De Aftershokz Aeropex lijkt misschien een beetje op een traditionele in-ear hoofdtelefoon, maar is dat absoluut niet. Deze hoofdtelefoon laat namelijk je oren geheel open en verstuurt de geluidsgolven via je botten naar je oren. In deze Aftershokz Aeropex review lees je hoe goed dat werkt en voor wie de hoofdtelefoon bedoeld is.

De productpagina en verpakking laten een duidelijke doelgroep zien: sporters. Op vrijwel elke afbeelding staat een sporter afgebeeld en alleen de specificaties die interessant zijn voor sporters worden groot weergeven. Denk dan aan de waterdichtheid, verbeterde alertheid en speciale vocht-sensor. Toch is dit niet de doelgroep waar we bij het gebruiken van de hoofdtelefoon als eerste aan dachten.

Design en comfort

De Aeropex is beschikbaar in vier smaken: zwart, grijs, rood en blauw. Wij hebben het grijze model getest, maar raden je aan om één van de andere kleuren te kiezen. De combinatie van het simplistische ontwerp met twee grijstinten doet namelijk erg veel denken aan een medisch hulpmiddel. Het lijkt in deze kleurstelling meer op een uit de kluiten gewassen gehoorapparaat of breinstimulator dan een (sport)headset. Een leuk kleurtje zoals het rode of blauwe model doet waarschijnlijk een hoop goed.

De bouwkwaliteit is wel vergelijkbaar met wat je verwacht van een hoofdtelefoon voor sporters. Het gebruik van rubber gecombineerd met soft-touch-plastic geeft een uitstekend gevoel van kwaliteit. Voor alle zekerheid hebben we het niet uitgeprobeerd, maar het moet geen probleem zijn om de hoofdtelefoon een paar keer te laten vallen. De afwerking had wel iets beter gekund met een duidelijk voelbare rand in het rubber van de hoofdband, maar gelukkig gaat dat niet ten koste van de kwaliteit of het comfort.

Bij het opzetten van de hoofdtelefoon merk je pas echt hoe anders dit apparaat is; er gaat namelijk niks in, op of over je oren. In plaats daarvan rust het deel dat het geluid produceert op het bot net onder je slaap en hangt de rest met een lus aan je oren. Door trillingen te produceren in het deel dat tegen je botten aandrukt moet het geluid naar je trommelvlies en slakkenhuis worden verstuurd. Het resultaat is redelijk comfortabel, maar er is een duidelijk drukpunt voelbaar bij de trillende delen. Daarnaast kan de productie van een aantal bastonen voor een kietelend gevoel zorgen. Bij hogere volumes zijn de trillingen zelfs zo hevig, dat het net lijkt alsof je een trillende smartphone tegen je hoofd drukt. Het gevolg is dat je, afhankelijk van het genre, het volume nooit harder wilt zetten dan 40 tot 50 procent.

©PXimport

Geluidskwaliteit

Dat het volume in de praktijk nooit voorbij de 50 procent gezet kan worden is erg jammer voor de liefhebber van luide muziek, maar zegt natuurlijk weinig over de kwaliteit van het geluid. Met de hoofdtelefoon correct gepositioneerd en op een comfortabel volume is de weergave van het geluid niet erg indrukwekkend. De basweergave is behoorlijk dof en hoewel de laagste frequenties voelbaar zijn, lijken deze in de oren niet goed tot hun recht te komen. Dit valt extra goed op bij de zeer zware nummers van Billie Eilish. Subtiele details in bijvoorbeeld Ninth Wave – Trifonic hebben ook moeite om de gehoorgang te bereiken. Het resulterende geluid is nauwelijks beter dan de veel goedkopere oortjes die je uit de budgetbakken grabbelt.

Opvallend genoeg krijgt de geluidskwaliteit een enorme boost wanneer je de uiteindes direct voor je gehoorgang houdt. Het apparaat weet dus wel degelijk een aardig geluid te produceren, maar een groot deel daarvan gaat verloren door het ontwerp.

Aftershokz levert een paar oorpluggen mee om alsnog het omgevingsgeluid te blokkeren, maar daarmee doe je het hele voordeel van deze hoofdtelefoon teniet (meer daarover later). Met de oordopjes ingebracht is het wel direct duidelijk hoe de hoofdtelefoon functioneert. Het gehoorkanaal fungeert als een soort klankkast voor de geluidsgolven die via het lichaam in het oor terecht komen. Het resultaat is een sterk verbeterde basweergave, maar van de hogere tonen blijft weinig meer over. De weergave is vergelijkbaar met het geluid dat je hoort als je buiten de gesloten deuren van een concertzaal staat. De hoofdtelefoon moet het dus niet alleen hebben van de transmissie door je botten – een deel van het geluid komt gewoon via de reguliere weg in je oren.

©PXimport

Doelgroep

Zoals we in de introductie al aangaven wordt de hoofdtelefoon door Aftershokz voornamelijk gericht op sporters, maar de reden daartoe is ons niet helemaal duidelijk. Door het open ontwerp is omgevingsgeluid nog net zo duidelijk als zonder hoofdtelefoon, ideaal dus voor op de openbare weg. Dat is in theorie handig tijdens het hardlopen, maar omdat de transmissie van het geluid afhankelijk is van een stabiel contact met de huid, gaat de geluidskwaliteit tijdens dergelijke oefeningen hard achteruit. Het feit dat je het omgevingsgeluid goed kunt horen tijdens het luisteren van muziek heeft echter ook in andere situaties grote voordelen.

Bijvoorbeeld op het werk, waar je makkelijk aanspreekbaar wilt zijn voor collega’s, is het fijn om daadwerkelijk te kunnen horen wanneer iemand een gesprek met je begint. De hoofdtelefoon geeft daarnaast een duidelijk minder asociale indruk dan een grote hoofdtelefoon op je oren. Op de openbare weg zijn er, naast hardlopen, ook andere voorbeelden te bedenken waarbij deze technologie goed tot zijn recht kan komen. Fietsers en automobilisten hebben er bijvoorbeeld baat bij om het overige verkeer te kunnen horen en tijdens die activiteiten beweegt je hoofd significant minder.

Zowel op kantoor en in de auto wil je echter ook goed verstaanbaar zijn tijdens telefoongesprekken, maar dat valt helaas tegen. De microfoons pikken veel omgevingsgeluiden op waardoor andere stemmen een grote stoorfactor zijn. Daarnaast moet het volume vrij hoog gezet worden om de beller duidelijk te kunnen verstaan, maar dat heeft weer de irritante trillingen als gevolg.

©PXimport

Conclusie

De Aftershokz Aeropex beschikt over een erg interessante technologie, maar wordt in onze ogen op de verkeerde markt gericht. De hoofdtelefoon is zeer geschikt voor op de openbare weg of een bedrijfsomgeving waar contact tussen collega’s belangrijk is, maar verliest effectiviteit bij de heftige bewegingen die tijdens het hardlopen worden veroorzaakt. Voor rond de 150 euro klinken de meeste traditionele hoofdtelefoons significant beter, dus betaal je voornamelijk voor het open houden van je oren. Of dat het voor jou waard is, zul je voor jezelf moeten afwegen. Minder open alternatieven voor sporters zijn de Sennheiser CX Sport, de Plantronics Backbeat Fit 3100 en de AKG N60NC Wireless.

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.