Spider-Man is misschien wel de grootste superheld van dit moment. Met Spider-Man: No Way Home binnenkort in de bioscopen en Spider-Man 2 in ontwikkeling bij Insomniac Games gaan we de komende tijd genoeg zien van het personage. Daarom is het ook meer dan logisch dat hij (éindelijk) aan Marvel’s Avengers wordt toegevoegd . Ruan ging even bij Crystal Dynamics kijken hoe deze versie van de spinnenmans zich verhoudt tot andere versies.

Marvel’s Avengers is nogal een probleemkindje onder de Marvel-games. Spider-Man voor PlayStation 4 was een groot succes, het recent uitgekomen Guardians of the Galaxy lijkt aardig in de smaak te vallen en ook de Wolverine-trailer werd online bejubeld. Avengers werd vooral bekritiseerd door de grindy online gameplay. Toegegeven: ik heb mijzelf prima vermaakt met de game, offline en online, al was dat wel voor korte tijd. Naast prima combat biedt de game weinig variatie, want elke superheld speelt behoorlijk hetzelfde. Het is dan ook jammer dat deze Spider-Man daar ook onder valt.

Veel gekeken bij Insomniac

De grote vraag die iedereen waarschijnlijk heeft, is hoe deze Spider-Man speelt en slingert ten opzichte van zijn Insomniac-tegenhanger. Crystal Dynamics heeft overduidelijk afgekeken bij Insomniac, want het rondslingeren en -springen kent veel gelijkenissen, maar dan minder strak uitgewerkt. Deze Spider-Man probeert zijn webben wel aan gebouwen vast te maken, maar als dat mislukt plakken ze net als vroeger gewoon aan het luchtledige. Dat voelt enigszins nostalgisch, maar vooral teleurstellend als je Insomniacs Spider-Man gewend bent. Daar komt ook bij kijken dat het slingeren zelf bij lange na niet zo vloeiend en snel voelt als in die game. De animaties zijn in orde, maar niet ultrasoepel.

Wel kun je dezelfde dingen als Insomniacs Spidey, zoals wall runnen of ‘zippen’ naar de rand van een muur. Maar ook daarbij gaat alles nét wat minder soepel dan je gewend bent. Daar houden de meeste vergelijkingen ook op. Deze Spidey is een typische Spider-Man zonder veel lagen. Je zou kunnen zeggen dat Crystal Dynamics het op safe heeft gespeeld.

Knokken, knokken en nog eens knokken

Voor wie Marvel’s Avengers heeft gespeeld, weet dat de gameplay vooral bestaat uit knokken. Zelfs helden als Hawkeye of Iron Man, die vaak minder vaak hun vuisten gebruiken, zie je meer knokken dan op afstand schieten. Dat is gewoon hoe Avengers in elkaar steekt, en bij Spider-Man is dat niet anders. Nu is Spider-Man zeker een geschikt personage voor vuistgevechten, maar soms had ik gewoon meer web stuff willen zien. Dat komt ongetwijfeld weer door Insomniacs soepele vechtsysteem, maar aan die vergelijking ontkom je nu eenmaal niet. Je knokt veel meer dan dat je aan het rondslingeren en webben bent.

Dat wil niet zeggen Spideys web helemaal niet gebruikt. Sommige bewegingen betreffen namelijk een statusaanval: als het bijbehorende balkje gevuld is, worden vijanden ‘gewebd’ en kunnen ze een tijdje niet bewegen - eenlogische maar niet verrassende toevoeging. Spider-Man kan met z’n web ook snel dichtbij vijanden komen of door kleine stukjes web te vuren juist lekker op afstand te blijven. Een van zijn speciale vaardigheden is een granaat gooien die meteen iedereen in de directe omgeving ‘webbed’ maakt.

Zijn verdedigende vaardigheid is Spider-Sense, waarmee zijn Peter Tingle een boost krijgt. Hierdoor kan hij met een druk op de knop vele aanvallen perfect ontwijken, wat hem weer een defense boost geeft. Tot slot heb je de Web Wrecking Ball. Spidey maakt daarbij een grote bal die hij na een grandioze salto voor zich neersmijt. Naast veel schade krijgt iedereen daaromheen ook de web-status. De combat voelt al met al heel acrobatisch en snel. Hij lijkt het meest op Black Widow qua gameplay, en die vond ik persoonlijk verrassend fijn spelen.

©PXimport

Peter PlayStation

Dat alles wordt geïntroduceerd middels het ‘With Great Power’-evenement. Hoewel er hoop was op een goed verhaal, lijkt dat toch een beetje tegen te vallen. Peter Parker werkt namelijk als stagiair bij AIM en merkt dat het bedrijf niet helemaal zuiver is (no shit, sherlock). Hij komt uiteindelijk in contact met de Avengers en samen besluiten ze het kwaad te bestrijden.

Dat klinkt heel standaard, en dat is het eigenlijk ook. Het is jammer dat Crystal Dynamics niet voor een wat meer uitgewerkt verhaal is gegaan. Daarbij zijn er geen nieuwe gebieden en spelen missies zich dus in bekende omgevingen af. Ook hier lijkt het erop dat Crystal Dynamics het wederom op safe gespeeld heeft. En dat is misschien een meevaller voor mensen die op pc of Xbox spelen, want Spider-Man wordt exclusief voor PlayStation-eigenaren beschikbaar.

Daar moeten we het nog wel even over hebben: het is jammer dat een Marvel-game op twee platformen een van de grootste, bekendste helden niet zal krijgen. Hoewel ik voorstander ben voor exclusieve games, vind ik dat multiplatformgames gelijke content moeten ontvangen. Dat is niet alleen eerlijk, het is ook belangrijk voor het vooruit stuwen van cross-play, iets wat de game nog altijd mist en zeker kan gebruiken.

©PXimport

Voor PlayStation-eigenaren staat er in ieder geval een aardige nieuwe toevoeging te wachten. Spider-Man zal verschijnt met een hoop outfits, waaronder Spider-Man Noir en Secret Wars-outfits. Gelukkig gaat Crystal Dynamics de game ook een beetje op de schop gooien. Zo maken ze het upgraden van modules makkelijker en geven ze spelers manieren om betaalde outfits voor niks vrij te spelen. Samen met een compleet nieuwe Raid en onze Spinnenmans lijkt Crystal Dynamics nog niet klaar te zijn met Marvel’s Avengers. Het mag dan niet de Spider-Man zijn die we gewend zijn (en stiekem ook willen), het blijft Spider-Man.

Spider-Man en de nieuwe Klaw Raid verschijnen op 30 november in een gratis update. 

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.