ID.nl logo
Aftershokz Aeropex: Muziek via je botten en gesprekken door je oren
© Reshift Digital
Huis

Aftershokz Aeropex: Muziek via je botten en gesprekken door je oren

De Aftershokz Aeropex lijkt misschien een beetje op een traditionele in-ear hoofdtelefoon, maar is dat absoluut niet. Deze hoofdtelefoon laat namelijk je oren geheel open en verstuurt de geluidsgolven via je botten naar je oren. In deze Aftershokz Aeropex review lees je hoe goed dat werkt en voor wie de hoofdtelefoon bedoeld is.

De productpagina en verpakking laten een duidelijke doelgroep zien: sporters. Op vrijwel elke afbeelding staat een sporter afgebeeld en alleen de specificaties die interessant zijn voor sporters worden groot weergeven. Denk dan aan de waterdichtheid, verbeterde alertheid en speciale vocht-sensor. Toch is dit niet de doelgroep waar we bij het gebruiken van de hoofdtelefoon als eerste aan dachten.

Design en comfort

De Aeropex is beschikbaar in vier smaken: zwart, grijs, rood en blauw. Wij hebben het grijze model getest, maar raden je aan om één van de andere kleuren te kiezen. De combinatie van het simplistische ontwerp met twee grijstinten doet namelijk erg veel denken aan een medisch hulpmiddel. Het lijkt in deze kleurstelling meer op een uit de kluiten gewassen gehoorapparaat of breinstimulator dan een (sport)headset. Een leuk kleurtje zoals het rode of blauwe model doet waarschijnlijk een hoop goed.

De bouwkwaliteit is wel vergelijkbaar met wat je verwacht van een hoofdtelefoon voor sporters. Het gebruik van rubber gecombineerd met soft-touch-plastic geeft een uitstekend gevoel van kwaliteit. Voor alle zekerheid hebben we het niet uitgeprobeerd, maar het moet geen probleem zijn om de hoofdtelefoon een paar keer te laten vallen. De afwerking had wel iets beter gekund met een duidelijk voelbare rand in het rubber van de hoofdband, maar gelukkig gaat dat niet ten koste van de kwaliteit of het comfort.

Bij het opzetten van de hoofdtelefoon merk je pas echt hoe anders dit apparaat is; er gaat namelijk niks in, op of over je oren. In plaats daarvan rust het deel dat het geluid produceert op het bot net onder je slaap en hangt de rest met een lus aan je oren. Door trillingen te produceren in het deel dat tegen je botten aandrukt moet het geluid naar je trommelvlies en slakkenhuis worden verstuurd. Het resultaat is redelijk comfortabel, maar er is een duidelijk drukpunt voelbaar bij de trillende delen. Daarnaast kan de productie van een aantal bastonen voor een kietelend gevoel zorgen. Bij hogere volumes zijn de trillingen zelfs zo hevig, dat het net lijkt alsof je een trillende smartphone tegen je hoofd drukt. Het gevolg is dat je, afhankelijk van het genre, het volume nooit harder wilt zetten dan 40 tot 50 procent.

©PXimport

Geluidskwaliteit

Dat het volume in de praktijk nooit voorbij de 50 procent gezet kan worden is erg jammer voor de liefhebber van luide muziek, maar zegt natuurlijk weinig over de kwaliteit van het geluid. Met de hoofdtelefoon correct gepositioneerd en op een comfortabel volume is de weergave van het geluid niet erg indrukwekkend. De basweergave is behoorlijk dof en hoewel de laagste frequenties voelbaar zijn, lijken deze in de oren niet goed tot hun recht te komen. Dit valt extra goed op bij de zeer zware nummers van Billie Eilish. Subtiele details in bijvoorbeeld Ninth Wave – Trifonic hebben ook moeite om de gehoorgang te bereiken. Het resulterende geluid is nauwelijks beter dan de veel goedkopere oortjes die je uit de budgetbakken grabbelt.

Opvallend genoeg krijgt de geluidskwaliteit een enorme boost wanneer je de uiteindes direct voor je gehoorgang houdt. Het apparaat weet dus wel degelijk een aardig geluid te produceren, maar een groot deel daarvan gaat verloren door het ontwerp.

Aftershokz levert een paar oorpluggen mee om alsnog het omgevingsgeluid te blokkeren, maar daarmee doe je het hele voordeel van deze hoofdtelefoon teniet (meer daarover later). Met de oordopjes ingebracht is het wel direct duidelijk hoe de hoofdtelefoon functioneert. Het gehoorkanaal fungeert als een soort klankkast voor de geluidsgolven die via het lichaam in het oor terecht komen. Het resultaat is een sterk verbeterde basweergave, maar van de hogere tonen blijft weinig meer over. De weergave is vergelijkbaar met het geluid dat je hoort als je buiten de gesloten deuren van een concertzaal staat. De hoofdtelefoon moet het dus niet alleen hebben van de transmissie door je botten – een deel van het geluid komt gewoon via de reguliere weg in je oren.

©PXimport

Doelgroep

Zoals we in de introductie al aangaven wordt de hoofdtelefoon door Aftershokz voornamelijk gericht op sporters, maar de reden daartoe is ons niet helemaal duidelijk. Door het open ontwerp is omgevingsgeluid nog net zo duidelijk als zonder hoofdtelefoon, ideaal dus voor op de openbare weg. Dat is in theorie handig tijdens het hardlopen, maar omdat de transmissie van het geluid afhankelijk is van een stabiel contact met de huid, gaat de geluidskwaliteit tijdens dergelijke oefeningen hard achteruit. Het feit dat je het omgevingsgeluid goed kunt horen tijdens het luisteren van muziek heeft echter ook in andere situaties grote voordelen.

Bijvoorbeeld op het werk, waar je makkelijk aanspreekbaar wilt zijn voor collega’s, is het fijn om daadwerkelijk te kunnen horen wanneer iemand een gesprek met je begint. De hoofdtelefoon geeft daarnaast een duidelijk minder asociale indruk dan een grote hoofdtelefoon op je oren. Op de openbare weg zijn er, naast hardlopen, ook andere voorbeelden te bedenken waarbij deze technologie goed tot zijn recht kan komen. Fietsers en automobilisten hebben er bijvoorbeeld baat bij om het overige verkeer te kunnen horen en tijdens die activiteiten beweegt je hoofd significant minder.

Zowel op kantoor en in de auto wil je echter ook goed verstaanbaar zijn tijdens telefoongesprekken, maar dat valt helaas tegen. De microfoons pikken veel omgevingsgeluiden op waardoor andere stemmen een grote stoorfactor zijn. Daarnaast moet het volume vrij hoog gezet worden om de beller duidelijk te kunnen verstaan, maar dat heeft weer de irritante trillingen als gevolg.

©PXimport

Conclusie

De Aftershokz Aeropex beschikt over een erg interessante technologie, maar wordt in onze ogen op de verkeerde markt gericht. De hoofdtelefoon is zeer geschikt voor op de openbare weg of een bedrijfsomgeving waar contact tussen collega’s belangrijk is, maar verliest effectiviteit bij de heftige bewegingen die tijdens het hardlopen worden veroorzaakt. Voor rond de 150 euro klinken de meeste traditionele hoofdtelefoons significant beter, dus betaal je voornamelijk voor het open houden van je oren. Of dat het voor jou waard is, zul je voor jezelf moeten afwegen. Minder open alternatieven voor sporters zijn de Sennheiser CX Sport, de Plantronics Backbeat Fit 3100 en de AKG N60NC Wireless.

Oké
Conclusie

**Prijs:** 150 euro **Type hoofdtelefoon:** Botgeleiding **Batterijduur:** ca. 8 uur **Waterdichtheid:** IP67 **Verbindingen:** Bluetooth 5.0 (SBC-codec) **Gewicht:** 26 gram **Meegeleverd:** 2x USB-C-kabel, instructieboek, opbergcase, oorpluggen

Plus- en minpunten
  • Omgevingsgeluid wordt niet beïnvloed
  • Geen asociale indruk tijdens gesprekken
  • Slechte geluidskwaliteit
  • Irritante trillingen bij hoog volume
  • Matige gesprekskwaliteit
  • Beperkte doelgroep
▼ Volgende artikel
Nieuwe FromSoftware-game The Duskbloods komt echt alleen naar Switch 2
Huis

Nieuwe FromSoftware-game The Duskbloods komt echt alleen naar Switch 2

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

Watch on YouTube

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

▼ Volgende artikel
Beeldverversing versus pixels: waarom soepel gamen beter is dan scherp
© Gorodenkoff Productions OU
Huis

Beeldverversing versus pixels: waarom soepel gamen beter is dan scherp

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.