Thread is een smarthomeprotcol dat in de toekomst heel belangrijk kan worden. Er zitten namelijk belangrijke verschillen tussen dit protocol en varianten als Zigbee en Z-wave. We gaan in op de vraag: wat is Thread precies?

Thread is in de basis eenmeshnetwerkprotocol dat behoorlijk energiezuinig is. Daardoor bestaat de kans dat we het in veel apparaten tegenkomen. In tegenstelling tot Z-wave en Zigbee doet dit protocol een aantal dingen anders. Dankzij het energiezuinige karakter kunnen ook apparaten die op accu’s of batterijen werken beter opgenomen worden in je smarthomenetwerk. De belofte luidt dat die devices jaren kunnen meegaan.

Daarnaast is het zo dat je veel meer apparaten in huis met elkaar kunt verbinden, ongeacht de fabrikant of de producent. En je hebt er geen smarthomehub voor nodig. Dat komt door de native ondersteuning voor IPv6 en 6LoWPAN. Vooral dat laatste is heel handig. Dat protocol is namelijk bedoeld voor minder krachtige en kleinere apparaten, die nu nog vaak buiten schot blijven als het gaat om het Internet of Things.

Bovendien is er AES-versleuteling aanwezig. Dat is een type versleuteling die banken ook gebruiken voor online transacties. Een netwerk op basis van Thread is dus behoorlijk veilig te noemen. In totaal kan zo’n Thread-netwerk meer dan 250 apparaten hebben. Voor een gemiddeld smarthome is er dus meer dan genoeg ruimte, terwijl kantoren en bedrijven er ook flink mee uit de voeten kunnen.

©PXimport

Is Thread dan echt zo anders?

Een terechte vraag is of Thread dan echt zo anders is dan andere populaire protocollen. Dat antwoord is dus ja. Het sterkste punt is misschien wel dat je met Thread veel meer verschillende soorten apparaten direct met elkaar in verbinding brengt. Werk je alleen met wifi of met protocollen als Z-wave of Zigbee, dan heb je vaak een hub nodig wil je meerdere apparaten aan elkaar koppelen.

Daarnaast ben je afhankelijk van fabrikanten: als die een tof product uitbrengen die net geen ondersteuning aanbiedt voor het protocol dat jij voor je huis uitgekozen hebt, dan kun je dat product dus niet gebruiken of alleen met een omweg installeren. Dan ben je aangewezen op een platform als IFTTT, bijvoorbeeld. Of je moet kijken of het lukt via Google Assistent, Amazon Alexa of Apple HomeKit iets voor elkaar te krijgen.

Kortom: voor de meer geavanceerde smarthome-eigenaar kan het een nachtmerrie zijn producten te koppelen. Dat is misschien waar je als gemiddelde smarthome-enthousiasteling ook al tegenaan loopt. Thread heeft de potentie dat probleem te elimineren. 

©PXimport

Bedrijven die Thread ondersteunen

Thread wordt ontwikkeld door de Thread Group, die inmiddels veel steun krijgt van een groot aantal fabrikanten. Wat denk je van Google en Apple? Maar ook Nanoleaf, D-Link, Eero, Kwikset, LG, Lutron, Bosch, Samsung, Signify, Tado, LG, Somfy, Tado en Yale zijn van de partij. 

Daarom ziet de toekomst er rooskleurig uit voor dit protocol. Nu is het wachten op de ontwikkeling en brede uitrol van de technologie.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.