Forza Motorsport 7 wil te graag meeliften op de loot-boxes uit Overwatch en de packs voor Fifa Ultimate Team, maar buiten deze overbodige spelmechaniek is dit een ijzersterke racegame — en het zoveelste bewijs dat dit unieke maanden zijn voor het genre.

De kracht van Forza Motorsport schuilt vanaf het eerste deel in de uitstekende carrièremodus, de vele mogelijkheden om het grote aantal bolides naar eigen hand te zetten en de toegewijde onlinegemeenschap. Forza zet bovendien steevast in op een gelikte en sensationele race-ervaring. Microsoft zet deel zeven in de markt als het audiovisuele uithangbord voor de Xbox One X.

©PXimport

Die marketing is gerechtvaardigd. Forza 7 laat zelfs op een doorsnee Xbox One en een redelijke game-pc (nota bene: de pc-versie levert meerdere gamers op dit moment pre-load-problemen op) concurrenten als Project Cars 2 en F1 2017 qua uiterlijk ver achter zich.

Ook de physics en A.I. hebben grote sprongen gemaakt ten opzichte van Forza 6. Vooral dat laatste komt de races ten goede. Hoewel de carrièremodus altijd al de moeite waard is geweest, waren de in deel vijf geïntroduceerde Drivatars vooral op papier interessant. Het feit dat de A.I. de rijstijl van gamers (en vooral je vrienden) overnam, leidde niet per se tot uitdagende nek-aan-nek-races. Ofwel gingen de topcoureurs er vanaf de start als een speer vandoor, of je was zelf simpelweg ruim sneller.

Forza 7 biedt wat dat betreft een race-ervaring die dichter in de buurt komt van games als F1 2017, waarbij je relatief snel ontdekt welke moeilijkheidsgraag bij je past. Bovendien laat Foza 7 je voorafgaand aan iedere offlinerace aan een hoop variabelen sleutelen, waarbij je dus naar hartelust de A.I. naar wens kunt bijschaven. Mede gezien de vele beschikbare kampioenschappen en raceklasses is Forza 7 daarom uitermate geschikt voor gamers die niet meteen online gaan. Zeker als je voor iets langere races kiest duurt het voltooien van verschillende competities wel een paar uur.

©PXimport

Lieve Jaguar XJ220

In die uren maak je uitgebreid kennis met de indrukwekkende physics van Forza 7. Hoewel bij lange na niet zo verfijnd als in Assetto Corsa en iRacing, is het racen met bolides als de Renault F1 R 26, Ferrari F40 en Need for Speed 2-klassieker Jaguar XJ220 een openbaring. Het is bovendien uitzonderlijk dat het eigenlijk niet uitmaakt of je nu zo’n onstuimige Gymkhana-bolide of een McLaren F1 GT uit 1997 bestuurt: zelfs met een controller overtuigt Forza 7.

Sterker nog, waar ik twee weken geleden nog lovend sprak over de controllerbesturing van Project Cars 2, zou ik nu willen stellen dat Forza 7 hier met gemak overheen gaat. Dit is qua besturing bij uitstek de fijnste Forza Motorsport, of je nu met controller of met een in een Playseat ingebouwd stuurtje speelt. Met een keuze uit 700+ wagens, de fikse carrièremodus, de vanzelfsprekende onlinemodi en de voor consolebegrippen prima physics is Forza Motorsport 7 na deeltje vier tevens de sterkste en gepolijste in Turn 10’s raceserie.

Toch besloot de in Redmond gevestigde ontwikkelaar dat het nodig was om in te spelen op het succes van Fifa Ultimate Team en de vele andere games met crates en loot-boxes. Met de verdiende coins kun je in Forza 7 meer dan enkel nieuwe wagens en daarvoor bestemde upgrades kopen. De game probeert je verschillende prize-boxes aan te smeren, elk voor een ander bedrag en met verschillende beloningen: van een zeldzame bolide en een nieuw ontwerp voor je overall tot zogenaamde mods waarmee je bonussen kunt verdienen. Per race of kampioenschap kies je een drietal mods, elk een andere extra uitdaging biedende. Slaag je er vervolgens in om met een voorsprong van 25 meter te winnen of simpelweg met een vast camerastandpunt te racen, dan draagt dit bij aan je prijzengeld.

Van toegevoegde waarde zijn zulke ingrepen niet: de uitdagingen zelf vallen tegen en het is vooral omslachtig om na elke verreden race of twee weer prize-crates te kopen en een paar nieuwe mods te kiezen. Laat je deze spelmechaniek achterwege, dan komt dat je bovendien duur te staan: na een uurtje of zeven, vereist de meerderheid van de kampioenschappen meer dan een Golf GTI of een Formule E-wagen. De wagen worden dan dusdanig prijzig dat je ofwel met de mods aan de slag moet gaan of eerder gewonnen races opnieuw dient te rijden om op een redelijk tempo vooruitgang te boeken.

Goddank probeert Turn 10 zich niet nog eens te branden aan het uit Forza 5 verguisde dlc-festijn: je koopt de prize-boxes simpelweg met de coins die je in-game bijeen sprokkelt. Maar hoewel de goedkoopste versie een overdonderende hoeveelheid content biedt, is het toch opvallend dat er wederom een ‘car pass’ is en er gelijk bij de release al een Fast & Furious-dlc-pakket online staat. De car pass zit overigens inbegrepen in de 100 euro-kostende Ultimate Edition, maar zelfs met die versie krijg je waarschijnlijk niet alle toekomstige dlc.

©PXimport

Weer

Helemaal vrijuit gaat Turn 10 dus niet, maar uiteraard geldt hier de platitude: deze kanttekeningen doen er niet langer toe als je eenmaal de Nürburgring met een Nismo Motul GT-R bevecht, zeker als er een storm in de lucht hangt. Zo dynamisch en subtiel als Livetrack 3.0 uit Project Cars 2 zijn Forza’s weersomstandigheden niet, maar zo’n storm levert wel fenomenale races op, vol opspattend water, grijsgrauwe vergezichten en daverende inhaalacties. Met andere woorden: Forza Motorsport 7 is een uitstekende racegame, ongeacht of je nu op de technisch achterhaalde Xbox One speelt of wacht op de vanaf november verkrijgbare X.

Forza Motorsport 7 is vanaf nu verkrijgbaar voor Xbox One en pc. Voor deze review is de game op de Xbox One S gespeeld.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.