ID.nl logo
Forza Motorsport 7 - IJzersterke racegame
© Reshift Digital
Huis

Forza Motorsport 7 - IJzersterke racegame

Forza Motorsport 7 wil te graag meeliften op de loot-boxes uit Overwatch en de packs voor Fifa Ultimate Team, maar buiten deze overbodige spelmechaniek is dit een ijzersterke racegame — en het zoveelste bewijs dat dit unieke maanden zijn voor het genre.

De kracht van Forza Motorsport schuilt vanaf het eerste deel in de uitstekende carrièremodus, de vele mogelijkheden om het grote aantal bolides naar eigen hand te zetten en de toegewijde onlinegemeenschap. Forza zet bovendien steevast in op een gelikte en sensationele race-ervaring. Microsoft zet deel zeven in de markt als het audiovisuele uithangbord voor de Xbox One X.

©PXimport

Die marketing is gerechtvaardigd. Forza 7 laat zelfs op een doorsnee Xbox One en een redelijke game-pc (nota bene: de pc-versie levert meerdere gamers op dit moment pre-load-problemen op) concurrenten als Project Cars 2 en F1 2017 qua uiterlijk ver achter zich.

Ook de physics en A.I. hebben grote sprongen gemaakt ten opzichte van Forza 6. Vooral dat laatste komt de races ten goede. Hoewel de carrièremodus altijd al de moeite waard is geweest, waren de in deel vijf geïntroduceerde Drivatars vooral op papier interessant. Het feit dat de A.I. de rijstijl van gamers (en vooral je vrienden) overnam, leidde niet per se tot uitdagende nek-aan-nek-races. Ofwel gingen de topcoureurs er vanaf de start als een speer vandoor, of je was zelf simpelweg ruim sneller.

Forza 7 biedt wat dat betreft een race-ervaring die dichter in de buurt komt van games als F1 2017, waarbij je relatief snel ontdekt welke moeilijkheidsgraag bij je past. Bovendien laat Foza 7 je voorafgaand aan iedere offlinerace aan een hoop variabelen sleutelen, waarbij je dus naar hartelust de A.I. naar wens kunt bijschaven. Mede gezien de vele beschikbare kampioenschappen en raceklasses is Forza 7 daarom uitermate geschikt voor gamers die niet meteen online gaan. Zeker als je voor iets langere races kiest duurt het voltooien van verschillende competities wel een paar uur.

©PXimport

Lieve Jaguar XJ220

In die uren maak je uitgebreid kennis met de indrukwekkende physics van Forza 7. Hoewel bij lange na niet zo verfijnd als in Assetto Corsa en iRacing, is het racen met bolides als de Renault F1 R 26, Ferrari F40 en Need for Speed 2-klassieker Jaguar XJ220 een openbaring. Het is bovendien uitzonderlijk dat het eigenlijk niet uitmaakt of je nu zo’n onstuimige Gymkhana-bolide of een McLaren F1 GT uit 1997 bestuurt: zelfs met een controller overtuigt Forza 7.

Sterker nog, waar ik twee weken geleden nog lovend sprak over de controllerbesturing van Project Cars 2, zou ik nu willen stellen dat Forza 7 hier met gemak overheen gaat. Dit is qua besturing bij uitstek de fijnste Forza Motorsport, of je nu met controller of met een in een Playseat ingebouwd stuurtje speelt. Met een keuze uit 700+ wagens, de fikse carrièremodus, de vanzelfsprekende onlinemodi en de voor consolebegrippen prima physics is Forza Motorsport 7 na deeltje vier tevens de sterkste en gepolijste in Turn 10’s raceserie.

Toch besloot de in Redmond gevestigde ontwikkelaar dat het nodig was om in te spelen op het succes van Fifa Ultimate Team en de vele andere games met crates en loot-boxes. Met de verdiende coins kun je in Forza 7 meer dan enkel nieuwe wagens en daarvoor bestemde upgrades kopen. De game probeert je verschillende prize-boxes aan te smeren, elk voor een ander bedrag en met verschillende beloningen: van een zeldzame bolide en een nieuw ontwerp voor je overall tot zogenaamde mods waarmee je bonussen kunt verdienen. Per race of kampioenschap kies je een drietal mods, elk een andere extra uitdaging biedende. Slaag je er vervolgens in om met een voorsprong van 25 meter te winnen of simpelweg met een vast camerastandpunt te racen, dan draagt dit bij aan je prijzengeld.

Van toegevoegde waarde zijn zulke ingrepen niet: de uitdagingen zelf vallen tegen en het is vooral omslachtig om na elke verreden race of twee weer prize-crates te kopen en een paar nieuwe mods te kiezen. Laat je deze spelmechaniek achterwege, dan komt dat je bovendien duur te staan: na een uurtje of zeven, vereist de meerderheid van de kampioenschappen meer dan een Golf GTI of een Formule E-wagen. De wagen worden dan dusdanig prijzig dat je ofwel met de mods aan de slag moet gaan of eerder gewonnen races opnieuw dient te rijden om op een redelijk tempo vooruitgang te boeken.

Goddank probeert Turn 10 zich niet nog eens te branden aan het uit Forza 5 verguisde dlc-festijn: je koopt de prize-boxes simpelweg met de coins die je in-game bijeen sprokkelt. Maar hoewel de goedkoopste versie een overdonderende hoeveelheid content biedt, is het toch opvallend dat er wederom een ‘car pass’ is en er gelijk bij de release al een Fast & Furious-dlc-pakket online staat. De car pass zit overigens inbegrepen in de 100 euro-kostende Ultimate Edition, maar zelfs met die versie krijg je waarschijnlijk niet alle toekomstige dlc.

©PXimport

Weer

Helemaal vrijuit gaat Turn 10 dus niet, maar uiteraard geldt hier de platitude: deze kanttekeningen doen er niet langer toe als je eenmaal de Nürburgring met een Nismo Motul GT-R bevecht, zeker als er een storm in de lucht hangt. Zo dynamisch en subtiel als Livetrack 3.0 uit Project Cars 2 zijn Forza’s weersomstandigheden niet, maar zo’n storm levert wel fenomenale races op, vol opspattend water, grijsgrauwe vergezichten en daverende inhaalacties. Met andere woorden: Forza Motorsport 7 is een uitstekende racegame, ongeacht of je nu op de technisch achterhaalde Xbox One speelt of wacht op de vanaf november verkrijgbare X.

Forza Motorsport 7 is vanaf nu verkrijgbaar voor Xbox One en pc. Voor deze review is de game op de Xbox One S gespeeld.

Uitstekend
Conclusie

**Ontwikkelaar:** Turn 10 Studios **Prijs:** €59,99 **Genre:**Race **Platform:**Xbox One, pc **Website:**[forzamotorsport.net](https://www.forzamotorsport.net/en-us/)

Plus- en minpunten
  • Physics
  • A.I.
  • Carrièremodus
  • Techniek
  • Prize boxes
  • Dlc
▼ Volgende artikel
Review Poco F8 Ultra – Toptoestel zodra de prijs zakt
© Wesley Akkerman
Huis

Review Poco F8 Ultra – Toptoestel zodra de prijs zakt

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Uitstekend
Conclusie

De Poco F8 Ultra oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze variant een paar gram zwaarder maakt dan de zwarte versie). Wel plaatsen we wat kanttekeningen bij de software- en camera-ervaring. De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

Plus- en minpunten
  • Bose-subwoofer
  • Faux denim achterop
  • Stevig, handzaam en licht
  • Vlotte en overzichtelijke software
  • Gemiddeld tot goed softwarebeleid
  • Batterijduur
  • Kleuren kunnen beter
  • Camera laat te wensen over
  • Bloatware en advertenties
CategorieSpecificatie
Display6,9 inch Amoled-display, 120Hz (adaptief), 3500 nits maximale helderheid
ProcessorSnapdragon 8 Elite Gen 5 (3nm)
Geheugen12 GB of 16 GB LPDDR5X (9600 Mbps)
Opslag256 GB of 512 GB (UFS 4.1)
Batterij6500 mAh met 100W HyperCharge en 50W draadloos laden
Camera achter50 MP hoofdcamera (OIS), 50 MP periscooptelelens (OIS), 50 MP ultragroothoek
Camera voor32 MP met autofocus
VideoTot 8K op 30 fps (achter) / 4K op 60 fps (voor)
SoftwareXiaomi HyperOS 3
BouwIP68 waterbestendig, POCO Shield Glass, 218 (Black) - 220 gram (Denim Blue)
Connectiviteit5G, Wifi 7, Bluetooth 6.0, NFC
Extra'sUltrasone vingerafdrukscanner, Infrarood (IR-blaster), Bose audio

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

0,7x

1x

2x

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

5x

10x

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

▼ Volgende artikel
Spatial audio: de zin en onzin van 3D-geluid
© ER | ID.nl
Huis

Spatial audio: de zin en onzin van 3D-geluid

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

Spatial audio in de praktijk

Je komt ruimtelijke audiotechnieken op steeds meer plekken tegen, vaak zonder dat je er specifiek naar hoeft te zoeken. In de filmwereld is Dolby Atmos de absolute standaard, waarbij streamingdiensten zoals Netflix en Disney+ deze techniek inzetten om geluidseffecten via een soundbar dwars door je kamer te laten bewegen.

Muziekliefhebbers vinden soortgelijke ervaringen bij Apple Music en Tidal, waar speciale mixes van bekende albums een breder en dieper geluidsveld bieden dan de originele stereoversie. Ook in de gamingwereld is het inmiddels de norm; Sony gebruikt de Tempest 3D-technologie voor de PlayStation 5 om spelers midden in de actie te plaatsen, terwijl Microsoft met Windows Sonic en Dolby Atmos for Headphones vergelijkbare resultaten behaalt op de Xbox en pc.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.

Populaire merken voor spatial audio

Verschillende fabrikanten lopen voorop in de adoptie van ruimtelijke audiotechnieken. Apple heeft met de integratie in de AirPods Max en AirPods Pro in combinatie Apple Music de techniek toegankelijk gemaakt voor de massa, terwijl Sony met hun 360 Reality Audio een sterk eigen ecosysteem heeft gebouwd dat vooral schittert bij gaming en specifieke streamingdiensten. Daarnaast is Sonos een dominante speler op het gebied van home-entertainment met soundbars die Dolby Atmos ondersteunen. Bose en Sennheiser zijn eveneens belangrijke namen die met hun geavanceerde algoritmes en hoogwaardige hardware zorgen dat de ruimtelijke beleving ook voor de veeleisende luisteraar geloofwaardig blijft.