Door te taggen kun je mensen identificeren in foto’s, video’s en opmerkingen. Het is een van de populairste functies op Facebook, omdat het telkens doorverwijst naar iemands profiel. Tegelijk is het een snelle manier om foto’s te delen. Word jij door iemand getagd? Zorg dan dat je hiervan een melding krijgt en bepaal zelf of deze foto op je tijdlijn mag verschijnen. Fototaggen in Facebook doe je zo.

Tip 01: Foto taggen

Door taggen plaats je een link naar het profiel van die persoon. Wanneer je in een tekstbericht typt: “Ik ben met Karin Huppeldepup naar Parijs geweest.” zal Facebook een koppeling naar Karins profiel plaatsen. Je merkt trouwens onmiddellijk dat de social-mediasite de naam herkent, want je hoeft alleen op de juiste naam uit een keuzelijst te klikken. Fototagging werkt iets anders. Open de foto op Facebook en rechtsboven zie je een pictogram Foto taggen. Je herkent de knop aan het labeltje. In de tagmodus klik je op de persoon die je wilt labelen. Hierdoor verschijnt er een vierkant rond het hoofd samen met een veld waarin je een naam kunt typen. In dit vakje krijgen de namen van je vrienden prioriteit, ze staan bovenaan, maar daaronder zie je ook overeenkomsten met pagina’s en mensen die niet op je vriendenlijst staan. Selecteer de juiste naam uit de lijst en je hebt de foto getagd. Je kunt dit proces herhalen met maximaal vijftig mensen per foto. Kies onderaan Klaar met taggen als je deze functie wilt sluiten. Ook anderen kunnen mensen taggen op je foto.

©PXimport

Tip 02: Privacyinstellingen

In de meeste gevallen wordt de tag onmiddellijk op de foto toegepast, waardoor iedereen die met de muisaanwijzer over het gezicht gaat op de tag kan klikken om dit profiel te bezoeken. In de privacyinstellingen kun je aangeven dat je een melding wilt ontvangen als iemand anders jou tagt. Je kunt zelfs nog verder gaan en instellen dat je de tag moet goedkeuren voordat hij live mag gaan. Klik hiervoor op het pijltje omlaag rechtsboven de website of tik rechtsboven op het pictogram van de drie horizontale streepjes in de mobiele app. Klik op Instellingen en privacy en ga naar Instellingen. Klik op Profiel en taggen en navigeer naar het vak Controleren. Als je de zaak in de gaten wilt houden zet je deze optie aan: Tags controleren die mensen toevoegen aan je eigen berichten voordat tags worden weergegeven op Facebook? Ook de bovenste optie maak je actief: Berichten waarin je bent getagd eerst controleren voordat het bericht wordt weergegeven op jouw profiel? Als je daarna de melding ontvangt dat iemand jou wilt taggen, kun je dit toestaan met Toevoegen aan tijdlijn. Wil je dit weigeren dan klik je op Verbergen.

©PXimport

Tip 03: Zichtbaarheid

Doordat iemand een foto-tag naar jouw profielpagina plaatst, laat die persoon zien dat hij of zijn samen met jou op een bepaald evenement of bepaalde locatie was. De foto en het bericht is niet alleen zichtbaar bij degene die de tag plaatst, maar ook bij jouw vrienden via je tijdlijn. Wie zo’n getagde foto kan zien is in de eerste plaats afhankelijk van het publiek dat de accounteigenaar toestaat in zijn de privacyinstellingen. Hij kan immers een foto alleen voor vrienden zichtbaar maken of openbaar. Door taggen worden er meer mensen tot de club toegelaten. Ook dit kun je wijzigen in de privacyopties. Bij Profiel en taggen in het gedeelte Taggen heb je verschillende mogelijkheden. Gebruik de link Wie kan berichten waar je in bent getagd zien op je profiel. Je hebt de keuze tussen: Iedereen, Vrienden van vrienden, Vrienden, Vrienden behalve, Specifieke vrienden, Alleen ik of Aangepast. In de laatste optie geef je aan met wie je wilt delen of met wie je vooral niet wilt delen.

©PXimport

Tip 04: Tag verwijderen

Heeft iemand je getagd en ben je daar niet gelukkig mee, dan kun je deze tag verwijderen. Gebruik de drie stippen rechtsboven bij het bericht en kies de opdracht Tag verwijderen. Uiteraard kun je ook een tag van iemand anders op je eigen foto weghalen. Daarvoor open je de foto en je klikt op het X-pictogram dat naast zijn naam verschijnt.

©PXimport

Tip 05: Gezichtsherkenning

Iedere foto kan Facebook in de achtergrond scannen en vergelijken met profielfoto’s en met foto’s die de gebruikersgemeenschap ondertussen van naamtags heeft voorzien. De software wordt alsmaar beter zodat hij niet alleen de namen, maar zelfs de gelaatsuitdrukkingen kan achterhalen. Dit kan handig zijn om voorstellen te produceren voor het taggen van mensen, maar het voelt ook als een aantasting van je privacy. Denk dus na of je wel herkend wilt worden en wil je dat Facebook je min of meer automatisch van een naamtag voorziet. Is het antwoord nee, dan ga je weer naar de Instellingen en in de linkerbalk klik je op Gezichtsherkenning. Vervolgens kan je deze optie gewoon uitzetten.

©PXimport

Tip 06: Activiteitenlogboek

Het overkomt iedereen weleens … Een vriend zet een foto online van een feestje waarop je uit de bol gaat en je wilt liever niet dat je collega’s of werkgever dit onder ogen krijgt. Je kunt deze tags stuk voor stuk zoeken of je kunt meerdere tags tegelijk verwijderen. Facebook houdt een immers lijst bij van alles wat je op de site doet in het zogenaamde Activiteitenlogboek. Je komt er via het pijltje in de rechterbovenhoek en dan Instellingen en privacy / Activiteitenlogboek. Daar zie je wat je onlangs hebt gedaan. Dit logboek bestaat uit drie delen: Berichten controleren waarin je bent getagd, Foto’s controleren waarop je mogelijk staat en Tags in je berichten controleren. Als er compromitterend beeldmateriaal op Facebook circuleert waarop jij bent getagd, dan vind je dat in de tweede groep. Klik op de drie puntjes boven het bericht met foto en selecteer Tag verwijderen.

©PXimport

Tip 07: Bericht rapporteren

Via bovenstaande weg volgt kun je ook berichten en foto’s rapporteren. Facebook publiceert zijn normen over wat niet kan in hun officiële richtlijnen. Posts of foto’s die aanzetten tot geweld, bedrog of fraude worden bijvoorbeeld geweerd. De recent aangepaste richtlijnen geven aan dat het discrimineerde stereotype blackface, zoals Zwarte Piet, geen plaats meer krijgt op deze media. Dat betekent niet dat je pieterman nooit meer zult zien op deze sites, maar wie hier aanstoot aan neemt, kan dit wel rapporteren waardoor Facebook deze foto zal weghalen.

©PXimport

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.