutel naar de GPU, die de mediastroom met de sleutel decrypteert en afspeelt. Overigens maken ook andere modules van de Management Engine gebruik van de DRM-mogelijkheid, bijvoorbeeld om een pincode voor authenticatie op het scherm te tonen. Dat gebeurt volledig buiten het besturingssysteem om, zodat die pincode niet door software op de pc te onderscheppen is. Maar aan de andere kant betekent dit dat een rootkit in de Management Engine ook zaken op je scherm kan tonen waar je totaal geen controle over hebt.

AMD

Ben je trouwens fan van AMD? Denk dan niet dat je veilig bent voor de bedreigingen van de Management Engine. Hoewel AMD niet van Intels oplossing gebruikmaakt, bevatten alle AMD-processoren sinds 2013 een Platform Security Processor, een ARM-kern met TrustZone-technologie. De werking daarvan is helemaal anders dan die van de Management Engine, maar deze processor doet iets heel gelijkaardigs.

De Platform Security Processor is op dezelfde ‘die’ (Engels, stukje printplaat of geleidend materiaal) als de hoofdprocessor ingebakken. Ze heeft toegang tot het volledige ram, de netwerkcontrollers en alle andere op de PCI-/PCI Express-bus aangesloten apparaten. De firmware is cryptografisch ondertekend door AMD. Als deze niet aanwezig is, blijft de processor van je pc zichzelf resetten en kun je er dus niet mee werken.

In een volgend artikel kijken we naar de mogelijkheden om de Management Engine eventueel uit te schakelen, dan wel naar de manieren om uit te wijken naar andere opties.

▼ Volgende artikel
Minder zoeken, meer doen: e-mails slim omzetten in taken
© Galib - stock.adobe.com
Huis

Minder zoeken, meer doen: e-mails slim omzetten in taken

Veel berichten in je mailbox bevatten eigenlijk opdrachten: deadlines, follow-ups of afspraken. Je wilt natuurlijk niet dat die in je volle inbox blijven hangen en vergeten worden. Door e-mails om te zetten in taken houd je grip op je workflow en mis je niets. Hieronder lees je drie manieren om dat slim te doen.

Dit gaan we doen

In dit artikel zie je hoe je e-mails omzet in taken in Gmail, Outlook en Todoist. Je leert waar je de taakfuncties vindt, hoe je berichten sleept of markeert, en hoe je deadlines en prioriteiten toevoegt. Ook zie je hoe je met integraties een mail in één klik naar een taakbeheerder stuurt. Hierdoor werkt je inbox niet langer als opslagplek, maar als startpunt voor overzichtelijke actiepunten.

Lees ook: Mis geen deadline meer met Google Tasks

Van Gmail naar Tasks

Gebruik je Gmail, dan heb je automatisch toegang tot Google Tasks. Daarmee zet je met een paar klikken een mail om in een taak. Open het bericht dat je wilt omzetten. Klik op het menu met de drie puntjes en kies Toevoegen aan Tasks.

Klik op de taak om die te openen en controleer de vervaldatum en details. Staat het Taken-venster al open, dan kun je de mail ook rechtstreeks naar het venster slepen.

Sleep de e-mail in het venster Taken en controleer de deadline en details.

Integratie met Todoist

De populaire taakbeheerder Todoist biedt meer mogelijkheden dan Gmail of Outlook, zoals labels, filters, terugkerende deadlines en projectorganisatie.

Open Todoist en ga via je profielfoto naar Instellingen / Integraties. Selecteer jouw e-mailclient en klik op Toevoegen. Open daarna de gewenste e-mail in je e-mailprogramma en klik op het Todoist-pictogram. De onderwerpregel van de e-mail wordt automatisch de taaknaam, maar dit kun je aanpassen.

Selecteer de integraties waarmee Todoist moet samenwerken.

De takenfunctie van Outlook

Ook Outlook-gebruikers hebben een krachtige ingebouwde taakbeheerder die naadloos samenwerkt met e-mail. In Windows 11 heb je twee versies van Outlook. In Outlook (Classic) sleep je de e-mail op de knop Taken of je gebruikt de combinatie Ctrl+Shift+Y. Daarnakun je de geselecteerde items kopiëren naar Taken. Eenmaal daar kun je een vervaldatum, een herinneringstijdstip en een prioriteit instellen. In de nieuwe versie van Outlook markeer je de bedoelde e-mail eerst met een vlag. Daarna klik je rechtsboven op de knop Mijn dag. Op die manier opent rechts een zijbalk waar je het tabblad To Do selecteert. Daar kies je in het uitklapmenu de optie Gemarkeerde berichten. Hierdoor zul je het bericht aantreffen dat je daarnet van een vlag hebt voorzien. Ook dan kun je het e-mailbericht met de rechtermuisknop een prioriteit en een vervaldatum geven.

Wanneer de e-mail omgezet is naar een taak, kun je een einddatum en prioriteit instellen.

3x laptops voor meer productiviteit

Apple MacBook Air 13"

Deze MacBook Air (13"; 2025) combineert een M4-chip met 16 GB werkgeheugen. De 256 GB SSD start software en documenten snel op en houdt je workflow vlot draaiend. Het 14"-scherm biedt genoeg overzicht om meerdere vensters naast elkaar te zetten en dankzij het lichte gewicht van ongeveer 1,24 kg neem je hem makkelijk mee naar afspraken of werkplekken buiten de deur. De Thunderbolt-poorten zorgen dat je probleemloos met externe drives en beeldschermen kunt werken.

Samsung Galaxy Book5 360

De Samsung Galaxy Book5 360 koppelt een Intel Core Ultra 7-processor aan 16 GB geheugen en een snelle 512 GB SSD, waardoor multitasken soepel gaat, ook bij zwaardere taken of meerdere apps tegelijk. Het 16"-touchscreen maakt het makkelijker om direct in documenten te navigeren of notities toe te voegen, en de 360-graden scharnier geeft je de flexibiliteit om hem als tablet of presentatie-tool te gebruiken. In reviews scoort hij hoog op snelheid en degelijkheid, wat aangeeft dat hij niet snel hapert bij intensief werken.

ASUS ProArt P16

Voor wie echt zwaar werk doet, is de ProArt P16 een aanrader. Deze laptop combineert een AMD Ryzen AI 9 HX 370-processor met 32 GB geheugen, een 1 TB SSD en een NVIDIA GeForce RTX 5070-grafische kaart, wat betekent dat je zelfs complexe reken-, video- en beeldbewerking zonder haperen uitvoert. Het 16"-scherm (resolutie 2880x1800) Het scherm toont veel detail en blijft kleurnauwkeurig, zodat je bij ontwerpwerk of andere visuele klussen precies weet hoe iets er echt uit hoort te zien. Gebruikers noemen de bouwkwaliteit robuust en het OLED-paneel helder. Kortom: een echt werkpaard!

Ben je meer van plannen op papier?

Kies uit honderden dagplanners
▼ Volgende artikel
Apple vernieuwt AirTag met groter bereik en luidere speaker
© Apple
Huis

Apple vernieuwt AirTag met groter bereik en luidere speaker

Apple heeft de tweede generatie van de AirTag gepresenteerd. De tracker is bedoeld om persoonlijke eigendommen zoals sleutelbossen of koffers terug te vinden via de Zoek Mijn-app. De nieuwe versie beschikt over een groter bluetooth-bereik en een vernieuwde speaker die aanzienlijk meer geluid produceert dan zijn voorganger.

De verbeterde prestaties zijn te danken aan de integratie van de tweede generatie Ultra Wideband-chip. Deze chip zorgt ervoor dat de functie 'Nauwkeurig Zoeken' nu tot 50 procent verder reikt. Je krijgt via je iPhone visuele en voelbare trillingen aanwijzingen om de exacte locatie van een object vast te stellen. Voor het eerst kun je deze functie ook direct vanaf de pols te gebruiken via de Apple Watch Series 9 en nieuwere modellen.

©Apple

Naast de hardwarematige verbeteringen is de software aangepast om het delen van locaties makkelijker te maken. Met de functie 'Deel Objectlocatie' kun je tijdelijk een beveiligde link sturen naar derden, zoals de klantenservice van een luchtvaartmaatschappij. Dit moet helpen bij het opsporen van zoekgeraakte bagage. Zodra de eigenaar en het voorwerp weer samen zijn, wordt de deellink automatisch gedeactiveerd.

Apple benadrukt dat de tracker uitsluitend is ontworpen voor objecten en niet voor het volgen van personen of dieren. Er zijn verschillende beveiligingen ingebouwd tegen ongewenst volgen, waaronder waarschuwingen wanneer een onbekende AirTag met iemand meebeweegt. De gegevens in het Zoek Mijn-netwerk zijn versleuteld, waardoor de locatie van de tracker niet te zien is voor Apple of andere gebruikers in het netwerk.

©Apple

Wat betreft het uiterlijk en de bouw is de nieuwe AirTag identiek aan de eerste generatie. Hierdoor passen alle bestaande accessoires en houders nog steeds op het nieuwe model.

Beschikbaarheid

De nieuwe AirTag is vanaf vandaag te bestellen en ligt later deze week in de winkel. Een losse tracker kost 35 euro, terwijl een pakket van vier stuks 119 euro gaat kosten. Voor het gebruik is een toestel met iOS 26 of iPadOS 26 vereist.

Wat is Ultra Wideband (UWB)?

Ultra Wideband is een draadloze technologie die gebruikmaakt van radiogolven op een zeer hoge frequentie. In tegenstelling tot bluetooth kan UWB heel nauwkeurig de afstand en de richting tussen twee apparaten bepalen, tot op enkele centimeters nauwkeurig. Dit maakt het mogelijk om met een smartphone heel gericht naar een verborgen tracker te navigeren.

Op Kieskeurig.nl kun je alle AirTags van Apple bekijken en vergelijken.