Soms verwijder je een mail bewust, die je achteraf toch beter had kunnen laten staan. En soms druk je per ongeluk een gekke toetsencombinatie en zie je zo mails verdwijnen uit je mailbox. Zijn ze voor altijd weg? Dit is hoe je verwijderde mails terugvindt in Gmail en Outlook.

Er kunnen allerlei redenen zijn waarom e-mails verdwijnen. Soms heb je zelf iets verwijderd (expres, maar ook per ongeluk), soms deel je een mailbox met iemand die iets heeft verwijderd. Vaak kan het echter ook een technische fout zijn of een knoppencombinatie die niet lekker terechtkomt waardoor je plotseling berichten uit je inbox ziet verdwijnen. 

Hopelijk ben je er op tijd bij, want hoe langer je ermee wacht, hoe groter de kans is dat de e-mail niet meer kan worden hersteld. Onheilspellende woorden, maar vooral na 30 dagen wordt het een moeilijke kwestie.

Terug naar het begin. Je hebt net ontdekt dat er een mail weg is, en vaak gebeurt dit ofwel omdat je iets belangrijks nodig hebt en het niet kunt vinden, ofwel omdat een collega of vriend zegt dat hij nooit antwoord heeft gekregen. Waar kun je dan zoeken?

Verwijderde items  

Zowel Gmail als Outlook hebben een prullenbakmap. Binnen Outlook heet deze Verwijderde items, terwijl Gmail voor de naam Prullenbak heeft gekozen. Dit is de eerste plek waar je kijkt als je een mail kwijt bent, want het is echt de virtuele prullenbak van je mailbox. Mailtjes blijven vaak 30 dagen in deze map staan, voordat ze écht worden verwijderd.

Is het verwijderen van de mail kort geleden, dan is de kans groot dat je hem daarin terugvindt. Je vindt deze Verwijderde Items-map links bij de mappen. Je kunt de mail terugzetten door hem naar de inbox (ook bekend als Postvak IN) te slepen.

(Zie je in Gmail de optie Prullenbak niet staan? Klik dan in het menu links eerst op de Meer-knop.)

©PXimport

Recovery Tool  

Wat als je de e-mail al meer dan 30 dagen geleden hebt verwijderd? Dit maakt het proces ingewikkelder. Sommige mail die al zo ver is, die is nog wel herstelbaar. Hiervoor moet je echter wel meer moeite doen. 

Binnen Gmail bestaat er een manier om te kijken of het bericht nog is terug te halen, de Gmail Message Recovery Tool. In principe is dit handigheidje eigenlijk alleen bedoeld voor mails die verloren zijn gegaan door serverproblemen of andere oorzaken aan Google’s kant, maar je kunt altijd proberen om het toch via deze weg nog te herstellen.

Recoverable Items  

De tegenhanger van de Recovery Tool van Gmail is de Recoverable Items van Outlook. Deze map is niet zichtbaar, maar je kunt ze wel vinden. Ga hiervoor naar je map Verwijderde Items. Vervolgens zie je de optie Herstel verwijderde items van de server. 

Klik daarop en je kunt de e-mails die je terug kunt halen in een rijtje vinden. Selecteer hieruit de mail die je wenst te herstellen. Zie je de optie om verwijderde items te herstellen helemaal niet? Dan heeft jouw Outlook helaas die mogelijkheid niet.

©PXimport

Archief

Wat vaak gebeurt als je per ongeluk een verkeerde toets indrukt, dat is dat je een e-mail archiveert. Het voordeel is dat hij dan niet weg is, maar je moet hem wel zelf even terughalen. Net als de map Verwijderde Items staat de archiefmap bij Outlook aan de linkerkant. Op Gmail is het archiveren iets meer complex, maar als het goed is zie je wanneer je kiest voor Alle mail ook de gearchiveerde mailtjes en kun je die naar je Inbox slepen om ze te herstellen.

Naast deze oplossingen is er eigenlijk geen manier om een verwijderde e-mail terug te halen. Je zou kunnen kijken in andere mappen (bijvoorbeeld ook de Spam-box of de concepten) of de zoekmachine van je inbox kunnen gebruiken, maar vaak geldt het credo: staat een mail niet in verwijderde items of het archief, dan moet je deze als verloren beschouwen. Het is te hopen dat het omkeren van je mailbox vruchtbaar is, maar ga er niet vanuit. 

Gaat het om een email die naar meerdere mensen is gestuurd, dan kun je vragen of zij de mail nog willen doorsturen, maar anders zal je echt naar de verzender terug moeten gaan om te vragen de originele mail opnieuw te sturen. 

Meta zou in de loop van dit jaar gezichtsherkenningstechnologie aan diens slimme brillen willen toevoegen.

Dat claimt The New York Times van bronnen te hebben vernomen. De gezichtsherkenningstechnologie zou ergens later dit jaar naar de slimme Ray-Ban- en Oakley-brillen van het bedrijf komen.

Volgens The New York Times zouden de brillen met de technologie gezichten in de omgeving kunnen identificeren via de ingebouwde camera. Daar zouden de brillen profielen van socialmediaplatforms van Meta, zoals Facebook en Instagram, voor gebruiken. Vervolgens zouden dragers van de bril informatie over de persoon in kwestie krijgen.

Logischerwijs zorgt het gerucht voor wat ophef rondom privacy. Meta zou dan ook nog overwegen dat het alleen mogelijk wordt om de technologie in te zetten bij mensen waar de drager een connectie mee heeft op social media. Maar het is nog niet uitgesloten dat Meta er voor kiest dat met de bril ook vreemden herkend kunnen worden via openbare profielen.

Het lijkt waarschijnlijk dat de functie er komt; The New York Times citeert een interne memo van Meta waarin te lezen valt dat het een goed moment is om de functie te lanceren gezien de huidige politieke onrust. Dit omdat veel organisaties die bezwaar zouden maken tegen dergelijke technologie, het te druk zouden hebben met andere problemen. Meta zelf heeft het gerucht aan The New York Times bevestigd noch ontkend.

Je merkt het aan laptops, smartphones en gameconsoles: de prijzen lopen dit jaar op. Inflatie speelt mee, maar dat is niet de voornaamste reden. Waar chipmakers, vooral de geheugenfabrikanten, tot voor kort vooral produceerden voor de traditionele (consumenten)markt, gaat er nu steeds meer capaciteit naar grote AI-datacenters. Daardoor worden geheugen en opslag schaarser. En als iets schaarser wordt, stijgt de prijs. Hoe dat zit en wat dat voor jou betekent, lees je hier.

AI als Rupsje Nooitgenoeg

Zie de geheugenchipindustrie als een bakkerij met een beperkt aantal ovens. Jarenlang werd de capaciteit van die ovens gebruikt voor standaardbrood: regulier DRAM-geheugen (Dynamic random access memory)en NAND-opslag (flashgeheugen) voor consumententech. Nu vragen AI-servers om een nieuw soort brood: high bandwidth memory (HBM). HBM is speciaal geheugen dat direct naast de rekenchip zit, zodat data veel sneller heen en weer kan. En de vraag is groot: marktanalisten verwachten dat datacenters in 2026 een heel groot deel van de geproduceerde geheugenchips gaan opslokken, met schattingen die richting 70 procent gaan Het gevolg is simpel: als meer ovens worden gereserveerd voor dat 'speciale brood', kan er minder standaardbrood gebakken worden. En dat betekent dus dat gewoon geheugen fors duurder aan het worden is.

©Bron prijsdata: Tweakers

RAM-tekort is niet de enige oorzaak

Dat de prijzen van geheugen en opslag in korte tijd zo gestegen zijn, ga je dus voelen: want dit zijn basis-onderdelen in bijna elke laptop of smartphone. Daar komt nog bij dat ook cpu's tijdelijk lastiger te leveren (en in sommige gevallen duurder) waren. Ook van andere onderdelen (denk: printplaten, batterijen en stroomregelchips) is de prijs omhoog aan het gaan. Daarnaast maken nieuwe standaarden zoals Wifi 7 en USB 4 sommige onderdelen bovendien complexer en daarmee duurder.

Geheugenchip en geheugen, wat is het verschil?

Een geheugenchip is het fysieke onderdeel dat uit de fabriek komt: zo'n klein rechthoekig blokje dat je op een printplaat ziet zitten. Je kunt het zien als bakstenen en een muur. De geheugenchips zijn de bakstenen. Een RAM-module is de muur, opgebouwd uit meerdere bakstenen op één printplaat. Een typische module bevat meerdere chips die samen die 8, 16 of 32 GB vormen. En precies daarom werkt een tekort aan chips zo snel door. Als er minder chips beschikbaar zijn, kun je minder RAM-modules maken, minder ssd's vullen en minder chips plaatsen in laptops, telefoons en tablets.

©Batorskaya Larisa

Laptops, smartphones en consoles: daarom worden ze duurder

De onderstaande tabel laat zien globaal zien welk deel van het budget naar de verschillende onderdelen gaat. Daarbij moet wel aangetekend dat het om een schatting van percentages gaat; harde cijfers hierover zijn moeilijk te vinden.  Hierdoor zie je beter waar de pijn van de huidige geheugen- en chiptekorten het hardst wordt gevoeld.

Kijk je puur naar deze tabel, dan zou je verwachten dat vooral gameconsoles heel sterk in prijs gaan stijgen. Maar volgens kenners van de markt zouden consolebouwers hun best doen om in ieder geval voorlopig de prijs gelijk te houden – juist omdat de Switch 2 net uit is en de Xbox Series en PS5 al meerdere prijsverhogingen hebben gehad. De klap daar zal eerder opgevangen worden door alles eromheen: denk aan accessoires en abonnementen zoals PlayStation Plus.

Bij laptopfabrikanten en smartphonemakers ligt dat anders. Die hebben geen andere producten in het ümfeld die ingezet kunnen worden om de kosten van het belangrijkste product niet al te veel te hoeven verhogen. De stijgende kosten van geheugen, opslag en processor zullen daar dus wel impact gaan hebben, zo is de verwachting.

Hogere prijzen of minder waar voor je geld

Die impact heeft grofweg twee smaken. Enerzijds zal vooral premium tech duurder worden, maar krijg je daar wel meer voor terug; anderzijds zullen bij mid-range tech de prijzen waarschijnlijk minder hard stijgen, maar krijg je daar tegelijkertijd minder waar voor je geld. Krimpflatie.

Premiumtech: duurder, maar meer mogelijkheden

Hier spelen twee dingen: niet alleen zijn chips minder goed leverbaar, er wordt tegelijkertijd hard gewerkt aan nieuwe productietechnieken (zoals de 2-nanometer chiptechnologie van marktleider TSMC). De productie van zo'n nieuwe chip is een ingewikkeld en duur proces. Dat drijft de prijs op.

Wel is het zo dat je als consument profiteert van de mogelijkheden van de nieuwste generatie chips. Die kunnen langer hoge prestaties volhouden en toch koeler blijven, simpelweg omdat de chip efficiënter met energie omgaat. Dat merk je echt in de praktijk. Dus ja, je betaalt meer, maar je krijgt er ook meer voor terug.

©StocksJust4You - stock.adobe.com

Mid-range: niet duurder, wel mindere specs

Bij de middenklasse proberen merken de prijs aantrekkelijk te houden. Als onderdelen duurder worden, moeten ze ergens compenseren. Je krijgt dan voor ongeveer dezelfde adviesprijs als het model van vorig jaar een smartwatch of telefoon met minder opslag, minder RAM of trager werkgeheugen dan de generatie van vorig jaar. Of het model wordt uitgekleed: extra's (bijvoorbeeld een snellere opslagvariant, betere camera, luxere afwerking) verdwijnen.

En de budgetmodellen?

Hele goedkope modellen hebben het extra lastig. Daar zit weinig marge op, dus een stijging van onderdelenprijzen hakt er direct in. Het principe is hetzelfde als bij mid-range, maar het pakt hier vaker scherper uit: er is minder ruimte om kosten op te vangen, dus je merkt het sneller in RAM, opslag of snelheid. Daarnaast kunnen fabrikanten in het laagste segment ook kiezen om instapmodellen te schrappen, of om 'nieuwe' modellen uit te brengen die intern weinig veranderen. Dat betekent vaak ook: minder keuze voor jou.

Conclusie

Tech is in 2026 duurder geworden omdat de chipindustrie zich steeds meer richt op AI-datacenters. Daardoor verschuift productiecapaciteit naar specialistisch geheugen, en stijgen de prijzen van standaardgeheugen en opslag.

Het advies voor jou is vooral praktisch: als je nu al weet dat je extra RAM, een grotere ssd of een nieuwe smartphone, laptop of gameconsole nodig hebt, wacht dan niet te lang. De signalen uit de markt wijzen erop dat prijzen en beschikbaarheid voorlopig onder druk blijven staan. Dat maakt vergelijken weer belangrijker dan de afgelopen jaren. Kijk niet alleen naar de prijs, maar kijk extra goed naar de specificaties. En kijk daarbij vooral naar RAM en opslag: daar zie je de effecten van wat er nu speelt het snelst terug.