Waarom maken fabrikanten het doelbewust lastig om apparaten aan elkaar te koppelen?

Ook zo'n hekel aan dat eeuwige geknoei op hotelkamers met verloopstekkers? Onlangs was ik op bezoek bij het hoofdkwartier van Microsoft in Seattle. Uiteraard is het eerste wat je als rechtgeaarde nerd na een vlucht van 10.000 kilometer doet, je e-mail lezen. De internetkabel was snel genoeg gevonden, maar daarna ging het fout: de verloopstekkers voor het Amerikaanse stroomnet lagen nog keurig in Amsterdam. Er zijn subtiele en minder subtiele methodes om zo'n probleem te verhelpen. Een vriend, ooit actief in de hackerwereld, zweert erbij om in dergelijke gevallen een flinke trap tegen de wandcontactdoos te geven, en vervolgens met nijptang en schroevendraaier (daarmee kom je blijkbaar nog altijd door de vliegveldbeveiliging) zelf een verbinding met het stroomnet te maken. In Seattle was dat niet nodig, met dank aan een vriendelijke conciërge die afdoende bleek voorbereid op vergeetachtige Europeanen. Al dat gezoek (en eventueel eigen geknutsel aan stopcontacten) zou natuurlijk overbodig zijn als landen het eens zouden worden over één universele stekker. Die is er na vele decennia nog steeds niet. De Europese Unie komt er onderling niet eens uit. Zonder verloopstekkers kom je in Ierland of Groot-Brittannië niet ver. Fabrikanten hebben zich er al lang bij neergelegd: duurdere apparaten worden vaak geleverd met speciale verwisselbare stekkers voor meerdere gebieden. Blijkbaar is het economisch zinvoller om die speciale stekkers aan de consument in rekening te brengen, dan wereldwijd een en dezelfde stekker te gaan gebruiken. Er zit enige logica in die redenering. Alle stopcontacten in huizen vervangen is een relatief duur karweitje. Bovendien worden de meeste apparaten nog altijd voor een lokale markt geproduceerd en ook alleen daar gebruikt. Wie zonodig wil reizen, moet dan maar bloeden. Die uitvlucht geldt echter niet voor fabrikanten die hun best doen om de stekkerverwarring groter te maken. Laptopboeren hebben hier bijvoorbeeld een handje van. Zo heeft mijn Acer Travelmate 800 Lcib geen ouderwetse seriële poort. Dat is vervelend, want zelfs nu zijn er nog randapparaten die prijs stellen op deze antieke koppelingsmethode. Op de Travelmate was er helaas geen plek meer voor. Hoe kan het ook anders, als Acer ervoor kiest om een aardig deel van de achterkant te gebruiken voor een zelf ontworpen poort. Eentje met liefst honderd pinnetjes, te gebruiken voor het aansluiten van een docking station waarop - hoe kan het ook anders - wél een seriële poort zit. Voor slechts € 124 is dit docking station van mij en kan ik de seriële poort weer gebruiken. Dat is natuurlijk redelijk bizar. Dezelfde Acer beschikt namelijk wél over een printerpoort en vier usb 2.0-aansluitingen, plus een smartcard-reader die feitelijk ongebruikt blijft. (Goed, het ding is inzetbaar als diefstalbeveiliging, maar om bruikbaar te zijn, moet je er wel aan denken om elke keer bij het uitschakelen een chipkaart uit het apparaat te verwijderen.) Tezamen met de dockingpoort zitten er op de Acer dus twee niet-standaard aansluitingen, die blijkbaar zinvoller worden geacht dan het ondersteunen van oude. In zekere zin zijn de acties van Acer ernstiger dan die van de ruziënde wereldoverheden, die het maar niet eens kunnen worden over één soort stekker. Zij kunnen zich beroepen op een situatie die historisch zo gegroeid is. Absurd is het daarentegen dat computerfabrikanten doelbewust breken met de geschiedenis. Logischerwijs kan er maar één reden zijn voor het introduceren van nieuwe poorten ten koste van oude: winstbejag. Prima, als rechtse bal heb ik daar geen enkele moeite mee. Maar doe het dan wel fair. Als Acer zonodig geld wil verdienen, dan kan dat door producten aan te bieden die de consument nieuwe mogelijkheden geven, in plaats van ze te beperken in hun huidige. Uw columnist heeft - niets onmenselijks is mij vreemd - uit pure rancune vriendelijk bedankt voor het docking station en voor € 50 een usb-naar-serieel-kabel gekocht. Nee, niet van het merk Acer.

Gisteren kondigde Nintendo aan dat er vandaag een Nintendo Partner Direct uit wordt gezonden. Deze kan wanneer hij begint in dit bericht worden bekeken.

De livestream begint dus om 15:00 uur Nederlandse tijd, en duurt zo'n dertig minuten. Nintendo zendt de Direct uit op YouTube, en je kunt de stream ook hieronder bekijken.

Over de inhoud is vooralsnog nog niets bekend, maar aangezien het om een Partner Showcase gaat zal de livestream zich richten op Nintendo Switch 2- en Nintendo Switch-games van andere uitgevers en ontwikkelaars dan Nintendo zelf.

Er gingen onlangs al geruchten over de mogelijkheid dat er een Nintendo Direct Partner Showcase zou worden uitgezonden. Die geruchten blijken nu dus te kloppen.

Wat zou er in een nieuwe Partner Direct kunnen zitten?

De vorige Partner Direct werd afgelopen juli uitgezonden. Toen kwamen er games als Star Wars Outlaws, Octopath Traveler 0 en Final Fantasy Tactics voorbij.

Het is niet bekend wat er in een eventuele nieuwe Partner Direct zou kunnen voorkomen, al zijn al genoeg aankomende third-party games bevestigd voor Switch 2, waaronder 007: First Light, The Duskbloods en Elden Ring van FromSoftware, Indiana Jones and the Great Circle en Resident Evil Requiem.

Ook gaan er al geruime tijd geruchten over diverse andere third party-games die mogelijk naar de Switch 2 komen. Onder de games waar geruchten de ronde over doen, vallen Clair Obscur: Expedition 33, Red Read Redemption 2, Final Fantasy 16 en Metaphor: ReFantazio.

Voor de Partner Direct duiken ook nieuwe interessante geruchten op. Zo stelt insider Nate the Hate - die ook het bestaan van de Partner Direct heeft onthuld - dat de Switch 2-versie van Final Fantasy 7: Rebirth getoond gaat worden. Ook heeft hij gezegd dat Black Myth: Wukong naar het platform gaat komen. Anderzijds is er ook een leeftijdsclassificatie opgedoken voor een Hollow Knight Switch 2 Edition (via NintendoEverything) die we mogelijk dus ook gaan zien.

Blizzard heeft de toekomst van hun shooter Overwatch 2 uit de doeken gedaan. De game heet vanaf nu simpelweg 'Overwatch', en er staat veel content op stapel dit jaar.

De eerste Overwatch was erg populair en werd in 2022 vervangen door Overwatch 2. Die game wist minder gemakkelijk een groot publiek te bereiken, maar de afgelopen jaren heeft men bij Blizzard hard gewerkt aan verbeteringen.

Reign of Talon

Dit moet allemaal samenkomen dit jaar, zo werd tijdens een livestream gisteren onthuld. Overwatch 2 zal weer bekendstaan als Overwatch, en het gehele jaar staat in het teken van een verhaal genaamd Reign of Talon. Dat bestaat uit zes seizoenen, waarvan het eerste seizoen op 10 februari van start gaat. In 2027 begint vervolgens weer een nieuw verhaal.

Dit jaar komen er ook toen nieuwe speelbare helden beschikbaar. In het eerste seizoen komen er meteen vijf uit. Drie daarvan - de tank Domina, de damage hero Emre en de support Mizuki, zijn verbonden aan Talon. Twee helden die aan de kant van Overwatch staan zijn Anran (damage) en Jetpack Cat (support).

Waarom geen Overwatch 2 meer?

De game wordt volgens Blizzard hernoemd naar Overwatch omdat de game meer dan een nummer is: "Het is een levend universum dat blijft groeien, verrassen en spelers van overal ter wereld samenbrengt. Dit jaar wordt een enorm keerpunt in hoe de ontwikkelaar de toekomst van Overwatch voor zich ziet, dus we halen de '2' weg en gaan door als 'Overwatch'."

Nog meer Overwatch

Verdere verbeteringen zijn onder andere vernieuwde menu's en snellere navigatie. Ook komt er een nieuwe 3D-lobby waar spelers als hun helden kunnen socializen. Daarnaast zal in de loop van aankomend voorjaar ook een Nintendo Switch 2-versie verschijnen. De game is verder op pc, PlayStation, Xbox en de eerste Switch speelbaar. Meer informatie over alle aankondigingen rondom Overwatch is op de officiële website te vinden.