Spider-Man is misschien wel de grootste superheld van dit moment. Met Spider-Man: No Way Home binnenkort in de bioscopen en Spider-Man 2 in ontwikkeling bij Insomniac Games gaan we de komende tijd genoeg zien van het personage. Daarom is het ook meer dan logisch dat hij (éindelijk) aan Marvel’s Avengers wordt toegevoegd . Ruan ging even bij Crystal Dynamics kijken hoe deze versie van de spinnenmans zich verhoudt tot andere versies.

Marvel’s Avengers is nogal een probleemkindje onder de Marvel-games. Spider-Man voor PlayStation 4 was een groot succes, het recent uitgekomen Guardians of the Galaxy lijkt aardig in de smaak te vallen en ook de Wolverine-trailer werd online bejubeld. Avengers werd vooral bekritiseerd door de grindy online gameplay. Toegegeven: ik heb mijzelf prima vermaakt met de game, offline en online, al was dat wel voor korte tijd. Naast prima combat biedt de game weinig variatie, want elke superheld speelt behoorlijk hetzelfde. Het is dan ook jammer dat deze Spider-Man daar ook onder valt.

Veel gekeken bij Insomniac

De grote vraag die iedereen waarschijnlijk heeft, is hoe deze Spider-Man speelt en slingert ten opzichte van zijn Insomniac-tegenhanger. Crystal Dynamics heeft overduidelijk afgekeken bij Insomniac, want het rondslingeren en -springen kent veel gelijkenissen, maar dan minder strak uitgewerkt. Deze Spider-Man probeert zijn webben wel aan gebouwen vast te maken, maar als dat mislukt plakken ze net als vroeger gewoon aan het luchtledige. Dat voelt enigszins nostalgisch, maar vooral teleurstellend als je Insomniacs Spider-Man gewend bent. Daar komt ook bij kijken dat het slingeren zelf bij lange na niet zo vloeiend en snel voelt als in die game. De animaties zijn in orde, maar niet ultrasoepel.

Wel kun je dezelfde dingen als Insomniacs Spidey, zoals wall runnen of ‘zippen’ naar de rand van een muur. Maar ook daarbij gaat alles nét wat minder soepel dan je gewend bent. Daar houden de meeste vergelijkingen ook op. Deze Spidey is een typische Spider-Man zonder veel lagen. Je zou kunnen zeggen dat Crystal Dynamics het op safe heeft gespeeld.

Knokken, knokken en nog eens knokken

Voor wie Marvel’s Avengers heeft gespeeld, weet dat de gameplay vooral bestaat uit knokken. Zelfs helden als Hawkeye of Iron Man, die vaak minder vaak hun vuisten gebruiken, zie je meer knokken dan op afstand schieten. Dat is gewoon hoe Avengers in elkaar steekt, en bij Spider-Man is dat niet anders. Nu is Spider-Man zeker een geschikt personage voor vuistgevechten, maar soms had ik gewoon meer web stuff willen zien. Dat komt ongetwijfeld weer door Insomniacs soepele vechtsysteem, maar aan die vergelijking ontkom je nu eenmaal niet. Je knokt veel meer dan dat je aan het rondslingeren en webben bent.

Dat wil niet zeggen Spideys web helemaal niet gebruikt. Sommige bewegingen betreffen namelijk een statusaanval: als het bijbehorende balkje gevuld is, worden vijanden ‘gewebd’ en kunnen ze een tijdje niet bewegen - eenlogische maar niet verrassende toevoeging. Spider-Man kan met z’n web ook snel dichtbij vijanden komen of door kleine stukjes web te vuren juist lekker op afstand te blijven. Een van zijn speciale vaardigheden is een granaat gooien die meteen iedereen in de directe omgeving ‘webbed’ maakt.

Zijn verdedigende vaardigheid is Spider-Sense, waarmee zijn Peter Tingle een boost krijgt. Hierdoor kan hij met een druk op de knop vele aanvallen perfect ontwijken, wat hem weer een defense boost geeft. Tot slot heb je de Web Wrecking Ball. Spidey maakt daarbij een grote bal die hij na een grandioze salto voor zich neersmijt. Naast veel schade krijgt iedereen daaromheen ook de web-status. De combat voelt al met al heel acrobatisch en snel. Hij lijkt het meest op Black Widow qua gameplay, en die vond ik persoonlijk verrassend fijn spelen.

©PXimport

Peter PlayStation

Dat alles wordt geïntroduceerd middels het ‘With Great Power’-evenement. Hoewel er hoop was op een goed verhaal, lijkt dat toch een beetje tegen te vallen. Peter Parker werkt namelijk als stagiair bij AIM en merkt dat het bedrijf niet helemaal zuiver is (no shit, sherlock). Hij komt uiteindelijk in contact met de Avengers en samen besluiten ze het kwaad te bestrijden.

Dat klinkt heel standaard, en dat is het eigenlijk ook. Het is jammer dat Crystal Dynamics niet voor een wat meer uitgewerkt verhaal is gegaan. Daarbij zijn er geen nieuwe gebieden en spelen missies zich dus in bekende omgevingen af. Ook hier lijkt het erop dat Crystal Dynamics het wederom op safe gespeeld heeft. En dat is misschien een meevaller voor mensen die op pc of Xbox spelen, want Spider-Man wordt exclusief voor PlayStation-eigenaren beschikbaar.

Daar moeten we het nog wel even over hebben: het is jammer dat een Marvel-game op twee platformen een van de grootste, bekendste helden niet zal krijgen. Hoewel ik voorstander ben voor exclusieve games, vind ik dat multiplatformgames gelijke content moeten ontvangen. Dat is niet alleen eerlijk, het is ook belangrijk voor het vooruit stuwen van cross-play, iets wat de game nog altijd mist en zeker kan gebruiken.

©PXimport

Voor PlayStation-eigenaren staat er in ieder geval een aardige nieuwe toevoeging te wachten. Spider-Man zal verschijnt met een hoop outfits, waaronder Spider-Man Noir en Secret Wars-outfits. Gelukkig gaat Crystal Dynamics de game ook een beetje op de schop gooien. Zo maken ze het upgraden van modules makkelijker en geven ze spelers manieren om betaalde outfits voor niks vrij te spelen. Samen met een compleet nieuwe Raid en onze Spinnenmans lijkt Crystal Dynamics nog niet klaar te zijn met Marvel’s Avengers. Het mag dan niet de Spider-Man zijn die we gewend zijn (en stiekem ook willen), het blijft Spider-Man.

Spider-Man en de nieuwe Klaw Raid verschijnen op 30 november in een gratis update. 

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.