Grote ophef deze ochtend over een plan van verzekeraar Achmea: Dat wil persoonlijke gegevens van gebruikers verzamelen om kortingen te bieden op verzekeringen. Zo kun je de data van je Nest-rookmelder en -thermostaat aan Achmea geven, in ruil voor korting op je inboedelverzekering. Hoe zit dat precies? 4 vragen over het plan.

1. Wat gaat er precies gebeuren?

Achmea gaat samenwerken met diverse bedrijven die slimme apparatuur maken, om gegevens over het gedrag van verzekerden te verzamelen. Denk daarbij aan een kastje in je auto dat meet wanneer je te hard rijdt. Wanneer je netjes rijdt, krijg je van Achmea korting op je autoverzekering.

Dat programma is overigens op vrijwillige basis. Klanten kunnen er gebruik van maken om korting te krijgen, maar als ze dat niet willen, betalen ze gewoon hun normale premie.

2. Om wat voor data gaat het dan?

Achmea wil niet veel kwijt over de precieze inhoud van het programma. Het nieuws van vandaag komt uit het Financieel Dagblad, dat een profiel maakte over hoe verzekeraars omgaan met moderne technologie en big data. Als we vragen om een reactie bij Achmea verwijst de verzekeraar alleen naar het artikel.

In het artikel worden 2 voorbeelden prominent genoemd. Als eerste gaat het om 'een kastje' dat gebruikers in hun auto kunnen monteren, dat meet hoe hard je rijdt en je snel optrekt of afremt. Op basis daarvan kan Achmea een profiel maken van je rijgedrag. Rij je heel goed, krijg je bijvoorbeeld 35% korting op je autoverzekering, rij je 'gemiddeld' wordt dat 10% korting, of als je dagelijks gaat straatracen betaal je de volle mep.

Achmea wil nog niet zeggen hoe dat kastje eruit komt te zien of hoe het precies werkt, maar laat wel weten dat het in gesprek is met TomTom die dat bijvoorbeeld kan maken.

Googles rookmelder
Iets controversiëler is de samenwerking met Nest, de maker van slimme rookmelders en thermostaten. Saillant detail: Nest is sinds vorig jaar onderdeel van Google (inmiddels Alphabet). Nest verzamelt onder andere gegevens zoals wanneer je uit huis bent, en heeft een ingebouwde bewegingssensor, maar het is niet helemaal duidelijk welke gegevens Achmea van Nest wil gebruiken.

In Amerika heeft Nest een eigen programma, waarbij het verzekeraars toegang kan geven tot gegevens - ook allemaal na opt-in van de gebruikers. In dat plan krijgen verzekeraars eens per dag te weten of je rookmelder nog werkt en of de batterijen het nog doen.

3. Waarom wil Achmea dat?

Het klinkt als een radicaal plan, maar Achmea heeft er wel goede bedoelingen mee. "Als een gebruikers veilig leeft, is dat voor zowel hemzelf als voor ons voordelig", zeggen de bedenkers meerdere keren in het artikel in het FD. Dat klopt ook wel; iemand die een werkende rookmelder in huis heeft hangen is daarmee beter beschermd dan iemand die dat niet heeft, en de kans op brandschade is bij zo iemand groter.

De verzekerde kan dan ook veel geld besparen op zijn verzekering door veilig te leven. En omdat klanten veiliger leven, hoeft Achmea minder vaak geld uit te keren. Een win-win-situatie dus, zou je denken.

4. Dat klinkt best bekend, toch?

Achmea is zeker niet het eerste bedrijf dat 'Big Data' gebruikt om klanten 'relevante korting' aan te bieden, en ook zeker niet het eerste dat daardoor onder vuur komt te liggen. Neem bijvoorbeeld ING, die vorig jaar met het onzalige plan kwam om financiële gegevens van klanten te verkopen aan adverteerders. Dat plan werd na de grote commotie die ontstond stopgezet.

Een belangrijke nuance daarin is overigens wel dat ING actief klantgegevens aan externe adverteerders wilde verkopen. Achmea zegt de gegevens alleen intern te gebruiken.

Ook Albert Heijn kreeg daar ooit kritiek op, toen het in 2013 besloot persoonlijke aanbiedingen te doen op basis van je koopgeschiedenis. Dat was gekoppeld aan je bonuskaart. Ook op dat systeem werd veel gemopperd, maar de plannen zijn wel doorgezet.

5. Waar komt al die ophef dan vandaan?

Niet iedereen is blij met het plan. Sterker nog, deze ochtend kwamen er bakken kritiek op de plannen van Achmea, van bezorgde burgers tot privacyvoorvechters als Bits Of Freedom.

Het grootste bezwaar is volgens critici dat gebruikers worden verleid erg persoonlijke data te overhandigen, en dat mensen die dat niet willen dus meer moeten betalen. Privacyvoorvechters zijn vooral bang dat het plan de deur openzet om privacygegevens als valuta te zien: Betalen met een stukje van je privacy dus.

Wat ook niet genoemd wordt is dat niet alleen Achmea de gegevens kan inzien, maar die in theorie ook kan uitwisselen met haar dochtermaatschappijen - en dat zijn er nog al wat. Zilveren Kruis, Centraal Beheer, Interpolis, FBTO en Inshared zijn bijvoorbeeld allemaal onderdeel van Achmea.

Op dit moment is er weinig bekend over de inhoud van de plannen. In het artikel staat vermeld dat Achmea nog onderzoek doet naar de mogelijkheden, maar het bedrijf wil niet reageren op de commotie of op het artikel.

Wat vind jij? Zou je gebruik maken van zo'n aanbod? Of gaat Achmea hiermee veel te ver? We horen het graag van je in de reacties!

Je bent onderweg en ziet dat je telefoon nog maar vijf procent batterij heeft. Op dat moment is een powerbank precies wat je nodig hebt. Alleen: welke? De juiste keuze begint met twee vragen: hoeveel energie heb je onderweg nodig en hoe snel moet die energie eruit kunnen?

Capaciteit: mAh is handig, maar reken in Wh

In de specificaties van powerbanks zie je bijna altijd een getal in milliampère-uur (mAh). Maar daarbij moet je je wel realiseren dat dat niet het hele verhaal is. Fabrikanten geven die mAh vaak op bij de interne batterijspanning van de cellen in de powerbank (meestal rond 3,6 tot 3,7 volt). Jouw telefoon laadt meestal via 5 volt, en bij snelladen soms op 9 of 12 volt. Die omzetting kost energie.

Zie de powerbank als een watertank met een kraan die je moet omzetten naar een andere maat aansluiting. Dat omzetten levert altijd wat verlies op. Daarom haal je in de praktijk niet 10.000 mAh uit 10.000 mAh. Reken grofweg met een bruikbare opbrengst die vaak ergens rond de 60 tot 80 procent ligt, afhankelijk van de kwaliteit van de elektronica en hoe je laadt. Met 10.000 mAh kun je een gemiddelde smartphone daarom meestal geen twee keer volledig vullen, maar eerder ongeveer anderhalf keer. Heb je een telefoon met een kleinere accu, dan kom je dichter bij de opgegeven twee keer; met een grotere accu haal je dat juist minder snel.

Wil je wat preciezer rekenen, kijk dan naar wattuur (Wh). Dat is de eenheid die echt iets zegt over hoeveel energie erin zit. Een eenvoudige omrekening helpt: Wh = (mAh × volt) / 1000. Staat er op de powerbank bijvoorbeeld 10.000 mAh bij 3,7 V, dan is dat ongeveer 37 Wh aan energie in de cellen, voordat je het omzetverlies meeneemt.

Hoeveel capaciteit heb je echt nodig?

Als je vooral een extra lading voor je telefoon zoekt op een lange dag, dan zit je met 10.000 mAh in de praktijk vaak goed. Is 'bijna vol' al al genoeg, dan kan 5.000 mAh ook, maar reken er dan niet op dat je elke moderne smartphone die helemaal leeg is weer volledig volgeladen krijgt. Ga je een weekend weg of laad je meerdere apparaten op, dan is 20.000 mAh een logische stap. Je hebt dan meer oplaadcapaciteit, maar houd er wel rekening mee dat dat ook betekent dat de powerbank groter en zwaarder is.

Voor tablets geldt hetzelfde principe, alleen is de interne accu meestal groter dan die van een telefoon. Daardoor lijkt een powerbank die voor je telefoon prima is, bij een tablet ineens snel leeg. Dat is niet vreemd: je giet simpelweg meer water in een grotere emmer. Voor laptops ligt het net even anders: daar draait het niet alleen om capaciteit, maar vooral om het vermogen (wattage). Daar komen we zo op terug.

🔋Tot zover ging het over de hoeveelheid energie (mAh/Wh). De volgende stap is de afgifte: met welk vermogen (watt) kan de powerbank die energie aan je telefoon, tablet of laptop leveren? 

Snelheid: wattage maakt het verschil

Capaciteit zegt iets over hoe vaak je kunt laden. Snelheid gaat over wattage: hoeveel vermogen de powerbank kan leveren. Dat vermogen is vooral relevant als je snel wilt bijladen, of als je een tablet of laptop wilt opladen. USB-c is daarbij de norm geworden, en USB Power Delivery (PD) is de techniek waarmee lader en toestel afspraken maken over spanning en stroom. Je powerbank en je telefoon of laptop stemmen dat onderling af, zodat laden snel kan zonder dat het onveilig wordt. Daarvoor moeten de poort en je kabel het wel ondersteunen. Let daarom ook op de aansluitingen: usb-c heb je nodig voor snelladen met Power Delivery, terwijl usb-a vooral handig is als je oudere kabels of accessoires gebruikt.

©vadish - stock.adobe.com

Eén powerbank voor telefoon én laptop: waar je op let

Een laptop opladen vraagt meer dan een telefoon. Bij een telefoon kom je vaak weg met 10 tot 20 watt. Een laptop heeft meestal 45 watt of meer nodig, en veel modellen werken prettiger met 65 watt of hoger, zeker als je tijdens het laden ook blijft werken. De beste snelcheck is simpel: kijk naar het wattage van je eigen laptoplader. Dat is je richtgetal. Zit je daar ver onder, dan kan het laden extreem traag worden, of je laptop accepteert de lader helemaal niet.

Ook de juiste kabel is belangrijk. Voor hogere vermogens is niet elke usb-C-kabel geschikt. Tot ongeveer 60 watt (meestal 20 V bij 3 A) gaat het vaak goed met een kabel die expliciet 3 A ondersteunt. Ga je boven de 60 watt, dan heb je doorgaans een usb-c-kabel nodig die 5 A aankan. Zulke kabels hebben meestal een kleine chip in de stekker, een zogeheten e-marker. Die chip vertelt aan de powerbank en je laptop dat de kabel veilig meer stroom kan verwerken. Zie het als een identiteitsbewijs: zonder e-marker schakelt het systeem vaak terug naar een lagere stand, zodat het laden langzamer gaat en de kabel niet te warm wordt. Kijk in de specificaties of op de kabel zelf of er 3 A (tot circa 60 W) of 5 A (voor hogere vermogens) staat; dat is de snelste check. 

Formaat en gewicht: energie weegt nu eenmaal wat

Meer capaciteit betekent meestal meer cellen, en dus meer gewicht. Een powerbank van 20.000 mAh zit vaak ergens in de buurt van 350 tot 500 gram. Dat voelt in een jaszak al snel log. In een rugtas valt het mee. Stel jezelf dus de vraag: wil je elke dag een kleine powerbank mee voor noodgevallen, of is dat voor jou niet genoeg en ga je dus voor een grotere powerbank? 

Veiligheid: kies niet alleen op prijs

Bij draagbare accu's wil je geen twijfel over veiligheid. Een powerbank hoort bescherming te hebben tegen oververhitting, overladen en kortsluiting, maar bij heel goedkope modellen is dat niet altijd goed geregeld. De kans dat het misgaat is klein, alleen zijn de gevolgen groot als het wél gebeurt. Kies daarom liever een merk dat laat zien hoe het met veiligheid omgaat en dat testnormen en keurmerken gewoon vermeldt. Je hoeft die standaarden niet uit je hoofd te leren, maar het helpt als een merk concreet zegt welke testen en keurmerken het gebruikt. 

Zo kies je de juiste powerbank

 De juiste powerbank kies je door stap voor stap te bepalen wat je nodig hebt: eerst de hoeveelheid energie (liefst in Wh, met mAh als praktische indicatie), daarna de laadsnelheid (wattage en PD), en pas daarna pas de vorm en het gewicht. Voor dagelijks gebruik zit je vaak goed met een compacte powerbank rond 10.000 mAh met usb-c en Power Delivery. Wil je meer capaciteit zodat je meerdere keren kunt opladen (of ook je tablet opladen), dan is 20.000 mAh logischer. Houd er dan wel rekening mee dat de powerbank zwaarder wordt. Wil je ook een laptop kunnen laden, kijk dan naar het wattage van je laptoplader en kies een powerbank die dat vermogen via usb-c PD kan leveren, inclusief een kabel die geschikt is voor dat hogere vermogen.

Uitgever Square Enix heeft de game Life is Strange: Reunion aangekondigd, een nieuw deel in de Life is Strange-franchise.

Begin deze maand gingen er al geruchten over het spel, omdat de naam al gemeld werd op de website van PEGI, de Europese organisatie die leeftijdskeuringen geeft aan spellen. Inmiddels is de game dus officieel aangekondigd en valt hieronder de eerste trailer te zien.

De allereerste Life is Strange-game draaide om hoofdpersonage Max Caulfield en haar vriendschap met Chloe Price. Vervolgen Life is Strange 2 en Life is Strange: True Colors draaiden echter om andere personages. In het in 2024 uitgekomen Life is Strange: Double Exposure keerde Max al terug, en in het aanstaande Reunion zijn beide dames weer te zien.

Terug naar Caledon University

Sterker nog: Life is Strange Reunion moet de saga rondom Max en Chloe in zijn geheel afronden. Het is dus waarschijnlijk dat dit de laatste game wordt waarin beide vriendinnen te zien zijn. Spelers doen wederom Caledon University aan, waar Max als een fotografiedocente werkt. Wanneer ze na een weekendje weg terugkeert, staat de school echter in brand, wat desastreuse gevolgen heeft voor het gebouw en de studenten.

Max kan zelf echter ternauwernood ontsnappen dankzij een speciale kracht waardoor ze de tijd kan terugspoelen - een kracht die terugkeert uit het oorspronkelijke spel. Max heeft vervolgens drie dagen de tijd om uit te zoeken hoe de brand ontstond en het tegen te houden. Tegelijkertijd arriveert ook Chloe op Caledon, die geplaagd wordt door de nachtmerries van een verleden die ze nooit heeft meegemaakt.

Spelers besturen in deze verhalende adventuregame afwisselend Max en Chloe, waarbij men gebruik kan maken van de terugspoelkrachten van Max en Chloe's praatgrage mond om meer info te achterhalen.

Vanaf 26 maart beschikbaar

Life is Strange: Reunion verschijnt op 26 maart voor PlayStation 5, Xbox Series X en S en pc. De standaard versie gaat 49,99 euro kosten, maar er komen ook een Deluxe Edition (59,99 euro), Twin Pack met Life is Strange: Double Exposure (69,99 euro) en Collector's Edition (prijs in euro's nog niet bekend, 99,99 dollar) beschikbaar.