Het aantal cyberaanvallen blijft maar stijgen. De aanvallen zijn hoog in kwantiteit, maar lijken de laatste tijd niet het grote effect te hebben gehad dat hackers waarschijnlijk zoeken. Zeker niet in vergelijking met enkele van de grootste virussen uit het verleden. Ken je deze nog?

Mydoom

In 2004 werd de wereld opgeschrikt door het grootste computervirus aller tijden. Mydoom wist maar liefst 38 miljard dollar aan schade te berokkenen. De worm Novarg stond aan de wieg van het leed. Het was de worm die via massa-e-mails werd verstuurd. Het werd zelfs zo erg, dat 25 procent van al het e-mailverkeer het Mydoom-virus bevatte.

Het bleef maar kopieën van zichzelf verspreiden en creëerde een botnet dat DDoS-aanvallen deed. Hoewel 2004 ver van ons bed klinkt, zijn we anno 2020 nog steeds niet van Mydoom af: 1 procent van alle phishing-e-mail is Mydoom. En dat is niet het enige. De persoon of personen die achter dit virus zitten, zijn tot op de dag van vandaag niet gepakt.

Sobig

De naam van dit virus uit 2003 zegt het al, dit virus was enorm groot. Er is 30 miljard dollar verloren door Sobig. Sobig doet zich voor als echte software die aan een e-mail is toegevoegd. Wederom is de maker van dit virus nooit gevonden, terwijl Sobig voor enorme problemen heeft gezorgd bij onder andere Air Canada. Die airline kon geen tickets meer genereren voor zijn vluchten.

Er zijn nog steeds Sobig’s in omloop, want er is onder andere Sobig A, Sobig B, Sobig C, Sobig D, Sobig E en Sobig F.

Klez

7,2 procent van alle computers in 2001 is erdoor geïnfecteerd geraakt: Klez. Klez wist in totaal 20 miljard dollar aan schade te veroorzaken, door nep-e-mails te sturen door zich onder andere voor te doen als bekende afzenders. Het was er een ster in om zichzelf te kopiëren en verder te verspreiden. Inmiddels is Klez eigenlijk geheel uitgeroeid, maar het heeft een aantal ‘goede’ jaren gekend.

Iloveyou

Aanzienlijk minder schade, maar alsnog 15 miljard dollar, werd de wereld toegedaan door Iloveyou. Een virus dat waarschijnlijk nog vers in het geheugen ligt dankzij de opvallende naam. Iloveyou werkte ook echt als een liefdesbrief. het was een e-mail waaraan een liefdesbrief was toegevoegd. Het lijkt een gewoon tekstbestand, maar het ging al snel kopieën van zichzelf versturen naar iedereen op de contactenlijst van de ontvanger.

©PXimport

Meer dan 10 miljoen pc’s stonden er vol mee. Van dit virus is de dader wel gepakt. Een student uit de Filipijnen die even geen geld had. Met Iloveyou kon hij de wachtwoorden stelen van online diensten waar hij normaal voor had moeten betalen. Naar eigen zeggen had hij geen idee wat hij eigenlijk had gemaakt.

WannaCry

Een ander virus met een vrij opvallende en daardoor herkenbare naam is WannaCry. Dat is echter niet het enige. WannaCry is ook een vrij recente. In 2017 verscheen deze ransomware die in allerlei bedrijven de boel enorm op stelten wist te zetten. Als een bedrijf niet betaalde, kreeg het nooit meer toegang tot eigen systemen, waardoor het weer een heel nieuwe IT-infrastructuur moest opbouwen.

Het is inmiddels gelukkig gestopt dankzij een jonge securitymedewerker die had uitgevonden hoe je WannaCry kunt uitschakelen. Meer dan 200.000 systemen zijn uiteindelijk ten prooi gevallen aan deze ransomware.

Bescherm jezelf

We hebben in dit artikel de term virus en worm door elkaar gebruikt. Allebei vallen onder hacking, maar het verschil tussen de twee is dat een virus een soort gastheer (een ander softwareprogramma) nodig heeft om te werken. Een worm heeft dat niet nodig en is daardoor wat gevaarlijker. Het werkt geheel op zichzelf.

De enige manier om virussen te bestrijden is om je systemen up-to-date te houden en te zorgen voor goede antivirussoftware en overige beveiliging. En zoals uit dit artikel wel blijkt, wees altijd voorzichtig met e-mailbijlagen!

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.