Dé nieuwe The Legend of Zelda voor de Wii U is nog niet klaar - je zou er haast een déjà vu van krijgen, terugdenkend aan Twilight Princess. Als zoethoudertje brengt Nintendo wel een nieuwe Zelda-game uit op de 3DS, al ligt de nadruk daarin meer op de multiplayer. Wij gingen met de nieuwe Zelda aan de slag op de E3 in Los Angeles.

Er was een tijd dat Nintendo-fans alleen maar konden dromen van een Zelda-game met multiplayer. En toen kwam Four Swords: een alleraardigste campagne voor maximaal vier spelers op de Game Boy Advance, als 'extra' bij de port van A Link to the Past. Die opzet werd uitgebreid in Four Swords Adventures. Lees ook: In 11 stappen je oude games op je moderne pc spelen.

Beide games werden gekenmerkt door de wisselwerking tussen samenwerken en elkaar tegenwerken: alleen met elkaar kwam je verder, maar aan het eind van elk level wilde ieder voor zich de meeste punten hebben. Jammer genoeg werd er in de tien jaar na de release van Four Swords Adventures nooit echt een vervolg aan het concept gegeven.

Dynamisch Tri-tal

Anno 2015 lijkt Nintendo toch weer begaan met het lot van Zelda-fans met een voorliefde voor gamen in gezelschap, want The Legend of Zelda: Tri Force Heroes staat voor dit najaar op de releaselijsten. Klein verschil met vroeger: deze game speel je met maximaal drie Links. De speldynamiek is daar dan ook op aangepast: de nadruk ligt in de kerkers meer op samenwerken, en de bekende hartjes die je levenskracht aangeven worden (net als rupees) zelfs gedeeld door alle spelers.

©PXimport

Tri Force Heroes verschijnt later dit jaar.

De vele puzzels, vijanden en andere hindernissen die je onderweg tegenkomt, zijn dan ook alleen op te lossen door goed gecoördineerd samen te werken. Mocht je niet bij elkaar in dezelfde ruimte zitten, dan is het ook mogelijk om Link aanwijzingen te laten gillen via iconen op het onderste scherm. Wel zo handig wanneer je een ander nodig hebt om jou naar de overkant van een ravijn te gooien, zodat jij daar de brug kan laten zakken. Óf, nog leuker, een heuse totem van Links vormen om bepaalde grote vijanden de baas te kunnen zijn.

De meeste items die we in de speelbare demo tegenkwamen, zijn bekende gereedschappen uit eerdere delen van de franchise: de pijl en boog, bommen en zelfs iets meer obscure blaasvaas keren terug. Wel nieuw is de mogelijkheid om bepaalde voorwerpen (of andere eigenschappen van je Link) te verbeteren met speciale pakjes, die je samenstelt met op je quest gevonden voorwerpen. Zo beschik je opeens over enorme bommen of schiet je drie pijlen tegelijk.

©PXimport

Voor de nieuwe singleplayer Zelda is het nog even wachten.

A Link Between Worlds

Afgezien van de nadruk op multiplayer weten we eigenlijk nog betrekkelijk weinig over de game. Het is vooralsnog onbekend of er ook een volwaardige overkoepelende spelwereld is; het verhaal laat zich in ieder geval raden en in audiovisueel opzicht borduurt het spel voort op A Link Between Worlds.

©PXimport

Er is nog veel onduidelijk over de game.

De meest opvallende omissie voor nu lijkt de onduidelijkheid over de exacte dynamiek tussen de spelers: we hebben geen scorevergelijking aan het eind gezien, terwijl alle hartjes en rupees toch wel gedeeld worden door alle spelers. Zou de balans tussen samenwerken en tegenwerken fundamenteel anders worden dan in Four Swords (Adventures)?

Wachten op de echte Zelda

Triforce Heroes wordt ook speelbaar in je eentje, met hulp van twee dummy-Links. Wie met één ander persoon wil spelen zal de game aan zich voorbij moeten laten gaan; je hebt per se twee anderen nodig om multiplayer te kunnen spelen, zowel online als via een lokaal opgezet draadloos netwerk - zelfs door middel van één exemplaar van de game. Hopelijk is het voldoende om het gapende gat tot de échte nieuwe Zelda te overbruggen.

Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Gamer.nl

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.