Hoewel je de eerste Chibi-Robo geen kassucces kunt noemen, wist het spel wel iets bij ons los te maken tijdens de GameCube-dagen. Het is juist om die reden zo jammer dat Chibi-Robo: Zip-Lash het vooral op veilig speelt en daarom teleurstelt.

Je zult in Zip-Lash niet heel veel aantreffen dat in het originele Chibi-Robo aanwezig is. Het origineel is een bijzondere 3D-puzzelplatformer, waarin je maar kort rond kan lopen voordat je weer de stekker van jouw robotje in een stopcontact moet steken. Op die manier verken je steeds meer van de omgeving. In het vervolg is dat wel anders: Zip-Lash is een vrij standaard 2D-platformer geworden. Hoewel er nog steeds een timer aftelt tot je batterij leeg is, heb je ruim de tijd om ieder level te verkennen, zonder dat je ooit haast moet maken. Stopcontacten zijn checkpoints en de timer is net zo relevant als in de gemiddelde 2D-game van Mario.

Je kunt in eerste instantie alleen springen, waarna je al snel leert om met je stekker te slingeren. Met dat laatste heb je er in feite een trekhaak bij, waarmee je door levels heen kunt zwiepen of munten kunt oppikken. Hoewel je later nog meer upgrades tegenkomt, blijft de essentie eigenlijk hetzelfde. Dat zou niet erg zijn, ware het niet dat de ontwikkelaar er maar niet in slaagt om prikkelende levels te ontwerpen. Ieder level voelt als een suffe wandeltocht van punt A naar punt B, zonder memorabele ervaringen.

Dat teleurstellende gevoel is deels te wijten aan het tempo van Chibi-Robo: Zip-Lash. Het kleine robotje wandelt op een kaktempo door de levels en is desondanks net wat te onhandig om te besturen. We hadden eigenlijk nooit het gevoel dat we Chibi-Robo echt goed onder de vingers hadden. Als je ziet hoe makkelijk de levels zijn, lijkt het er op dat zelfs de ontwikkelaar daar last van had.

©PXimport

Je bent voornamelijk bezig met het oplossen van doodsimpele puzzels, waarbij je knoppen indrukt met je slingerstekker en binnen de tijd korte stukjes moet afleggen. Levels bestaan eigenlijk nooit uit daadwerkelijk moeilijke platformsegmenten waarbij je reflexen belangrijk zijn. Dat zou niet erg zijn als er iets tegenover had gestaan.

Levels overslaan

Aan het einde van ieder level kun je een bronzen, zilveren of gouden vijand raken. Hoe hoger de waarde, hoe vaker je achteraf aan een soort van rad mag draaien. De prijs die je daarbij kunt winnen is dat je een bepaald aantal levels levels kunt overslaan. Het is een van de meest bizarre functies die we bij Zip-Lash tegen het lijf zijn gelopen. Verder is het namelijk een vrij traditionele platformer: je probeert in ieder level zoveel mogelijk verzamelobjecten te vinden. Die verzameldrift zou je moeten aansporen om alle levels meermaals te spelen, maar daar wil de ontwikkelaar van Zip-Lash kennelijk niks van weten: deze game beloont je door je levels over te laten slaan.

©PXimport

Het is slechts een van de manieren waarop Chibi-Robo probeert te experimenteren. Gelukkig is de ontwikkelaar op een ander vlak wel succesvol: het spel bevat ook een aantal uitdagingen die je alleen met andere spelers kunt oplossen. Na een tijdje moet je eerder gespeelde levels weer induiken, om een kleine alien te vangen en te sturen naar een ruimteschip. Je wordt dan beloond met een deel van een code. Wil je de andere cijfers bemachtigen? Dan heb je de hulp nodig van spelers die dezelfde uitdaging hebben gedaan. Je zult dus Miiverse op moeten duiken om deze uitdagingen af te maken, waarna je er optionele kostuums voor terugkrijgt. Dit is leuk, al is de spanning hieromheen al snel verdwenen. Zip-Lash is al een tijdje uit in de Verenigde Staten, waardoor menig gamer gewoon op Google de volledige codes zal opzoeken.

Chibi-Robo: Zip-Lash is nu verkrijgbaar voor Nintendo 3DS.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.