Grote ophef deze ochtend over een plan van verzekeraar Achmea: Dat wil persoonlijke gegevens van gebruikers verzamelen om kortingen te bieden op verzekeringen. Zo kun je de data van je Nest-rookmelder en -thermostaat aan Achmea geven, in ruil voor korting op je inboedelverzekering. Hoe zit dat precies? 4 vragen over het plan.

1. Wat gaat er precies gebeuren?

Achmea gaat samenwerken met diverse bedrijven die slimme apparatuur maken, om gegevens over het gedrag van verzekerden te verzamelen. Denk daarbij aan een kastje in je auto dat meet wanneer je te hard rijdt. Wanneer je netjes rijdt, krijg je van Achmea korting op je autoverzekering.

Dat programma is overigens op vrijwillige basis. Klanten kunnen er gebruik van maken om korting te krijgen, maar als ze dat niet willen, betalen ze gewoon hun normale premie.

2. Om wat voor data gaat het dan?

Achmea wil niet veel kwijt over de precieze inhoud van het programma. Het nieuws van vandaag komt uit het Financieel Dagblad, dat een profiel maakte over hoe verzekeraars omgaan met moderne technologie en big data. Als we vragen om een reactie bij Achmea verwijst de verzekeraar alleen naar het artikel.

In het artikel worden 2 voorbeelden prominent genoemd. Als eerste gaat het om 'een kastje' dat gebruikers in hun auto kunnen monteren, dat meet hoe hard je rijdt en je snel optrekt of afremt. Op basis daarvan kan Achmea een profiel maken van je rijgedrag. Rij je heel goed, krijg je bijvoorbeeld 35% korting op je autoverzekering, rij je 'gemiddeld' wordt dat 10% korting, of als je dagelijks gaat straatracen betaal je de volle mep.

Achmea wil nog niet zeggen hoe dat kastje eruit komt te zien of hoe het precies werkt, maar laat wel weten dat het in gesprek is met TomTom die dat bijvoorbeeld kan maken.

Googles rookmelder
Iets controversiëler is de samenwerking met Nest, de maker van slimme rookmelders en thermostaten. Saillant detail: Nest is sinds vorig jaar onderdeel van Google (inmiddels Alphabet). Nest verzamelt onder andere gegevens zoals wanneer je uit huis bent, en heeft een ingebouwde bewegingssensor, maar het is niet helemaal duidelijk welke gegevens Achmea van Nest wil gebruiken.

In Amerika heeft Nest een eigen programma, waarbij het verzekeraars toegang kan geven tot gegevens - ook allemaal na opt-in van de gebruikers. In dat plan krijgen verzekeraars eens per dag te weten of je rookmelder nog werkt en of de batterijen het nog doen.

3. Waarom wil Achmea dat?

Het klinkt als een radicaal plan, maar Achmea heeft er wel goede bedoelingen mee. "Als een gebruikers veilig leeft, is dat voor zowel hemzelf als voor ons voordelig", zeggen de bedenkers meerdere keren in het artikel in het FD. Dat klopt ook wel; iemand die een werkende rookmelder in huis heeft hangen is daarmee beter beschermd dan iemand die dat niet heeft, en de kans op brandschade is bij zo iemand groter.

De verzekerde kan dan ook veel geld besparen op zijn verzekering door veilig te leven. En omdat klanten veiliger leven, hoeft Achmea minder vaak geld uit te keren. Een win-win-situatie dus, zou je denken.

4. Dat klinkt best bekend, toch?

Achmea is zeker niet het eerste bedrijf dat 'Big Data' gebruikt om klanten 'relevante korting' aan te bieden, en ook zeker niet het eerste dat daardoor onder vuur komt te liggen. Neem bijvoorbeeld ING, die vorig jaar met het onzalige plan kwam om financiële gegevens van klanten te verkopen aan adverteerders. Dat plan werd na de grote commotie die ontstond stopgezet.

Een belangrijke nuance daarin is overigens wel dat ING actief klantgegevens aan externe adverteerders wilde verkopen. Achmea zegt de gegevens alleen intern te gebruiken.

Ook Albert Heijn kreeg daar ooit kritiek op, toen het in 2013 besloot persoonlijke aanbiedingen te doen op basis van je koopgeschiedenis. Dat was gekoppeld aan je bonuskaart. Ook op dat systeem werd veel gemopperd, maar de plannen zijn wel doorgezet.

5. Waar komt al die ophef dan vandaan?

Niet iedereen is blij met het plan. Sterker nog, deze ochtend kwamen er bakken kritiek op de plannen van Achmea, van bezorgde burgers tot privacyvoorvechters als Bits Of Freedom.

Het grootste bezwaar is volgens critici dat gebruikers worden verleid erg persoonlijke data te overhandigen, en dat mensen die dat niet willen dus meer moeten betalen. Privacyvoorvechters zijn vooral bang dat het plan de deur openzet om privacygegevens als valuta te zien: Betalen met een stukje van je privacy dus.

Wat ook niet genoemd wordt is dat niet alleen Achmea de gegevens kan inzien, maar die in theorie ook kan uitwisselen met haar dochtermaatschappijen - en dat zijn er nog al wat. Zilveren Kruis, Centraal Beheer, Interpolis, FBTO en Inshared zijn bijvoorbeeld allemaal onderdeel van Achmea.

Op dit moment is er weinig bekend over de inhoud van de plannen. In het artikel staat vermeld dat Achmea nog onderzoek doet naar de mogelijkheden, maar het bedrijf wil niet reageren op de commotie of op het artikel.

Wat vind jij? Zou je gebruik maken van zo'n aanbod? Of gaat Achmea hiermee veel te ver? We horen het graag van je in de reacties!

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.