Doorgaans doen we in games dingen waar we 's nachts stiekem van dromen. Met een ruimteschip het universum verkennen, als volksheld sprinten over de daken van Rome, met een eenheid van elitesoldaten criminelen opsporen... in games beleef je fantastische dingen die in het echte leven onhaalbaar zijn en juist dat maakt het zo'n mooi medium.

The Division gooit het over een totaal andere boeg en plaatst ons in een wereld die angstaanjagend en tegelijkertijd realistisch is. Weet dit verhaal over een virusuitbraak onze innerlijke dromer aan te spreken?

Dark zones

The Division is al lange tijd in ontwikkeling en de game is meermaals uitgesteld. Dit is dan ook absoluut niet de eerste keer dat we deze game previewen en daarom verwijs ik je voor de basisinformatie graag door naar onze eerdere previews. Op deze E3 mocht ik echter kennismaken met een nieuwe feature: de dark zones, die het kloppende multiplayer-hart van The Division vormen.

De dark zones zijn een soort niemandsland waar de virusuitbraak nog heerst en rivaliserende overlevers met elkaar strijden. In deze gebieden is het dus mogelijk om andere online spelers tegen te komen en die hoeven je lang niet altijd gunstig gezind te zijn. Samen met een andere journalist en één van de ontwikkelaars vormde ik een squad en met z'n drieën betraden we het donkere gebied. Het doel: een kist met waardevolle wapens opsporen, deze plunderen en vervolgens met de besmette wapens het extraction point bereiken, alwaar een helikopter ons ophaalt. Dat bleek echter lastiger gezegd dan gedaan...

Friend or foe?

We kwamen namelijk al snel andere spelers tegen en ook zij wilden het besmette gebied zo snel mogelijk ter helikopter verlaten. We konden kiezen: laten we ze hun gang gaan en vertrekken we zodra zij klaar zijn, of openen we de aanval en proberen we hun loot te stelen? Terwijl mijn teamgenoten en ik nog aan het overleggen waren, suisde een kogel door de lucht. Een stekende pijn in mijn borst maakte al snel duidelijk: het andere team had zijn keus al gemaakt.

[video poster=http://movies2.gamersnet.nl//movies/2013/tom_clancys_the_division/tom_clancys_the_division_e3_2015_gameplay_hd720p.jpg controls]http://movies2.gamersnet.nl//movies/2013/tom_clancys_the_division/tom_clancys_the_division_e3_2015_gameplay_hd720p.mp4[/video]

Wat volgde was een spectaculair vuurgevecht, waarbij samenwerken absolute noodzaak was. De ontwikkelaar zelf omschreef The Division als een shooter RPG en dat uit zich vooral in de customisatie-mogelijkheden. Elke speler heeft zijn eigen wapens en gadgets en enkel door deze goed op elkaar af te stemmen, maak je een kans om te winnen. Terwijl mijn teamgenoot met zijn sniper de vijanden verderop op de korrel nam, verdedigde ik hem met mijn shotgun en werd ik bijgestaan door mijn turret. Samenwerken is een absolute noodzaak in The Division en hoewel Evolve eerder dit jaar bewees dat dat dramatisch kan uitpakken wanneer je met onbekenden speelt, is de ervaring met vrienden des te vetter.

Uiteindelijk slaagden we er (op het nippertje) in om alle vijanden te vermoorden en per helikopter te ontsnappen. Trots kijken we elkaar aan. Het was een fantastisch avontuur dat ik voor geen goud had willen missen, maar ook een avontuur dat me achterlaat met een belangrijke vraag: hoe lang blijft dit leuk? Het ophalen van een wapen is zeker vermakelijk, maar na een paar keer heb je dat wel gezien. Bevat The Division straks genoeg verschillende missies, of loopt het tegen hetzelfde probleem aan als Destiny en doen we straks constant hetzelfde?

Conclusie

Mijn eerste ervaring in de dark zone smaakte naar meer. Het is een ontzettend toffe ervaring om samen met vrienden het niemandsland te betreden en ook de dynamiek met tegenspelers, die zowel vrienden als vijanden kunnen zijn, zorgt voor veel spanning. De grote vraag is of de game straks genoeg verschillende missietypen biedt. Zo niet, dan loopt The Division de kans om te eindigen als Destiny (lees: een repetitief grind fest). Is er wel veel variëteit en is The Division na tientallen uren nog net zo verrassend is als tijdens je eerste missie, dan wordt dit één van de beste co-op-ervaringen van 2016.

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.