Teufel maakt hifiapparatuur van hoogwaardige kwaliteit. Dat doen ze niet alleen in de vorm van uit de kluiten gewassen surround sound-sets; het Duitse bedrijf maakt ook gameheadsets, (bluetooth)speakers en soundbars.

Voor een uitgebreid overzicht van de specificaties kun je hier terecht.

De nieuwe Cinebar One is een perfect voorbeeld van zo’n compacte soundbar. Er zijn twee versies van deze soundbar beschikbaar. Wij testen de nieuwste versie van deze soundbar, die je kunt aanschaffen voor 308 euro. Het is, voor 100 euro meer, ook mogelijk om de +-versie van de soundbar aan te schaffen. Deze wordt geleverd met een draadloze subwoofer.

©PXimport

Bouwkwaliteit

De Cinebar One van Teufel is verrassend klein. Desondanks heeft Teufel vier speakers in de soundbar weten te stoppen. Doordat de plastic grille met een zwarte stof is bekleed, zijn ze echter goed verstopt. Desalniettemin verraad de vorm van de Cinebar One dat de middelste twee speakers recht naar voren zijn gericht, terwijl de speakers aan weerszijden een stuk meer naar buiten kijken. Zo wil Teufel met deze kleine soundbar toch proberen een groots geluidsveld neer te zetten.

We benoemden al even dat de grille van plastic is; ook de rest van de behuizing is volledig van plastic gemaakt. De soundbar is desalniettemin redelijk gewichtig en dankzij de rubberen ondervoetjes blijft hij stevig op zijn plek staan. Er is geen beeldschermpje te vinden op de Cinebar One: alles wordt gecommuniceerd doormiddel van een rij kleine, witte ledlampjes boven het Teufel-logo op de soundbar. Het aanwijzen van de input kan met de knoppen bovenop de soundbar, of met de meegeleverde afstandsbediening.

Aansluitmogelijkheden en codecs

Je kunt de Cinebar One middels hdmi 2.0 inclusief arc en cec, optical of minijack aansluiten. Iets minder gebruikelijk is de usb-aansluiting die ervoor zorgt dat de Cinebar One als externe geluidskaart voor een Windows- of Mac-pc te gebruiken is. Een hdmi- en usb-kabels overigens niet meegeleverd. Naast bekabelde verbindingsmogelijkheden, beschikt de soundbar ook over zowel bluetooth 5.0- als bluetooth aptX-mogelijkheden. Dat maakt hem niet alleen compatibel met diverse telefoons, de Cinebar One kan ook gepaird worden met Google Home en apparaten uit de Amazon Echo-serie.

Qua codec-compatibiliteit is de Cinebar One behoorlijk basic. Hij weet raad met klassieke Dolby Surround Sound-formats, maar heeft geen kaas gegeten van bijvoorbeeld Atmos. Wel is ook in deze kleine soundbar Teufels eigen Dynamore-effect beschikbaar. We testten dit effect, dat dient voor het verbreden van het luisterveld, al eens bij de Cinebar 11 en waren toen erg onder de indruk. Op de eerder genoemde afstandsbediening kun je niet alleen de Dynamore-modus inschakelen, je kunt ook kiezen voor een Movie-, Music- of Voice-modus.

Voordat we gaan luisteren, is het de moeite waard toch nog even terug te komen op de grootte van deze soundbar. Hij is namelijk écht compact. Tel daarbij op dat hij ook als externe geluidskaart op een Windows- of Mac-pc aan te sluiten is en je hebt een zeer veelzijdige speaker. Je kunt de Cinebar One namelijk even eenvoudig kwijt onder de tv als voor een beeldscherm op een bureau. Dan is de vraag natuurlijk wel of die compactheid niet ten koste gaat van een overtuigende klank.

©PXimport

De klank

Een voorzichtig eerste antwoord daarop is nee, maar wat wel opvalt is dat je de grootte van de soundbar terug hoort in de klank van muziek. Het compacte formaat zorgt namelijk voor een nadruk op het dozige gebied in de middenlaag van het spectrum. Dat maakt dat hardere muziek soms afstandelijk klinkt en daarmee echte impact mist. Het laag wat uit deze kleine soundbar komt is daarentegen verrassend. Verwacht geen diep, donderend sublaag, maar toch zeker een schappelijke en overtuigende basis.

In de standaard luistermodus lijken alleen de twee naar voren gerichte luidsprekers optimaal te worden benut. Dat maakt de soundbar in deze modus voornamelijk geschikt om op een bureau te plaatsen en van iets dichterbij te beluisteren. Verwacht dan ook geen groots luisterveld bij het luisteren naar muziek, maar een haast mono-achtige ervaring die desalniettemin behoorlijk gedefinieerd klinkt. Wil je iets meer breedte in het luisterveld creëren, dan kun je natuurlijk gebruik maken van de Dynamore-modus.

Met deze modus verandert de Cinebar One in één klap van bureauspeaker naar een soundbar die je vanaf wat meer afstand moet beluisteren. Net als bij de Cinebar 11 is het ook hier even wennen aan het Dynamore-effect: het lijkt alsof er de nodige trucage wordt toegepast op de klank. Geef je je oren even de tijd om te wennen, dan zul je echter getrakteerd worden op een geluidsveld wat een stuk groter is dan je van een soundbar van dit formaat verwacht. Wat wel opvalt, is dat de Dynamore-modus zich niet zo goed leent voor muziek. Het middengebied wordt een stuk meer troebeler en daarmee verdwijnt de definitie in de stem.

Voor gaming is de Dynamore-modus echter een stuk geschikter. De Cinebar One weet een redelijk overtuigende vertaling te maken van de in-game wereld en is redelijk dynamisch. Wel is er echt een tekort aan precisie in de definitie. Hoewel het geluidsveld breed aanvoelt, is het vrijwel niet mogelijk om verschillende elementen heel precies aan te wijzen in die breedte. Dat is op zich geen probleem als je vanuit je luie positie op de bank een potje Fifa speelt, maar beslissingen op leven en dood bij de wat snellere (multiplayer)shooters zijn uitgesloten met deze soundbar.

©PXimport

Concluderend

De Cinebar One is compact en mede daardoor behoorlijk veelzijdig. Die veelzijdigheid zie je niet alleen terug in de mogelijkheid om de soundbar op veel verschillende manieren te plaatsen, maar ook in de hoeveelheid verbindingsopties en de mogelijkheid tot het inzetten als externe geluidskaart voor een pc. De soundbar laat echter wel wat te wensen over als het aankomt op precisie in zijn lokalisatie. Dat maakt de Cinebar One voornamelijk geschikt voor casual gamers die op zoek zijn naar een soundbar die eventueel ook als desktopspeaker kan fungeren.

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.