De GGD heeft een eigen App Store met een overzicht van de beste apps voor je gezondheid. Wat moet je over de GGD AppStore weten? En welke apps zijn het proberen waard?

In samenwerking met kennisinstituten en patiënten- en consumentenorganisaties werkten alle 25 GGD-instanties aan één platform voor gezondheidsapps. En dat is volgens de GGD hard nodig: het aanbod gezondheidsapps is enorm groot, maar de juiste app vinden in de App Store van Apple of de Google Play Store valt niet mee. Er is volgens de GGD nauwelijks iets bekend over de betrouwbaarheid en effectiviteit van al deze apps. “Slechts enkele medische apps, die in medische behandelingen worden ingezet, zijn gevalideerd. Maar de rest nog niet”, aldus de gezondheidsdienst.

Testmethode

En dus besloot de instantie het aanbod gezondheidsapps van een onafhankelijke toetsing te voorzien door deskundige GGD-professionals. Alleen de beste gezondheidsapps komen vervolgens in de AppStore. Bij het selecteren van apps wordt onder meer gekeken naar welke doelgroep er wordt aangesproken, of de app interessant is voor een breed publiek en of de tool daadwerkelijk gericht is op het bevorderen van de gezondheid. Vervolgens wordt de app beoordeeld op onder meer de gebruiksvriendelijkheid, betrouwbaarheid, en privacy. Op de website van de GGD AppStore valt meer te lezen over de testmethode.

De apps die door de uitgebreide keuring komen, verschijnen vervolgens in de AppStore, dat niet zozeer functioneert als een daadwerkelijke App Store maar eerder een database is met goedgekeurde gezondheidsapp. Je kunt apps dus niet direct uit de AppStore downloaden, maar je wordt wel doorverwezen naar de desbetreffende App Store, waar je de app alsnog direct kunt downloaden. 

©PXimport

Verschillende categorieën 

De apps zijn onderverdeeld in zes verschillende categorieën, waaronder Lichaamsfuncties, Mentaal welbevinden, Zingeving en Kwaliteit van leven. De categorieën spreken redelijk voor zich. Onder Mentaal welbevinden vind je apps voor mindfulness, trainingen om je hersenen te stimuleren en apps om inzicht te krijgen in je mentale welzijn, terwijl je onder Lichaamsfuncties bekende hardloopapps tegenkomt als Runkeeper en Hardlopen met Evy.

Bij iedere app vind je een korte beschrijving, de aanschafprijs en een beoordeling in sterren. Je kunt zelfs een uitgebreid onderzoeksrapport downloaden om te lezen waar de desbetreffende app in excelleert of waar juist verbeteringen nodig zijn.

Welke apps in de GGD AppStore zijn écht onmisbaar? Wij sommen de beste gezondheidsapps kort voor je op. Dat wil zeggen: een selectie van de apps die van de GGD een maximale beoordeling van vijf sterren hebben gekregen. 

Persoonlijke gezondheidscheck 

Besturingssysteem: Android, iOSPrijs: Gratis

Maak je je vaak druk over je gezondheid, dan kun je de Persoonlijke gezondheidscheck proberen voor Android en iOS. In deze app beantwoord je diverse vragen om zo beter inzicht te krijgen in je gezondheid. Op basis van je antwoorden krijg je advies over hoe je je leefstijl kunt verbeteren. De GGD noemt de informatie en adviezen betrouwbaar en concreet. 

©PXimport

Seven 

Besturingssysteem: Android, iOS, WindowsPrijs: Gratis

Onder de categorie Lichaamsfuncties vinden we ook de app Seven, voor een dagelijkse workout van zeven minuten. De oefeningen zijn gericht op onder meer gewichtsverlies, mobiliteit en fit worden. Door een aantal van deze oefeningen te bundelen kun je een workout van zeven minuten zelf inrichten. Volgens de GGD stimuleert de app je om iedere dag een workout te doen doordat de app er een spel van maakt, waarin je iedere dag een leven verliest als je een dag niet traint. Sla je drie workouts in de maand over dan moet je weer opnieuw beginnen en dat wil je natuurlijk niet. 

©PXimport

VGZ Mindfulness Coach

Besturingssysteem: Android, iOSPrijs: Gratis

Zit je workout erop? Dan is het tijd om aan je mentale gezondheid te werken met deze mindfulness-app van VGZ. Dat het erg moeilijk kan zijn om even alles neer te leggen waar je mee bezig bent en alleen maar even in het hier en nu te zijn, ziet ook VGZ, die je daarom een coach biedt om je door het proces heen te helpen. Zo kan de app dagelijkse reminders in je agenda zetten en stimuleert de app om regelmatig meditatie- en ontspanningsoefeningen te doen, aldus GGD. 

The Journey

Besturingssysteem: Android, iOSPrijs: Gratis

Zijn je problemen wat zwaarder van aard, dan kun je The Journey (ook voor iOS) eens proberen. Aanvankelijk werd de app ontwikkeld voor mensen met een verslaving of PTSS, maar inmiddels is de app uitgegroeid tot een tool om persoonlijke doelen te ontdekken en te behalen om meer controle te krijgen over je leven. De app helpt bij het omlaag krijgen van je dagelijkse spanningsniveau en ook om de signalen die je lichaam afgeeft beter te begrijpen. Ook The Journey werkt als een soort game, waardoor je continu getriggerd blijft om de app te gebruiken. 

Dit zijn de beste wandelapps

Huishouden App

Besturingssysteem: Android, iOSPrijs: Gratis

Is het huishouden een zware taak voor je, dan biedt de Huishouden App (de Android-versie vind je hier) wat houvast. Met de app kun je eenvoudig alle huishoudelijke taken op een rijtje zetten en om het leuk te maken voor kinderen (of natuurlijk voor jezelf), scoor je punten als er bepaalde taken worden volbracht. Hierdoor is de app heel leuk voor kinderen en het werkt motiverend, zo oordeelt de GGD.

©PXimport

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.