Diensten voor online opslag zijn er in alle soorten en maten. Toch springen sommige diensten er met kop en schouders bovenuit. Dat is maar goed ook: als het gaat om het bewaren, synchroniseren en delen van bestanden wil je uiteraard niets aan het toeval overlaten. Wij werpen een blik op pCloud.

#brandedcontent - Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met pCloud.

Locatie

Bij de keuze voor geschikte cloudopslag, is het belangrijk om te achterhalen waar je gegevens worden opgeslagen. In het geval van pCloud worden je gegevens opgeslagen in de Benelux. Dat is prettig voor Europese gebruikers: je weet dan dat op de gegevensopslag Europese wetten van toepassing zijn en dat je zoveel mogelijk controle hebt over de data. Over wetten gesproken: pCloud is gevestigd in Zwitserland en voldoet aan de privacywetten van dat land. Wat dat voor jou betekent: je persoonsgegevens worden beschermd door een van de strengste wetten op het gebied van bescherming van persoonsgegevens.

Bovendien hebben de makers redundantie ingebouwd. Zo worden je bestanden om minstens drie verspreide serverlocaties bewaard. Van elk bestand worden bovendien meerdere kopieën gemaakt. Ook werkt de aanbieder op basis van client-side versleuteling. Hierbij is de eindgebruiker die enige die over de sleutel beschikt. Verder goed om te weten: pCloud werkt op basis van het ‘zero-knowledge privacy’-model. Dit inhoudt in dat de organisatie zelf ook geen toegang heeft tot de bestanden.

Ontvang nu tijdelijk 75% korting op pCloud

Ontdek

Verschillende toegangsvormen  

De grote kracht van online opslag schuilt in de mogelijkheid om via verschillende apparaten toegang te hebben tot je gegevens. Ook is het handig om incidenteel toegang te hebben tot je gegevens via een ‘tijdelijk’ apparaat, zoals de computer van een kennis. Voor die laatste situatie kun je gebruik maken van pCloud voor het web: de belangrijkste functies van het platform zijn hiermee via een browser toegankelijk. Ook prettig is pCloud Drive: hiermee maak je een virtuele schijf aan op je eigen computer, die extra beveiligd is en continu synchroniseert met de cloud. Het resultaat: je gebruikt je gegevens op dezelfde manier als lokale bestanden. Goed om te weten: je kunt hiervoor gebruik maken van Windows, Mac en Linux.

Mobiel, maar ook offline  

Uiteraard is er ook een app beschikbaar, zodat je op je Android-toestel of iPhone ook altijd alle informatie bij de hand hebt. Ga je naar een gebied zonder internetverbinding (bijvoorbeeld tijdens een vliegreis), dan kun je specifieke bestanden bovendien aanwijzen en offline toegankelijk maken.

©CIDimport

Slimme extra’s  

Uiteraard wil je je vertrouwelijke gegevens zo goed mogelijk versleutelen. Maar heb je er wel eens bij stilgestaan dat het versleutelen van alle bestanden niet altijd wenselijk is? De verklaring is eenvoudig: een versleuteld bestand kan niet meer worden herkend door de server. Hierdoor kun je het betreffende bestand niet meer bewerken. Bijvoorbeeld als je een mediabestand wilt omzetten naar een ander formaat (‘transcoderen’) of wanneer je miniatuurweergaven van afbeeldingen wilt generen. De makers van pCloud hebben hiervoor een oplossing gevonden: er wordt een versleutelde map in je account gemaakt. Alles wat je vervolgens in die map bewaart, wordt automatisch versleuteld. Je kunt ook submappen in deze hoofdmap aanmaken en de map zelfs hernoemen met een zelfgekozen mapnaam. Zo houd je zelf altijd de volledige controle. 

Ontvang nu tijdelijk 75% korting op pCloud

Ontdek

Overzicht houden  

Eerlijk is eerlijk: hoe meer bestanden je hebt, hoe belangijker het is om ze snel te kunnen terugvinden. Voor cloudopslag is dat uiteraard niet anders. pCloud beschikt over een krachtige zoekfunctie, die je zowel in de webinterface als in de mobiele apps aantreft. Kun je niet op de precieze naam komen, dan kun je ook gebruik maken van de filterfunctie: hiermee filter je bestanden op bestandstype. Zo toon je bijvoorbeeld alle afbeeldingen of alle audiobestanden in één keer. Die krachtige zoekfuncties zijn overigens wel nodig: met pCloud kun je elk type bestand, ongeacht de bestandsgrootte, in je account opslaan. Het gaat daarbij dus niet alleen om compacte Office-documenten, maar ook om grote videobestanden in HD-vorm. Er worden op dat vlak geen restricties toegepast.

Automatisch  

Vooral als het gaat om het regelmatig maken van back-ups, wordt dit in de praktijk vaak wel eens vergeten. Een cloudopslagabonnement, zoals pCloud, kan ook hiervoor van pas komen. Je kunt mappen aanwijzen die bij elke start van de computer automatisch naar de cloud wordt gekopieerd. Er geldt daarbij geen beperking op de maximale bestandgrootte en ook de upload kent geen snelheidslimiet.

Onder de motorkap  

Onder de motorkap wordt gebruik gemaakt van een combinatie van moderne beveiligingstechnologie om je gegevens veilig te houden. Zo wordt er gebruik gemaakt van 256-bit AES-encodering. Ook wordt het bewezen TLS/SSL-protocol gebruikt om te communiceren tussen de pCloud-servers en je eigen laptop en vindt er versleuteling plaats op de lokale computer. Wil je de beveiliging vervolgens verder verbeteren, dan kun je gebruik maken van tweefactorauthenticatie. Raak je onverhoopt je wachtwoord kwijt, dan is er dankzij tweefactorauthenticatie nog geen nood aan de man en blijven je gegevens veilig.

Ontvang nu tijdelijk 75% korting op pCloud

Ontdek

Alles geregeld  

Vaak betaal je een maandelijks of jaarlijks bedrag voor de diensten van een cloudaanbieder. Interessant bij pCloud is de mogelijkheid om een ‘levenslang abonnement’ af te sluiten. Hierbij betaal je eenmalig een bedrag, waarna je er voor de rest van je leven geen omkijken meer naar hebt. Heb je interesse, let dan ook extra goed op de interessante aanbiedingsacties, die bij pCloud regelmatig worden georganiseerd. Wil je ook aan de slag met het veilig online opslaan van je bestanden? Op de website van pCloud vind je aanvullende informatie. Ontvang nu tijdelijk van 26 tot en met 29 mei 75% korting op pCloud. Profiteer nu!

©CIDimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.