Met de AudioCast brengt iEast een product op de markt waarmee je relatief goedkoop audio kan streamen naar je speakers over het lokale netwerk. Je verbindt de streamer met het thuisnetwerk, en de AudioCast doet de rest. Althans, dat wordt er beloofd.

Het Chinese iEast is nog maar net begonnen en heeft nu al meerdere producten op de markt gezet om audio te streamen. Afhankelijk van het aantal functies dat je wil gebruiken, kun je een duurdere of juist een goedkopere streamer kopen. Wij mochten aan de slag met de kleinste streamer die iEast verkoopt, de AudioCast. Lees ook: Hubbit 4K Mediastreamer - Speelt alles af.

©PXimport

Engels

De AudioCast wordt geleverd in een vierkant doosje waarvan het deksel eenvoudig kan worden opengeklapt. Bij het openen van de verpakking valt mijn oog direct op een soort slogan: “Everywhere. Cast all your music”. Terwijl ik me verwonder over de zinsbouw van deze Engelse zin, tref ik in de handleiding nog enkele Engelse spelfouten aan. Hoewel de verpakking er goed uitziet, wordt het al snel duidelijk dat de vertaling vanuit het Chinees niet overal even goed gelukt is. Persoonlijk maak ik geen punt van dit soort schoonheidsfoutjes, zolang het product zelf maar deugt.

De AudioCast wordt geleverd met een 3,5mm jack-kabel om de AudioCast aan een geluidsinstallatie te koppelen. Deze kabel is lang genoeg om de streamer goed uit het zicht te plaatsen. Ook wordt de streamer geleverd met een micro-USB kabel en een stroomadapter.

Design

Het ontwerp van de AudioCast is duidelijk gebaseerd op een vinylplaat. Een apparaatje in de vorm van een hockeypuck met het reliëf van een LP. Het doet sterk denken aan de Chromecast Audio. De streamer is licht van gewicht en klein genoeg om goed weg te werken. Tijd om de boel aan te sluiten.

©PXimport

Wifi

Na het downloaden van de AudioCast-app, sluit ik de AudioCast aan op een stopcontact en een geluidsinstallatie. Na het openen van de app, probeerde ik de AudioCast te configureren met het thuisnetwerk. De app herkende de AudioCast niet meteen, maar na de eerste poging bood de app al aan om de streamer te koppelen met de smartphone via wifi.

Als het niet lukt om via de app de AudioCast te koppelen, zendt de AudioCast een eigen wifi-netwerk uit waar je verbinding mee kan maken. Toen er verbinding was gemaakt, kon ik in de app het thuisnetwerk selecteren. Na het invoeren van het wachtwoord maakte de streamer binnen enkele seconden verbinding met het thuisnetwerk.

De AudioCast-app

©PXimport

Nadat de AudioCast is gekoppeld met het lokale netwerk, kun je allerlei kanalen afspelen via de streamer. Van diensten als Spotify en TIDAL tot online radioplatforms als TuneIn en iHeartRadio. Vanaf maart zal iEast ook Deezer ondersteunen.

Bij het kiezen van de streamingdienst Spotify, word je doorverwezen naar de app. Het kiezen van een afspeellijst kan dus niet direct vanuit de app. Na het kiezen van een afspeellijst, kun je de app echter gelijk weer afsluiten. De AudioCast-app pakt de nummers gelijk over. Helaas zie je alleen het huidige nummer en niet de rest van de afspeellijst.

Daarom moet je alsnog de Spotify-app weer openen als je een specifiek nummer uit je afspeellijst zoekt of als je wil zoeken naar een andere afspeellijst. Dit geldt ook voor beschrijvingen en afspeellijsten van podcasts die je via de app afspeelt. AudioCast speelt het alleen af en geeft verder weinig informatie.

Een fijne eigenschap van de AudioCast is dat je een dienst, podcast of radiostation kiest en AudioCast volledig onafhankelijk de gekozen audio afspeelt. Je kan dus gewoon het huis verlaten of je smartphone afsluiten en de muziek speelt gewoon door. Vooral tijdens het afspelen van een radiostation vond ik deze functie handig. Je kiest een station, de AudioCast begint met afspelen en je kan vervolgens doen wat je wil.

©PXimport

Bij dit gebruik is het echter wel handig om een speaker te gebruiken met een eigen geluidsregelaar, aangezien je anders telkens de app moet openen als je het volume wil aanpassen.

Alfabet

©PXimport

Het overzicht van de diensten is goed overzichtelijk en je kan zelf bepalen welke diensten je al snelkoppeling in het hoofdmenu wil zien.

Toch is het overzicht van de podcasts nogal rommelig. Niet alleen staan er een handjevol Chinese podcasts tussen, het is ook halfslachtig op alfabet gesorteerd. Er is geen zoekfunctie voor de podcasts; je kan alleen op genre zoeken. Doordat het vervolgens ook niet volledig op alfabet staat, is het meer geluk dan wijsheid als je de podcast vindt die je zoekt.

Lokaal

Het is ook mogelijk om lokale audiobestanden af te spelen van je smartphone of NAS. Deze NAS moet uiteraard wel aangesloten zijn op hetzelfde netwerk als de AudioCast. De app voelde soms wel een beetje stroef aan.

Zo sloeg de app de albumillustraties niet op nadat deze voor het eerst waren geladen. Bij het openen van een afspeellijst moest de app telkens opnieuw de albumillustraties ophalen. Waarschijnlijk is het een bug die binnenkort wordt opgelost.

Update: De nieuwe app, iEast Play, ziet er een stuk beter uit dan de verouderde app waarmee we dit product hebben getest. We raden deze app dan ook aan, zeker als je meerdere producten van iEast wil koppelen.

©PXimport

iEast Multiroom

De AudioCast Pro komt pas tot zijn recht als je deze koppelt met een ander product van iEast, in dit geval de SoundStream Pro. Hierdoor fungeren beide streamers als onderdeel van je multiroom-installatie.

©PXimport

Als je beide apparaten met je thuisnetwerk hebt verbonden, kun je deze via de app van iEast beide bedienen. We kregen wel eerste een firmware-update, maar deze werd volledig automatisch binnen enkele minuten uitgevoerd.

Nadat de streamers van iEast zijn gekoppeld, kun je deze een naam toewijzen. Standaard kun je kiezen uit namen als Dining Room, Bathroom of Family Room. Hiermee geef je aan waar de speaker waaraan je de iEast hebt gekoppeld zich bevindt. Het is ook mogelijk om de naam van de streamer later aan te passen, maar wij hebben dit tijdens onze test zo gelaten.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Je kunt op iedere streamer een andere audiobron afspelen, maar je kunt ze ook koppelen. Zo kun je twee individuele speakers koppelen tot een multiroom-systeem die je hele verdieping kan vullen met geluid. Dit hangt natuurlijk grotendeels af van de kwaliteit van je speakers en waar je deze hebt geplaatst. Een handigheidje is de functionaliteit om het volume per speaker te wijzigen. Zo kun je een dynamisch geluidsbeeld creëren door de gehele ruimte.

Conclusie

De AudioCast is een handig apparaat om je offline geluidsinstallatie te koppelen aan het thuisnetwerk. De app van AudioCast vond ik persoonlijk vooral handig voor podcasts en radiostations, aangezien ik voor mijn online muziek de app van Spotify zelf gebruikte. In zowel de app als op de verpakking kom je nog wel wat schoonheidsfoutjes tegen, al is er de verbeterde app iEast Play om dat probleem te tackelen. Multiroom is een functie je die op dit prijspunt niet vaak ziet. Hierdoor is de AudioCast ideaal om op een betaalbare manier kennis te maken met multiroom.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.