Teufel maakt hifiapparatuur van hoogwaardige kwaliteit. Dat doen ze niet alleen in de vorm van uit de kluiten gewassen surround sound-sets; het Duitse bedrijf maakt ook gameheadsets, (bluetooth)speakers en soundbars.

Voor een uitgebreid overzicht van de specificaties kun je hier terecht.

De nieuwe Cinebar One is een perfect voorbeeld van zo’n compacte soundbar. Er zijn twee versies van deze soundbar beschikbaar. Wij testen de nieuwste versie van deze soundbar, die je kunt aanschaffen voor 308 euro. Het is, voor 100 euro meer, ook mogelijk om de +-versie van de soundbar aan te schaffen. Deze wordt geleverd met een draadloze subwoofer.

©PXimport

Bouwkwaliteit

De Cinebar One van Teufel is verrassend klein. Desondanks heeft Teufel vier speakers in de soundbar weten te stoppen. Doordat de plastic grille met een zwarte stof is bekleed, zijn ze echter goed verstopt. Desalniettemin verraad de vorm van de Cinebar One dat de middelste twee speakers recht naar voren zijn gericht, terwijl de speakers aan weerszijden een stuk meer naar buiten kijken. Zo wil Teufel met deze kleine soundbar toch proberen een groots geluidsveld neer te zetten.

We benoemden al even dat de grille van plastic is; ook de rest van de behuizing is volledig van plastic gemaakt. De soundbar is desalniettemin redelijk gewichtig en dankzij de rubberen ondervoetjes blijft hij stevig op zijn plek staan. Er is geen beeldschermpje te vinden op de Cinebar One: alles wordt gecommuniceerd doormiddel van een rij kleine, witte ledlampjes boven het Teufel-logo op de soundbar. Het aanwijzen van de input kan met de knoppen bovenop de soundbar, of met de meegeleverde afstandsbediening.

Aansluitmogelijkheden en codecs

Je kunt de Cinebar One middels hdmi 2.0 inclusief arc en cec, optical of minijack aansluiten. Iets minder gebruikelijk is de usb-aansluiting die ervoor zorgt dat de Cinebar One als externe geluidskaart voor een Windows- of Mac-pc te gebruiken is. Een hdmi- en usb-kabels overigens niet meegeleverd. Naast bekabelde verbindingsmogelijkheden, beschikt de soundbar ook over zowel bluetooth 5.0- als bluetooth aptX-mogelijkheden. Dat maakt hem niet alleen compatibel met diverse telefoons, de Cinebar One kan ook gepaird worden met Google Home en apparaten uit de Amazon Echo-serie.

Qua codec-compatibiliteit is de Cinebar One behoorlijk basic. Hij weet raad met klassieke Dolby Surround Sound-formats, maar heeft geen kaas gegeten van bijvoorbeeld Atmos. Wel is ook in deze kleine soundbar Teufels eigen Dynamore-effect beschikbaar. We testten dit effect, dat dient voor het verbreden van het luisterveld, al eens bij de Cinebar 11 en waren toen erg onder de indruk. Op de eerder genoemde afstandsbediening kun je niet alleen de Dynamore-modus inschakelen, je kunt ook kiezen voor een Movie-, Music- of Voice-modus.

Voordat we gaan luisteren, is het de moeite waard toch nog even terug te komen op de grootte van deze soundbar. Hij is namelijk écht compact. Tel daarbij op dat hij ook als externe geluidskaart op een Windows- of Mac-pc aan te sluiten is en je hebt een zeer veelzijdige speaker. Je kunt de Cinebar One namelijk even eenvoudig kwijt onder de tv als voor een beeldscherm op een bureau. Dan is de vraag natuurlijk wel of die compactheid niet ten koste gaat van een overtuigende klank.

©PXimport

De klank

Een voorzichtig eerste antwoord daarop is nee, maar wat wel opvalt is dat je de grootte van de soundbar terug hoort in de klank van muziek. Het compacte formaat zorgt namelijk voor een nadruk op het dozige gebied in de middenlaag van het spectrum. Dat maakt dat hardere muziek soms afstandelijk klinkt en daarmee echte impact mist. Het laag wat uit deze kleine soundbar komt is daarentegen verrassend. Verwacht geen diep, donderend sublaag, maar toch zeker een schappelijke en overtuigende basis.

In de standaard luistermodus lijken alleen de twee naar voren gerichte luidsprekers optimaal te worden benut. Dat maakt de soundbar in deze modus voornamelijk geschikt om op een bureau te plaatsen en van iets dichterbij te beluisteren. Verwacht dan ook geen groots luisterveld bij het luisteren naar muziek, maar een haast mono-achtige ervaring die desalniettemin behoorlijk gedefinieerd klinkt. Wil je iets meer breedte in het luisterveld creëren, dan kun je natuurlijk gebruik maken van de Dynamore-modus.

Met deze modus verandert de Cinebar One in één klap van bureauspeaker naar een soundbar die je vanaf wat meer afstand moet beluisteren. Net als bij de Cinebar 11 is het ook hier even wennen aan het Dynamore-effect: het lijkt alsof er de nodige trucage wordt toegepast op de klank. Geef je je oren even de tijd om te wennen, dan zul je echter getrakteerd worden op een geluidsveld wat een stuk groter is dan je van een soundbar van dit formaat verwacht. Wat wel opvalt, is dat de Dynamore-modus zich niet zo goed leent voor muziek. Het middengebied wordt een stuk meer troebeler en daarmee verdwijnt de definitie in de stem.

Voor gaming is de Dynamore-modus echter een stuk geschikter. De Cinebar One weet een redelijk overtuigende vertaling te maken van de in-game wereld en is redelijk dynamisch. Wel is er echt een tekort aan precisie in de definitie. Hoewel het geluidsveld breed aanvoelt, is het vrijwel niet mogelijk om verschillende elementen heel precies aan te wijzen in die breedte. Dat is op zich geen probleem als je vanuit je luie positie op de bank een potje Fifa speelt, maar beslissingen op leven en dood bij de wat snellere (multiplayer)shooters zijn uitgesloten met deze soundbar.

©PXimport

Concluderend

De Cinebar One is compact en mede daardoor behoorlijk veelzijdig. Die veelzijdigheid zie je niet alleen terug in de mogelijkheid om de soundbar op veel verschillende manieren te plaatsen, maar ook in de hoeveelheid verbindingsopties en de mogelijkheid tot het inzetten als externe geluidskaart voor een pc. De soundbar laat echter wel wat te wensen over als het aankomt op precisie in zijn lokalisatie. Dat maakt de Cinebar One voornamelijk geschikt voor casual gamers die op zoek zijn naar een soundbar die eventueel ook als desktopspeaker kan fungeren.

Amazon werkt aan een realityshow rondom de Fallout-franchise waarin deelnemers moeten zien te overleven in een schuilkelder.

Er gingen onlangs al geruchten over de realityshow die naar Amazon Prime Video moet komen, maar nu is de show officieel goedgekeurd en wordt er zelfs naar deelnemers gezocht. In het spelprogramma moeten spelers in een schuilkelder leven en meedoen aan een reeks competitieve spellen die de zeven kerneigenschappen uit de Fallout-reeks uitlichten: kracht, perceptie, charisma, intelligentie, uithoudingsvermogen, geluk en wendbaarheid.

Volgens de beschrijving "is het een spel van machtspatronen, populariteit en sociale strategieën waarbij uiteindelijk een gigantische geldprijs gewonnen kan worden". Verdere concrete detail zijn er nog niet, en het is ook niet duidelijk vanaf wanneer de realityshow op Amazon Prime Video te zien zal zijn.

Gebaseerd op de games

Amazon heeft de smaak goed te pakken wat betreft Fallout: in 2024 begon de fictieve, gelijknamige serie al op de streamingdienst, gebaseerd op de games van Bethesda. Met acteurs als Ella Purnell, Walton Goggins en Kyle MacLachlan wordt een alternatieve geschiedenis (en toekomst) geschetst waarbij de Verenigde Staten door een nucleaire winter geteisterd worden. Diverse samenlevingen houden het jarenlang vol in schuilkelders, en wanneer ze daar weer uit durven te komen, maken ze kennis met een aardoppervlakte die voorgoed veranderd is.

De serie bleek een grote hit en het eerste seizoen behaalde meer dan honderd miljoen kijkers. Het tweede seizoen is eind vorig jaar begonnen – wekelijks wordt er een nieuwe aflevering op Amazon Prime Video getoond. Het ziet er naar uit dat Amazon nu wil inspelen op dit succes door ook aan een realityshow binnen deze franchise te werken.

Een trage laptop is vaak te wijten aan één specifiek onderdeel: het werkgeheugen. De tijd dat 8 GB volstond, ligt in 2026 definitief achter ons. Maar hoeveel gigabytes heb je nu écht nodig voor een soepele ervaring met Windows en zware AI-functies? Wij duiken in de cijfers en helpen je een miskoop te voorkomen.

De eisen die software aan onze computers stelt veranderen razendsnel, zeker nu kunstmatige intelligentie diep in besturingssystemen wordt geïntegreerd. Waar je een paar jaar geleden nog prima uit de voeten kon met 8 GB werkgeheugen, liggen de standaarden in 2026 een stuk hoger. Sta je op het punt een nieuwe laptop of desktop aan te schaffen? Wij leggen uit hoeveel RAM je nodig hebt om de komende jaren vlot en toekomstbestendig te blijven werken.

Nog snel op zoek naar betaalbare geheugenplankjes? Check Kieskeurig.nl!

Waarom 16 GB het absolute minimum is geworden

Voorheen werd 8 GB RAM gezien als de gouden standaard voor basisgebruik, maar in 2026 is dit advies verouderd. Moderne besturingssystemen zoals Windows 11 en macOS 26 snoepen al een aanzienlijk deel van het geheugen op, nog voordat je een programma opent. Tel daar webbrowsers bij op die per tabblad steeds meer geheugen vragen en je computer loopt al snel vol. Voor simpele taken zoals tekstverwerking, e-mailen en het streamen van video's is 16 GB werkgeheugen daarom de nieuwe ondergrens. Hiermee voorkom je dat je computer voortdurend data naar bijvoorbeeld de tragere harde schijf moet verplaatsen, wat zorgt voor een trage en haperende gebruikservaring.

©Negro Elkha

De opkomst van AI-pc’s en de 32 GB-standaard

Wie zijn computer intensiever gebruikt of een toekomstbestendige aankoop wil doen, doet er verstandig aan om direct voor 32 GB RAM te kiezen. De belangrijkste reden hiervoor is de opmars van lokale AI-toepassingen. De zogenoemde AI-pc’s en Copilot+-systemen voeren zware berekeningen lokaal uit op de processor, wat een zware wissel trekt op het beschikbare werkgeheugen. Daarnaast vragen moderne games steeds vaker minimaal 16 GB tot 32 GB om soepel te draaien met hoge grafische instellingen. Met 32 GB heb je voldoende ademruimte om zware software, tientallen browser-tabbladen en achtergrondprocessen tegelijkertijd te draaien zonder prestatieverlies.

Wanneer is 64 GB of meer noodzakelijk?

Voor de gemiddelde consument en zelfs de fanatieke gamer is 64 GB werkgeheugen vaak nog overkill, maar er is een specifieke groep gebruikers voor wie dit in 2026 geen overbodige luxe is. Als je regelmatig aan de slag gaat met professionele videobewerking in 4K- of 8K-resolutie, complexe 3D-rendering of het draaien van zware virtuele machines, dan is deze hoeveelheid geheugen wel zo prettig. Ook ontwikkelaars die experimenteren met het lokaal draaien van grote taalmodellen (LLM’s) zullen merken dat 32 GB al snel tekortschiet. In deze scenario's fungeert het extra geheugen als een noodzakelijke buffer om wachttijden tijdens het renderen of compileren aanzienlijk te verkorten.

Snelheid is net zo belangrijk als capaciteit

Naast de hoeveelheid gigabytes is het in 2026 nogal belangrijk om te letten op de generatie van het geheugen. We bevinden ons in een overgangsfase waarin DDR4 langzaam heeft plaatsgemaakt voor het veel snellere DDR5-geheugen. Bij de aanschaf van een nieuw systeem heeft DDR5 zodoende absoluut de voorkeur. Deze nieuwe standaard biedt een veel hogere bandbreedte, wat betekent dat de processor gegevens sneller kan ophalen en wegschrijven. Dit merk je direct in de reactiesnelheid van het systeem, zeker in combinatie met snelle processors. Een systeem met 16 GB snel DDR5-geheugen kan in de praktijk vlotter aanvoelen dan een ouder systeem met 32 GB DDR4-geheugen.