Als het over virtual reality gaat denken we vaak in de eerste plaats aan dure headsets die op nog duurdere computers worden aangesloten om de meest indrukwekkende games te spelen. Maar in werkelijk is het social media die virtual reality echt groot gaat maken.

Dat blijkt wel uit een nieuw initiatief van Oculus, dat nu een sociale VR-hub heeft gebouwd voor de Rift en de Gear VR. Daarmee lijkt het bedrijf inderdaad de kant op te gaan die Mark Zuckerberg voorspelde: Virtual reality wordt social.
 

Logische evolutie

De aankoop van Oculus door Facebook was één van de meer opvallende overnames in zowel de tech- als de game-sector. Weinig mensen keken op toen het sociale netwerk WhatsApp en Instagram overnam, want dat is een logische evolutie voor sociale media. Maar Oculus? Dat maakt met de Rift een apparaat dat vooral voor gamen bedoeld is, en dan niet de casual games zoals FarmVille die je doorgaans op Facebook vindt.

 

Facebooks aankoop van Oculus leek aanvankelijk vreemd

Twee jaar na die aankoop lijkt het erop dat Facebook een slimme zet heeft gedaan door Oculus over te nemen. Dat is nog niet het geval met de dure high-end Rift, maar wel met de Gear VR die het bedrijf in samenwerking met Samsung maakte.

 

Schot in de roos

De Gear VR blijkt een schot in de roos. De bril zit op een heel comfortabele positie tussen twee kampen in: Aan de ene kant zitten de dure headsets zoals de Rift, aan de andere de praktisch gratis Cardboard-achtige brillen van slechte kwaliteit. De Gear VR is daarmee de enige bril die én goed én relatief betaalbaar is.

De goedkope hardware zorgt ervoor dat virtual reality voor praktisch iedereen beschikbaar is. Het maakt virtual reality toegankelijk, en niet alleen een product voor de hardcore gamers. Dat betekent dat er straks ook automatisch meer applicaties beschikbaar komen die zich richten op de massa en niet op die high-end-gebruikers.

 

Fabrikanten willen sociaal worden

Ook fabrikanten proberen virtual reality toegankelijk te maken

Er zijn meer manieren waarop fabrikanten en ontwikkelaars virtual reality socialer willen maken. Dat was goed te zien op het Mobile World Congress, waar een flink aantal hardwarefabrikanten een eigen 360gradencamera toonden. Neem de Gear 360 van Samsung - niet geheel toevallig met dezelfde naam als de Gear VR. Dat is een kleine camera die ondanks zijn stevige prijs van 430 euro vooral bedoeld is voor de doorsnee gebruiker die leuke foto's van zichzelf en de omgeving wil nemen. Het zijn dat soort beelden waar Facebook heil in ziet.

 

Softwarematig

Het sociale netwerk bouwt namelijk zelf ook al aan manieren om beelden in virtual reality te bekijken. Zo is het mogelijk om video's van 360 graden op de site te plaatsen, die je vervolgens kunt bekijken door je telefoon te draaien. Ook YouTube heeft inmiddels een dergelijke functie, die al lang niet meer alleen door kunstenaars wordt ingezet, maar ook door 'gewone gebruikers'.

 

Non-verbale communicatie

Een andere reden voor het sociaal maken van VR is een wetenschappelijke. Communicatie zou er namelijk veel persoonlijker door worden. Waar we jaren geleden vooral nog communiceerden via geschreven taal draait sociale media nu vooral nog om beeld. Aanvankelijk foto's, maar nu bandbreedte en opslagruimte steeds goedkoper worden gaat het vooral om video. En video waarin je helemaal kunt opgaan is dan helemaal een logische stap. Non-verbale communicatie is belangrijker dan verbale, en iedere volgende stap in sociale media is dat de non-verbale communicatie een steeds grotere rol krijgt. Foto's zeggen maar dan tekst, video's zeggen meer dan foto's. En straks zegt virtual reality-video meer dan gewone video.

 

Non-verbale communicatie maakt VR een stuk aantrekkelijker

Hoe die sociale toekomst er precies uit gaat zien is nog niet duidelijk. Virtual reality in het algemeen zit nog in een vroeg stadium, waarin ontwikkelaars en fabrikanten allemaal nog zoeken naar de perfecte vertelvorm.

 

Obstakels

Er zijn nog een hoop obstakels te overwinnen om virtual reality echt sociaal te maken. In de eerste plaats is VR nu nog te statisch. Het is nog niet mogelijk om binnen een virtuele wereld te bewegen (tenzij je een controller gebruikt).

Ook zal VR nog een stuk realistischer moeten worden. Nu bestaat virtual reality nog uit cartoonistische avatars, maar dat gaat veranderen als de hardware beter wordt en we bijvoorbeeld camera's kunnen gebruiken om ons gezicht virtueel beschikbaar te maken.

 

De toekomst

Virtual reality wordt straks veel toegankelijker voor iedereen, en sociale apps zijn daar een logisch vervolg van. Er blijft altijd een groepje hardcore gebruikers over die vooral high-end games willen spelen, maar de meerderheid van de gebruikers wil toch vooral nog interactievere foto's kunnen delen. Ook mooi.

Mike Flanagan, die eerder onder andere de Stephen King-verhalen Doctor Sleep en The Life of Chuck verfilmde, gaat zich weer bezighouden met een film gebaseerd op een boek van de horrorschrijver. Ditmaal gaat het om The Mist.

Dat is opvallend, omdat The Mist in 2007 ook al verfilmd werd. Toen was het Frank Darabont die de film regisseerde, nadat hij eerder al naam maakte met Stephen King-verfilmingen The Shawshank Redemption en The Green Mile. De in 2007 uitgekomen verfilming van The Mist viel al goed in de smaak, dus sommige fans vragen zich dan ook af of het verhaal nog een verfilming nodig heeft.

Hoe dan ook is Flanagan tegenwoordig een expert op het gebied van Stephen King-films. Zoals gezegd heeft hij al bewerkingen van verhalen als The Life of Chuck, Doctor Sleep en Gerald's Game geleverd, en werkt hij ook aan een miniserie gebaseerd op Carrie. Daarnaast gaat hij de zevendelige Stephen King-epos The Dark Tower omtoveren tot een serie, al is niet bekend wanneer dat gaat gebeuren.

Over The Mist

Het in 1980 verschenen boek The Mist draait om een mysterieuze mist die een dorpje in zijn ban houdt. De mist maakt mensen niet alleen dood, er zitten ook allerlei monsters in die mist uit een andere dimensie. Overigens kwam tien jaar geleden ook een serie gebaseerd op The Mist uit, maar zonder veel succes. De eerdere verfilming uit 2007 wordt wel gezien als een succesverhaal - in ieder geval op kwalitatief gebied.

Mike Flanagan

Flanagan is overigens niet alleen bekend voor zijn verfilmingen van Stephen King-boeken. Hij heeft ook veel succes met zijn horrorseries op Netflix, waaronder The Haunting of Hill House, The Haunting of Bly Manor, Midnight Mass en The Fall of the House of Usher.

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.