Prey laat je meedogenloos falen en onderuitgaan, maar geeft je meerdere puntgave uitwegen voor de meeste obstakels. De vormgeving is weinig origineel maar houdt stand, de spelmechanieken nodigen uit tot tactische speelstijlen en ruimtestation Talos-1 excelleert qua leveldesign en detaillering. Al met al is Prey een sciencefictiongame van jewelste.

Prey lijkt de vormgeving en verhaalvertelling van Bioshock te imiteren. Prey’s architectuur teert eveneens op de kleurenpaletten, visuele opsmuk en aangename geometrische ontwerpen van art deco. Deze stijlbeweging omarmt zowel moderne technologische ontwikkelingen als uitgekiend vakmanschap – en die interesse buiten Prey en Bioshock op vergelijkbare wijze uit. Ook ontleden beide games hoe een hoopvolle poging om de zogenaamd intelligentste en kundigste mensen in elkaars omgeving te laten wonen en werken omslaat in een precaire dystopie: Bioshock in onderwaterstad Rapture, Prey in ruimtestation Talos-1. De hoofdrolspelers in beide games ondervinden dit uiteindelijk eigenhandig, hoewel ze in eerste instantie het idee hebben dat ze zich in een andersoortige, meer behaaglijke omgeving begeven.

Het gegeven dat Arkane Studios verantwoordelijk is voor zowel Prey als Bioshock 2 (en eveneens de Victoriaanse dieselpunk Dishonored-reeks) doet eveneens vermoeden dat het om soortgelijke games gaat.

©PXimport

Alle begin is moeilijk

Maar schijn bedriegt – Prey is nog eerder verwant aan System Shock 2. Hoewel fraai, zet de art deco-façade je in die zin op het verkeerde been. Op de oppervlakte lukt het Prey zo nauwelijks om een eigen identiteit te vormen, zeker omdat het uitgangspunt aanvankelijk weinig tot de verbeelding spreekt. Als Morgan Yu word je uitgenodigd om net als je broer Alex in een onderzoeksteam aan ruimtestation Talos-1 te werken. Het is maart 2032 en je baant je een weg vanuit je appartement naar een nabijgelegen onderzoekscentrum, om er een test of twee te ondergaan en vervolgens de aarde voor het ruimtestation in te wisselen.

Een plottwist of twee later en je begeeft je in Talos-1, dat inmiddels bevolkt wordt door kunstmatige intelligentie, dode of nauwelijks levende crewleden en aliens genaamd Typhon. Morgan weet uiteraard nergens het fijne van en dus is het zaak om te onderzoeken ‘wat er daadwerkelijk op Talos-I heeft plaatsgevonden’.

Oftewel: Prey begint als het gros van de sciencefictiongames, -films en -literatuur: met een hoofdrolspeler die als ogenschijnlijk onbeschreven blad de geheimen van een naar verdommenis gegane plek ontrafelt. De openingsuren, alsook de art deco-vormgeving, volgen de sjablonen van tig andere sciencefictiontitels. Er zijn bijvoorbeeld meerdere partijen, elk met een ander perspectief, en via voornamelijk audio- en video-opnames doen ze een poging om jou te overtuigen van hun waarheden. Je volgt ze – of niet – en krijgt langzaamaan een zwak voor deze en een hekel aan gene. Dit soort voorspelbare ontwikkelkeuzes doen af aan de verder gelaagde en bij vlagen fenomenale spelervaring die Prey te bieden heeft.

©PXimport

Talos-1 <3

Op de consoles heeft Prey voor een first-person shooter overigens een weinig precieze besturing. In eerste instantie ben je aangewezen op een moersleutel om de Typhon van je af te houden. Ongeacht de gekozen moeilijkheidsgraad is dat vanaf de eerste confrontatie een veeleisende bezigheid. De zogenaamde Mimics vermommen zich als onder meer theekopjes en prullenbakken, en als ze zich eenmaal tonen, vallen ze vooral je benen en voeten aan. Hierdoor sla (of later: schiet) je vooral naar beneden – en dit blijft gedurende de gehele game een ongemakkelijke manier van verdedigen.

Dit is niet per se een kanttekening, het onderstreept vooral dat zelfs de relatief zwakke Mimics je dodelijk kunnen verwonden: je ziet ze vaak niet en heb je ze eenmaal in je vizier, dan is het alsnog lastig om ze te raken. Iets soortgelijks geldt voor de andere Typhon, vooral voor de Phantoms en Poltergeists. Ze verplaatsen zich onnoemelijk snel en mede gezien de besturing slaag je er hoofdzakelijk in om te missen – en, als je geen medkits voorhanden hebt, om vervolgens het loodje te leggen.

©PXimport

Wellicht werken muis en toetsenbord in Prey nog meer in je voordeel dan in andere shooters, maar tegelijkertijd hangen deze genadeloze nederlagen samen met de spijkerharde spelwereld die Talos-1 heet. Dit ruimtestation lijkt nauwelijks ontworpen door en voor doorsnee mensen; Talos-1 – en al wat zich daaromheen begeeft – is een labyrint dat zijn weerga niet kent. Hier en daar geeft Prey je een halve aanwijzing waar je naartoe moet, maar door de indrukwekkende hoeveelheid gangenstelsels, kamers en routes heb je veelal de ruimte om zelf je koers te bepalen.

Van moestuinen in het ruimtestation tot wegrottende lijken in het luchtledige, Talos-1 is een gedurfde maar vooral gelaagde setting. Het is indrukwekkend om te zien dat de enorme schaal en het doolhofachtige karakter van dit ruimtestation nauwelijks afbreuk doen aan de meer bescheiden omgevingen. Individuele ruimtes bieden handenvol tactische mogelijkheden, alsof het de fijn en weloverwogen vormgegeven levels uit Dishonored of Deus Ex betreft.

Waterfonteinen en ethiek

Ook qua spelmechanieken krijg je hier de mogelijkheden toe. Relatief vroeg in de game ontdek je dat je je ruimtepak, alsook persoonlijke vermogens, naar wens kunt bijspijkeren, zij het met talloze ethische consequenties. Dat is op zich weinig nieuws: cyborgvraagstukken zijn inmiddels gemeengoed binnen sciencefictiongames. Later vlecht Prey hier nog een ethisch/biologisch vraagstuk of twee in: als je ermee instemt, maak je het jezelf makkelijker, maar dit gaat eveneens ten koste van je mens-zijn.

©PXimport

Verhaaltechnisch levert dit interessante taferelen op, zeker tegen het einde van de game, maar het draagt ook bij aan de manieren waarop je je door Talos-1 manoeuvreert. Oftewel, Prey moedigt je aan om het toch al gelaagde ruimtestation met haar meedogenloze Typhon telkens op een andere wijze te benaderen – en zelfs naar eigen hand te zetten. Hier is de eigenlijke kracht van Prey gelegen: de wisselwerking tussen leveldesign, nietsontziende tegenstanders, en legio vernuftige speelstijlen en spelmechanieken. Het gaat in Prey niet om losstaande levels, maar om een nauwkeurig aaneen geweven ruimtestation – met alle speltechnische gevolgen van dien.

Hier is ook Prey’s tempo en detaillering op afgestemd. Er zijn treuzelende sequenties waarin je door een zwaartekrachtloze ruimte vliegt of emailgesprekken doorspit, alsook archetypische shootermomenten die door de grote hoeveelheden Typhon alle tactische opties tijdelijk nutteloos maken. Lukt het je in het laatste geval om de veldslag te doorstaan, dan ontvouwt zich een ruimte of omgeving die eerst een slagveld leek, maar vol finesse en ogenschijnlijke wissewasjes blijkt te zitten: een geel notitieblaadje hier, een waterfonteintje daar – niet als nodeloze opsmuk, maar als integraal onderdeel van Prey’s worldbuilding.

In die zin is het nauwelijks vervelend dat het laatste gedeelte van de game vol backtrackmomenten zit. Het is eerder noemenswaardig dat het einde zelf niet de daadkracht heeft die de rest van de spelervaring kenmerkt.

Desondanks doet Prey het onverwachte: het is een sciencefictiongame van de bovenste plank. Talos-1 doet qua leveldesign niet onder voor Dishonored, Prey’s spelmechanieken kennen de diepgang en finesse van System Shock 2 en het onderliggende verhaal onderzoekt ethische vraagstukken die Deus Ex al sinds 2000 bezighouden. Het belangrijkste: Prey gaat stukken verder dan de vergelijkingen met z’n evenknieën, ook al doen de eerste uren dat niet vermoeden.

Prey is nu verkrijgbaar voor pc, Xbox One en PlayStation 4. Voor deze recensie is de game op een PlayStation 4 Pro getest.

Na een rustige eerste maand gaat het gamejaar 2026 in februari écht van start. Naast een aantal remakes en ports kijken we deze maand vooral uit naar games als Nioh 3, Mario Tennis Fever, Reanimal en natuurlijk Resident Evil Requiem.

Dragon Quest 7 Reimagined

5 februari – PlayStation 5, Xbox Series X en S, Switch 2, Switch en pc

Dragon Quest 7 dateert inmiddels alweer uit het jaar 2000, hoewel de game destijds alleen in Japan verscheen en een jaar later in de Verenigde Staten uitkwam. Europa moest erg lang wachten, want voor ons werd de game pas in 2016 speelbaar via een remake voor de Nintendo 3DS. Het bleek echter niet de laatste remake te zijn, want deze maand verschijnt Dragon Quest 7 pas écht voor iedereen – voorzien van een frisse look.

Dankzij graphics gebaseerd op daadwerkelijk gebouwde miniatuur-personages ziet Dragon Quest 7 Reimagined ziet er uniek en werkelijk prachtig uit. De personages zijn schattig en de vele vijanden die je op je pad treft ogen origineel. Zoals iedere Dragon Quest-game heeft ook dit zevende deel meer dan genoeg vlees aan het bot. De wereld is gigantisch, er zijn talloze verhalen om te beleven en het uitgebreide vechtsysteem is flink op de schop gegaan. De veranderingen moeten de gameplay toegankelijker en sneller maken, wat één van de kritiekpunten op de 3DS-remake aan moet pakken. Toch ben je in klassieke jrpg-stijl tientallen uren kwijt aan deze game voordat het einde ook maar in zicht raakt.

Bekijk hieronder de aankondigingstrailer van Dragon Quest 7 Reimagined.

Nioh 3

6 februari – PlayStation 5 en pc

De Nioh-franchise heeft een grote, trouwe groep fans die absoluut zweert bij de eerste twee games. De gameplay van deze actie-rpg’s staat garant voor razendsnelle, gelikte actie en een hoge moeilijkheidsgraad. Het zijn games die je laten zweten en niet voor iedereen zijn weggelegd, maar daardoor in het populaire soulslike-genre nauwelijks onderdoen voor de beste FromSoftware-titels. De verwachtingen voor Nioh 3 zijn dan ook torenhoog.

In Nioh 3 kun je gebruikmaken van twee verschillende gevechtsstijlen, afhankelijk van je speelstijl. Als Samurai vlieg je vijanden direct aan, terwijl je als Ninja snelle bewegingen en speciale technieken gebruikt om de klus te klaren. Nioh 3 komt ook met een ‘open field’, oftewel een semi-open spelwereld. Dit is anders dan in de eerste twee Nioh-games, die ondanks de nodige zijpaden en shortcuts vooral lineair zijn. Waar Nioh 2 een voorganger was van Nioh 1, is Nioh 3 een vervolg op het verhaal van die beide games.

Een demo van Nioh 3 is nu speelbaar en de eerste reacties zijn positief. Zo wordt de performance van de game geprezen, wat natuurlijk een belangrijk aspect is voor een game waarin razendsnelle reacties essentieel zijn. Bekijk hieronder een uitgebreide gameplayshowcase van Nioh 3.

Mario Tennis Fever

12 februari – Switch 2

De Mario Tennis-reeks is er een die stiekem al aardig wat jaren meegaat en inmiddels uit meer dan een handjevol titels bestaat. Het in 2018 verschenen Mario Tennis Aces werd door spelers en critici prima ontvangen en commercieel gezien was het zelfs de meest succesvolle titel uit de franchise, al liet de hoeveelheid content en modi te wensen over. Reden genoeg om een vervolg uit te brengen, dat de naam Mario Tennis Fever heeft gekregen en exclusief voor de Nintendo Switch 2 verschijnt.

In Mario Tennis Fever ga je aan de slag met dertig verschillende Fever-rackets, die elk hun eigen kracht hebben en zo iets speciaals toevoegen aan de tenniswedstrijden. Dat doe je met een recordaantal speelbare personages, namelijk 38. In gamemodi als Toernooi, Missietorens, Speciale regels en Avontuur ga je aan de slag, alleen of met tot wel vier spelers, online of lokaal.

Mario Tennis Fever is geen normale tennisgame; je speelt chaotische potjes met obstakels op de baan, vecht tegen eindbazen en overkomt allerlei uitdagingen. Geen enkel potje belooft hetzelfde te worden, want al die rackets zorgen dus voor een hoop absurde power-ups. Bekijk hieronder een overzichtstrailer van Mario Tennis Fever die alles goed uitlegt.

Yakuza Kiwami 3 & Dark Ties

12 februari – PlayStation 5, PlayStation 4, Xbox Series X en S, Switch 2 en pc

Yakuza Kiwami 3 & Dark Ties wordt door Sega omschreven als een ‘extreme’ remake van het origineel uit 2009. Naast een volledig nieuwe versie van de oude PS3-game krijg je er ook een compleet nieuwe ervaring bij, genaamd Dark Ties. De remake brengt de drukke straten van Okinawa en Tokio in vernieuwd detail in beeld, met een bruut vechtsysteem dat op de schop is gegaan en extra scènes die zijn toegevoegd om meer diepgang en emotie aan het verhaal toe te voegen. Ook zitten er nieuwe zijmissies in de game.

In Dark Ties ervaar je het gloednieuwe verhaal van Yoshitaka Mine uit Yakuza 3. We hebben het hier niet over een uitbreiding, maar over een opzichzelfstaande game. Nadat hij alles verloren heeft, verliest Yoshitaka zichzelf namelijk in de wereld van de yakuza. Wat volgt is een dramatische reis door de onderwereld, waarin vuistgevechten centraal staan.

Wil je meer te weten komen over Yakuza Kiwami 3 & Dark Ties? Bekijk dan deze uitgebreide trailer.

High on Life 2

13 februari – PlayStation 5, Xbox Series X en S en pc

High on Life wordt door velen vooral herinnerd als die game waarin je met dat irritante wapen speelt dat zijn mond maar niet houdt. De één vond dat grappig, terwijl het voor de ander juist een flinke afknapper was. Squanch Games komt nu met een vervolg en ja hoor, het wapen keert gewoon terug! Of het wapen net zo irritant is als voorheen is nog maar de vraag – zo hield hij in de onderstaande aankondigingstrailer gewoon zijn mond – maar één ding  is absoluut duidelijk: ook zonder het wapen gebeuren er genoeg gekke dingen in deze game die je doet afvragen wat je in hemelsnaam aan het spelen bent.

High on Life 2 belooft dus één grote trip te worden, waarin je de vreemdste werelden verkent, de gekste vijanden tegen het lijf loopt en dat alles terwijl je op een skateboard staat en een alienwapen tegen je praat. Kortom, meer van hetzelfde, maar dan nóg iets gekker. Klinkt dat goed? Bekijk dan hier de trailer.

Reanimal

13 februari – PlayStation 5, Xbox Series X en S en pc

Reanimal is de nieuwste game van Tasier Studios, de ontwikkelaar van de eerste twee Little Nightmares-games. De gelijkenissen tussen de Little Nightmares-games en Reanimal zijn dan ook groot; je hoeft slechts enkele seconden aan gameplay te zien om ze te spotten. Reanimal is een co-op-horrorgame waarin je speelt als een broer en zus, die door hel en terug moeten reizen in een zoektocht naar hun verloren vrienden. Je verkent de duistere spelwereld via een boot of via het land, maar je moet ook samenwerken en slim te werk gaan om het gevaarlijke eiland te ontsnappen. Je bent klein en ongevaarlijk, waardoor ieder obstakel je fataal kan zijn.

Reanimal is bedoeld om met zijn tweeën te spelen – via lokale of online co-op – maar het is niet verplicht. De game is volledig in je eentje te spelen; dan ga je simpelweg op pad met een computer aangestuurde compagnon.

Een demo van Reanimal is nu beschikbaar. Bekijk hieronder de aankondigingstrailer van de game.

Avowed

17 februari – PlayStation 5

Avowed verscheen pak ‘m beet een jaar geleden al voor Xbox en pc, maar nu kunnen ook PlayStation 5-spelers aan de slag met de eerste van drie games die Obsidian Entertainment in 2025 uitbracht. Avowed is een actie-rpg van middelgrote schaal. Het is geen honderd uur lange ervaring zoals The Witcher 3, maar ook geen korte game die je in een regenachtig weekend uitgespeeld hebt.

Avowed speelt zich af in de fictionele wereld Eora, die voor het eerst geïntroduceerd werd in de Pillars of Eternity-franchise. Je verkent de Living Lands als een gezant van Aedyr, met als doel het onderzoeken van de mysterieuze plaag die de hele wereld getroffen heeft. Naarmate het verhaal vordert, wordt je personage steeds dieper in het verhaal getrokken waardoor het een persoonlijke en impactvolle reis wordt. Je bepaalt het lot van niet alleen jezelf, maar ook talloze andere wezens en personages in de wereld door de keuzes die je maakt. Denk aan The Elder Scrolls, maar dan met dynamischere gevechten en humoristischere dialogen.

Twee jaar geleden werd Avowed voor het volledig uit de doeken gedaan met de onderstaande gameplaytrailer.

Resident Evil Requiem

27 februari – PlayStation 5, Xbox Series X en S, Switch 2 en pc

Resident Evil Requiem is de eerste écht grote release van 2026, die horrorfanaten terug laat keren naar het iconische Raccoon City, ‘the city of disaster and despair’, zoals Capcom het omschrijft. Oude bekende Leon keert ook terug, maar dient ditmaal niet als het enige hoofdpersonage. FBI-analist Grace Ashecroft krijgen we namelijk ook onder de knoppen. Beide personages bieden een unieke manier om de game te spelen. Leon is nergens bang voor, fysiek capabel en behendig met een wapen. Zijn gameplay is daarom vooral op actie gericht, zoals in Resident Evil 4.

Grace daarentegen is slim en gefocust, maar minder opgewassen tegen de angstaanjagende monsters die ze tegen het lijf loopt. In haar campagne komen de welbekende survival-horror-secties van de franchise dan ook meer naar voren. Op deze manier probeert Capcom de verschillende soorten Resident Evil-fans te geven wat ze willen; laten we hopen dat het werkt en dat beide kanten van het verhaal samen één episch avontuur opleveren.

Resident Evil Requiem werd vorig jaar onthuld met de onderstaande trailer.

Alle releases

In de rubriek Waar voor je geld gaan we op zoek naar bijzondere producten voor een mooie prijs. Vinyl is de laatste jaren weer helemaal terug, maar die kun je natuurlijk alleen afspelen op een platenspeler. Wij vonden vijf platenspelers voor minder dan 255 euro.

Denver VPB-262

De Denver VPB-262 is een compacte platenspeler met een retro-uitstraling en een houten afwerking, bedoeld als all-in-one oplossing. Hij heeft ingebouwde stereospeakers, waardoor je geen extra versterker of speakers nodig hebt om platen af te spelen. De platenspeler ondersteunt drie snelheden – 33⅓, 45 en zelfs 78 toeren – en kan daardoor zowel singles als lp’s en oudere schellakplaten afspelen.

Voor extra flexibiliteit is Bluetooth aanwezig, zodat je ook draadloos muziek vanaf je smartphone of tablet kunt afspelen via de ingebouwde speakers. Daarnaast is er een line-out aansluiting om de speler aan te sluiten op een externe geluidsinstallatie. De VPB-262 maakt gebruik van een keramische cartridge met robijnnaald en beschikt over een automatische stopfunctie aan het einde van de plaat.

Sony PS-LX310BT

De Sony PS-LX310BT is een volautomatische platenspeler. Dit betekent dat je met een druk op de knop de arm naar de plaat kunt bewegen om het afspelen te starten. Aan het einde van de plaat keert de arm automatisch terug naar zijn beginpositie. De speler is aangedreven met een snaar. Een kenmerkende functie is de ingebouwde Bluetooth-zender, waarmee je het geluid van je vinyl draadloos kunt doorsturen naar een Bluetooth-speaker, -soundbar of -hoofdtelefoon.

Mocht je de voorkeur geven aan een bekabelde opstelling, dan kan dat ook via de RCA-uitgang. De platenspeler heeft een ingebouwde phono-voorversterker. Dit maakt het mogelijk om de speler direct aan te sluiten op een versterker of actieve luidsprekers die geen speciale phono-ingang hebben. De aluminium draaischijf is ontworpen om trillingen te minimaliseren en een stabiele rotatie te waarborgen. De meegeleverde stofkap beschermt de plaat en de naald tegen stof.

Audio-Technica AT-LP60XBT

De Audio-Technica AT-LP60XBT functioneert als een volautomatische, snaaraangedreven platenspeler. Het bedieningsgemak staat hierbij centraal: met knoppen voor start en stop kun je het afspeelproces eenvoudig beheren. De arm plaatst zichzelf op de groef en keert na afloop van de plaat vanzelf weer terug. Net als de Sony beschikt dit model over een geïntegreerde Bluetooth-functionaliteit. Dit maakt het mogelijk om draadloos verbinding te maken met maximaal acht verschillende Bluetooth-apparaten, zoals luidsprekers of een koptelefoon.

Voor een standaard opstelling is er een RCA-uitgang beschikbaar. De ingebouwde phono-voorversterker is uitschakelbaar, waardoor je de keuze hebt tussen aansluiting op een phono- of een lijningang van je versterker. De draaischijf is vervaardigd uit gegoten aluminium. Het meegeleverde element is een Dual Magnet-cartridge met een vervangbare naald. De stofkap is scharnierend en afneembaar.

Denon DP-29F

Dit model, de Denon DP-29F, is een snaaraangedreven en volautomatische platenspeler. Je bedient de speler met de start- en stopknoppen, waarna de toonarm automatisch naar het begin van de plaat beweegt en aan het einde weer terugkeert. Een belangrijk kenmerk is de ingebouwde, inschakelbare RIAA phono-equalizer. Dankzij deze voorversterker kun je de DP-29F direct aansluiten op een versterker of receiver via een standaard AUX- of lijningang, zonder dat een aparte phono-ingang nodig is.

De draaischijf is gemaakt van gegoten aluminium en de platenspeler wordt geleverd met een MM-element (Moving Magnet), zodat je na het aansluiten direct kunt beginnen met luisteren. Het geheel wordt beschermd door een stofkap die het mechanisme en je platen vrijhoudt van stof en vuil.

Lenco LBT-188

Ook deze Lenco is uitgerust met een snaaraandrijving. Een opvallende functie van dit model is de ingebouwde Bluetooth-zender. Hiermee heb je de mogelijkheid om het geluid van je vinylplaten draadloos te streamen naar een compatibele Bluetooth-luidspreker of -hoofdtelefoon. Daarnaast is de platenspeler voorzien van een USB-aansluiting, waarmee je hem aan een computer kunt koppelen. Dit stelt je in staat om je platencollectie te digitaliseren.

De Lenco LBT-188 beschikt over een geïntegreerde phono-voorversterker, wat betekent dat je hem direct kunt aansluiten op de aux-ingang van vrijwel elke versterker of set actieve speakers. De toonarm is voorzien van een instelbaar contragewicht voor een nauwkeurige naalddruk. Het geheel wordt geleverd met een afneembare, doorzichtige stofkap die de draaitafel en de plaat beschermt.