Forza Motorsport 7 wil te graag meeliften op de loot-boxes uit Overwatch en de packs voor Fifa Ultimate Team, maar buiten deze overbodige spelmechaniek is dit een ijzersterke racegame — en het zoveelste bewijs dat dit unieke maanden zijn voor het genre.

De kracht van Forza Motorsport schuilt vanaf het eerste deel in de uitstekende carrièremodus, de vele mogelijkheden om het grote aantal bolides naar eigen hand te zetten en de toegewijde onlinegemeenschap. Forza zet bovendien steevast in op een gelikte en sensationele race-ervaring. Microsoft zet deel zeven in de markt als het audiovisuele uithangbord voor de Xbox One X.

©PXimport

Die marketing is gerechtvaardigd. Forza 7 laat zelfs op een doorsnee Xbox One en een redelijke game-pc (nota bene: de pc-versie levert meerdere gamers op dit moment pre-load-problemen op) concurrenten als Project Cars 2 en F1 2017 qua uiterlijk ver achter zich.

Ook de physics en A.I. hebben grote sprongen gemaakt ten opzichte van Forza 6. Vooral dat laatste komt de races ten goede. Hoewel de carrièremodus altijd al de moeite waard is geweest, waren de in deel vijf geïntroduceerde Drivatars vooral op papier interessant. Het feit dat de A.I. de rijstijl van gamers (en vooral je vrienden) overnam, leidde niet per se tot uitdagende nek-aan-nek-races. Ofwel gingen de topcoureurs er vanaf de start als een speer vandoor, of je was zelf simpelweg ruim sneller.

Forza 7 biedt wat dat betreft een race-ervaring die dichter in de buurt komt van games als F1 2017, waarbij je relatief snel ontdekt welke moeilijkheidsgraag bij je past. Bovendien laat Foza 7 je voorafgaand aan iedere offlinerace aan een hoop variabelen sleutelen, waarbij je dus naar hartelust de A.I. naar wens kunt bijschaven. Mede gezien de vele beschikbare kampioenschappen en raceklasses is Forza 7 daarom uitermate geschikt voor gamers die niet meteen online gaan. Zeker als je voor iets langere races kiest duurt het voltooien van verschillende competities wel een paar uur.

©PXimport

Lieve Jaguar XJ220

In die uren maak je uitgebreid kennis met de indrukwekkende physics van Forza 7. Hoewel bij lange na niet zo verfijnd als in Assetto Corsa en iRacing, is het racen met bolides als de Renault F1 R 26, Ferrari F40 en Need for Speed 2-klassieker Jaguar XJ220 een openbaring. Het is bovendien uitzonderlijk dat het eigenlijk niet uitmaakt of je nu zo’n onstuimige Gymkhana-bolide of een McLaren F1 GT uit 1997 bestuurt: zelfs met een controller overtuigt Forza 7.

Sterker nog, waar ik twee weken geleden nog lovend sprak over de controllerbesturing van Project Cars 2, zou ik nu willen stellen dat Forza 7 hier met gemak overheen gaat. Dit is qua besturing bij uitstek de fijnste Forza Motorsport, of je nu met controller of met een in een Playseat ingebouwd stuurtje speelt. Met een keuze uit 700+ wagens, de fikse carrièremodus, de vanzelfsprekende onlinemodi en de voor consolebegrippen prima physics is Forza Motorsport 7 na deeltje vier tevens de sterkste en gepolijste in Turn 10’s raceserie.

Toch besloot de in Redmond gevestigde ontwikkelaar dat het nodig was om in te spelen op het succes van Fifa Ultimate Team en de vele andere games met crates en loot-boxes. Met de verdiende coins kun je in Forza 7 meer dan enkel nieuwe wagens en daarvoor bestemde upgrades kopen. De game probeert je verschillende prize-boxes aan te smeren, elk voor een ander bedrag en met verschillende beloningen: van een zeldzame bolide en een nieuw ontwerp voor je overall tot zogenaamde mods waarmee je bonussen kunt verdienen. Per race of kampioenschap kies je een drietal mods, elk een andere extra uitdaging biedende. Slaag je er vervolgens in om met een voorsprong van 25 meter te winnen of simpelweg met een vast camerastandpunt te racen, dan draagt dit bij aan je prijzengeld.

Van toegevoegde waarde zijn zulke ingrepen niet: de uitdagingen zelf vallen tegen en het is vooral omslachtig om na elke verreden race of twee weer prize-crates te kopen en een paar nieuwe mods te kiezen. Laat je deze spelmechaniek achterwege, dan komt dat je bovendien duur te staan: na een uurtje of zeven, vereist de meerderheid van de kampioenschappen meer dan een Golf GTI of een Formule E-wagen. De wagen worden dan dusdanig prijzig dat je ofwel met de mods aan de slag moet gaan of eerder gewonnen races opnieuw dient te rijden om op een redelijk tempo vooruitgang te boeken.

Goddank probeert Turn 10 zich niet nog eens te branden aan het uit Forza 5 verguisde dlc-festijn: je koopt de prize-boxes simpelweg met de coins die je in-game bijeen sprokkelt. Maar hoewel de goedkoopste versie een overdonderende hoeveelheid content biedt, is het toch opvallend dat er wederom een ‘car pass’ is en er gelijk bij de release al een Fast & Furious-dlc-pakket online staat. De car pass zit overigens inbegrepen in de 100 euro-kostende Ultimate Edition, maar zelfs met die versie krijg je waarschijnlijk niet alle toekomstige dlc.

©PXimport

Weer

Helemaal vrijuit gaat Turn 10 dus niet, maar uiteraard geldt hier de platitude: deze kanttekeningen doen er niet langer toe als je eenmaal de Nürburgring met een Nismo Motul GT-R bevecht, zeker als er een storm in de lucht hangt. Zo dynamisch en subtiel als Livetrack 3.0 uit Project Cars 2 zijn Forza’s weersomstandigheden niet, maar zo’n storm levert wel fenomenale races op, vol opspattend water, grijsgrauwe vergezichten en daverende inhaalacties. Met andere woorden: Forza Motorsport 7 is een uitstekende racegame, ongeacht of je nu op de technisch achterhaalde Xbox One speelt of wacht op de vanaf november verkrijgbare X.

Forza Motorsport 7 is vanaf nu verkrijgbaar voor Xbox One en pc. Voor deze review is de game op de Xbox One S gespeeld.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.