Precies een maand geleden zat ik op de IFA-beurs tegenover een hevig getattooeerde man die een NFC-chip in mijn hand implanteerde. Sinds september onderzoek ik als PCM-redacteur daarmee de voor- en nadelen van 'biohacking', het upgraden van het menselijk lichaam. We zijn inmiddels een maand verder, dus is het tijd om eens te kijken of biohacking echt de toekomst wordt.

Om te beginnen: Ik merk niet eens meer dat de chip in mijn hand zit, en dat is fijn. Biohacking is een serieuze toewijding, want als de chip eenmaal onder je huid zit krijg je die er niet meer uit. Toch valt het uiteindelijk erg mee, want alleen de eerste week merk je goed dat je zo'n chip hebt. De fysieke gevolgen zijn verwaarloosbaar: Een klein litteken op mijn hand op de plek waar de naald mijn huid in ging, en aanvankelijk een grote blauwe plek van de prik, die na een tijdje ook gewoon weer weg ging.

Met een beetje verbeelding kun je de chip met het blote oog zien zitten, maar dan moet je wel weten waar je moet kijken. Als je er met je hand overheen wrijft, voel je het ding ook wel zitten, maar last heb je er niet van.

©CIDimport

De toepassingen

Over naar interessantere zaken: Wat heb je aan de chip? Ik begon het experiment met wat simpele toepassingen, zoals het downloaden van een app om wat dingen naar de chip toe te schrijven.

We begonnen met een simpel stukje tekst, onze biometrische 'Hello World!', maar daar kun je niet zo heel veel mee. Interessanter is een visitekaartje, dus maakte ik een visitekaartje aan waardoor ik mezelf als Android-contact kon delen met anderen. Daar liep ik echter al tegen het eerste probleem aan, want dat contact bleek alleen te delen op mijn eigen telefoon en niet op anderen.
 

Weinig online hulp

Informatie vinden over de verschillende protocollen is erg moeilijk

Daar komt gelijk het grootste obstakel van de chip bij kijken: Er is vrijwel geen hulp voor te vinden. In tegenstelling tot wanneer je gaat knutselen met je Raspberry Pi of wanneer je een website wil opzetten, kun je bij het rotzooien met een NFC-chip praktisch geen informatie vinden. Het is er natuurlijk wel, als je goed zoekt, maar het is een stuk lastiger om tips en trucs te vinden over de verschillende protocollen of apps die er bestaan. En wat er te vinden is, is gelijk geavanceerde informatie. Voor 'beginners' van biohacking is er weinig hulp te vinden.
 

Verschillende protocollen

Bovendien is het, in ieder geval voor mij, niet intuïtief hoe NFC werkt. Er zijn verschillende protocollen, zoals xEM, xNT, xM1 en xIC. Maar wat het verschil is tussen die protocollen? Dat kun je alleen lezen op de website waar je zulke chips kunt kopen, maar verder is er weinig informatie over te vinden. Het verschil tussen die protocollen zit bovendien nog niet 'in mijn systeem', zoals 'Android vs iOS' of 'HTML vs PHP' dat is. Zelfs als iemand die amper programmeert ken ik het verschil tussen die termen moeiteloos.

©CIDimport

Bij de NFC-protocollen is dat niet zo, net zoals hoe het zit met beveiliging (je kunt niet zomaar een ov-chipkaart aan de chip koppelen in verband met beveiligingsrestricties) of het ontvangen van informatie. Het gaat nog even duren voor ik dat helemaal onder de knie heb en voor ik echt de mogelijkheden kan testen.
 

Wordt vervolgd

Overigens betekent dat niet dat ik nu op een dood spoor zit. Dit zijn slechts mijn eerste bevindingen. In de komende weken ga ik verder kijken naar de mogelijkheden. Er is inmiddels een kaartlezer uit China onderweg naar onze redactie, dus wellicht volgt er binnenkort wel een revolutionaire doorbraak. Wordt vervolgd!

Fabrikanten claimen graag een revolutionaire techniek te hebben uitgevonden, al helemaal als het gameaccessoires betreft. Vaak zijn de verbeteringen minimaal, maar met de Pro X2 Superstrike heeft Logitech daadwerkelijk een technologische doorbraak gemaakt – die in de handen van professionele spelers absoluut verschil kan maken.

Bij nieuwe gamemuizen richt men zich vaak op de vorm, het gewicht of de sensor. Want sneller is volgens bedrijven altijd beter. In de praktijk zijn sensorsnelheden de menselijke limieten allang overschreden, en betekenen statistieken over dots per inch (dpi) en polling rate (hoe vaak de muis per seconde gegevens naar een pc stuurt) in de praktijk weinig. De Superstrike richt zich echter op een onderontwikkeld gebied: de muisklik zelf.

Geen echte klik

Muisknoppen werken namelijk met schakelaars, mechanisch of optisch. Die eerste is de klassieke muisklik met bijkomend gevoel en geluid, die tweede op basis van een infraroodsensor die sneller en duurzamer moet zijn. In beide gevallen kent de schakelaar echter twee standen: aan of uit. De beweging daartussen wordt normaal gesproken dus niet geregistreerd.

Logitechs grote vernieuwing zit hem dan ook in het zogenaamde haptive indictive trigger system, dat in staat is om de afgelegde weg van uit naar aan, en weer terug vast te leggen dankzij een magnetisch inductiesysteem. Met andere woorden: omdat er geen fysiek contact is zoals bij een traditionele schakelaar, kan een ‘klik’ veel eerder worden vastgelegd en zijn spelers fysiek sneller – volgens Logitech tot zeker 30 milliseconden.

Daarvoor moet je wel even in de GHUB-software duiken, Logitechs programma voor game-accessoires. De instellingen voor de X2 Superstrike zijn daarbij verrassend simpel en goed gevisualiseerd. Je hebt de beschikking over tien registratiepunten en vijf resetpunten: allemaal van invloed op hoe snel respectievelijk een klik en een ‘uitklik’ worden geregistreerd. Hoe hoger je registratieniveau, hoe langer je vinger en knop moeten bewegen voordat een klik wordt geregistreerd.

Voor e-sporters en zeer fanatieke gamers is het omgekeerde natuurlijk relevant: hoe lager je niveau, hoe sneller je klikt. In de praktijk is dat verrassend merkbaar: zet de muis op z’n snelst, en je vinger een haartje bewegen levert al een klik op. Test je dit met een pure kliks-per-seconde-test, dan klik je met wat oefening inderdaad sneller ten opzichte van een traditionele muis.

Voor wie?

De vraag is echter voor wie die kliksnelheid relevant is, en hoe dat zich naar de praktijk vertaalt. In feite is de muisklik uiteraard slechts één factor in je reactietijd tijdens bijvoorbeeld Counter-Strike 2. Fysieke reactietijd, beeldschermvertraging, server-ping: er zijn voldoende andere factoren die bepalen hoe snel je in een game reageert. E-sporters zijn nu eenmaal al veel sneller dan de gemiddelde speler.

In de praktijk is de invloed van het nieuwe systeem daarom lastig aan te tonen. Ja, de muis voelt heel snel, zeker na wat oefening. Al gauw blijkt namelijk dat je vrij eenvoudig per ongeluk klikt – al helemaal als je hem ook buiten games gebruikt - en je die fijne beweging zeer gecontroleerd moet maken. Voor beginners is niveau 3 bijvoorbeeld prettig: het voelt nog steeds snel, maar je geeft niet je positie weg door per ongeluk je wapen te vuren.

Het gevoel van snelheid in combinatie met een rauwe kliksnelheid is voor sommigen misschien al de moeite waard, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat je als gemiddelde speler geen wonderen mag verwachten. Logitech claimt dat ook reguliere gamers van de Superstrike profiteren, maar in de twee weken dat we de muis testten kunnen we dat nog niet met volledige zekerheid zeggen.

Muisstil

Een bijkomend voordeel is dat de Superstrike behoorlijk stil is – als je dat wilt. De vernuftige trilmotor die een echte muisklik nabootst is namelijk ook af te stellen, waardoor deze ook kan veranderen in een subtiele ‘tik’. Helemaal bijzonder is het uitschakelen van de trilfunctie, waarbij je geen feedback meer krijgt op je kliks en in de gemiddelde game feitelijk blind bent.

Verder heeft de Superstrike alles wat je van een professionele gamemuis mag verwachten: de ultrasnelle Hero 2-sensor met een polling rate van8000 Hz en een maximale snelheid van 888 inch per seconde. De behuizing zelf is met 61 gram niet de lichtste, maar verder zeer luxe afgewerkt met witte en zwarte kleuren, en twee zijknoppen. Qua vorm valt deze verder niet op: hij is rond en voor onze smaak zelfs tamelijk klein, maar blijkbaar precies goed voor de gemiddelde e-sporter.

Previous slideNext slide

Het enige wat we op mechanisch vlak nog aan te merken hebben op de muis is dat het scrolwiel grappig genoeg net wat minder ‘premium’ aanvoelt dan de rest van de Superstrike, al zullen de meesten daar in de praktijk weinig van merken.

Maar dat is wel een beetje het punt van de X2 Superstrike: het is daadwerkelijk een topmuis met een baanbrekende technologie, bedoeld voor een kleine groep gamers. In de gemiddelde hand voelt de Superstrike snel aan, maar degenen die hun brood verdienen met het spelen van videogames zullen de grootste voordelen ervan merken – precies waar pro-accessoires voor zijn bedoeld.

De Logitech Pro X2 Superstrike is nu beschikbaar.

De eerste volledige trailer van de nieuwe versie van The Mummy is uitgebracht door Warner Bros.

Begin dit jaar verscheen er al een teaser trailer, maar nu valt hieronder dus de eerste volledige trailer van de aankomende bioscoopfilm te bekijken.

De nieuwe film staat volledig los van eerdere The Mummy-films en wordt geregisseerd door Evil Dead Rise-regisseur Lee Cronin. Cronin wil in plaats van de luchtige avonturensfeer uit de The Mummy-films van eind jaren negentig juist de focus op horror leggen.

In de film verdwijnt een jonge dochter van een journalist spoorloos in de woestijn. Acht jaar later keert ze opeens terug, maar ze is overduidelijk niet helemaal dezelfde persoon als voordat ze verdween.

The Mummy draait vanaf 16 april in de bioscoop. Overigens werden onlangs plannen aangekondigd om een nieuwe The Mummy-film met Brendan Fraaser en Rachel Weisz - die ook de hoofdrollen speelden in de film uit 1999 - te maken. Dat staat volledig los van deze film.