De ontwikkeling van de Hooverdam
Al 82 jaar staat hij er, de Hooverdam. Het is niet alleen een enorm opvallend beeld in het landschap, het is heel behulpzaam. De dam voorziet 1,3 miljoen mensen van energie. Maar de Hooverdam heeft nog meer in z’n mars.
Om te beginnen een korte recap van hoe de Hooverdam is gebouwd en hoe het werkt. Op amateuristisch geplaatste stijgers en in omgevingen vol vreemde gassen werd deze 221 meter hoge dam gebouwd. Dat was in 1931 tijdens de economische crisis, waardoor veel werkloze Amerikanen het werk maar aannamen. De Colorado-rivier werd uit zijn bedding gedwongen in vier tunnels. Op de plek waar de rivier eerst stroomde moet beton worden gestort.
Bouw van Hooverdam
Eerst werd er puin in het water gestort om een barrière te maken, vervolgens werden er explosieven gebruikt om ruimte te maken voor de dam. Het duurde even voordat het puin de rivier deed wijken, maar uiteindelijk lukte het om de plek droog te leggen waar het beton moest komen: 3,33 miljoen m3 beton om precies te zijn. Uiteindelijk was de dam twee jaar voor de verwachte opleverdatum klaar en werd deze officieel geopend. De dikte van de dam is 15 meter aan de top en 200 meter aan de voet, dus je ziet hem niet snel over het hoofd.
Er wordt jaarlijks 4 miljard kilowatt-uur aan hydro-elektrische energie opgewekt. Dat klinkt geweldig; stroom voor 1,3 miljoen mensen, maar dit cijfer is gebaseerd op standaarden uit 1935. Inmiddels is ons leven zo veranderd dat ook de dam een andere rol zou moeten gaan vervullen. Wat je niet zou verwachten, is dat het doel van de Hooverdam eigenlijk was om boerenland te irrigeren. De elektriciteit was gewoon een manier om geld te verdienen om de bouw terug te betalen (wat uiteindelijk pas in 1987 is afbetaald).
De bouw van de dam Toen de dam werd gebouwd, waren de veiligheidsmaatregelen nog niet bepaald streng. De omstandigheden waren erbarmelijk. Het was er vaak meer dan 37 graden Celsius en 100 mensen kwamen om. Het drinkwater zag eruit als “koffie met te veel melk”, volgens een medewerker. De werkers droegen de eerste periode niet eens een helm, en dat is toch wel essentieel als je met een dam van meer dan 220 meter hoog bezig bent voor slechts vijf (en later zelfs maar vier) dollar per dag.
Het jaar 2014 was erg droog, waardoor het waterniveau van stuwmeer Lake Mead lager was dan ooit. Verwacht wordt dat de droogtes rond 2026 echt problematisch worden. Het Los Angeles Department of Water and Power wil daar iets aan doen. De dam gebruikt nu slechts 20 procent van het Colorado rivierwater en het Department of Water en Power wil een op zonne-energie draaidend pompsysteem bouwen. Al het overtollige water dat normaliter naar beneden stroomt, kan dan weer terug worden gepompt in Lake Mead.
Hierdoor kan tijdens piektijden veel elektriciteit worden afgestuurd, terwijl in de daluren het meer kan worden gebruikt als een soort opslag van elektriciteit. Dat moet echter wel allemaal gebouwd worden, en er moet om tafel worden gegaan met bedrijven die nu gebruikmaken van dat naar beneden stromende water. En met investeerders, want het gaat niet minder dan 3 miljard dollar kosten om dit ondergrondse systeem te bouwen.
©PXimport
Nu geen Hooverdam Er zijn experts die zeggen dat de Hooverdam niet gebouwd kon worden in de huidige tijden, omdat er teveel milieuregels zouden worden geschonden. Zoals je je wellicht kunt voorstellen uit het vorige kader, zijn er sowieso heel andere regels voor werkomstandigheden. Ook milieuregels zouden roet in het eten gooien: er leven diverse wilde dieren in de omgeving en er zou niet zomaar getoornd mogen worden aan de natuurlijke stroom van de Colorado rivier. Zou je toch een bouwvergunning krijgen, dan was het juist door die regels waarschijnlijk onbetaalbaar om het gevaarte te bouwen. Destijds is het gelukt voor een tegenwoordig “schamel” bedrag van 49 miljoen dollar (nu zou dat 676 miljoen dollar zijn)
