Hoewel je de eerste Chibi-Robo geen kassucces kunt noemen, wist het spel wel iets bij ons los te maken tijdens de GameCube-dagen. Het is juist om die reden zo jammer dat Chibi-Robo: Zip-Lash het vooral op veilig speelt en daarom teleurstelt.

Je zult in Zip-Lash niet heel veel aantreffen dat in het originele Chibi-Robo aanwezig is. Het origineel is een bijzondere 3D-puzzelplatformer, waarin je maar kort rond kan lopen voordat je weer de stekker van jouw robotje in een stopcontact moet steken. Op die manier verken je steeds meer van de omgeving. In het vervolg is dat wel anders: Zip-Lash is een vrij standaard 2D-platformer geworden. Hoewel er nog steeds een timer aftelt tot je batterij leeg is, heb je ruim de tijd om ieder level te verkennen, zonder dat je ooit haast moet maken. Stopcontacten zijn checkpoints en de timer is net zo relevant als in de gemiddelde 2D-game van Mario.

Je kunt in eerste instantie alleen springen, waarna je al snel leert om met je stekker te slingeren. Met dat laatste heb je er in feite een trekhaak bij, waarmee je door levels heen kunt zwiepen of munten kunt oppikken. Hoewel je later nog meer upgrades tegenkomt, blijft de essentie eigenlijk hetzelfde. Dat zou niet erg zijn, ware het niet dat de ontwikkelaar er maar niet in slaagt om prikkelende levels te ontwerpen. Ieder level voelt als een suffe wandeltocht van punt A naar punt B, zonder memorabele ervaringen.

Dat teleurstellende gevoel is deels te wijten aan het tempo van Chibi-Robo: Zip-Lash. Het kleine robotje wandelt op een kaktempo door de levels en is desondanks net wat te onhandig om te besturen. We hadden eigenlijk nooit het gevoel dat we Chibi-Robo echt goed onder de vingers hadden. Als je ziet hoe makkelijk de levels zijn, lijkt het er op dat zelfs de ontwikkelaar daar last van had.

©PXimport

Je bent voornamelijk bezig met het oplossen van doodsimpele puzzels, waarbij je knoppen indrukt met je slingerstekker en binnen de tijd korte stukjes moet afleggen. Levels bestaan eigenlijk nooit uit daadwerkelijk moeilijke platformsegmenten waarbij je reflexen belangrijk zijn. Dat zou niet erg zijn als er iets tegenover had gestaan.

Levels overslaan

Aan het einde van ieder level kun je een bronzen, zilveren of gouden vijand raken. Hoe hoger de waarde, hoe vaker je achteraf aan een soort van rad mag draaien. De prijs die je daarbij kunt winnen is dat je een bepaald aantal levels levels kunt overslaan. Het is een van de meest bizarre functies die we bij Zip-Lash tegen het lijf zijn gelopen. Verder is het namelijk een vrij traditionele platformer: je probeert in ieder level zoveel mogelijk verzamelobjecten te vinden. Die verzameldrift zou je moeten aansporen om alle levels meermaals te spelen, maar daar wil de ontwikkelaar van Zip-Lash kennelijk niks van weten: deze game beloont je door je levels over te laten slaan.

©PXimport

Het is slechts een van de manieren waarop Chibi-Robo probeert te experimenteren. Gelukkig is de ontwikkelaar op een ander vlak wel succesvol: het spel bevat ook een aantal uitdagingen die je alleen met andere spelers kunt oplossen. Na een tijdje moet je eerder gespeelde levels weer induiken, om een kleine alien te vangen en te sturen naar een ruimteschip. Je wordt dan beloond met een deel van een code. Wil je de andere cijfers bemachtigen? Dan heb je de hulp nodig van spelers die dezelfde uitdaging hebben gedaan. Je zult dus Miiverse op moeten duiken om deze uitdagingen af te maken, waarna je er optionele kostuums voor terugkrijgt. Dit is leuk, al is de spanning hieromheen al snel verdwenen. Zip-Lash is al een tijdje uit in de Verenigde Staten, waardoor menig gamer gewoon op Google de volledige codes zal opzoeken.

Chibi-Robo: Zip-Lash is nu verkrijgbaar voor Nintendo 3DS.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.