De Sony Hear.on Wireless NC is een draadloze variant van de Hear.on-koptelefoon, die ik vorig jaar testte. Voor deze bluetooth-variant betaal je echter wel fors meer, maar je krijgt er wel noise cancellation bij. Is de koptelefoon de investering waard?

©CIDimport

©CIDimport

©CIDimport

Vorig jaar was ik behoorlijk onder de indruk van de Hear.on-koptelefoon van Sony. Dit was vooral te danken aan het kraakheldere geluid. Hierdoor was het natuurlijk erg prettig om muziek te luisteren via de koptelefoon, maar vond hij ook regelmatig zijn weg naar m'n laptop. De koptelefoon leende zich namelijk ook prima voor het kijken (of bewerken) van video's en het spelen van games. Hiermee onderscheidt de Hear.on zich van veel andere koptelefoons, die juist bas oppompen om muziek prettiger te laten klinken. Uiteindelijk was ik na het testen dusdanig verkocht dat ik na het schrijven van de review de koptelefoon heb besteld, maar voor z'n 180 euro moest ik bij het afrekenen wel even slikken. Lees ook: Muziek streamen in de allerhoogste kwaliteit.

Dure extraatjes

Voor het afrekenen van de Hear.on Wireless NC is het helemaal even slikken. 300 euro. Dat is een flinke meerprijs van zo'n 120 euro voor bluetooth en noise cancellation. De koptelefoon kan net als zijn bedrade broer high-res audio aan. Dat is een term die overladen is met marketing-nonsense en frequenties die voor mensen niet eens hoorbaar kunnen zijn. Bovendien heb je het draadje nodig om de beste geluidskwaliteit te kunnen garanderen. Die gelukkig gewoon meegeleverd is, zodat je de keuze hebt tussen bluetooth of bedraad. Bovendien kun je makkelijk een ander 3,5 mm-kabeltje aansluiten bij draadbreuk, of wanneer je hem gewoonweg vergeet. Overigens zit er ook een doosje bij om te koptelefoon veilig in mee te nemen. Helaas heeft deze wel een wat lomp formaat.

Het geluid vind ik zeker de moeite waard, maar niet helemaal hetzelfde als de gewone Hear.on. De draadloze variant heeft een basgeluid dat iets zwaarder klinkt, wat lekker is voor muziek, maar minder voor andere doeleinden. Gelukkig is het geluid zeker helder genoeg om ook andere klanken goed te onderscheiden. De koptelefoon weegt wat zwaarder door z'n elektronica, batterijtje en metalen bouw bovendien zit hij wat strak op je hoofd, wellicht is dat bewust gedaan om het buitengeluid goed te kunnen weren als de noise cancellation aan staat. Gelukkig zit hij nog steeds erg comfortabel, vooral dankzij de goede kussentjes op de oren.

De bouwkwaliteit is een van de sterkste punten. De afwerking is van metaal en de kussentjes van zacht rubber-achtig leer. De kleuren zijn ook erg mooi, alhoewel je door het metaal wel op moet letten op krasjes. De koptelefoon is in te klappen om hem makkelijk mee te kunnen nemen.

Subtiele omgevingsonderdrukking

Via een knopje op de koptelefoon kun je noise cancellation aanzetten. Wanneer dit aan staat merk je een lichte druk op je oren, waar je even aan moet wennen. De noise cancellation is wel redelijk subtiel. Persoonlijk vind ik dat erg prettig, de geluiden in je omgeving vervagen heel ver naar de achtergrond, maar je wordt niet volledig afgesloten. Andere noise cancelling-koptelefoons die ik heb getest werkten té goed, waardoor ik regelmatig schrok van mensen in mijn omgeving en onbereikbaar was. Deelnemen aan het verkeer is dan helemaal vragen om problemen, alhoewel ik dat nog steeds afraad noise cancelling aan te zetten op de Hear.on op straat.

Via een knopje op de koptelefoon kun je noise cancelling bedienen, maar er zijn meerdere knopjes te vinden voor bediening van de muziek en volume. Maar omdat deze knopjes bij het dragen achter je oren zitten, zijn ze bijzonder lastig te vinden. Gedurende de testperiode bleef ik maar zoeken met m'n vingers om het volgende nummer aan te zetten. Ik denk dat je hier op termijn aan kunt wennen, maar deze knopjes aan een klein blokje aan het kabeltje zouden een prettige toevoeging zijn.

De batterij voor noise cancellation en bluetooth wordt opgeladen via een micro-usb-poort. Je hoeft je weinig zorgen te maken over het regelmatig opladen van de koptelefoon. Tijdens de testperiode van enkele weken hebben we de batterij niet leeg gekregen.

Conclusie

De Hear.on is net als zijn bedrade broer een uitstekende koptelefoon met een helder geluid en uitstekende bouwkwaliteit. Het geluid heeft een iets te opgepompte bas als je hem ook aansluit op je pc. Ook met de prijs heb ik een beetje moeite. Maar heb je dat voor een goede draadloze koptelefoon met noise cancellation over, dan is de Hear.on Wireless NC een goede keuze.

Mike Flanagan, die eerder onder andere de Stephen King-verhalen Doctor Sleep en The Life of Chuck verfilmde, gaat zich weer bezighouden met een film gebaseerd op een boek van de horrorschrijver. Ditmaal gaat het om The Mist.

Dat is opvallend, omdat The Mist in 2007 ook al verfilmd werd. Toen was het Frank Darabont die de film regisseerde, nadat hij eerder al naam maakte met Stephen King-verfilmingen The Shawshank Redemption en The Green Mile. De in 2007 uitgekomen verfilming van The Mist viel al goed in de smaak, dus sommige fans vragen zich dan ook af of het verhaal nog een verfilming nodig heeft.

Hoe dan ook is Flanagan tegenwoordig een expert op het gebied van Stephen King-films. Zoals gezegd heeft hij al bewerkingen van verhalen als The Life of Chuck, Doctor Sleep en Gerald's Game geleverd, en werkt hij ook aan een miniserie gebaseerd op Carrie. Daarnaast gaat hij de zevendelige Stephen King-epos The Dark Tower omtoveren tot een serie, al is niet bekend wanneer dat gaat gebeuren.

Over The Mist

Het in 1980 verschenen boek The Mist draait om een mysterieuze mist die een dorpje in zijn ban houdt. De mist maakt mensen niet alleen dood, er zitten ook allerlei monsters in die mist uit een andere dimensie. Overigens kwam tien jaar geleden ook een serie gebaseerd op The Mist uit, maar zonder veel succes. De eerdere verfilming uit 2007 wordt wel gezien als een succesverhaal - in ieder geval op kwalitatief gebied.

Mike Flanagan

Flanagan is overigens niet alleen bekend voor zijn verfilmingen van Stephen King-boeken. Hij heeft ook veel succes met zijn horrorseries op Netflix, waaronder The Haunting of Hill House, The Haunting of Bly Manor, Midnight Mass en The Fall of the House of Usher.

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.