Doorgaans doen we in games dingen waar we 's nachts stiekem van dromen. Met een ruimteschip het universum verkennen, als volksheld sprinten over de daken van Rome, met een eenheid van elitesoldaten criminelen opsporen... in games beleef je fantastische dingen die in het echte leven onhaalbaar zijn en juist dat maakt het zo'n mooi medium.

The Division gooit het over een totaal andere boeg en plaatst ons in een wereld die angstaanjagend en tegelijkertijd realistisch is. Weet dit verhaal over een virusuitbraak onze innerlijke dromer aan te spreken?

Dark zones

The Division is al lange tijd in ontwikkeling en de game is meermaals uitgesteld. Dit is dan ook absoluut niet de eerste keer dat we deze game previewen en daarom verwijs ik je voor de basisinformatie graag door naar onze eerdere previews. Op deze E3 mocht ik echter kennismaken met een nieuwe feature: de dark zones, die het kloppende multiplayer-hart van The Division vormen.

De dark zones zijn een soort niemandsland waar de virusuitbraak nog heerst en rivaliserende overlevers met elkaar strijden. In deze gebieden is het dus mogelijk om andere online spelers tegen te komen en die hoeven je lang niet altijd gunstig gezind te zijn. Samen met een andere journalist en één van de ontwikkelaars vormde ik een squad en met z'n drieën betraden we het donkere gebied. Het doel: een kist met waardevolle wapens opsporen, deze plunderen en vervolgens met de besmette wapens het extraction point bereiken, alwaar een helikopter ons ophaalt. Dat bleek echter lastiger gezegd dan gedaan...

Friend or foe?

We kwamen namelijk al snel andere spelers tegen en ook zij wilden het besmette gebied zo snel mogelijk ter helikopter verlaten. We konden kiezen: laten we ze hun gang gaan en vertrekken we zodra zij klaar zijn, of openen we de aanval en proberen we hun loot te stelen? Terwijl mijn teamgenoten en ik nog aan het overleggen waren, suisde een kogel door de lucht. Een stekende pijn in mijn borst maakte al snel duidelijk: het andere team had zijn keus al gemaakt.

[video poster=http://movies2.gamersnet.nl//movies/2013/tom_clancys_the_division/tom_clancys_the_division_e3_2015_gameplay_hd720p.jpg controls]http://movies2.gamersnet.nl//movies/2013/tom_clancys_the_division/tom_clancys_the_division_e3_2015_gameplay_hd720p.mp4[/video]

Wat volgde was een spectaculair vuurgevecht, waarbij samenwerken absolute noodzaak was. De ontwikkelaar zelf omschreef The Division als een shooter RPG en dat uit zich vooral in de customisatie-mogelijkheden. Elke speler heeft zijn eigen wapens en gadgets en enkel door deze goed op elkaar af te stemmen, maak je een kans om te winnen. Terwijl mijn teamgenoot met zijn sniper de vijanden verderop op de korrel nam, verdedigde ik hem met mijn shotgun en werd ik bijgestaan door mijn turret. Samenwerken is een absolute noodzaak in The Division en hoewel Evolve eerder dit jaar bewees dat dat dramatisch kan uitpakken wanneer je met onbekenden speelt, is de ervaring met vrienden des te vetter.

Uiteindelijk slaagden we er (op het nippertje) in om alle vijanden te vermoorden en per helikopter te ontsnappen. Trots kijken we elkaar aan. Het was een fantastisch avontuur dat ik voor geen goud had willen missen, maar ook een avontuur dat me achterlaat met een belangrijke vraag: hoe lang blijft dit leuk? Het ophalen van een wapen is zeker vermakelijk, maar na een paar keer heb je dat wel gezien. Bevat The Division straks genoeg verschillende missies, of loopt het tegen hetzelfde probleem aan als Destiny en doen we straks constant hetzelfde?

Conclusie

Mijn eerste ervaring in de dark zone smaakte naar meer. Het is een ontzettend toffe ervaring om samen met vrienden het niemandsland te betreden en ook de dynamiek met tegenspelers, die zowel vrienden als vijanden kunnen zijn, zorgt voor veel spanning. De grote vraag is of de game straks genoeg verschillende missietypen biedt. Zo niet, dan loopt The Division de kans om te eindigen als Destiny (lees: een repetitief grind fest). Is er wel veel variëteit en is The Division na tientallen uren nog net zo verrassend is als tijdens je eerste missie, dan wordt dit één van de beste co-op-ervaringen van 2016.

Teufel komt met een nieuwe generatie van zijn Airy Sports TWS. Deze tweede versie is beschikbaar in meerdere kleuren en voorzien van een hogere IP-classificatie (IPx4). Een andere verbetering is dat je in een mobiele app naar eigen wens de audio-instellingen kunt aanpassen. Maar de opvallendste vernieuwing is de toevoeging van noise cancelling. Tijd voor een praktijktest.

De Berlijnse audiospecialist heeft aan het uiterlijk van de Teufel Airy Sports TWS 2 niet veel veranderd. Het door ons geteste zwarte model bevat aan de buitenzijde van elk oordopje een iets onopvallender Teufel-logo. Daarnaast zijn de oorhaken iets korter en zitten de magneetpunten op een andere plek. Via deze magneetpunten laden de ingebouwde accu's op. De opbergcase heeft zelf ook een accu met een capaciteit van 750 mAh. Die kun je met de inbegrepen usb-c-kabel bijladen. Helaas is dit snoertje met een lengte van nog geen dertig centimeter erg kort.

©Maikel Dijkhuizen

Draagcomfort

Elk oor is anders en dat begrijpt Teufel maar al te goed. Het merk levert maar liefst vijf setjes siliconen oordoppen mee. Je verwisselt ze eenvoudig, waardoor iedere persoon de juiste pasvorm kan kiezen. Nadat je de Airy Sports TWS 2 aan een bluetooth-bron hebt gekoppeld, haal je de in-ears uit de oplaadcase. Dankzij de flexibele oorhaken blijven de oordoppen prima op hun plek zitten. Ook tijdens het sporten zitten de luisterapparaatjes als gegoten, want de in-ears gaan bij lichamelijke inspanning niet wiebelen. Wegens de prettige pasvorm en het lichte gewicht voel je amper dat je ze in hebt.

©Maikel Dijkhuizen

Bediening

Voor de bediening beschikken beide in-ears aan de buitenzijde over een aanraakpaneeltje. De werking is even wennen, want de linker- en rechterkant herbergen verschillende functies. Tik bijvoorbeeld aan de rechterkant tweemaal om een liedje te skippen en tik links twee keer om naar het vorige liedje te gaan. Je drukt tijdelijk op de behuizing om het volume te wijzigen. Met driemaal tikken kun je de transparantiemodus (links) of noise cancelling (rechts) activeren. Tot slot neem je simpel inkomende gesprekken aan, waarna je handsfree kunt bellen. Zodra je alle functies eenmaal onder de knie hebt, voelt de bediening intuïtief aan. De bijgevoegde handleiding bevat voor alle beschikbare opties duidelijke instructies.

Geluidskwaliteit

De Airy Sports TWS 2 levert zowel op lage als hoge volumes een helder geluid. Muziek klinkt erg levendig waarbij luisteraars een duidelijk stereobeeld kunnen horen. Vrouwelijke en mannelijke stemmen zijn duidelijk te verstaan, waardoor je podcasts, audioboeken en radio-uitzendingen moeiteloos kunt volgen. De in-ears sluiten je oren namelijk goed af van de omgeving. Daarnaast kun je natuurlijk noise cancelling inschakelen, maar deze functie zorgt slechts voor een bescheiden demping van de lage tonen in jouw omgeving. Je hoort omringende geluiden hierdoor een fractie zachter.

Met de standaardinstellingen laten de bassen zich niet zo nadrukkelijk gelden. Vind je een diepere laagweergave prettig, dan loont het de moeite om de Teufel Go-app te installeren. Kies vervolgens de geluidsinstelling Bass Boost en ervaar een steviger geluid. Overigens zijn er nog meer audio-opties beschikbaar, namelijk Podcast, Techno, Pop, Treble boost, Rock en Klassiek. Bovendien pas je de equalizerinstellingen eventueel handmatig aan. Kortom, genoeg mogelijkheden om het geluid naar je hand te zetten.

Gebruikers kunnen in de app ook nog noise cancelling of de transparantiemodus activeren. Laatstgenoemde functie laat geluid van buitenaf door, zodat je tijdens het luisteren soepel een gesprek kunt voeren. Verder toont de app de resterende batterijcapaciteit van elk oordopje en de huidige firmware-versie. Als er een nieuwe software-update verschijnt, kun je die meteen installeren.

©Maikel Dijkhuizen

Teufel Airy Sports TWS 2 kopen?

Als je van de noise cancelling-functie geen wonderen verwacht, is de Teufel Airy Sports TWS 2 een interessant product voor actievelingen. Tijdens het wandelen, hardlopen, fitnessen en fietsen blijven de oordopjes goed zitten. Fijn is dat je tijdens al die activiteiten muziek, podcasts en luisterboeken makkelijk kunt bedienen via de aanraakpaneeltjes. Ten slotte is ook de audiokwaliteit dik in orde. Al met al vinden we de adviesprijs van 119,99 euro voor dit kwalitatieve setje in-ears gerechtvaardigd.

Catherine O'Hara, de actrice die onder andere bekend is van haar rol in de eerste twee Home Alone-films, is op 71-jarige leeftijd overleden.

Ze kwam in haar huis te Los Angeles te overlijden na een korte ziekte. Het internet stond gisteren vol met mooie herinneringen aan O'Hara van collega-acteurs en anderen uit het acteervak.

De Canadees-Amerikaanse actrice was vooral bekend om haar rol als moeder van hoofdpersonage Kevin McCallister in de eerste twee Home Alone-films. Ook haar rol als Delia Deetz in de gotische Tim Burton-film Beetlejuice was bekend.

De laatste jaren kreeg O'Hara's carrière een tweede leven dankzij haar rol in de sitcom Schitt's Creek, alsmede in het vervolg op Beetlejuice. Daarnaast had ze rollen in recente series als The Last of Us en The Studio.