Een bluetooth-luidspreker met een prijskaartje van 399 euro klinkt bij veel mensen nu niet direct als muziek in de oren. Toch is dit precies wat het gerenommeerde Deense merk DALI biedt met de KATCH. Met het volste vertrouwen stelde DALI tijdens de Reshift Experience Days vier exemplaren van deze draagbare speaker voor reviews beschikbaar. Lezers Peter Veldhuis, Leontien Boere, Chris Vissers en Bernadette Pegtel legden hun oor te luister en mochten deze Deen gedurende een langere periode testen.

©PXimport

Eerste indruk

Dat de DALI KATCH met heel veel zorg en is samengesteld, merken de testers al bij de eerste kennismaking. De elegante afgeronde en solide behuizing met geïntegreerde draagriem valt goed bij het panel. Bernadette: “Speakers zijn vaak vrij stoer en grof vormgegeven maar deze uitvoering is heel stijlvol.” Leontien: “De gebruikte materialen voelen robuust aan en het design is strak.”

Ook de verschillende kleurcombinaties waarin de KATCH leverbaar is - Cloud Grey, Green Moss of Dark Shadow – spreken aan. In de doos, die onderverdeeld is in handige compartimenten, zit verder de voeding en een compacte handleiding. Daarnaast is er een fraai reisetui en handige opzetstekkers. Chris: “Hiermee kan de KATCH overal ter wereld opgeladen worden.”

©PXimport

Mogelijkheden en bediening

Voor het aansluiten van de DALI KATCH is het raadplegen van de handleiding niet nodig. Koppelen kan eventueel via NFC door bijvoorbeeld een mobieltje dichtbij te houden en anders direct via bluetooth, met Apt-Xondersteuning. Chris: “Zodra ik de verbinding tussen mijn iPhone en de KATCH heb gemaakt, kan ik beginnen met muziek luisteren.” Naast de bluetooth-knop heeft de KATCH twee knoppen om het volume in te stellen en een knop om te kiezen uit twee verschillende geluidsprofielen (helder en warm). De aanuitschakelaar heeft een slimme indicator die het niveau van de accu aangeeft. De usb-poort kan onderweg gebruikt worden om bijvoorbeeld een mobiele telefoon op te laden maar is ook geschikt voor een Chromecast Audio-dongel. Hiermee kan de DALI KATCH worden opgenomen in een thuisnetwerk. Er is ook een mini-jack-aansluiting die gebruikt kan worden om externe audiobron met een kabel aan te sluiten. Het is daarnaast mogelijk om twee DALI KATCH-apparaten te koppelen. Chris: “Zo kun je er zelfs een stereopaar van maken.”

Geluidservaring

Van een luidspreker in deze prijsklasse wordt verwacht dat de audiokwaliteit uitmuntend is. Maar komt de KATCH deze belofte ook na? Peter, die flink wat ervaring heeft met draadloze audiosystemen, is enthousiast: “De eerste keer dat ik ‘m hoorde spelen was ik verbaasd over het bereik. Heerlijke diepe tonen en heldere klanken voor zang zonder irritante vervorming, hetgeen meestal bij portable systemen het geval is.” Leontien: “Ja, het geluid is echt geweldig. En dan zonder de toevoeging ‘voor een draadloze speaker’.” Naast het feit dat ze de kwaliteit “top” vindt, is Bernadette ook erg te spreken over de knop voor het wisselen tussen de geluidsprofielen. “In de avond wanneer het later wordt, gebruik ik deze om te zorgen het geluid minder de ruimte vult … meer voor mijn buren.” Leontien doet het anders: “Ik gebruik die knop voornamelijk bij het wisselen tussen muzieksoorten.”

©PXimport

Onderweg

De DALI KATCH is dankzij de ingebouwde accu overal in huis te gebruiken, maar kan ook mee naar de boot, een feestje in het park of andere plek. Peter: “Deze speaker heeft de laatste twee weken mogen genieten van een tent en appartement in de Ardennen, een bootje op de Amstel, bijna alle kamers in het huis en nu veelvuldig in de tuin. Ik weet niet zeker of mijn buren het ook waarderen, maar ze luisteren nu in ieder geval mee naar kwaliteit.” Erg prettig vond het panel ook het feit dat het opladen in zo’n twee uurtjes gepiept is en dat de batterij het erg lang volhoudt. Peter: “de accuduur van deze speaker is bijzonder prettig en een dagje mee zonder opladen is geen enkel probleem.” Bernadette: “En als je elke dag een paar uurtjes luistert, hoef je ‘m maar wekelijks op te laden.”

Conclusie

Is de DALI KATCH voor deze reviewers een blijvertje? Na uitgebreid zelf uitproberen komen de meeste testers tot de conclusie dat de KATCH weliswaar draagbaar is, maar wat betreft audio veel vaste speakers evenaart en overtreft. Leontien: “Ik heb met de KATCH nu één geluidssysteem voor meerdere plekken in plaats van verschillende losse systemen. Voor een meeneem-speaker is hij misschien wat aan de grote kant, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door het geluid.” En de prijs? Chris had voor dit bedrag graag ook wifi en AirPlay gezien. Peter ziet het anders: “De KATCH klinkt gewoon erg goed. Het formaat, de looks en de bouwkwaliteit zijn voor mij extra punten om een aanschaf als deze te rechtvaardigen.”

Over Dali

DALI – afkorting voor ‘Danish Audiophile Loudspeaker Industries’ – ontstond in 1983 nadat vanuit de retail in Scandinavië vraag ontstond naar specifieke luidsprekermodellen die niet leverbaar waren. Met de oprichting van het nieuwe merk DALI kon aan deze vraag worden voldaan en in de jaren daarop ontwikkelde het merk zich – dankzij een unieke aanpak en hoge kwaliteit – wereldwijd tot een voorloper op luidsprekergebied.

Meer weten? Kijk opwww.dali-speakers.com.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.