Met de AudioCast brengt iEast een product op de markt waarmee je relatief goedkoop audio kan streamen naar je speakers over het lokale netwerk. Je verbindt de streamer met het thuisnetwerk, en de AudioCast doet de rest. Althans, dat wordt er beloofd.

Het Chinese iEast is nog maar net begonnen en heeft nu al meerdere producten op de markt gezet om audio te streamen. Afhankelijk van het aantal functies dat je wil gebruiken, kun je een duurdere of juist een goedkopere streamer kopen. Wij mochten aan de slag met de kleinste streamer die iEast verkoopt, de AudioCast. Lees ook: Hubbit 4K Mediastreamer - Speelt alles af.

©PXimport

Engels

De AudioCast wordt geleverd in een vierkant doosje waarvan het deksel eenvoudig kan worden opengeklapt. Bij het openen van de verpakking valt mijn oog direct op een soort slogan: “Everywhere. Cast all your music”. Terwijl ik me verwonder over de zinsbouw van deze Engelse zin, tref ik in de handleiding nog enkele Engelse spelfouten aan. Hoewel de verpakking er goed uitziet, wordt het al snel duidelijk dat de vertaling vanuit het Chinees niet overal even goed gelukt is. Persoonlijk maak ik geen punt van dit soort schoonheidsfoutjes, zolang het product zelf maar deugt.

De AudioCast wordt geleverd met een 3,5mm jack-kabel om de AudioCast aan een geluidsinstallatie te koppelen. Deze kabel is lang genoeg om de streamer goed uit het zicht te plaatsen. Ook wordt de streamer geleverd met een micro-USB kabel en een stroomadapter.

Design

Het ontwerp van de AudioCast is duidelijk gebaseerd op een vinylplaat. Een apparaatje in de vorm van een hockeypuck met het reliëf van een LP. Het doet sterk denken aan de Chromecast Audio. De streamer is licht van gewicht en klein genoeg om goed weg te werken. Tijd om de boel aan te sluiten.

©PXimport

Wifi

Na het downloaden van de AudioCast-app, sluit ik de AudioCast aan op een stopcontact en een geluidsinstallatie. Na het openen van de app, probeerde ik de AudioCast te configureren met het thuisnetwerk. De app herkende de AudioCast niet meteen, maar na de eerste poging bood de app al aan om de streamer te koppelen met de smartphone via wifi.

Als het niet lukt om via de app de AudioCast te koppelen, zendt de AudioCast een eigen wifi-netwerk uit waar je verbinding mee kan maken. Toen er verbinding was gemaakt, kon ik in de app het thuisnetwerk selecteren. Na het invoeren van het wachtwoord maakte de streamer binnen enkele seconden verbinding met het thuisnetwerk.

De AudioCast-app

©PXimport

Nadat de AudioCast is gekoppeld met het lokale netwerk, kun je allerlei kanalen afspelen via de streamer. Van diensten als Spotify en TIDAL tot online radioplatforms als TuneIn en iHeartRadio. Vanaf maart zal iEast ook Deezer ondersteunen.

Bij het kiezen van de streamingdienst Spotify, word je doorverwezen naar de app. Het kiezen van een afspeellijst kan dus niet direct vanuit de app. Na het kiezen van een afspeellijst, kun je de app echter gelijk weer afsluiten. De AudioCast-app pakt de nummers gelijk over. Helaas zie je alleen het huidige nummer en niet de rest van de afspeellijst.

Daarom moet je alsnog de Spotify-app weer openen als je een specifiek nummer uit je afspeellijst zoekt of als je wil zoeken naar een andere afspeellijst. Dit geldt ook voor beschrijvingen en afspeellijsten van podcasts die je via de app afspeelt. AudioCast speelt het alleen af en geeft verder weinig informatie.

Een fijne eigenschap van de AudioCast is dat je een dienst, podcast of radiostation kiest en AudioCast volledig onafhankelijk de gekozen audio afspeelt. Je kan dus gewoon het huis verlaten of je smartphone afsluiten en de muziek speelt gewoon door. Vooral tijdens het afspelen van een radiostation vond ik deze functie handig. Je kiest een station, de AudioCast begint met afspelen en je kan vervolgens doen wat je wil.

©PXimport

Bij dit gebruik is het echter wel handig om een speaker te gebruiken met een eigen geluidsregelaar, aangezien je anders telkens de app moet openen als je het volume wil aanpassen.

Alfabet

©PXimport

Het overzicht van de diensten is goed overzichtelijk en je kan zelf bepalen welke diensten je al snelkoppeling in het hoofdmenu wil zien.

Toch is het overzicht van de podcasts nogal rommelig. Niet alleen staan er een handjevol Chinese podcasts tussen, het is ook halfslachtig op alfabet gesorteerd. Er is geen zoekfunctie voor de podcasts; je kan alleen op genre zoeken. Doordat het vervolgens ook niet volledig op alfabet staat, is het meer geluk dan wijsheid als je de podcast vindt die je zoekt.

Lokaal

Het is ook mogelijk om lokale audiobestanden af te spelen van je smartphone of NAS. Deze NAS moet uiteraard wel aangesloten zijn op hetzelfde netwerk als de AudioCast. De app voelde soms wel een beetje stroef aan.

Zo sloeg de app de albumillustraties niet op nadat deze voor het eerst waren geladen. Bij het openen van een afspeellijst moest de app telkens opnieuw de albumillustraties ophalen. Waarschijnlijk is het een bug die binnenkort wordt opgelost.

Update: De nieuwe app, iEast Play, ziet er een stuk beter uit dan de verouderde app waarmee we dit product hebben getest. We raden deze app dan ook aan, zeker als je meerdere producten van iEast wil koppelen.

©PXimport

iEast Multiroom

De AudioCast Pro komt pas tot zijn recht als je deze koppelt met een ander product van iEast, in dit geval de SoundStream Pro. Hierdoor fungeren beide streamers als onderdeel van je multiroom-installatie.

©PXimport

Als je beide apparaten met je thuisnetwerk hebt verbonden, kun je deze via de app van iEast beide bedienen. We kregen wel eerste een firmware-update, maar deze werd volledig automatisch binnen enkele minuten uitgevoerd.

Nadat de streamers van iEast zijn gekoppeld, kun je deze een naam toewijzen. Standaard kun je kiezen uit namen als Dining Room, Bathroom of Family Room. Hiermee geef je aan waar de speaker waaraan je de iEast hebt gekoppeld zich bevindt. Het is ook mogelijk om de naam van de streamer later aan te passen, maar wij hebben dit tijdens onze test zo gelaten.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Je kunt op iedere streamer een andere audiobron afspelen, maar je kunt ze ook koppelen. Zo kun je twee individuele speakers koppelen tot een multiroom-systeem die je hele verdieping kan vullen met geluid. Dit hangt natuurlijk grotendeels af van de kwaliteit van je speakers en waar je deze hebt geplaatst. Een handigheidje is de functionaliteit om het volume per speaker te wijzigen. Zo kun je een dynamisch geluidsbeeld creëren door de gehele ruimte.

Conclusie

De AudioCast is een handig apparaat om je offline geluidsinstallatie te koppelen aan het thuisnetwerk. De app van AudioCast vond ik persoonlijk vooral handig voor podcasts en radiostations, aangezien ik voor mijn online muziek de app van Spotify zelf gebruikte. In zowel de app als op de verpakking kom je nog wel wat schoonheidsfoutjes tegen, al is er de verbeterde app iEast Play om dat probleem te tackelen. Multiroom is een functie je die op dit prijspunt niet vaak ziet. Hierdoor is de AudioCast ideaal om op een betaalbare manier kennis te maken met multiroom.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.