Heb je het gevoel dat je netwerk of internetverbinding niet echt lekker loopt? Vaak heeft dit te maken met programma’s die te gulzig de bandbreedte opvreten. De tool NetBalancer helpt om zulke veelvraten op te sporen. Daarnaast kun je actief ingrijpen om de beschikbare bandbreedte beter te verdelen.

Snoept je downloadprogramma te veel bandbreedte weg, zodat het internetten irritant sloom gaat? Of ben je verontrust door het feit dat de lampjes van je router of switch ontzettend hard flikkeren en dus heel wat netwerkverkeer verraden, terwijl je geen flauw benul hebt wat er eigenlijk gaande is? Zelfs op een breedbandverbinding kan de snelheid drastisch teruglopen als je bijvoorbeeld torrents downloadt en tegelijk games speelt. De oplossing bestaat eruit dat je het netwerkverkeer monitort en tegelijk regelt hoeveel toepassingen of services naar binnen en buiten laten gaan. De naam van de app NetBalancer is goed gekozen, want met dit programma breng je de beschikbare bandbreedte beter in balans.

Ups en downs

Op www.seriousbit.com vind je de gratis en de betaalde pro-versie. Start en volg de setup-wizard. Tijdens de installatie krijg je de vraag om twee drivers te installeren. Dat moet je toestaan. Je kunt daarna NetBalancer opstarten via de snelkoppeling op het bureaublad of via het pictogram in het systeemvak. In het hoofdvenster zie je aan de linkerkant alle programma’s en processen die op dat moment actief zijn in het systeem.

Door op een kolomtitel te klikken, sorteer je de gegevens volgens dit criterium. Zo zie je welke programma’s gegevens momenteel downloaden (Down/s) en uploaden (Up/s). Tegelijk lees je de snelheden waarmee dit gebeurt. Aan de rechterkant lees je hoeveel deze programma’s ondertussen hebben gedownload (Downloaded) en geüpload (Uploaded). Je leest ook het aantal connecties dat het programma heeft opgezet via internet.

©PXimport

Verkeersgrafiek

Onderaan in de grafiek krijg je een overzicht van de totale uploads en downloads die je systeem uitvoert in de Traffic Chart. Als je met de muisaanwijzer over de grafiek gaat, lees je welke applicaties of services veel verkeer genereren en op die manier heb je meteen een historisch overzicht. Om die grafiek uit beeld te halen, klik je op het grafiekpictogram in de zijbalk. In deze balk zie je ook een klein bliksemicoontje, hiermee open je Connections. Je komt er ook met Window / Connections. Selecteer eerst een programma en open de Connections. Op iedere verbinding kun je met de rechtermuisknop een aantal acties uitvoeren. Zo kun je bijvoorbeeld de connectie pingen.

Pingen is een soort test om te zien of er wel degelijk verbinding is met een andere computer. Op dezelfde manier kun ook je een trace-opdracht laten uitvoeren. Hiermee volg je de weg van jouw computer naar de server, langs alle tussenstappen die hij onderweg tegenkomt, tot het einddoel. Op deze manier kom je te weten of het probleem bij jouw internetprovider, jouw router of ergens anders in de knooppunten ligt. En met wat geluk kun je zelfs achterhalen waar de bewuste probleemcomputer zich ongeveer bevindt.

©PXimport

Alleen wifi, alleen ethernet

Standaard wordt het verkeer van alle netwerkadapters in kaart gebracht, maar je kunt hier ook aangeven dat je alleen geïnteresseerd bent in één bepaalde netwerkadapter. Bovenaan staat het keuzevak ingesteld op All Netwerk Adapters. Door op het kleine zwarte pijltje te klikken, volg je een bepaalde netwerkadapter. Zo kun je bijvoorbeeld ervoor kiezen om alleen de draadloze adapter of alleen de ethernetadapter te monitoren.

©PXimport

Prioriteiten

Met NetBalancer kun je ingrijpen in het netwerkverkeer van bepaalde programma’s en processen. Je kunt ze stopzetten (Block), toelaten (Ignore) en net als in het wegverkeer is het mogelijk om voorrangsregels vast te leggen. In de gratis versie regel je verdeling van de bandbreedte volgens drie prioriteiten: High Priority, Normal Priority en Low Priority. Bovendien mag je dan maximaal vijf simultane prioriteitswijzigingen ingeven. Wil je het verkeer toch nog verfijnder regelen, dan heb je de betaalde versie nodig, die kost 49 dollar.

Klik met de rechtermuisknop op de naam van het proces of programma en dan kies je bij Download Priority of Upload Priority de instellingen: Low,Normal, High, Limit …, Block of Ignore. Genegeerde processen werken zonder enig beheer van NetBalancer. Stel dat je het download-enthousiasme van een bepaald programma wilt temperen, dan wijzig je de Dowload Priority in Low. Je zult merken dat de prioriteit van het programma ook wordt aangepast in het overzicht van NetBalancer onder de kolom Priority. Het is ook mogelijk een specifieke limiet in te stellen voor downloads en uploads, door aan te geven hoeveel KB per seconde er maximaal is toegelaten voor deze verbinding.

©PXimport

Relatieve verschillen

Als je een programma een lage prioriteit toekent, kan het toch zijn dat dit programma de volledige bandbreedte krijgt, omdat er geen programma met een hogere prioriteit actief is. Alleen wanneer een programma met een hogere prioriteit om bandbreedte of snelheid vraagt, zal het programma met een lagere prioriteit voorrang verlenen. Het gaat dus om relatieve verschillen. Via het menu Edit , Level Severity bepaal je hoe groot de prioriteitsverschillen zijn tussen Low Priority Speed, Normal Priority Speed en High Priority Speed. Als je de schuifregelaar naar rechts beweegt, zullen de verschillen groter worden.

©PXimport

Settings

Bekijk zeker ook eens de instellingen. Via Edit, Settings kom je bij enkele interessante instellingen. In het tabblad UI Settings kun je de eenheid aanpassen die wordt gebruikt om het netwerkverkeer weer te geven. Lees je liever KB of MB, Byte of Bit? In het tabblad Traffic kun je instellen dat NetBalancer pas de voorrangsregels zal toepassen wanneer een bepaalde bandbreedte is bereikt. Zet een vinkje bij Balance netwerk only when en dan geef je een bijvoorbeeld 80% van totale bandbreedte. Je kunt de periode instellen waarna de bandbreedte opnieuw berekend moet worden met Set bandwith speed every x minutes. Daaronder in het vak Limit all system trafic kun je het globale netwerkverkeer beperken, zowel op het vlak van downloads als uploads.

©PXimport

Regels

NetBalancer ondersteunt regels: een meer geavanceerde manier om met prioriteiten en limieten om te gaan. Daarvoor klik je in de linkerbalk op de rode R van Rules. In het begin staat er nog geen enkele regel, maar door op het plusteken te klikken, kun je aan zo’n regel beginnen.

Nog handiger zijn de verschillende kant-en-klare sjablonen voor regels. Zo kun je zonder moeite het verkeer naar een bepaalde game-map op de harde schijf prioriteit geven, of de prioriteiten vastleggen die alleen tijdens de werkdagen gelden, terwijl in het weekend de teugels van het netwerkverkeersbeleid wat losser mogen. Het voordeel van regels is dat ze een tijdpaneel hebben waar je de uren, de dag van de week en/of maand kunt selecteren om de juiste prioriteit voor dat verkeer in te stellen. Zo is het mogelijk om twee verschillende regels met andere instellingen te maken voor verschillende tijdsperioden van de dag.

©PXimport

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.