Dé nieuwe The Legend of Zelda voor de Wii U is nog niet klaar - je zou er haast een déjà vu van krijgen, terugdenkend aan Twilight Princess. Als zoethoudertje brengt Nintendo wel een nieuwe Zelda-game uit op de 3DS, al ligt de nadruk daarin meer op de multiplayer. Wij gingen met de nieuwe Zelda aan de slag op de E3 in Los Angeles.

Er was een tijd dat Nintendo-fans alleen maar konden dromen van een Zelda-game met multiplayer. En toen kwam Four Swords: een alleraardigste campagne voor maximaal vier spelers op de Game Boy Advance, als 'extra' bij de port van A Link to the Past. Die opzet werd uitgebreid in Four Swords Adventures. Lees ook: In 11 stappen je oude games op je moderne pc spelen.

Beide games werden gekenmerkt door de wisselwerking tussen samenwerken en elkaar tegenwerken: alleen met elkaar kwam je verder, maar aan het eind van elk level wilde ieder voor zich de meeste punten hebben. Jammer genoeg werd er in de tien jaar na de release van Four Swords Adventures nooit echt een vervolg aan het concept gegeven.

Dynamisch Tri-tal

Anno 2015 lijkt Nintendo toch weer begaan met het lot van Zelda-fans met een voorliefde voor gamen in gezelschap, want The Legend of Zelda: Tri Force Heroes staat voor dit najaar op de releaselijsten. Klein verschil met vroeger: deze game speel je met maximaal drie Links. De speldynamiek is daar dan ook op aangepast: de nadruk ligt in de kerkers meer op samenwerken, en de bekende hartjes die je levenskracht aangeven worden (net als rupees) zelfs gedeeld door alle spelers.

©PXimport

Tri Force Heroes verschijnt later dit jaar.

De vele puzzels, vijanden en andere hindernissen die je onderweg tegenkomt, zijn dan ook alleen op te lossen door goed gecoördineerd samen te werken. Mocht je niet bij elkaar in dezelfde ruimte zitten, dan is het ook mogelijk om Link aanwijzingen te laten gillen via iconen op het onderste scherm. Wel zo handig wanneer je een ander nodig hebt om jou naar de overkant van een ravijn te gooien, zodat jij daar de brug kan laten zakken. Óf, nog leuker, een heuse totem van Links vormen om bepaalde grote vijanden de baas te kunnen zijn.

De meeste items die we in de speelbare demo tegenkwamen, zijn bekende gereedschappen uit eerdere delen van de franchise: de pijl en boog, bommen en zelfs iets meer obscure blaasvaas keren terug. Wel nieuw is de mogelijkheid om bepaalde voorwerpen (of andere eigenschappen van je Link) te verbeteren met speciale pakjes, die je samenstelt met op je quest gevonden voorwerpen. Zo beschik je opeens over enorme bommen of schiet je drie pijlen tegelijk.

©PXimport

Voor de nieuwe singleplayer Zelda is het nog even wachten.

A Link Between Worlds

Afgezien van de nadruk op multiplayer weten we eigenlijk nog betrekkelijk weinig over de game. Het is vooralsnog onbekend of er ook een volwaardige overkoepelende spelwereld is; het verhaal laat zich in ieder geval raden en in audiovisueel opzicht borduurt het spel voort op A Link Between Worlds.

©PXimport

Er is nog veel onduidelijk over de game.

De meest opvallende omissie voor nu lijkt de onduidelijkheid over de exacte dynamiek tussen de spelers: we hebben geen scorevergelijking aan het eind gezien, terwijl alle hartjes en rupees toch wel gedeeld worden door alle spelers. Zou de balans tussen samenwerken en tegenwerken fundamenteel anders worden dan in Four Swords (Adventures)?

Wachten op de echte Zelda

Triforce Heroes wordt ook speelbaar in je eentje, met hulp van twee dummy-Links. Wie met één ander persoon wil spelen zal de game aan zich voorbij moeten laten gaan; je hebt per se twee anderen nodig om multiplayer te kunnen spelen, zowel online als via een lokaal opgezet draadloos netwerk - zelfs door middel van één exemplaar van de game. Hopelijk is het voldoende om het gapende gat tot de échte nieuwe Zelda te overbruggen.

Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Gamer.nl

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.